Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 623 กลับไปอีกครั้ง
- Home
- All Mangas
- Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ)
- บทที่ 623 กลับไปอีกครั้ง
บทที่ 623 กลับไปอีกครั้ง
เมื่อแดชานเห็นว่าเจ่าไห่เดินทางออกไปแล้ว เขาก็ถอนหายใจออกมายาวมาก นับตั้งแต่ที่เขาได้เห็นเจ่าไห่เปลี่ยนสัตว์เหล่านั้นให้กลายเป็นซอมบี้ เขาก็เริ่มรู้สึกกดดันมาเมื่อต้องพบกับเจ่าไห่ แต่ตอนนี้เจ่าไห่ได้ออกไปแล้ว แดชานรู้สึกสบายใจมากขึ้น
แดชานมองไปที่เสาแล้วพูดว่า “ดูเหมือนว่าเผ่ามังกรทะเลจะต้องพบกับความโชคร้ายแล้วจริง ๆ พวกเขาจะต้องพบเจอกับเรื่องที่น่ากลัวมาก ๆ” จากนั้นเขาก็ส่ายหัว
เจ่าไห่พร้อมกับจินไถได้กลับไปที่สระน้ําขนาดใหญ่ หลังจากไปถึงชายฝั่งเจ่าไห่ก็เก็บซอมบี้เต่าของเขาไว้ในมิติทันที จากนั้นเขาก็ค่านับกับจินไถก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องโถงใหญ่ แต่ก่อนที่เจ่าไห่จะไปถึงห้องโถงใหญ่ โลล่าก็เข้ามาทักเจ่าไห่ก่อน เมื่อโลล่าเห็นเจ่าไห่ เธอมองหน้าของเจ่าไห่ จากนั้นเธอก็พูดว่า “นายน้อยเจ่าไห่ ฝ่าบาทกําลังรอท่านอยู่ข้างในเลย” เจ่าไห่พยักหน้า จากนั้นโลล่าก็หันกลับมาและพาเจ่าไห่เดินไปยังห้องโถงใหญ่ เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว เจ่าไห่ก็เห็นว่าหลินหลินนั่งอยู่ข้าง ๆ ราชินีรวมกับกําลังบอกอะไรบ้างอย่างอยู่ ดูแล้วเหมือนราชินีก็ฟังเรื่องที่หลินหลินพูดเหมือนกัน เธอพยักหน้าเป็นครั้งคราวๆ
หลังจากที่เจ่าไห่และโลล่าเข้ามา และคํานับราชินีแล้ว ราชินีก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “ข้าไม่คิดเลยว่านายน้อยจะกลับมาเร็วเช่นนี้ ภารกิจของนายน้อยเรียบร้อยดีใช่ไหม?”
เจ่าไห่ยิ้มมุมปากและพูดว่า “ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ฝ่าบาทไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้เลย ข้าพร้อมที่จะไปสนามรบได้ทุกเมื่อที่ท่านต้องการ ฝ่าบาทก็น่าจะรู้ว่าจอมเวทย์แห่งความมืดอยู่ในจุดสูงสุดของสนามรบ”
ราชินีพยักหน้าและพูดว่า “ข้าอยากจะขอให้ท่านรอสัก 2 วัน ในอีก 2 วัน วาฬ นาก และเต่าจะส่งกองทัพไปยังแนวหน้า นายน้อยก็สามารถไปกับพวกเขาได้เลย
เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “ถ้าเช่นนั้นข้าจะทําตามที่ท่านบอกเลย ถ้าเป็นไปได้ ข้าอยากจะขอให้ฝ่าบาทหาข่าวบางอย่างเดี่ยวกับเผ่ามังกรทะเลและกองทัพของพวกเขามาให้หน่อย มันจะไม่เป็นไรใช่ไหม?”
ราชินีพยักหน้า “นั่นไม่ใช่ปัญหาเลย นายน้อยวางใจได้เลย ข้าจะส่งข่าวและตามหาสัตว์เวทย์จํานวนมากและส่งไปให้นายน้อยให้เร็วที่สุด”
เจ่าไห่พยักหน้าแล้วค่านับ “ถ้าเช่นนั้น ข้าคนนี้ก็ต้องขอตัวก่อน หากมีสัตว์เวทย์มากกว่านี้ โปรดส่งคนมาแจ้งข้าด้วย
ราชินีพยักหน้า “ได้สิ ถ้านายน้อยมีอะไรที่ตต้องการก็บอกกับพวกเราได้เลย” เจ่าไห่พยักหน้า และขอบคุณก่อนที่จะค่านับราชินีก่อนที่จะออกไป
เมื่อเจ่าไห่ออกไป หลินหลินก็หันไปหาราชินีทันที “ฝ่าบาท เจ่าไห่คนนี้อันตรายมากเกินไป เขาแค่โบกมือเขาก็สามารถเปลี่ยนสัตว์นับ 100,000 ตัวให้กลายเป็นซอมบี้ได้แล้ว ถ้าเขายังอยู่ที่นี่มันอาจจะเป็นอันตรายต่อพวกเราก็ได้”
ราชินียิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอก เจ่าไห่เป็นมิตรของพวกเรา ยิ่งเขา แข็งแกร่งมากแค่ไหน เราก็จะยิ่งได้เปรียบมากขึ้นเท่านั้น วางใจเถอะ มันจะไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นแน่นอน”
หลินหลิน “ตอนที่ข้าได้เห็นจอมเวทย์แห่งความมืด ข้าก็เข้าใจเลยว่าทําไมทวีปจึงมองว่าพวกเขาเป็นคนไม่ดี พวกเขาน่ากลัว ในเวลาเพียงไม่นานสัตว์เวทย์รับ 100,000 ตัวกลายเป็นกระดูกมันน่ากลัวมากจริง ๆ ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเขามีภรรยาได้อย่างไร เขาไม่ได้ลักพาตัวพวกเธอมาใช่ไหม?”
