Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 624 ออกเดินทาง

บทที่ 624 ออกเดินทาง

เมื่อหลินหลินได้ยินราชินีพูด สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นเธอก็พูดว่า “ฝ่าบาท มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม? นายน้อยเจ่าไห่เปลี่ยนทหารของจักรวรรดิอาร์ซูหลายแสนคนให้กลายเป็นซอมบี้ได้ในคืนเดียวจริง ๆ เหรอ? แล้วเขาเป็นคนไม่ดีหรือไม่? ทําไมคนในทวีปถึงมองว่าเขาเป็นคนที่โหดร้ายและไร้ความปราณีๆ

ราชินียิ้มและพูดว่า “คนในทวีปก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเผ่าในทะเลอย่างพวกเรานัก พวกเขาเกรงกลัวในความแข็งแกร่งของเจ่าไห่ มันก็เลยไม่มีใครกล้าที่จะทําอะไรพวกเขา นอกจากนี้นายน้อย เจ่าไห่ไม่ได้ฆ่าทหารเหล่านั้นโดยไม่มีเหตุผล จักรวรรดิอาร์ซูได้ส่งทหารเข้าไปในดินแดนของเจ่าไห่ โดยบอกว่าพวกเขาเป็นเจ้าของดินแดนของเจ่าไห่ เพราะเช่นนี้เจ่าไห่เลยไม่มีทางเลือก นอกจากจัดการกับพวกเขา”

หลินหลินขมวดคิ้วและพูดว่า “ถ้าจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ แต่เจ่าไห่ก็เป็นคนที่เย็นชามาก ทําไมเขาถึงต้องฆ่าคนมากมายขนาดนั้นด้วย”

ราชินียิ้มและพูดว่า “ถ้านายน้อยเจ่าไห่ไม่ฆ่าพวกเขา เขาก็อาจจะไม่อยู่มาถึงทุกวันนี้ เจ้าก็น่าจะได้ยินเป้าหมายของนายน้อยเจ่าไห่ที่มาถึงที่นี่ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้อนาคตของทวีปอาร์คตกอยู่ในอันตราย เขายังได้ไปยังทุ่งน้ําแข็งที่หนาวมาก ๆ ด้วยตนเองเพื่อเข้าไปนําเอาหอกแห่งชนเผ่ากลับมา คนที่เป็นคนแบบนี้ไม่อาจจะบอกได้ว่าเขาเป็นคนเย็นชา เขาเป็นคนที่พร้อมจะจัดการกับศัตรูของเขา และปกป้องมิตรของเขา อุดมการของนายน้อยเจ่าไห่นั้นเข้าใจได้ง่ายมาก ๆ”

เมื่อเธอได้ยินราชินีพูด หลินหลินก็พยักหน้า ไม่ใช่แค่คนอื่น ๆ เท่านั้น แต่เผ่านางเงือกของพวกเขาก็รู้และเคารพให้ความแข็งแกร่งของเจ่าไห่ การดูแลมิตรและการจัดการกับศัตรูเป็นเรื่องพื้นฐานมาก ๆ ที่ใคร ๆ ก็รู้แม้แต่ในทะเลก็จะเห็นความคิดเดียวกับเจ่าไห่ในทุก ๆ วัน ราชินีถอนหายใจและพูดว่า “ที่จริงแล้ว เผ่ามังกรทะเลก็ท่าเหมือนกัน เผ่าฉลามและปลาไหลไฟฟ้าก็ได้เป็นมิตรกับพวกเขา และพวกเขาก็จะจัดการกับชนเผ่าที่ไม่เข้าร่วมกับพวกเขา แต่ก็น่าเสียดายที่พวกเขาไว้วางใจพวกเขามากเกินไป กว่าเราจะรู้ตัวมันก็สายไปแล้ว”

หลินหลินถอนหายใจ “เมื่อก่อนการติดต่อทางการค้าของพวกเขามีน้อยมาก ๆ มันทําให้สิ่งของประจําวันของพวกเขากําลังขาดแคลน ด้วยเหตุนี้พวกนางเงือกจีบงตัดสินใจก่อตั้งสหภาพการค้าของราชาแห่งท้องทะเลและซื้อสิ่งที่พวกเขาต้องการจากมนุษย์ เผ่านางเงือกให้ความสําคัญกับเรื่องนี้มากเกินไปทําให้พวกเขาไม่รู้ว่าเผ่ามังกรทะเลจะทําเช่นนี้ ตอนที่พวกเขารู้มันก็สายเกินไปแล้ว”

