Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 56

ตอนที่ 56: ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นกัปตัน

– ภายในคอสโมบีชคลับ –

“ลูเอนนายอยู่ที่นี่แล้ว!” สำหรับอีเลียสเป็นเวลาไม่กี่เดือนแล้วที่พวกเขาได้เจอกัน และเขาก็คิดถึงเพื่อนที่ดีที่สุดของเขามาก

สำหรับลูเอนมันเป็นเวลาหลายปีและ เพื่อนของเขาก็กำลังวิ่งเข้าหาลูเอน ตอนนี้ลูเอนกอดเพื่อนและเดินไปพลางพูดว่า “มันผ่านไปสักพักแล้ว ฉันดีใจที่นายกลับมา”

“ อิอิ … นานแล้วนะ” เอเลียสเกาหัวอย่างเชื่องช้า

“เอาล่ะ มาดื่มและทานของว่างกันเถอะ” ลูเอนพูดแล้วเดินไปที่โต๊ะที่มีอยู่

“ครับผม ยินดีอย่างยิ่ง” อีเลียสยิ้มและเดินตามลูเอนไปที่โต๊ะและนั่งฝั่งตรงข้าม

“บอกฉันทีว่าไปอยู่ในกองทัพได้ยังไง” ลูเอนมองไปที่เขาและถาม

“อืม ฉันได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากร้อยตรีเป็นกัปตัน” อีเลียสกล่าวด้วยรอยยิ้มอันภาคภูมิใจ  เขายังเด็กและได้เป็นกัปตันในกองทัพ นั่นคือความภาคภูมิใจที่สุดของเขา

“โอ้ ดีมาก ฉันภูมิใจในตัวนายนะเพื่อน” ลูเอนพูดและยิ้มเล็กน้อย

“ขอบคุณ ฉันมีความสุขมากกับมันมาก” เอเลียสพูดด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและถามว่า “อืม ทำไมฉันรู้สึกว่านายดูแตกต่างออกไป”

“ แตกต่างกันยังไง”  ลูเอนถามด้วยความสนใจ

“ฉันจะพูดยังไงดีล่ะ … ” เอเลียสเกาใบหน้าของเขาอย่างครุ่นคิดและพูดว่า “ออร่าของนาย รวมถึงวิธีการพูดและพฤติกรรมของนาย แม้ว่านายจะหน้าตาเหมือนเดิม แต่ในขณะเดียวกันก็ดูแตกต่างกันออกไป แม้แต่หน้าตาของนายก็ดู หล่อขึ้นและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีก และร่างกายของนายในตอนนี้ก็ยังดูแข็งแรงขึ้น … นี่นายกำลังฝึกอยู่หรือเปล่า?”

“มีหลายสิ่งเกิดขึ้น ในขณะที่นายอยู่ในกองทัพและบางสิ่งก็ทำให้ฉันเปลี่ยนไป ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่นายจะสังเกตเห็นว่าฉันเปลี่ยนไป นอกจากนี้ ใช่แล้ว ฉันได้รับการฝึกฝนมา .. . และมันเป็นการฝึกที่พิเศษมาก” ลูเอนพูดอย่างใจเย็น

ถ้าอีเลียสรู้ว่าลูเอนทรงพลังแค่ไหน …

“อ๋อ ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนั้นที่นายชอบ แครอลน่ะ นายยังพยายามคบกับเธออยู่ไหม” อีเลียสทำสีหน้าแปลก ๆ เมื่อเขาถามคำถามนั้น

“แครอลเหรอ ฮ่าฮ่า … ” ลูเอนหัวเราะอย่างว่างเปล่าและพูดด้วยความเฉยเมย “เธอไม่มีความหมายอะไรสำหรับฉันอีกแล้ว ฉันเป็นคนโง่ที่เคยรู้สึกอะไรกับเธอ”