ราชินีมองที่หลินหลินด้วยรอยยิ้ม “หลินหลิน เจ้าอย่าตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอกของเขา กิลแห่งความสว่างที่มองว่าดี พวกเขายังเป็นคนไม่ดีเลย และถึงแม้ว่านายน้อยเจ่าไห่จะใช้เวทย์แห่งความมืด แต่จริง ๆ แล้วเขาไม่ได้ทําร้ายผู้บริสุทธิ์เลย หลินหลิน เจ้าจ๋าสิ่งนี้ไว้ ความแข็งแกร่งไม่ได้บรรยายความดีหรือความชั่ว ของแบบนี้มันอยู่ที่ตัวเขาเองที่จะตัดสินใจว่าจะไปในทางที่ดีหรือทางที่ชั่ว เข้าใจไหม?”
หลินหลินพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว ฝ่าบาท ด้วยซอมบี้ของนายน้อยเจ่าไห่ ข้าคิดว่าเรามีโอกาสที่จะชนะสงครามในครั้งนี้มากขึ้น นอกจากนี้ ฝ่าบาท นายน้อยเจ่าไห่หมายความว่ายังไงที่บอกว่าจอมเวทย์แห่งความมืดเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในสนามรบ?”
ราชินียิ้มและพูดว่า “สนามรบมีอะไรมากที่สุด? มันคือคนที่จอมเวทย์แห่งความมืดเพราะพวกเขาสามารถเปลี่ยนศพให้กลายเป็นซอมบี้ได้ พวกมันทําให้ฝ่ายตรงข้ามเสียขวัญได้ด้วย ลองคิดดูสิถ้าเจ้าไม่รู้เรื่องนี้เลยแล้วเจ้ากําลังอยู่ในสนามรบ และเจ้าพบว่านักรบจากฝั่งตรงข้ามฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่ตาย เจ้าจะทํายังไงต่อไป? จะสู้ต่อหรือจะหนีไปเลย”
เมื่อได้ยินเรื่องที่ราชินีพูด สีหน้าของหลินหลินก็เปลี่ยนไป แม้ว่าเธอจะไม่ได้ไปที่สนามรบ แต่เธอก็เข้าร่วมกับกลุ่มที่ออกไปตามหาสัตว์เวทย์ ถ้าสิ่งที่ราชินีพูดเกิดขึ้นตรงหน้าเธอ เธอก็คงจะยอมเช่นกัน เรื่องที่ราชินีเล่าออกมาทําให้หลินหลินรู้สึกกลัวมาก ๆ
ราชินีมองที่หลินหลิน และรู้ว่าเธอกลัวมากเกินไป ราชินีเลยตบไปที่ไหล่ของหลินหลิน และพูดว่า “เพราะแบบนี้จอมเวทย์แห่งความมืด จึงเป็นจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่มันก็ยังมีจอมเวทย์แห่งความมืดที่ชอบฆ่าคนบริสุทธิ์เพื่อเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นซอมบี้”
หลินหลินพยักหน้า จากนั้นราชินีก็มองไปที่หลินหลิน “เจ้าไม่ต้องกลัวว่าเจ่าไห่จะทําเรื่องไม่ดีเลย สถานะภรรยาของเจ่าไห่ไม่ธรรมดาเลย เนื่องด้วยเจ้าไม่ได้ไปทวีปอื่น ๆ เจ้าไม่รู้หรอกว่าเรื่องราวของเจ่าไห่และภรรยาของเขาได้ถูกกระจายไปถึงคนทุกคน นายน้อยเจ่าไห่นั้นมีหลายคนเลยที่อิจฉาเขา”
หลินหลินมองไปที่ราชินีและพูดว่า “ฝ่าบาท นายน้อยเจ่าไห่มีชื่อเสียงในทวีปอื่น ๆ จริงใช่ไหม? แต่การที่เขาเป็นจอมเวทย์แห่งความมืด ไม่มีใครกลัวเขาเลยเหรอ?”
ราชินีส่ายหัวและพูดว่า “ชื่อเสียงของนายน้อยเจ่าไห่ในทวีปนี้ถือได้ว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่เมื่อคนธรรมดาพูดถึงชื่อของเขา พวกเขาก็จะเรียบเจ่าไห่ว่าเป็นคนที่ใจร้ายและไร้ความปราณี เจ่าไห่ได้เปลี่ยนกองทัพของจักรวรรดิอาร์ซูหลายแสนคนให้กลายเป็นซอมบี้ในคืนเดียว เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าคิดว่าเจ่าไห่เป็นคนชั่วหรือคนดีกันแน่?”