Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 621 เที่ยว

บทที่ 621 เที่ยว

เมื่อเห็นเจ่าไห่มาถึง ราชินีก็พยักหน้าและพูดว่า “นายน้อยเจ่าไห่ มาเถอะ ข้าขอแนะนําให้ท่านรู้จักกับชายผู้พิทักษ์เกาะแดชาน และผู้เฒ่าจากเผ่าเต่าจินไถ”

เจ่าไห่มองทั้ง 2 คนเจ่าไห่จําได้ว่าทั้ง 2 เป็นคนนําเจ่าไห่มาที่แห่งนี้เอง

เจ่าไห่คํานับทั้ง 2 แล้วพูดว่า “ยินดีที่ได้รู้จัก ข้านายน้อยเจ่าไห่ ข้าต้องขอขอบคุณท่านทั้ง 2 มากที่ได้มาส่งข้าที่นี่”

พวกเขาค่านับเจ่าไห่กลับ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นพวกเขาก็กลับไปยืนข้าง ๆ ราชินีจากนั้น ราชินีก็หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “นายน้อยเจ่าไห่ เรารวบรวมสัตว์ได้ 100,000 ตัวแล้ว ช่วยดูพวกเขาหน่อย”

เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ ข้าจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ ให้เวลาข้าสักหน่อย”

ราชินีพยักหน้า ขณะที่โบกมือและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นข้าต้องขอรบกวนเจ้าทั้ง 2 ดูแลทุกอยากที่เจ่าไห่ต้องการด้วย” จากนั้นทั้ง 2 ก็รับคําสั่งจากราชินีก่อนจะคํานับราชินีก่อนจะออกจากห้องไปพร้อมกับเจ่าไห

เมื่อพวกเขาออกไปแล้ว เต่าก็รอพวกของเจ่าไห่อยู่แล้ว เจ่าไห่และคนอื่น ๆ ขึ้นบนหลังเต่า ก่อนจะเข้าไปในกระแสน้ําแล้วก็หายไป

เจ่าไห่ไม่มีเวลาให้สนใจเรื่องอื่น ๆ เลยในตอนนี้ เมื่อเต่าเข้าไปกระแสวน มันก็ทําให้เจ่าไห่รู้สีกสว่าเขากําลังนั่งอยู่บนรถไฟเหาะ และความเร็วที่เจ่าไห่เห็นมาที่นี่มันเร็วมาก ๆ เมื่อเทียบกับบนโลกแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่ลอร่าและคนอื่น ๆ เจอกับอะไรแบบนี้ พวกเขาจึงกรี๊ดออกมา แต่เนื่องจากพวกเธอเป็นผู้มีพลังระดับ 9 ไม่นานนักพวกเธอก็ชินกับเรื่องที่เกิดขึ้น

ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง เจ่าไห่คิดว่าพวกเขาน่าจะใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงเพื่อไปถึง แต่ที่จริงแล้วพวกเขาใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีพวกเขาก็ถึง ตอนนี้พวกเขาอยู่บนผิวทะเลแล้ว

เจ่าไห่หันไปมองลอร่าและคนอื่น ๆ เขาต้องการดูว่าพวกเธอกลัวไหม? แต่เมื่อเจ่าไห่เห็นท่าทางของพวกเธอ เจ่าไห่ก็รู้สึกโล่งใจทันที แม้ว่าลอร่าและคนอื่น ๆ จะกลัว แต่ท่าทางที่แสดงออกของพวกเธอในตอนนี้ ทําให้เจ่าไห่เห็นว่าพวกเธอกําลังเพลิดเพลินอยู่

เจ่าไห่ยิ้มมุมปาก เขารู้สึกว่าผู้หญิงเป็นสีมีชีวิตที่ประหลาด พวกเธอเต็มไปด้วยความขัดแย้งมากมาย พวกเธอชอบอาหารอร่อย แต่พวกเธอก็กลัวอ้วน พวกเธอคิดว่ารถไฟเหาะมันน่ากลัว แต่พวกเธอก็อยากที่จะเล่นมัน

เจ่าไห่ส่ายหัวในขณะที่เขายิ้มก่อนจะหันไปหาผู้เฒ่าเผ่าเต่าและพูดว่า “ผู้เฒ่าเต่าโปรดพาข้าไปที่สัตว์เหล่านั้นด้วย”

ผู้เฒ่าเต่าหันไปมองเจ่าไห่ “ข้าจะต้องอาจจะต้องบอกนายน้อยก่อนว่าข้าไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นานนัก เพราะหน้าที่ของข้าก็มีแค่พาท่านมาที่นี่ แล้วก็อีกอย่างราชินีบอกกับข้าว่าเมื่อนายน้อย จัดการเรื่องอื่น ๆ แล้วให้ข้าพาท่านและภรรยาของท่านไปรอบ ๆ เมือง”ๆ

เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “เอาเถอะ ข้าต้องขอขอบคุณฝ่าบาทมาก ภรรยาของข้าอยากที่จะไปเที่ยวสถานที่แห่งนี้มาก แม้แต่ข้าก็ยังถูกบังคับให้ไปด้วย”ๆ