“ว้าว! เอาจริงดิ?” อีเลียสพบว่ามันยากที่จะเชื่อตั้งแต่ลูเอนเริ่มหลงไหลผู้หญิงคนนั้น  แต่เมื่อเห็นในสายตาของลูเอน ว่าเขาจริงจังแค่ไหน เอเลียสก็ดีใจและแสดงความคิดเห็นว่า “นี่เป็นเรื่องดี ที่นายรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นไร้ค่า ฉันรู้สึกเหมือนน้ำหนักทั้งหมดที่แบกอยู่ถูกยกขึ้นจากฉัน เมื่อฉันได้ยินเช่นนั้น”

อีเลียสรู้ดีว่าลูเอนหลงกลแครอลมากแค่ไหน และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำลายภาพลวงตานั้น  แต่ตอนนี้เมื่อรู้ว่าลูเอนไม่รู้สึกอะไรกับเธออีกต่อไป ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้วันของอีเลียสมีความสุขมากขึ้น

เมื่อเห็นเพื่อนของเขามีความสุขมาก ลูเอนก็ยิ้ม

“ฮ่าฮ่า! มาดื่มกันเถอะ ต้องฉลองให้ได้ บริกรๆ เอาวิสกี้และของว่างมาด้วย!” อีเลียสตื่นเต้นมาก เขาขอให้บริกรนำวิสกี้และส่วนของหัวใจเล็ก ๆ (หัวใจไก่) เปปเปอร์โรนีและเฟรนช์ฟรายส์มาให้

หลังจากนั้นลูเอนและอีเลียสก็กินและดื่ม ในขณะที่คุยกัน ลูเอน เล่าให้ฟังว่าตอนนี้เขาคบกับสาวสวย ที่ตอนนี้อาศัยอยู่ที่บ้านของเขาและยังเล่าถึงการเป็น CEO ของสำนักงานใหญ่ของบริษัทดีมาส  แต่เขาไม่ได้บอกอีเลียสเกี่ยวกับการฝึกหรืออะไรที่เกี่ยวข้องกับมัน ไม่ใช่ว่าเขาไม่ไว้ใจอีเลียส แต่เป็นเพราะมันเป็นสถานที่เปิดและมีคนฟังได้และมันก็ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะบอก

ลูเอนพูดคุยและดื่มกับอีเลียส เป็นเวลานาน

ลูเอนใช้พลัง Qi ของเขาเพื่อทำให้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ออกจากร่างกายของเขาและเขาลุกขึ้นและพูดต่อ “ฉันคิดว่าถึงเวลาต้องไปแล้วนายมาโดยแท็กซี่ใช่ไหม ฉันจะพานายกลับ”

“ไม่ ฉันยังดื่มไม่พอ … ” เมื่อเห็นท่าทางที่ดูเคร่งขรึมของลูเอน อีเลียสก็ถอนหายใจและยอมแพ้ ก่อนหน้านี้เขาเป็นคนที่ขอให้ลูเอนหยุดดื่มและจากไป แต่ดูเหมือนว่าวันนี้บทบาทจะพลิกผัน

ลูเอนจ่ายเงินแล้วช่วยอีเลียส เดินไปที่ลานจอดรถ

“ลูเอนนายดื่มมากพอ ๆ กับฉัน แต่ทำไมนายไม่ดูเหมือนคนที่พึ่งดื่มเลย” อีเลียสไม่เข้าใจประเด็นนี้

“ ฉันจะบอกนายวันอื่น ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม” ลูเอนกล่าวด้วยรอยยิ้มลึกลับ

สิ่งนี้ทำให้อีเลียสสงสัยมากขึ้นเท่านั้น อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ถามอีก “ตกลงๆ”

เมื่อมาถึงหน้าประตูบ้านของอีเลียสการรักษาความปลอดภัยของบ้านเขาสูงกว่าของลูเอนอย่างน้อย 10 เท่า นั่นเป็นเพราะอีเลียสมาจากครอบครัวทหาร ซึ่งให้ความสำคัญกับความมั่นคงส่วนบุคคลของพวกเขา

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจึงเปิดประตูออกไป ลูเอน ขับรถเข้าไปในสวนของคฤหาสน์ไปตามทางเท้าหินตรงไปยังประตูบ้านของอีเลียส