เผ่านางเงือกใช้เวลาส่วนมากในการทําการค้า ทําให้ชนเผ่ามังกรทะเลทําเรื่องไม่ดีเหล่านี้ขึ้นมา โดยที่พวกเขานางเงือกไม่ได้ทันตั้งตัวเลย แต่ก็โชคดีที่ตอนนี้พวกเขามีมิตรที่แข็งแกร่งอย่างเจ่าไห่ สงครามให้ครั้งนี้เผ่ามังกรทะเลจะต้องจบลงอย่างแน่นอน

ราชินีหันไปหาหลินหลิน และพูดว่า “หลินหลิน ในอีก 2 วัน นายน้อยเจ่าไห่จะไปกับคนอื่น ๆ ออกเดินทางโดยมีนายน้อยเจ่าไห่เป็นแม่ทัพ เจ้าน่าจะต้องไปกับพวกเขาด้วย แม้ว่านายน้อยเจ่าไห่จะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังไม่รู้จักเผ่าเงือกจริง ๆ เจ้าต้องช่วยเขาในเรื่องนี้ มันคงจะเป็นเรื่องที่ดีมาถ้าเราสามารถเอาชนะเผ่ามังกรทะเลได้ในครั้งเดียวอยากน้อยที่สุดถ้าเราไม่สามารถจัดการกับพวกเขาได้ ก็ขอให้พวกเขากลับไปก็ได้ เข้าใจไหม?”
หลินหลินพยักหน้า “ข้าเข้าใจ ฝ่าบาท”

ราชินีพยักหน้าและพูดว่า “ตอนนี้ภรรยาของนายน้อยเจ่าไห่กําลังทําอะไรอยู่ พวกเขาเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม? อย่าลืมที่จะสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเธอด้วย ความแข็งแกร่งของนายน้อย เจ่าไห่ไม่ธรรมดาเลย เขายังเป็นพ่อค้าที่มีชื่อเสียงมาก ๆ ด้วย มันจะเป็นการดีสําหรับเราที่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ่าไห่ นอกจากนี้ภรรยาของเขายังมีอิทธิพลมาก ๆ ในทวีปอีกด้วย อย่าทําให้พวกเธอไม่พอใจ”

หลินหลินยิ้มและพูดว่า “ฝ่าบาท สบายใจได้เลย ภรรยาของนายน้อยเจ่าไห่ชื่นชอบที่นี่มาก พวกเธอเป็นมิตรกับทุก ๆ คน”

ราชินียิ้มและพูดว่า “งั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี นี่อาจจะเป็นโอกาสของเผ่านางเงือกของเราที่จะได้ร่วมมือและทําการค้าด้วยกันกับนายน้อยเจ่าไห่ก็ได้ และท้ายที่สุดอิทธิพลของกิลแห่งความสว่างก็จะลดลงด้วย เอาเถอะ ไปเตรียมตัวได้แล้ว หลินหลิน เจ้ายังต้องตามเจ่าไห่ไปในอีก 2 วัน” หลินหลินพยักหน้าพร้อมกับคํานับก่อนจะหันหลังกลับไป

เจ่าไห่กําลังอยู่ในมิติ เขามองไปที่จอ ภายในจอแสดงให้เห็นถึงตอนที่ราชินีและหลินหลินพูดคุยกัน คําพูดของราชินีทําให้เจ่าไห่แปลกใจมาก เขาไม่คิดว่าราชินีจะเชื่อมั่นในตัวเขามากขนาดนี้ แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่ดีสําหรับเจ่าไห่ การรับมือกับเผ่ามังกรทะเลไม่ใช่เรื่องยากอะไร อันที่จริงซอมบี้ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากสัตว์เวทย์จํานวน 100,000 ตัวมันก็เพียงพอแล้ว ซอมบี้เหล่านี้มีระดับความแข็งแกร่งที่สูงมากๆ

หลังจากที่หลินหลินออกไป เจ่าไห่ก็เปลี่ยนจอไปที่อื่น ๆ จากนั้นเจ่าไห่ก็นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างในการที่เขาเดินทางมาในครั้งนี้ทําให้เจ่าไห่ได้กําไรอย่างมหาศาล เจ่าไห่กําลังจะบอกว่าการมาที่นี่ มันเป็นอะไรที่คุ้มค่ามากจริง ๆ การที่เผ่านางเงือกเต็มใจที่จะเป็นมิตรกับพวกเขานั้นก็เป็นสิ่งที่ดี สําหรับเจ่าไห่มาก ๆ แล้ว ในเวลาเดียวกัน เจ่าไห่ยังได้รู้อีกว่าคนในทวีปคิดว่าเขาเป็นคนยังไง เขามองว่าเจ่าไห่เป็นคนที่โหดมากๆ

