ฮุ่ย ไฮเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ: “แม้ว่าความคิดของเราจะคล้ายกัน แต่ขอโทษด้วย ฉันไม่ใช่คนประเภทเดียวกันกับคุณ ฉันต้องการให้มนุษย์พัฒนาขึ้น แต่ฉันจะไม่เลือกวิธีนี้”
“มันเป็นแค่การหลอกลวงตัวเอง ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการจะพูดอะไร เจ้าจะพัฒนาวิธีการวิวัฒนาการที่มีอัตราความสำเร็จสูง แต่จะมีประโยชน์อะไรแม้ว่าอัตราความสำเร็จจะสูง แม้ว่ามันจะถึงอัตราความสำเร็จ 100% ทุกคนสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่เพราะว่าด้วยพรสวรรค์ที่แตกต่างกัน ผลที่ตามมายังคงมีคนที่แข็งแกร่งและอ่อนแอ ยิ่งแข็งแกร่งก็ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งอ่อนแอก็ยิ่งอ่อนแอ ผู้แข็งแกร่งจะคว้าทรัพยากรส่วนใหญ่ แต่ผู้อ่อนแอจะได้รับน้อยลงเรื่อย ๆ ”
จักรพรรดิรัตติกาลพูดอย่างเย้ยหยัน: “เช่นเดียวกับที่คนงานทำงานนานแค่ไหน พวกนายทุนจะคิดว่าพวกเขาทำงานไม่เพียงพอ และไม่ว่าค่าจ้างของพวกเขาจะต่ำแค่ไหน พวกเขาจะรู้สึกว่ามันมากเกินไป เพื่อบีบคั้น จากมูลค่าสุดท้ายที่เหลืออยู่ ผู้อ่อนแอจะพินาศในที่สุด หรือแม้แต่ถูกเพื่อนที่แข็งแกร่งรัดคอ”
“แทนที่จะเสียเวลากับสิ่งเลวร้ายเช่นนี้ ข้าทำขั้นตอนนี้ให้สำเร็จโดยตรงดีกว่า ซึ่งไม่เพียงช่วยประหยัดเวลา แต่ยังช่วยให้อัจฉริยะอย่างเจ้าไม่ต้องคิดหาวิธีกำจัดผู้อ่อนแอใน อนาคต จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งไม่ใช่เหรอ หากมีบาป ข้าจะขอเป็นคนแบกรับไว้เอง”
ดวงตาของ จักรพรรดิรัตติกาล มั่นคงและมั่นใจ ฮุ่ย ไห่เฟิง รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่ข้ออ้างที่เขากำลังมองหาเพื่อตัวเอง ฉันกลัวว่าเขาคิดอย่างนั้นจริงๆ ในใจ
“ฉันไม่รู้ว่าสถานการณ์ที่คุณพูดถึงจะเกิดขึ้นหรือไม่ แต่ฉันก็ยังอยากจะลองดู” ฮุ่ย ไห่เฟิง กล่าว
“น่าเสียดาย ข้าหวังว่าเจ้าจะอยู่และช่วยข้าได้ มันน่าเสียดาย แต่มันไม่สำคัญหรอก ถ้าเจ้าสามารถผ่านตรงนี้ไปได้ แม้จะปราศจากความช่วยเหลือจากข้า ก็พิสูจน์ความเป็นเลิศของเจ้าได้ แล้วเจ้าจะเข้าใจ ทุกอย่างที่ข้าพูด” จักรพรรดิรัตติกาลพูดและโบกมือส่งสัญญาณให้ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดเริ่มทำงาน
ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด ยกหนวดที่แปลกประหลาดของเขาขึ้นและปล่อยเสียงคำรามเงียบ ๆ สิ่งมีชีวิตต่างมิติซึ่งไม่ได้โจมตีมนุษย์อีกต่อไปได้เริ่มล้อมผู้คนในเมือง กุ๋ยไห่ อีกครั้ง
ทุกคนตกอยู่ในความสิ้นหวัง เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่เหมือนกระแสน้ำ พวกเขาสูญเสียจิตวิญญาณการต่อสู้ไปแล้ว พวกเขาคิดว่าพวกเขาสามารถพึ่งพาผงทองคำของ ฮุ่ย ไห่เฟิง เพื่อหลบหนีได้ แต่พวกเขาต้องการจบลงด้วยการตาย
