ทั้งเมืองกุยไห่ถูกปกคลุมด้วยความมืด และทุกคนดูเหมือนจะกลายเป็นคนตาบอด ความกลัวในใจของเขาถูกขยายออกไปหลายเท่าทวีคูณ
แม้ว่าจะเป็นพลังอันยิ่งใหญ่ที่มีความสามารถในการมองเห็น ในความมืด คุณก็ยังไม่เห็นอะไร นอกจากความมืด มันเป็นเพียงความมืด เหมือนกับคืนที่ไม่มีวันสิ้นสุด
คนส่วนใหญ่คุ้นเคยกับการใช้ตามาก่อนและจู่ๆ ก็สูญเสียการมองเห็น พวกเขาตกใจมากอยู่แล้ว แล้วนึกถึงการมีอยู่ของสัตว์ประหลาดนับไม่ถ้วนรอบตัวพวกเขา แต่พวกเขาไม่เห็นมัน พวกเขาไม่รู้ว่ามันกำลังทำอะไรอยู่ มันกำลังเตรียมที่จะกระโจนใส่พวกเขาหรือเปล่า? ลิ่มเลือดของสิ่งมีชีวิตจากมิติถึงคอพวกเขาหรือยัง?
ส่วนใหญ่ของความกลัวของมนุษย์มาจากจินตนาการของมนุษย์เอง และสภาพแวดล้อมที่มืดมิดนี้เป็นสภาพแวดล้อมที่ง่ายที่สุดที่ผู้คนจะเบี่ยงเบนความกลัวและจินตนาการ
โจวเหวินไม่ชอบจินตนาการ ดังนั้นในขณะที่เขาใช้ความสามารถในการฟัง เขายังเปิดใช้งานวิญญาณของราชาแห่งคุก ทำให้ประสาทสัมผัสทั้งแปดของเขาคมชัดเป็นพิเศษในเวลาเดียวกัน
แต่ … ไม่มีประโยชน์ … ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการฟังหรือแปดประสาทสัมผัสของจ้าวคุกก็ไม่สามารถทำให้เขาค้นพบร่องรอยของจักรพรรดิรัตติกาลได้ ราวกับว่าจักรพรรดิรัตติกาลได้หลอมรวมเข้ากับราตรี
คุณเคยสัมผัสความกลัวที่แท้จริงไหม? เสียงของเย่ดีดังขึ้นในหูของโจวเหวิน
อย่างไรก็ตาม จ้าวเหวินไม่เห็นคนของเย่ดี แต่คืนดูเหมือนจะกลายเป็นมีดและเฉือนผ่านคอของจ้าวเหวิน
เมื่อไหร่!
โจวเหวินปรากฏตัวบนร่างของเกราะมังกรเปลือกดาว เปิดใช้งานความสามารถป้องกันแบบสมบูรณ์ ถึงกระนั้น ที่ตำแหน่งคอของเกราะก็มีรอยไหมละเอียดปรากฏขึ้น
การป้องกันอย่างเด็ดขาด นี่ควรจะเป็นผลจากไข่ที่มาพร้อมกับกุ้งดาวใช่ไหม? คุณโชคดีมาก แม้ว่าความสามารถของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำดาวจะไม่มีอะไร แต่การป้องกันแบบสมบูรณ์นั้นเป็นทักษะที่แข็งแกร่งมาก การป้องกันไม่ใช่เรื่องง่าย
เสียงของเยดิสะท้าน และฉันไม่รู้ว่ามันมาจากไหน ดูเหมือนว่าปากของเย่ดีติดอยู่กับหูซ้ายของโจวเหวินและกำลังพูด แต่โจวเหวินหันหัวไปก็ไม่เห็นอะไร
ในขณะนั้น เสียงดังขึ้นในหูขวาของโจวเหวินอีกครั้ง: “การป้องกันที่สมบูรณ์แบบอยู่ในหมวดความสามารถระดับเทพ และยังเป็นความสามารถที่มีระดับสูงมาก” ตอนแรก ฉันอยากฆ่าปูดาวด้วยมือของตัวเองแต่ความน่าจะเป็นต่ำเกินไป ฉันจึงต้องยอมแพ้ ฉันไม่คาดคิดเลยว่าคุณจะเอาสัตว์ทะเลดาวมาคู่กับไข่ น่าเสียดายที่สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำแห่งดวงดาวเป็นเพียงตำนานที่ไม่มีศักยภาพ การป้องกัน สูงสุดไม่เกินครึ่งชั่วโมง
