Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 619 โกรธ

บทที่ 619 โกรธ

ราชินียิ้มและพูดว่า “มีหลายเผ่าที่เข้าร่วมกับพวกมัน ข้าไม่รู้ว่ามีกี่เผ่า แต่ก็มีเผ่าเล็ก ๆ เป็นจํานวนมากที่เข้าร่วมกับพวกเขา ข้าคิดว่าพวกของมันในตอนนี้น่าจะมีประมาณ 10 ล้านคน” แม้ว่าเจ่าไห่จะรู้ว่าทะเลกว้างใหญ่และมีสิ่งมีชีวิตมากมายที่นี่ เจ่าไห่หายใจเขา เมื่อได้ยินจํานวนของพวกมัน ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทําไมมังกรทะเลถึงตัดสินใจที่ต่อต้านพวกนางเงือก หากจัดการกับนางเงือกแล้ว มังกรทะเลจะมีอํานาจเหนือท้องทะเลอย่างเต็มที่ เมื่อถึงตอนนั้น พวกเขาก็จะสามารถรวมกองทัพของพวกเขาและรายงานกับกิลแห่งความสว่างได้ พวกเขาก็น่าจะใช้เวลาไม่นานในการจัดการกับทวีปอื่น ๆ

นอกจากนี้ถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเขาชนเผ่าเหล่านั้นก็จะได้เปรียบอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่บนบกได้นานมากนัก แต่ก็ห้ามลืมว่าพวกเขาสามารถถอยกลับลงทะเลได้ทุกเมื่อที่พ่ายแพ้ทะเลเป็นเหมือนที่อยู่ของพวกเขา และไม่มีกองทัพไหนที่จะสู้พวกมันใต้น้ําได้

หากว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็จะสามารถพึ่งพาพวกเขาได้อย่างแน่นอน และพวกเขาจะถูกให้เป็นกองทัพหลักของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะไม่ส่งเทพผู้มีพลังระดับ 9 ลงมา พวกเขาก็ยังสามารถเอาชนะทวีปต่าง ๆ ได้ ที่จริงแล้วคนในทวีปทั่วโลกก็ยังน้อยกว่าสิ่งมีชีวิตที่มาจากทะเลมาก ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังมีมังกรในเทือกเขาอักกราและกิลแห่งความสว่าง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้มันทําให้เจ่าไห่เหงื่อตกทันที ถ้าเขาไม่ได้มาเจอกับพวกนางเงือกในครั้งนี้ เขาก็คงจะเดือดร้อนจริง ๆ เป็นเรื่องที่ดีมากที่เจ่าไห่มาทันเวลาที่ต้องจัดการกับเผ่ามังกรทะเล เพื่อแก้ไขปัญหาให้กับพวกเขา

ราชินีเห็นว่าสีหน้าของเจ่าไห่เปลี่ยนไป และไม่ได้พูดอะไรออกมาสักพัก เธอคิดว่าเจ่าไห่กลัวกองทัพเหล่านั้น เธอจึงรีบพูดว่า “นายน้อยไม่จําเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับความสามารถของเราเลย ครั้งนี้เรารู้ตัวช้าไป เราเลยไม่ทันได้เตรียมตัวเอาไว้ก่อน นายน้อยเจ่าไห่สามารถสร้างซอมบี้ออกมาเท่าที่จะทําได้เถอะ”

เมื่อเจ่าไห่ได้ยินราชินีพูด เขาก็คิดได้ทันทีว่าราชินีกําลังเข้าใจเขาผิด เจ่าไห่ยิ้มที่มุมปาก “ฝ่าบาทเข้าใจผิดแล้ว ข้าสามารถสร้างซอมบี้ได้มากเท่ากับจํานวนศพ และสัตว์ทะเลที่ท่านหามาได้เลย ซึ่งมันจะดีมากถ้าท่านหาศพที่เป็นของศัตรูมาได๋”

ราชินีพยักหน้า “เอาเถอะ นายน้อยไม่จําเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นเลย ข้าได้ให้คนของข้าเตรียมไว้แล้ว ข้าแค่อยากรู้ว่าเจ้าจะทําได้มากแค่ไหน?”

เจ่าไห่รู้ว่าราชินีหมายถึงอะไร ตระกูลของเธอมีการติดต่อกับมนุษย์เป็นจํานวนมาก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เธอจะรู้เกี่ยวกับเวทย์แห่งความมืด เธอรู้ว่าเวทย์แห่งความมืดมีขีดจํากัด ถ้าพวกเงือกหามาเยอะเกินที่เจ่าไห่สามารถทําได้ มันก็น่าจะทําให้เจ่าไห่เสียหน้ามาก ๆ

