พวกคุณคิดว่าเขาจะกลับมามั้ย? เยดิสนใจมากตอนนี้
ธรรมชาติของมนุษย์ไม่สามารถทนต่อการทดสอบได้ เยดีคิดว่าเมื่อเผชิญกับชีวิตและความตาย จ้าวเหวินไม่สามารถกลับมาได้
เย่ดีจริงๆ อยากเห็นสีหน้าผิดหวังของหลี่ซวนและฮุ่ยไห่เฟิง ดังนั้นเขาจึงไม่รีบให้สิ่งมีชีวิตจากมิติเริ่มโจมตี เขาต้องการให้หลี่ซวนและคนอื่นๆ ค่อยๆ รู้สึกถึงความหวังจากความผิดหวัง แล้วจากความผิดหวังไปสู่ความสิ้นหวัง กระบวนการของ
อย่างไรก็ตาม ในอดีตที่ผ่านมาไม่ได้นาน ยอดีจึงพบว่ามีเงาร่างหนึ่งกำลังเข้ามาใกล้เมืองกุยไห่จากระยะไกล และเงาร่างนั้นก็คือจ้าวเหวินที่กลับมาแล้วกลับมา
จ้าวเหวินไม่ได้หนีไปจริงๆ ก่อนหน้านี้ เขาแค่ต้องการทดสอบว่าเย่ตี้จะปล่อยเขาจริงๆ หรือมีแผนการอย่างอื่นอยู่หรือเปล่า
เมื่อโจวเหวินแน่ใจว่าเขาหนีรอดจริง ๆ และเย่ดีไม่ไล่ตามเขา เขาก็หันกลับและวิ่งกลับไป
หลี่ซวน, ฮุ่ยไห่เฟิง และบูเออร์ต่างก็ถูกขังอยู่ข้างใน เมื่อเขายังสามารถทำอะไรได้อยู่ จ้าวเหวินก็ไม่ยอมแพ้
บัวร์ดีใจมากที่เห็นโจวเหวินบินกลับมา
ฮุ่ยไฮ่จิและหลี่ซวนดูสง่างามมาก การกลับมาของโจวเหวินหมายความว่าพวกเขาต้องทำงานหนัก ไม่ว่าจะทำอะไรได้บ้าง แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม ตราบใดที่พวกเขาสามารถมีบทบาทที่ไม่เกี่ยวข้องในสถานการณ์การต่อสู้ พวกเขาจะทำงานอย่างหนัก
“คุณกลับมาทำไมที่นี่?” เย่ดีถามด้วยความสนใจ มองไปที่โจวเหวิน
“ฉันทำของหายที่นี่และกลับมาหยิบของของฉันไป” จ้าวเหวินกล่าว
“คุณสูญเสียอะไรไป?” เย่ดีถาม
“ผู้คนในเมืองทะเล” จ้าวเหวินฉีกล่าว
“เป็นญาติหรือเพื่อนของคุณหรือเปล่า?” เย่ดีถาม
“ไม่ มันเป็นของทุกคนในไห่เฉิง” โจวเหวินพูดอย่างจริงจัง
แสงของเปลวไฟไม่สามารถขับไล่ความมืดออกไปได้ทั้งหมด และก็ไม่สามารถหาตัวจักรพรรดิแห่งราตรีได้ใกล้ๆ ได้ เงาอุ้งมือสีดำแปลกๆ พุ่งออกมาจากเงาของโจวเหวินและฟันตรงไปที่ต้นขาของโจวเหวิน
โชคดีที่เกราะของปูดาวบล็อกการโจมตีนี้ไว้ มิฉะนั้นขาของโจวเหวินคงถูกตัดขาดไปแล้ว
ร่างของโจวเหวินกำลังพายเรือออกไปในความมืด แม้ว่าเขาจะได้รับการปกป้องด้วยการป้องกันที่สมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้จริง ๆ แต่ความเจ็บปวดจากขาของเขาทำให้โจวเหวินรู้ชัดเจนว่าบทบาทของการป้องกันที่สมบูรณ์แบบกำลังอ่อนแอลง
การต่อสู้กับคนที่ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้ แต่สามารถทำร้ายตัวเองหรือแม้กระทั่งฆ่าตัวตายได้นั้น เป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างไม่ต้องสงสัย
แม้ว่าการโจมตีนี้จะไม่ได้ผล แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันไร้ประโยชน์จริงๆ อย่างน้อยโจวเหวินก็พบว่าแสงที่ปล่อยออกมาจากเปลวไฟมีผลต่อความมืดเล็กน้อย
มันเป็นเพียงเปลวไฟในตำนาน และระยะที่มันสามารถส่องสว่างได้คือระยะทางเพียงสามฟุตจากรัศมีภายนอกของดาบนกทองแดง ระยะที่มันสามารถส่องสว่างได้มีจำกัดมาก
นอกจากนี้ จักรพรรดิแห่งราตรีดูเหมือนจะเดินได้เฉพาะในความมืดเท่านั้น การโจมตีเมื่อกี้เป็นการโจมตีที่เกิดขึ้นในเงามืดที่ถูกส่องสว่างด้วยแสง
โจวเหวินยังพยายามใช้ดาบนกทองแดงเพื่อโจมตีจากทิศทางต่างๆ ผลลัพธ์คือ เขาไม่สามารถทำร้ายเยดิได้ แต่เขามั่นใจว่า เยดิจะต้องอยู่ในความมืดเพื่อที่จะสามารถส่งออกไปได้ทุกที่ การโจมตีไม่ได้เกิดขึ้นในที่สว่าง
ตอนนี้จ้าวเหวินคงมั่นใจแล้วว่าแม้เย่ดีจะสามารถโจมตีในที่สว่างได้ เขาก็จะไม่สามารถซ่อนร่างกายของเขาได้อีกต่อไป
ถ้าคุณต้องการเอาชนะเยดิ คุณต้องนำเขาออกมาอยู่ในแสงสว่างเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม เปลวไฟของดาบตงเฉวียนไม่เพียงพอที่จะส่องสว่างทุกด้านของร่างกายจ้าวเหวิน แม้ว่าจะสว่างเพียงใด ก็ยังมีเงา และเมื่อมีเงาก็ย่อมมีความมืด เย่ดียังสามารถโจมตีโจวเหวินผ่านเงาได้
“แสงภายนอกไม่มีประโยชน์ เว้นแต่ร่างกายของฉันจะสามารถเปล่งประกายได้ ซึ่งดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉัน” จ้าวเหวินนึกถึงวิญญาณของเขาเอง จักรพรรดิผู้โบราณ
ตราบใดที่เขาเข้ากับจักรพรรดิยุคโบราณได้ เขาสามารถถูกเปลี่ยนเป็นดวงอาทิตย์ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ได้ แต่ฉันไม่รู้ว่าแสงของจักรพรรดิยุคโบราณจะส่องออกไปได้ไกลแค่ไหน
อย่างไรก็ตาม ระยะห่างเพียงหนึ่งฟุตก็เพียงพอแล้ว ในที่ที่ไม่มีมุมมืดตายอยู่เลย จักรพรรดิแห่งราตรีเข้ามาในระยะนี้เพื่อโจมตี และคุณควรจะเห็นได้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