จ้าวเหวินหันไปมองทางขวา แต่ก็ยังไม่เห็นอะไร
“ครึ่งชั่วโมง นี่คือครั้งสุดท้ายที่คุณจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ สนุกกับมันนะ ใช่แล้ว นาทีแรกผ่านไปแล้ว ตอนนี้คุณมีเวลาอีก 29 นาที …” เสียงชั่วร้ายของเย่ดี เหมือนกับผีสาง เข้าสู่หูของโจวเหวิน
เผชิญกับความเครียดจากความตาย โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าเมื่อไหร่ที่คุณอาจจะตาย ความเครียดและความกลัวนั้นเพียงพอที่จะทำให้คุณล้มลงได้
แต่โจวเหวินไม่ใช่คนที่อ่อนไหว เขารู้ว่าการป้องกันที่สมบูรณ์แบบไม่สามารถปกป้องเขาได้เสมอไป แทนที่จะกลัว ให้คิดถึงสิ่งที่ต้องทำต่อไป
โดยไม่ลังเลใจ ความคิดแรกของโจวเหวินคือการวิ่งหนี
ครึ่งชั่วโมงนั้นเพียงพอสำหรับเขาที่จะใช้การเคลื่อนย้ายระยะไกล แต่ในความมืด Zhou Wen ได้เคลื่อนย้ายหลายครั้งติดต่อกัน และทุกคนได้ออกจากเมือง Guihai แล้ว แต่เขายังคงเห็นเพียงความมืดเท่านั้น
ภูเขาและแม่น้ำทั้งหมดอยู่ในความมืด ได้ยินและมองไม่เห็น
“คุณอยากไปไหม?” ฉันปล่อยเธอไปได้ เสียงของเย่ดีดังขึ้นอีกครั้งในหูของโจวเหวิน และเส้นขนของเขาก็ลุกตั้งชัน
หลังจากคำพูดของเย่ดี๋ เช้าวันใหม่ก็เริ่มขึ้นที่ที่จู๋เหวินอยู่
แต่ภายในเมืองกุยไห่ยังคงมืดอยู่
ฉากแบบนี้มันไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ด้านของโจวเหวินเป็นเวลากลางวัน แต่ในเมืองที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร ไม่มีความมืด
“คุณไม่พยายามที่จะหนีหรอกหรือ?” ตอนนี้คุณสามารถไปได้แล้ว แต่คนที่นี่ทั้งหมดจะกลายเป็นกลุ่มทดลองของฉัน ผ่านการทดสอบหนึ่งในพันของความเป็นไปได้ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาใส่ใจคุณหรือเปล่า แต่ไม่ว่าคุณจะใส่ใจมากแค่ไหน มันก็ไม่สำคัญเท่าชีวิตของคุณเสียงของเย่ดีดังมาจากความมืด
ในความมืด ยี่ตี้มาหยู่ไห่เฟิงเหมือนฝันร้าย ฮุ่ยไห่เฟิงรู้สึกเพียงว่าตาของเขาสว่างขึ้น และเขาสามารถมองเห็นได้ชัดเจนในความมืด เมื่อเขาชก เขาต่อสู้ แต่ร่างกายของเยดิกลับเหมือนเงามืด หมัดของฮุ่ยไห่เฟิงพุ่งผ่านไป แต่เขาก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้
เย่ดีพูดพร้อมกับยิ้มว่า: “คุณคิดว่าโจวเหวินจะเลือกอะไร?” เขาและคุณเป็นพี่น้องของศิษย์ มิตรภาพระหว่างคุณสองคนสามารถเอาชนะความกลัวความตายได้หรือไม่?