เจ่าไห่ยิ้ม “ท่านไม่จําเป็นต้องเป็นห่วงเลย โปรดหามาให้ได้เยอะที่สุด ยิ่งเยอะยิ่งดี ถ้าฝ่าบาทสามารถหามาได้ 10 ล้านตัว ท่านก็จะมีกองทัพจํานวน 10 ล้านคน ข้าต้องข้าตัวไปพักก่อน เมื่อศพและสัตว์ทะเลพร้อมแล้ว ฝ่าบาทก็สามารถส่งคนไปเชิญข้าได้เลย” จากนั้นเขาก็คํานับก่อนที่จะออกไปพร้อมกับลอร่าและคนอื่น ๆ

เมื่อเจ่าไห่ออกไป หลินหลินก็เข้ามาในห้อง และพูดว่า “ฝ่าบาท เจ่าไห่ผู้นี้หยิ่งผยองมาก เขาผู้นี้ไม่ได้เกรงใจท่านเลย”

ราชินียิ้มพร้อมกับส่ายหัว “พูดบ้า ๆ หน่า เขาไม่ได้หยิ่งขนาดนั้น เขาเป็นชายที่แข็งแกร่งมาก เจ้าอาจจะไม่รู้ แต่เขามีชื่อเสียงที่น่ากลัวมากในหมู่มนุษย์ ในคืนเดียวเขาได้เปลี่ยนทหารเรือของจักรวรรดิอาร์ซูหลายแสนคนให้กลายเป็นซอมบี้ของเขา ถ้าเขาสามารถสร้างซอมบี้ 10 ล้านศพได้จริง ๆ มันก็จะเป็นเรื่องที่ดีสําหรับพวกเรามา จงออกคําสั่งให้หาศพและสัตว์ทะเลกลับมาให้ได้มากที่สุด จริงสิไปนําเอาศพของเผ่ามังกรทะเลและชนเผ่าที่อยู่ข้างพวกเขามาด้วย ข้าอยากจะเห็นว่าเผ่ามังกรเวลาเป็นซอมบี้หน้าตาของพวกมันจะเป็นยังไง?” ขณะที่เธอพูดอยู่นั้น แสงที่แสดงให้เห็นถึงความโกรธของราชินีก็แสดงออกมาให้หลาย ๆ คนเห็น

นางเงือกโกรธมาก เผ่านางเงือกได้ปกครองท้องทะเลมาหลายปีแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่เคยพบกับเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย เผ่ามังกรทะเลทําให้นางเงือกเสียการควบคุมของทะเลทางตะวันออก สําหรับพวกเขาแล้วนี่เป็นเรื่องที่ใหญ่มาก ๆ

พลังการต่อสู้ของทะเลตะวันออกนั้นแข็งแกร่งกว่าตะวันตกมาก นี่เป็นเพราะว่าในน่านน้ําตะวันออก นอกจากมังกรทะเลแล้ว ยังมีฉลาม ปลาไหลไฟฟ้า และเผ่ามีพิษต่าง ๆ กลุ่มเหล่านี้แข็งแกร่งมาก เป็นเพราะเช่นนี้เองที่ทําให้เผ่านางเงือกไม่สามารถรับมือได้ทัน

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็เถอะ พวกนางเงือกก็ไม่ใช่เผ่าที่สาสมารถล้อเล่นได้ พวกเขาไม่เพียงแต่มีเผ่าวาฬและเผ่านากผู้ภักดีเท่านั้น แต่ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของพวกเขาก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน ราชินีเชื่อว่าตรามใดที่ยังมีเวลา พวกเขาก็จะสามารถสร้างกองทัพที่สามารถจัดการมังกรทะเลได้ในครั้งเดียว

หลินหลินมองไปที่ราชินีและไม่ได้พูดถึงเจ่าไห่ต่อเลย จากนั้นเธอก็มองไปที่ราชินีและพูดว่า

“ฝ่าบาท ข้าได้ไปอ่านบันทึกเกี่ยวกับมังกรทะเลเมื่อวานนี้และพบว่าไม่มีมังกรทะเลในระหว่างการต่อสู้กับชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์”

เมื่อราชินีได้ยินหลินหลินพูด เธอก็พูดว่า “ไม่มีเผ่ามังกรในสงครามงั้นเหรอ? นั่นมันหมายความว่ายังไง?”

หลินหลินตอบว่า “ฝ่าบาท ในช่วงสงครามใหญ่ ชนเผ่าของเราได้เข้าร่วม เผ่ามังกรก็อยู่ในสงครามด้วยเช่นกัน แต่พวกเขาอยู่ข้างหลังชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เมื่อพวกเขาแพ้ เหล่ามังกรก็ไม่มีที่ให้ไปนอกจากเทือกเขาอักกรา บางส่วนหนีลงทะเลไป และมาขอลี้ภัยกับเรา ราชาแห่งท้องทะเลสงสารพวกเขา และปล่อยให้พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ หลังจากนั้น มังกรเหล่านั้นได้แต่งงานกับนางเงือกบางคนและในที่สุดก็ได้แยกเผ่ามังกรทะเลออกมา”

จบแล้วนะคร้บ ขอบคุณมาก ๆ นะครับผม