ทันใดนั้น สิ่งมีชีวิตต่างมิติที่พุ่งเข้าหามนุษย์ก็หยุดลงอีกครั้งอย่างช้าๆ และร่างของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดก็สั่นสะท้านราวกับอยู่ในการต่อสู้ที่ดุเดือด
“ฉีไห่ เกิดอะไรขึ้น?” จักรพรรดิรัตติกาลขมวดคิ้วและมองดูราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา
ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด ไม่ตอบสนอง แต่สั่นมากขึ้น ไม่ว่า จักรพรรดิรัตติกาล จะสั่งอย่างไร มันก็ไม่ตอบสนอง
สิ่งมีชีวิตต่างมิติเหล่านั้นก็หยุดลงโดยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร
ในร่างของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด โจวเหวินสั่งให้สปอร์โบราณเพื่อควบคุมร่างของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด
ตอนนี้สปอร์โบราณไม่ได้ครอบครองจิตวิญญาณของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดอย่างสมบูรณ์ เขาไม่มีเวลาและโจวเหวินสามารถเลือกวิธีนี้ได้เท่านั้น
แม้ว่าสปอร์โบราณแรกจะไม่ได้ครอบครองวิญญาณอย่างสมบูรณ์ แต่ก็มีบทบาทบางอย่างเช่นกัน ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดถูกควบคุมและยากที่จะมีบทบาทในช่วงเวลาสั้น ๆ
“มีปัญหา!” หลี่ซวนมองไปที่ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดซึ่งดูเหมือนจะป่วยทางจิตและตระหนักว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
คนจากเมืองกุ๋ยไห่ก็มองดูราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดอย่างกระตือรือร้น ตอนนี้ชะตาของพวกเขาไม่ใช่ของพวกเขา ไม่ว่าจะความตายหรือไม่ก็ตาม อยู่ในกำมือผู้อื่น แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าความน่าจะเป็นมีน้อยมาก พวกเขาปรารถนาให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น
“ออกมาหาข้า” จักรพรรดิรัตติกาลดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ แสงเย็นวาบในดวงตาของเขา และมือก็กดลงบนศีรษะของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด พลังประหลาดราวกับกระแสไฟฟ้าไหลเข้าสู่ร่างกายของ ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด
โจวเหวินรู้สึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของพลังนั้นและต้องการซ่อนตัวเป็นเวลานาน แต่ตอนนี้เขาต้องออกไป
เขาดึง มิกะ และรีบออกจากท้องของ ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด จากนั้นเทเลพอร์ตออกจากร่างของ ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด และไปถึงหัวของ ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด หันหน้าไปทาง จักรพรรดิรัตติกาล บนอากาศ
ผู้คนของเมืองกุ๋ยไห่ต่างประหลาดใจที่มีมนุษย์ปรากฏตัวบนหัวของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดอีกครั้ง
ดูเหมือนคู่หนุ่มสาว
“ฉันรู้ว่าเฒ่าโจวจะไม่ตายง่ายๆ ขนาดนั้น” หลี่ซวนไม่รู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นโจวเหวิน