ไฟของคฤหาสน์เปิดขึ้นและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเตือนผู้อยู่อาศัยว่าลูเอนมาถึงบ้านพร้อมกับ อีเลียส และเป็นเพราะเหตุนี้ หญิงวัยกลางหน้าตาสะสวย เธอสวมชุดสีขาวเรียบง่าย แต่สวยงาม จึงปรากฏตัวที่ประตู เธอมีผมยาวสีดำและดวงตาสีน้ำตาลอ่อน

ลูเอนหยุดรถและช่วยอีเลียสลงมา

“ฉันสบายดี ลูเอน ฉันเดินคนเดียวได้” พูดแบบนี้อีเลียสพยายามเดินคนเดียวและเกือบล้ม

ลูเอนจับแขนของอีเลียส และพูดถากถาง “ฉันคิดว่านายสามารถเดินคนเดียวได้นี่นา”

“เอ่อ … ฉันสะดุดอะไรบางอย่างมันจะไม่เกิดขึ้นอีก” อีเลียสตำหนิพื้น ซึ่งสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบและแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเดินแล้วสะดุด

ในขณะที่จับแขนของอีเลียส  ลูเอนใช้พลัง Qi ของเขาและทำให้ผลของแอลกอฮอล์หมดไป

อีเลียสที่เห็นทุกอย่างหมุนไปมาก่อนหน้านี้และรู้สึกประหลาดใจ แต่แล้วเขาก็เดินไปหาผู้หญิงที่ประตูประตูอย่างภาคภูมิใจ“ แม่กลับมาแล้ว!”

“ ลูกเหม็นมาก หยุด กรี๊ด” หญิงสาวในชุดขาวตะคอกแสร้งทำเป็นโกรธ แต่ลึก ๆ แล้วเธอมีความสุขมากที่ลูกชายของเธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย หลังจากอยู่ในกองทัพมานาน

“เป็นไปได้ยังไง ตอนนี้ฉันตัวหอมมาก ไม่เหมือนตอนอยู่ในกองทัพ … ” อีเลียสได้กลิ่นเสื้อผ้าของตัวเองและแม้ว่าเขาจะได้กลิ่นแอลกอฮอล์เล็กน้อย แต่ก็ไม่มีกลิ่นเหม็นใด ๆ อย่างน้อยสำหรับเขาที่อาศัยอยู่ในกองทัพกลิ่นของเขาก็ดูดีขึ้นในตอนนี้

“หยุดโง่ เข้าบ้านเร็ว ไปอาบน้ำ” แม่ของเขาดุเขา

อีเลียสหันกลับมาก่อนที่จะเข้าไปและพูดว่า “ลูเอน ขอบคุณที่พาฉันกลับมาและขอแสดงความยินดีอีกครั้งที่ได้เป็น CEO  คืนพรุ่งนี้ฉันจะไปที่บ้านของนายเพื่อคุยกับป้าไมร่า และ คาธารีน่า น้องสาวคนเล็กของนาย ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน .. เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัน” อีเลียสหยุดกลางคันว่าเขากำลังจะพูดอะไรและเดินเข้าไปข้างใน

“ฝันดีครับ ป้าโอลิเวีย” ลูเอนพูดขณะเตรียมขึ้นรถ

“ทำไมคุณไม่เข้ามาสักหน่อยและตอนนี้คุณก็เป็น CEO จริงๆ ฉันได้ยินมาก่อนเช่นกัน แต่ตอนแรกฉันไม่เชื่อเลย … ” โอลิเวียเดินเข้ามาหาลูเอนพร้อมกับรอยยิ้มที่อ่อนโยนบนใบหน้าของเธอ

“ ครับป้าผมจะเริ่มอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้” ลูเอนตอบ จากนั้นสายตาของเขาก็ดูซับซ้อนเมื่อเขามองไปที่โอลิเวีย เมื่อการตื่นขึ้นครั้งที่สามเกิดขึ้นครั้งแรก เธอต้องทนทุกข์ทรมานมาก …

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับโอลิเวียมันทำให้เขารู้สึกถึงรสขมในใจ

