Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 620 สงสัย

บทที่ 620 สงสัย

เมื่อราชินีได้ยินเรื่องที่หลินหลินพูด สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป “เจ้ากําลังจะบอกว่าชนเผ่ามังกรเล เกิดขึ้นเมื่อหลังสงครามงั้นแหรอ? ชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้องการให้เผ่ามังกรทะเลจัดการกับพวกเรางั้นเหรอ?”

หลินหลินส่ายหัวและพูดว่า “จะพูดหรือบอกเรื่องเหล่านี้ก็น่าจะเป็นไปไม่ได้ เพราะมันก็ผ่านมานานแล้วเท่าที่ข้ารู้มาก็คือชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพิ่งควบคุมเผ่ามังกรทะเล พวกมันน่าจะสั่งให้เผ่ามังกรก่อเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา ถ้าไม่เช่นนั้นพวกมันก็ไม่น่าจะทําเรื่องเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน”

ราชินีพยักหน้า “ถ้าเป็นเช่นนั้นมันก็แน่นอนแล้วว่าพวกเขาจะไม่มีทางหยุดโจมตีพวกเราแน่นอน ถึงตอนนี้เราก็รู้แล้วว่าเผ่ามังกรทะเลเป็นเผ่าที่เนรคุณกับพวกเรา”

หลินหลิน แสดงท่าทางในความโกรธออกมานิดหน่อย เมื่อเธอได้อ่านบันทึกที่มีอยู่ เธอรู้สึกโมโหมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อได้อ่านมันต่อไป มังกรทะเลเหล่านี้ชั่งไร้ยางอายจริง ๆ พวกนางเงือกได้ให้ที่อาศัยกับพวกมัน แต่พวกมันกลับกลายเป็นกบฏกับเผ่านางเงือก

จากนั้นราชินีก็ถอนหายใจออกมา “ปล่อยเรื่องของพวกมันไปก่อน เจ้าไปจัดการเรื่องที่เจ่าไห่ ขอให้เสร็จให้เร็วที่สุดก่อนเลย ข้าคิดว่านายน้อยเจ่าไห่คนนี้จะเป็นคนที่ทําให้เราได้เปรียบในสงครามนี้ได้”

หลินหลินพยักหน้าก่อนที่หันหลังกลับไป ราชินีถอนหายใจ “เผ่ามังกรทะเล พวกเจ้าคิดว่าจะปกครองทั้งทวีปอาร์คได้จริง ๆ เหรอ?”

เมื่อเจ่าไห่และคนอื่น ๆ กลับมาที่ห้องของพวกเขา ลอร่าก็มองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่เกิดอะไรขึ้น? ทําไมจู่ ๆ พี่ถึงดูหยิ่งเช่นนี้?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ในการทําธุรกิจเราจะต้องแดงพลังให้คนอื่นเห็นว่าเราสําคัญมากแค่ไหน อย่าลืมว่าเราได้สร้างมิตรกับพวกนางเงือกแล้ว ตอนนี้พวกเขาก็ได้เป็นมิตรกับเราแล้ว เราจะต้องไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบ เพราะว่าจะต้องมีความเท่าเทียมกัน ถ้าแสดงท่าทีที่อ่อนแอออกมา พวกเขาก็จะไม่เชื่อมั่นใจตัวพวกเรา” จากนั้นเจ่าไห่ก็เปิดจอและเปิดวีดีโอของหลินหลินที่กําลังพูดคุยกับราชินี

หลังจากฟังเรื่องพวกเขาคุยกันแล้ว สีหน้าของเจ่าไห่และคนอื่น ๆ ก็เปลี่ยนไป พวกเขาไม่คิดว่าเผ่ามังกรทะเลจะมีประวัติแบบนี้กับชนเผ่านางเงือก หากพวกเขาเป็นชิ้นส่วนหมากรุกของชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นพวกที่น่ากลัวมากจริง ๆ ลอร่ามองไปที่จอก่อนที่จะหันไปหาเจ่าไห่ “พี่ไห่ พี่คิดว่าเผ่ามังกรทะเลถูกจัดให้ไปอยู่ที่นั่น โดยชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ใช่ไหม?”

เจ่าไห่ส่ายหัวและพูดว่า “พี่ไม่คิดเช่นนั้น ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ พวกเขาคงจะไม่รอจนถึงตอนนี้ และถ้ากิลแห่งความสว่างแข็งแกร่งที่สุด พวกเขาก็น่าจะร่วมมือกันและยึดครองทวีปนี้”

ลอร่าและคนอื่น ๆ พยักหน้า จากนั้นเจ่าไห่ก็ถอนหายใจ “แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราต้องจัดการกับเผ่ามังกรทะเลให้ได้ เมื่อถึงตอนนั้น เราก็จะได้คําตอบจากเผ่ามังกรทะเลเกี่ยวกับ ชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นเราก็จะรู้เรื่องอีกมากมาย”

ลอร่าและคนอื่น ๆ พยักหน้าอีกครั้ง จากนั้นเจ่าไห่ก็เปลี่ยนจอ แสดงให้เห็นถึงการเตรียมการของเผ่านางเงือก

ในตอนนี้สถานที่ใกล้เคียงเกาะเล็ก ๆ นั้นพลุกพล่านไปด้วยผู้คนของเผ่าวาฬและเผ่านากที่ถูกสั่งให้ไปหาศพและจับสัตว์ทะเลทั้งหมดมาที่นี่ นอกจากนี้ราชินียังให้หลาย ๆ เผ่าที่อยู่ในทะเลออกหาด้วยเช่นกัน

เจ่าไห่รู้สึกดีมากเมื่อเห็นพวกเขาร่วมมือกัน เพียงวันเดียว พวกเขาสามารถจับสัตว์ได้ 100,000 ตัวและถูกส่งกลับไปยังเกาะ

เวลาที่พวกเขาใช้ไปกับจํานวนของสัตว์ทะเล 100,000 ตัวมันไม่ใช่เรื่องที่ธรรมดาเลย ถึงแม้ว่าจํานวนจะเยอะขนาดนั้นแล้ว แต่เจ่าไห่ก็ยังไม่ได้ออกมา และราชินีก็ไม่ได้ส่งคนไปตามเจ่าไห่เหมือนกัน

เช้าวันต่อมา หลังจากกินข้าวแล้ว โลล่าก็มาเชิญเจ่าไห่ไปที่ห้องโถงใหญ่ นอกจากราชินีแล้ว หลินหลินก็อยู่ที่นั่นด้วย แต่หลินหลินก็ดูเหมือนสาวใช้ทั่ว ๆ ไปในตอนนี้ เธอก้มหัวลงต่อหน้าราชินี แต่เธอก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นคนเดียว ยังมีผู้เฒ่าเผ่าเต๋าและผู้เฒ่าของเผ่าเงือกด้วย

เจ่าไห่รู้สึกแปลก ๆ เผ่าเงือกที่ตัวใหญ่ ๆ มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? ด้วยร่างกายของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเข้ามาในนี้ได้ แต่พวกเขาอาจจะมีทางอื่นที่สามารถเข้ามาได้ก็ได้ เจ่าไห่อาจจะต้องกลับไปถามเจ่าฉินอี้อีกครั้งเมื่อกลับไป