“โหดร้ายงั้นเหรอ!! ฮิฮิ หรือว่าข้าจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ” เจ่าไห่ที่บ่นพึมพําอยู่กับตัวเองในห้องนั่งเล่น ไม่มีอะไรเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เหลือของวัน อย่างไรก็ตามก็ยังมีคนนําเอาสัตว์เวทย์ไปยังเกาะนางเงือกอยู่เรื่อย ๆ แต่ครั้งนี้พวกเขาได้นําเอาศพที่ตายแล้วมา

เจ่าไห่ไม่ได้เป็นห่วงเรื่องการเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นซอมบี้ ในขณะเดียวกัน พวกนางเงือกก็ไม่ได้มาตามหาเขาด้วยเช่นกัน ในวันต่อมา เจ่าไห่ลงไปเพื่อเปลี่ยนสัตว์เวทย์เหล่านั้นให้กลายเป็นซอมบี้ แม้ว่าจะยังมีชนเผ่าเงือกอยู่บ้างในสถานที่แห่งนั้น พวกเขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่อยากรู้ออกมาเลย พวกเขากลัวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามาก

หลังจากอยู่ได้ 2 วัน กองทัพของมนุษย์เงือกก็พร้อมแล้ว แม้ว่าเผ่ามังกรทะเลจะมีนักรบถึง 10 ล้านคน เจ่าไห่ก็ยังตกใจเมื่อได้เห็นนักรบที่มาจากเผ่านางเงือก ซึ่งก็ไม่ใช่น้อย ๆ เลย นี่น่าจะเป็นกองทัพที่มาไม่น้อยกว่า 2 ล้านคน!

เมื่อเห็นจํานวนแล้ว มันทําให้เจ่าไห่งง เขาไม่รู้จะพูดค่าไหนออกมาดี พวกเขาสุ่มคัดเลือกคน เพียง 2 ล้านคน ในขณะที่กบฏสามารถมีกองกําลังจํานวนมากได้

เจ่าไห่ค่อนข้างมีความสุขมาก ๆ โชคดีที่พวกเงือกไม่สามารถอยู่บนบกได้นานเกินไป ไม่เช่นนั้นทั่วทั้งทวีปคงตกไปเป็นของพวกเขา

ครั้งนี้ราชินียังส่งให้เจ่าไห่ออกไปเป็นตัวแทนของเผ่านางเงือก สิ่งนี้ทําให้เผ่าทุกเผ่าตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่คิดว่าจะให้นายน้อยเจ่าไห่จัดการกับเรื่องทุกอย่างด้วยตัวเองเลย ที่จริงแล้วคนเหล่านั้นกําลังเข้าใจราชินีผิด ถึงแม้ว่าเธอจะส่งเจ่าไห่ออกไป แต่เธอก็จะบอกกับกองทัพของเธอว่า คนที่นําทัพในครั้งนี้ก็คือแดชาน

แดชานเป็นผู้พิทักษ์ของเกาะนางเงือก แต่เพราะตอนนี้เป็นเรื่องที่ด่วนมาก ๆ ราชินีจะต้องหาคนไปเป็นทัพหน้า ซึ่งก็แน่นอนว่าคน ๆ นั้นจะต้องเป็นแดขาน แต่เธอเองก็ได้พูดคุยกับเจ่าไห่ราชินีเลยตัดสินใจส่งแดชานไปพร้อมกับกองทัพนี้เพื่อร่วมมมือกับนายน้อยเจ่าไห่

ราชินีประกาศเพื่อเป็นกําลังใจแก่ทหารของเธอ ก่อนที่จะมอบตําแหน่งนข่าทัพให้กับแดชาน ในตอนนี้เองเจ่าไห่ก็อยู่ในตัวของซอมบี้วาฬของเขา

วาฬตัวนี้มาจากมิติของเจ่าไห่ เขาได้เปลี่ยนวาฬให้กลายเป็นซอมบี้ที่เหมือนกับซอมบี้ตัวใหญ่ของเขา ซอมบี้ตัวนี้มีปากที่ใหญ่มาก ๆ ทําให้เจ่าไห่สามารถทําปากให้เป็นที่อยู่ได้ และเนื่องจากซอมบี้วาฬตัวมีขนาดที่ใหญ่กว่าซอมบี้ตัวใหญ่ที่เจ่าไห่มีอีกด้วย ห้องของเจ่าไห่ที่อยู่ในซอมบี้วาฬจึงมีขนาดที่ใหญ่มาก ๆ เจ่าไห่มีห้องนั่งเล่น ห้องนอน และห้องน้ําอยู่ในตัวของซอมบี้วาฬเลย แน่นอนว่าเจ่าไห่สร้างมันขึ้นมาก็จริง แต่เขาเองก็ไม่ค่อยได้ใช้มันหรอก เพราะตัวของเจ่าไห่ใช้เวลาส่วนมากอยู่ในมิติอยู่แล้ว

