Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 633 คําสั่ง
บทที่ 633 คําสั่ง
หลัวหยิงพยักหน้า “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น นายน้อยเจ่าไห่จะเป็นพันธมิตรของเรา แดชานและลูอิงเจ้าจงทําดีต่อนายน้อยเจ่าไห่ให้ดีที่สุด อย่าลืมรับฟังในสิ่งที่เขาต้องการด้วยหล่ะ และจงดูให้ดีว่าพวกเจ้าท่าตามความต้องการของนายน้อยเจ่าไห่ได้สมบูรณ์ครบถ้วนดีแล้ว”
ลูอิงพยักหน้า “ท่านแม่ทัพ เหมือนว่าข้าจะนึกขึ้นได้ นายน้อยเจ่าไห่ชอบเก็บสัตว์และพืชที่มีลักษณะพิเศษเป็นเหมือนท่าระหว่างว่าง เมื่อไหร่ก็ตามที่นายน้อยเจ่าไห่เจอบางสิ่งที่น่าสนใจเขาจะหยุดและเก็บพวกมันไป ท่านแม่ทัพ ข้าคิดว่าเราควรหาสัตว์ป่าและพืชให้กับนายน้อยเจ่าไห่หรืออาจจะเป็นอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่านั้น ท่านคิดว่ายังไง?”
หลัวหยิงจ้องเขม็ง “ถ้านายน้อยเจ่าไห่ชอบอะไรแบบนั้น เขาอาจจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุงั้นเหรอ? แต่ก็ไม่เป็นไร ข้าเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ จริงสิข้ามีลูกปัดมังกรทะเลอยู่ในมือ แม้ว่านายน้อยเจ่าไห่จะมีความแข็งแกร่ง แต่มันก็จะสะดวกมากกว่าถ้าเขามีลูกปัดเหล่านี้”
ลูอิงพยักหน้า จากนั้นหลัวหยิงก็หันไปหาแดชานและพูดว่า “แดชานจํานวนของคนที่ตายไปมีเท่าไหร่? สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”
แดชานพยักหน้าและพูดว่า “สถานการณ์ตอนนี้ดี ศัตรูตายไปประมาณ 8 แสนคน นักรบของเราสังหารพวกมันได้ประมาณ 2 แสน แต่ซอมบี้ของเจ่าไห่น่าจะจัดการได้ประมาณ 6 แสนคน” หลัวหยิงขมวดคิ้ม “พวกเรายังได้รับความเสียหายเป็นจํานวนมากอยู่ มังกรทะเลได้รวบรวมนักรบที่มีความแข็งแกร่งมากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าตอนนี้ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเราจะแย่กว่ามาก แต่ก็โชคดีที่เราได้กองทัพเสริมที่แข็งแกร่งมา”
แดชานพยักหน้า “เป็นเรื่องที่ดีที่นายน้อยสามารถเพิ่มจํานวนของซอมบี้ได้ หากศัตรูเข้าโจมตีในวันพรุ่งนี้ นายน้อยเจ่าไห่จะมีซอมบี้เพิ่มมากขึ้น ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์กับเราด้วย ท่านคงเห็นแล้วว่าซอมบี้ของนายน้อยเจ่าไห่แข็งแกร่งมากแค่ไหนจากตอนที่เราได้เห็นจากการต่อสู้ครั้งก่อนพวกมันน่ากลัวมาก”
หลัวหยิงพยักหน้า “ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็เถอะ ข้าก็ยังเกรงว่าเผ่ามังกรทะเลอาจจะมีนักเวทย์แห่งแสง และมังกรแห่งแสงอยู่ฝ่ายพวกเขาด้วย เรื่องนี้อาจทําให้เราต้องเจอกับปัญหาเลยนะ สิ่งที่เราต้องทําตอนนี้คือการป้องกันไม่ให้ศัตรูบุกเข้าไปไกลกว่าที่แห่งนี้ พวกเราจะรอกองทัพที่จะมาเสริมกําลังให้กับพวกเราเพื่อบดขยี้ศัตรูทีละน้อยก่อนที่เราจะคว้าชัยชนะมาได้ในที่สุด” แดชานและลูอิงพยักหน้า หลัวหยิงเริ่มรู้สึกเหนื่อยแล้ว ในขณะที่เธอพูดว่า “เอาเถอะ ไปพัก กันก่อนเถอะ ข้าคิดว่าพวกมันจะไม่โจมตีอีกแล้วในวันนี้” ทั้ง 2 พยักหน้าก่อนจะหันหลังเดินจากไป
จากนั้นเจ่าไห่ก็ปิดจอมิติ ลอร่าหันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ ดูเหมือนว่าในที่สุดพวกเขาก็รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของพี่ พี่รู้สึกมีความสุขไหม?”
เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “มันเป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าพี่ไม่กลัวที่ความลับของเราจะหลุดไป พี่ก็คงจัดการกับมังกรทะเลไปแล้ว”
ลิซซี่ยิ้มและพูดว่า “แต่มันก็ดีเหมือนกัน ตอนนี้พวกเขากําลังหาสิ่งดี ๆ ให้กับพี่ไห่อยู่นะ จริงสิ พี่ไห่อยากได้เปลือกหอยมังกรฟ้าไหม? สําหรับข้ามันเป็นอะไรที่ดีมากเลยนะ”
เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “พี่ไม่อยากได้เลย สิ่งที่พี่ต้องการคือเทคนิคการจัดการน้ําของมัน ถ้ามีโอกาสพี่อยาจะเรียนรู้ว่าพวกเขาทํายังไง มันเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก”
เมแกนพยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นพี่ไห่ การต่อสู้ก่อนหน้านี้เป็นยังไงบ้าง? ข้าอยากเห็นมันชัด ๆ”
เจ่าไห่พยักหน้า จากนั้นเขาก็ให้เจ่าฉินอี้แสดงการต่อสู้ครั้งก่อน จากนั้นพวกเขาก็ค่อย ๆ วิเคราะห์มันทีละนิด แต่เมื่อพูดถึงการต่อสู้ดูเหมือนว่าเมแกนและลิซซี่จะเก่งกว่าเจ่าไห่มาก หลังจากการวิเคราะห์การต่อสู้ เจ่าไห่และคนอื่น ๆ คิดว่าเขายังสามารถสังหารได้อีกประมาณ 1 แสนคนหามีกลยุทธ์ที่ดีเข้ามาด้วยๆ
หลังจากที่ได้ดูการต่อสู้แล้ว เจ่าไห่ก็รู้สึกผ่อนคลาย จากนั้นเจ่าไห่ก็มองไปที่เมแกนและลิซซี่พร้อมกับพูดว่า “เธอทั้ง 2 เก่งเรื่องนี้จริง ๆ ด้วย พี่คิดว่าเราสามารถคุยกับแม่ทัพหลัวหยิงในวันพรุ่งนี้และขอเข้าโจมตีโดยใช้ซอมบี้ของเรา เมื่อถึงตอนนั้นพี่จะให้เธอทั้ง 2 เป็นเหมือนผู้บัญชาการ เราจะทําการต่อสู้กับการมังกรทะเล และเพื่อค้นหาว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา พวกเธอคิดยังไง?”
เมแกนมองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ พี่ต้องการให้เราบัญชาพวกซอมบี้จริง ๆ เหรอ? แล้วถ้าเราหาออกมาไม่ดีล่ะ?”
เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นเลย ไม่มีผู้บัญชาการคนไหนเริ่มต้นได้ดียิ่งไปกว่านั้นเรามีซอมบี้จํานวนมาก พวกมันค่อนข้างแข็งแกร่งมากด้วย อย่าเพิ่งลืมไปสิว่าซอมบี้ 5 แสนที่เราเพิ่งใช้ไปก่อนหน้านี้ทั้งหมดมีความแข็งแกร่งมาก เมื่อไปยังมิติ พี่จะให้พวกเธอ 2 คน ลองสั่งการเพื่อให้คุ้นเคยกับพวกมันในการต่อสู้ ต่อมาไม่ว่าจะเป็นพระเจ้าหรือปีศาจ เราจะต้องเจออยู่แล้ว พี่กับลอร่าไม่สามารถออกคําสั่งได้ พี่อาจจะต้องปล่อยเรื่องนี้ให้พวกเธอทั้ง 2 คนเป็นคนจัดการ”