ฮุยไห่เฟิงกล่าวอย่างใจเย็นว่า: “ฉันหวังว่าเขาจะออกไป และด้วยความสามารถของเขา เขาจะสามารถเอาชนะคุณในอนาคตได้ เพียงเพื่อแก้แค้นเรา”
ฮุ่ยไห่เฟิงไม่ได้เรียกอะไรที่เหมือนกับการเดินอย่างรวดเร็วของโจวเหวิน เพราะเขารู้ว่าคำพูดจะกระตุ้นเลือดของมนุษย์เท่านั้น และเขาไม่ต้องการให้โจวเหวินมีเลือดในตอนนี้
มันซาบซึ้งจริงๆ เย่ดีมาหลี่ซวนและเกอเอ๋ออีกครั้ง และพวกเขาก็มีความสามารถในการมองเห็นในที่มืดทันที
“คุณคิดว่าโจวเหวินจะออกจากที่นี่หรือจะกลับมาช่วยคุณ?” เย่ดีถามด้วยความสนใจ
หลี่ซวนไม่พูดอะไร และปล่อยหนอนไอซ์ออกไปทันที แต่หนอนไอซ์ผ่านจักรพรรดิแห่งราตรีไปเหมือนเงาและไม่ได้ทำอันตรายใดๆ กับเขา
มันน่าสนใจนะ คุณไม่อยากให้เขากลับมาช่วยคุณเหรอ? คุณไม่ทรยศและหนีไปเลยเหรอ แล้วคุณไม่แคร์เลยจริงๆ เหรอ? คุณเคยถือว่าเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดและเพื่อนสนิทของคุณ แต่เขากำลังตกอยู่ในอันตราย มันน่าเศร้ามากที่มีคนหนีไปคนเดียวเสียงของเย่ดีดังอยู่ในหูของทั้งสามคน ถ้าเป็นฉัน ฉันจะกลับมาช่วยเธอแน่นอน แม้ว่าจะต้องตายด้วยกันก็ตาม จ้าวเหวินจะเลือกอะไร? เย่ดีพูดต่อไป
นอกเมืองกุยไห่ โจวเหวินจ้องมองไปที่เมืองกุยไห่ที่มืดและน่าเบื่อ โดยขมวดคิ้ว
“คุณอยากหนีไหม?” ฉันจะให้เวลาสามวินาทีสุดท้ายกับคุณ ถ้าคุณไม่อยากหนี ก็กลับไปอยู่ในความมืดเถอะ เสียงของเย่ดีดังขึ้นจากความมืดอีกครั้ง: “หนึ่ง … สอง … สาม……”
เมื่อจักรพรรดิแห่งราตรีนับถึงสาม จ้าวเหวินหันหลังกลับและบินหนีไปอย่างรวดเร็ว
ในเมืองมืดแห่งการกลับสู่ทะเล เยดิกล่าวกับทั้งสามคนด้วยความยินดีว่า “น่าเสียดายจัง” ดูเหมือนว่าคู่ของคุณจะไม่น่าเชื่อถือครึ่งหนึ่ง ระหว่างการมีชีวิตอยู่กับมิตรภาพของคุณ เขาเลือกที่จะมีชีวิตอยู่
“แล้วไง?” หลี่ซวนกล่าว พลางมองไปที่ดอกตูมที่ซบเซาในอ้อมแขนของเธอ
“คุณไม่รู้สึกถูกทอดทิ้งบ้างเหรอ?” เย่ดีพูดด้วยความสนใจ ขณะมองไปที่หลี่ซวน
แน่นอนอยู่แล้ว ผู้ชายของเหลาโจวเป็นคนเลว ฉันอยากจะขูดเขาให้มากๆ แต่โชคร้ายที่อาจจะไม่มีโอกาสนั้น หลี่ซวนพูดพร้อมกับลูบหัวของบูเออร์ ฉันยังคงเป็นคนเลวอยู่ ถ้าเราอยู่ที่นี่ เขาจะไม่กลับมาแน่นอน แต่ก็มีเจ้าหญิงตัวน้อยที่เขาห่วงใยมากที่สุดอยู่ด้วย ดังนั้นเขาจะต้องกลับมาแน่นอน คุณพูดจริงเหรอ? บัด.
บูเออร์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่สีหน้าที่สับสนจะค่อยๆ หายไป ดวงตาของเขากลายเป็นมั่นคง และเขาก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น
ลี่ซวน ฮุ่ยไห่เฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
หลี่ซวนโบกมือ: “ฉันเข้าใจที่คุณหมายถึง แต่ **** รู้ดีที่สุดเกี่ยวกับ **** เขาเป็นห่วงความรู้สึกของบัวร์มากกว่าที่จะให้คนรู้ว่าเขาจะกลับมา บางสิ่งบางอย่าง เราเข้าใจ แต่บัวเธอยังเด็กอยู่ เธอไม่ควรปล่อยให้มันกลายเป็นเงาจิตใจ แม้ว่าเธอจะจากไปแล้ว เธอก็ควรจากไปอย่างมีความสุข