ร่างของซอมบี้วาฬเป็นซอมบี้ที่มีร่างกายเหมือนจะสมบูรณ์ที่สุด ผิวข้างนอกของมันยังเหมือนกับวาฬทั่ว ๆ ไป แต่เจ่าไห่ก็ได้ใช้พลังเพื่อทําให้ผิวของมันเมื่อมองจากด้านในสามารถมองเห็นด้านนอกได้ นี่มันเป็นอะไรที่วิเศษมาก ๆ

ที่สําคัญที่สุดคือไม่มีน้ําเข้าไปในตัวของซอมบี้วาฬได้ จึงไม่มีน้ําทะเลอยู่ในตัวของมันเลย เจ่าไห่ยังสามารถใช้เวทย์เพื่อดูอากาศที่อยู่ในซอมบี้วาฬด้วยเพื่อให้มันพอสําหรับตัวของเจ่าไห่ ถึงแม้ว่าเจ่าไห่จะเป็นคนที่แข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่ถ้าหากว่าไม่มีอากาศให้หายใจมันก็เป็นเรื่องที่น่าลำบากกับเขามากเลย

ในตอนนี้ เจ่าไห่อยู่ในตัวของซอมบี้วาฬพร้อมกับลอร่าและคนอื่น ๆ มีคนนอกแค่ 1 คนเหล่านั้น คน ๆ นั้นก็คือคนที่ราชินีส่งมาเพื่อช่วยเจ่าไห่ นั่นก็คือหลินหลิน

นางเงือกไม่มีสัตว์ขี่เป็นของตัวเอง แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นพวกเขาก็มีความสามารถพิเศษที่ไม่มีใครมี พวกเขาสามารถเปลี่ยนสัตว์ทะเลให้กลายเป็นสัตว์ขี่ได้ แน่นอนว่าก็ยังมีนางเงือกบางคนที่เลี้ยงสัตว์ให้เป็นสัตว์ขี่ แต่มันก็หาได้ยากมาก ๆ

ราชินีบอกเจ่าไห่ว่าหลินหลินจะอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยให้เขาคุ้นเคยกับเผ่าต่าง ๆ แต่เธอจะไม่เข้าไปยุ่งการต่อสู้ของนายน้อยเจ่าไห่

อันที่จริง ราชินีไม่จําเป็นต้องบอกเขาเลย เพราะเขารู้เรื่องหลินหลินแล้ว แต่เจ่าไห่ก็ไม่ได้พูดอะไร และเชิญให้หลินหลินเข้ามาในซอมบี้วาฬของเจ่าไห่ เจ่าไห่ยังได้เตรียมห้องที่เต็มไปด้วยน้ำทะเลให้กับหลินหลินด้วย

กองทัพของพวกเขากําลังเข้ามารวมกัน แม้ว่าพวกเขาจะเดินผ่านชนเผ่าเล็ก ๆ แต่คนเหล่านี้ ทั้งหมดก็อยู่ภายใต้การปกครองของนางเงือก ชนเผ่าเล็ก ๆ บางเผ่าถึงกับส่งคนเข้าร่วมกับกองทัพของราชินี

ในเวลาเดียวกัน ยังมีชนเผ่าบางเผ่าที่ได้นําเอาซากสัตว์ทะเลมา เจ่าไห่เองก็ไม่ได้รอช้า เขาทําให้ซากเหล่านั้นกลายเป็นซอมบี้ทันที นอกจากนี้ซากสัตว์ทะเลยังถูกส่งไปหาเจ่าไห่เรื่อย ๆ แดชานได้คํานาณว่าจํานวนซอมบี้ที่เจ่าไห่สร้างขึ้นในทุกวันนี้มีมากกว่า 500,000 ตัวแล้ว เรื่องที่เจ่าไห่ได้ทําไปเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก ตอนนี้ซอมบี้เหล่านั้นเป็นเหมือน 1 ใน 4 ส่วนของกองทัพไปแล้ว

เมื่อมาถึงจุดนี้ แดชานก็ตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นมาก ๆ ถ้าหากว่าแดชานได้เห็นเรื่องแบบนี้ไป เรื่อย ๆ แม้ว่าเจ่าจะจับสัตว์ทะเลให้กลายเป็นซอมบี้ มันก็จะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรอีกต่อไป

แม้ว่าพวกเขาจะมีจํานวนมาก แต่ความการเดินไปข้างนอกของพวกเขาก็ไม่ได้ช้าลงเลย นี่คือทะเลไม่ใช่พื้นดิน พวกเขาสามารถไปได้เร็วมาก ๆ