–

ในฐานะครอบครัวที่มีอำนาจทางทหารมาก เธอจึงถูกลักพาตัวและถูกสังหารอย่างเลวร้ายที่สุดโดยเผ่าพันธุ์ป่าเถื่อนจากอีกมิติหนึ่ง สิ่งนี้ส่งผลกระทบอย่างมากต่ออีเลียสที่ต้องการแก้แค้น  ในท้ายที่สุดเขาก็สามารถฆ่าคนป่าเถื่อนทุกคนที่ทำแบบนั้นกับแม่ของเขาได้  แต่แน่นอนว่านี่ไม่สามารถทำให้แม่ของเขากลับมาได้และปมในใจของเขาก็ไม่มีวันคลายลง ตลอดชีวิตของพวกเขา อีเลียสและพ่อของเขาโทษตัวเองที่ไม่สามารถปกป้องโอลิเวียได้

ด้วยเหตุนี้เขาจึงทำได้เพียงแค่บรรเทาความโกรธและความเหงาในใจด้วยการตามล่าเผ่าป่าเถื่อนทั้งหมด  แม้แต่ลูเอนก็ไม่สามารถทำให้เขากลับมาเป็นปกติได้เพราะมันและในที่สุด อีเลียส ก็กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีความเป็นมนุษย์และถูกตามล่าจนกระทั่งลูเอนช่วยเขาได้เมื่อเขาไปถึงระดับที่ 5  แล้วและสามารถช่วยให้อีเลียส  กลับมาได้อย่างน้อยที่สุด นั่นคือความเป็นมนุษย์ของเขา อย่างไรก็ตามเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

–

“ นี่มันวิเศษมาก! ป้าของเธอ ภูมิใจในตัวเธอมาก ฉันหวังว่าเธอจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังและทำงานได้ดี” โอลิเวียกล่าวด้วยรอยยิ้มที่จริงใจและใจดี

“ ขอบคุณป้า ผมจะทำให้ดีที่สุด” ลูเอนกอดเธอและเขาก็ถูกเธอจูบที่แก้มแล้วเดินจากไป

“อิอิ ฉันเห็นว่าเธอดูหล่อขึ้นด้วย” โอลิเวียรู้สึกประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของลูเอน แต่เธอรู้ว่าเขาได้รับยีนส์ที่ดีมาจากแม่ของลูเอน  และบางทีเขาอาจจะเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นและความประทับใจที่เธอมีต่อเขาก็ดีขึ้น

“ ป้าโอลิเวีย คุณก็ดูเด็กลงและสวยขึ้นตลอดเวลาเลย ” ลูเอนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ เมื่อไม่นานมานี้ ฉันเห็นเธอครั้งสุดท้ายและตอนนี้เธอก็ยังรู้จำความงามของป้าที่นี่ได้ด้วย” โอลิเวียหัวเราะและพูดว่า “โอเค ฉันจะไม่ใช้เวลาของเธอมากนัก เธอควรกลับไปนอนเพื่อวันสำคัญพรุ่งนี้”

“ ป้าโอลิเวีย … ”

“หืม?”

ลูเอนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ยอมแพ้และจบลงด้วยการพูดว่า “เอ่อ ขอให้หลับฝันดีนะครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้บอก อีเลียส ว่าถ้าจะมาเยี่ยมผมพรุ่งนี้และถ้าคุณสามารถมาด้วยได้เช่นกัน มันจะดียิ่งขึ้นไปอีก “

“โอเค ฉันจะไปกับอีเลียสไปที่บ้านของเธอในวันพรุ่งนี้ ฉันคิดถึงการคุยกับไมร่าด้วย” โอลิเวียยิ้มและพูด

*

ขณะที่ขับรถกลับไปตามถนนลูเอนสังเกตเห็นว่าเขาถูกตาม

ลูเอนหยุดรถและเห็น เฟอรารี่สีแดงจอดอยู่ข้างหลังเขาและจากภายในมีคนอยู่ เขาคือ วากเนอร์ ฮามิโบ และเขาก็กำลังออกจากรถ