ผู้เฒ่าเต่ายิ้ม “ถ้าเช่นนั้นข้าก็ยินดีมาก ๆ เมืองของเราสวยงามากจริง ๆ ยิ่งไปว่านั้นเผ่านางเงือกเป็นคนที่ดีมาก ๆ ด้วย ข้าเชื่อว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนกับภรรยาของนายน้อยอย่างแน่นอน” หลังจากที่เขาพูดจบลง แดชานก็โผล่ขึ้นมาจากน้ํา และบอกกับเจ่าไห่ว่า “นายน้อยโปรดมากับข้า ข้าจะพาท่านไปดูสัตว์เวทย์”

เจ่าไห่พยักหน้า จากนั้นเขาก็ขึ้นไปบนวาฬอีกครั้ง เมื่อลอร่าและคนอื่น ๆ กําลังจะขึ้นเรือ เจ่าไห่ก็ยิ้มให้พวกเธอและพูดว่า “ในช่วงนี้พวกเธอก็ไปพักหรือจะไปเที่ยวเล่นก็ได้ พี่จะไม่อยู่สักพักนะ”

เมื่อพวกเธอได้ยินเจ่าไห่ พวกเธอก็มองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “เราไปเที่ยวเล่นได้จริง ๆ ใช่ไหม?”

เจ่าไห่ยิ้ม แล้วก็หันไปหาจินไถและพูดว่า “ผู้เฒ่าเต่าข้าต้องขอรบกวนท่านหน่อยแล้ว ข้าจะกลับมาให้เร็วที่สุด”

จินไถยิ้มและพูดว่า “นายน้อยสบายใจได้เลย” จากนั้นเจ่าไห่ก็คํานับให้จินไถก่อนจะหันไปหา แดชานและพูดว่า “แดชานไปกันเถอะ” แดชานพยักหน้า จากนั้นเขาก็สั่งให้วาฬของเขาเดินทางไปที่เกาะ

ไม่นานหลังจากที่เจ่าไห่ออกจากเกาะเมอร์เมด เขาก็มาถึงเกาะใกล้ ๆ ซึ่งมีเงือกอยู่เป็นจํานวนมาก เงือกเหล่านี้ได้นําสัตว์เวทย์มากมายมาที่นี่ สัตว์เวทย์เหล่านี้มียังมีชีวิตอยู่ทั้งหมด บางตัวก็ดุร้าย บางตัวก็จะหนีอย่างเดียว

เมื่อเจ่าไห่เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขาก็ไม่ได้มอง เขาหันไปหาแดชานและพูดว่า “แดชานสัตว์ที่ตายแล้วไม่มีเหรอ? สัตว์เวทย์เหล่านี้แม้จะยังมีชีวิตอยู่แต่พวกมันก็จะตายเพราะข้า ข้าต้องการให้พวกมันตายก่อน ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนให้กลายเป็นซอมบี้”

เมื่อแดชานได้ยินเจ่าไห่พูด เขาก็พยักหน้าและพูดว่า “โปรดรอสักครู่” จากนั้นแดชานก็หันหน้าไปที่เผ่าเงือกและพูดว่า “ฆ่าสัตว์เหล่านี้ให้หมด แล้วเจ้าก็ออกไปได้

เผ่าเงือกมอง แต่พวกเขาก็เชื่อฟัง พวกเขาดึงเอาอาวุธทุกอย่างออกมาและฆ่าสัตว์เวทย์ ทั้งหมดที่พวกเขาพามา

หลังจากที่ฆ่าแล้ว เผ่าเงือกก็ไม่ได้ออกไปทันที ทุกคนมองไปที่เจ่าไห่ด้วยความสงสัย เมื่อเห็นท่าทีของพวกเขา เจ่าไห่ก็มอง จากนั้นเขาก็เปลี่ความคิดและเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เผ่าเงือกเหล่านี้อาจรู้ว่าเขากําลังจะทําอะไร พวกเขาไม่เคยเห็นพลังเวทย์แห่งความมืดในการสร้างซอมบี้มาก่อน พวกเขาก็เลยอยากที่จะรู้ว่ามันเป็นยังไง

เจ่าไห่ยิ้ม และไม่ได้พูดอะไร เขามองดูสัตว์เวทย์ 100,000 ตัวที่อยู่ข้างหน้าเขา เนื่องจากสัตว์เวทย์บางตัวมีขนาดใหญ่ ศพพวกมันก็เหมือนกับกองภูเขา เจ่าไห่ดึงไม้เท้าออกมาก่อนที่เขาจะร่ายเวทย์ จากนั้นเขาก็โบกไม้เท้าของเขาในขณะที่มีหมอกดําออกมาล้อมกองศพเหล่านั้นเอาไว้

พวกเผ่าเงือกมองดูหมอกดําที่ยังกองศพเอาไว้

ไม่นานหมอกดาก็หายไป แต่สิ่งที่เผ่าเงือกเห็นหลังจากนั้นคือ สิ่งที่ทําให้พวกเขาร้องออกมาด้วยความตื่นตกใจ!!