“คุณยังไม่ตาย?” จักรพรรดิรัตติกาล แปลกใจเล็กน้อย เขาคิดว่า โจว เหวิน ถูกกลืนโดย ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะไม่ตาย
“จักรพรรดิรัตติกาล คุณควรหยุด ตอนนี้ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดไม่เชื่อฟังคำสั่งของคุณอีกต่อไป มันเป็นไปไม่ได้ที่แผนของคุณจะดำเนินต่อไป” โจวเหวินกล่าว
จักรพรรดิรัตติกาล พูดเบา ๆ : “ความแข็งแกร่งของเข้าไม่เพียงพอที่จะส่งผลต่อ ราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด ข้าคิดว่าเป็นเพราะสัตว์อสูรคู่หูของเจ้าที่ส่งผลต่อมัน ตราบใดที่ข้าฆ่าเจ้าสัตว์อสูรคู่หูของเจ้าจะตายและราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดจะฟื้นตัวตามธรรมชาติ”
“หลายคนต้องการจะฆ่าฉัน แต่สุดท้ายพวกเขาก็ล้มเหลว” โจวเหวินกล่าวและขยิบตาให้มิกะ
มิกะ พยักหน้า หันหลังและจากไปทันที บินไปทางทะเล
โจว เหวิน คุยกับเธอมาก่อนแล้ว เธอรับผิดชอบในการช่วยเหลือ ฉิน หลิง และ เฟิง ชิวเยี่ยน ในขณะที่ โจว เหวิน รับผิดชอบในการเข้าไปต่อสู้กับจักรพรรดิรัตติกาล
จักรพรรดิรัตติกาล เข้าใจความคิดของพวกเขาได้อย่างรวดเร็ว แต่ไม่ได้หยุด มิกะ เพราะมันไม่จำเป็นอีกต่อไป ตราบใดที่ โจว เหวิน ได้รับการแก้ไขแล้วทุกอย่างจะกลับสู่เส้นทางที่ถูกต้อง
“หวังหมิงหยวนเป็นคนที่แข็งแกร่ง ข้าไม่ได้คาดหวังว่าลูกศิษย์ทั้งหมดที่เขาสอนจะแข็งแกร่งด้วย น่าเสียดายที่เจ้าไม่ได้รวมร่างกับผู้พิทักษ์อย่างหวางหมิงหยวน และเจ้าไม่มีผู้พิทักษ์ ดังนั้นเจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าเลย” จักรพรรดิรัตติกาล พูดและเขาค่อยๆ ยกมือขึ้น
“การไม่มีผู้พิทักษ์ไม่ใช่เรื่องใหญ่ และฉันฆ่าไปสองสามตัวแล้ว” โจวเหวินกล่าว
“ผู้พิทักษ์ที่คุณฆ่า ข้าเกรงว่ามันยังไม่ถึงระดับความกลัวใช่ไหม” จักรพรรดิรัตติกาล ยกมือขวาขึ้น แล้วฟันลงเหมือนมีด และพูดว่า: “วันนี้ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าอะไรคือพลังระดับพระเจ้า”
โจว เหวิน ถอยกลับอย่างรวดเร็ว พยายามหลีกเลี่ยงการโจมตีของ จักรพรรดิรัตติกาล แต่มือของ จักรพรรดิรัตติกาล ฟันลงมา ไม่มีพลังชีวิตหรือแสงระเบิดอะไรเลย
เพียงแต่ว่าท้องฟ้าเดิมก็มืดลงทันที และโลกทั้งใบก็กลายเป็นความมืดมิด และเขาเอื้อมมือออกไป มองไม่เห็นอะไรเลย และร่างของ จักรพรรดิรัตติกาล ก็หายไป
“นี้คือพลังความกลัว สิ่งที่ไม่รู้และมองไม่เห็นคือความกลัวที่แท้จริง ขุมพลังระดับความกลัวที่แท้จริง เจ้าไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้ ตราบใดที่ข้าต้องการ ข้าสามารถคร่าชีวิตเจ้าได้ทุกเมื่อ นี่คือความจริง นี้คือพลังของพระเจ้า ไม่มีอะไรต้านทานได้ … ” เสียงของ จักรพรรดิรัตติกาล สะท้อนอยู่ในความมืดที่ไร้ขอบเขตราวกับว่ามันอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่ดูเหมือนจะไม่อยู่ที่ใด
