Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 610 รอ

บทที่ 610 รอ

ถ้าทุกอย่างเป็นเหมือนกับที่เจ่าไห่คิด ชาวเผ่าร็อคมีปัญหาที่ต้องจัดการอยู่ ซึ่งชนเผ่าร็อคที่เจ่าไห่ท่าการค้ามาโดยตลอด ไม่ได้มีสิทธิ์ที่จะได้เข้าไปพบกับราชาแห่งท้องทะเล

เหตุผลที่พวกเขาไม่ได้รับสิทธิ์นั้นก็น่าจะเป็นเพราะว่าจํานวนประชากรของพวกเขาเยอะเกินไป ทําให้ไม่สามารถให้ทุกคนเข้าถึงได้ คนที่เข้าถึงได้ก็น่าจะเป็นทหารหรือเผ่าที่แข็งแกร่ง ซึ่งก็แน่นอนว่าราชาแห่งท้องทะเลมีชนเผ่าที่แข็งแกร่งอยู่ข้าง ๆ แล้ว บางทีเขาอาจจะต้องการชนเผ่าที่ไม่ได้แข็งแกร่งที่มีความคิดที่ฉลาดเช่นชนเผ่าร็อคก็ได้

ซึ่งตอนนี้เจ่าไห่ก็พอรู้มาว่าผู้เฒ่าของเผ่าร็อคสามารถเข้าไปพบราชาแห่งท้องทะเลได้ และเจ่าไห่ก็ต้องการที่จะสร้างความประทับใจให้กับชนเผ่าร็อคก่อน

เพราะพวกเขาเองก็เคยทําการค้าร่วมกันมาก่อน ผู้เฒ่าเผ่าร็อคจึงเชื่อในความพูดของเจ่าไห่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็เถอะ เจ่าไห่ก็ต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าผู้เฒ่าเผ่าร็อคจะจัดการเรื่องทุกอย่างได้ เผ่าร็อคหันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “นายน้อย ข้าสามารถขอความช่วยเหลือจากชนเผ่าที่แข็งแกร่งกว่าข้าให้จัดการเรื่องนี้ได้ แต่ก่อนอื่นเลย นายน้อยโปรดแสดงหลักฐานให้ข้าได้เห็นว่านายน้อยมีสถานะที่เป็นเจ้าชายจากต่างแดนของชนเผ่าในทุ่งหญ้าให้ข้าได้เห็นทีได้ไหม?” เมื่อเจ่าไห่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้ว่าเขาทําสําเร็จแล้ว เขาจึงพูดทันทีว่า “ได้เลย นั่นมันไม่ใช่ปัญหา” จากนั้นเจ่าไห่ก็หยิบเอาเหรียญที่เป็นตราแห่งชนเผ่าออกมาแล้วส่งให้ผู้เฒ่าเผ่าร็อค

ผู้เฒ่าเผ่าร็อครับจากเจ่าไห่และดูที่เหรียญ เมื่อเห็นแล้วผู้เฒ่าก็รู้ทันทีว่านี่เป็นของจริง เขารู้ว่า นี่เป็นตราที่แสดงให้เห็นว่าเป็นเจ้าชายจากต่างแดนจริง ๆ สัญลักษณ์นี้สร้างด้วยกระดูกของสัตว์ที่แข็งแกร่ง ซึ่งเหมือนกับเหล็กและมีน้ําหนัก ไม่มีทางที่ใครจะทําสิ่งนี้ออกมาก็ได้

ผู้เฒ่าเผ่าร็อคมองไปที่เหรียญที่เจ่าไห่ได้มา และมองไปที่เจ่าไห่ “นายน้อย โปรดให้เวลาข้าประมาณ 2-3 วันหรืออาจจะมากกว่านั้น ข้าจะทําให้ดีที่สุดเพื่อหาวิธี ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “ยังพอมีเวลา นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย แต่เรื่องที่ข้าต้องการจะพูดเป็นเรื่องที่สําคัญมาก ข้าจําเป็นต้องเข้าไปบอกกับราชาแห่งท้องทะเลด้วยตัวเอง ข้าต้องขอรบกวนผู้เฒ่าเผ่าร็อคด้วย”

ผู้เฒ่าเผ่าร็อคมองเจ่าไห่แล้วก็พยักหน้า “เอาเถอะ นายน้อยไปพักก่อนเถอะ วางใจได้เลยข้า คนนี้จะทําทุกอย่างที่ทําได้อย่างแน่นอน” จากนั้นเขาก็คืนเหรียญให้กับเจ่าไห่ ก่อนที่จะดําลงทะเลไปหลังจากที่ผู้เฒ่าร็อคดําลงไปไม่นาน ลอร่าก็หันมาหาเจ่าไห่และพูดว่า “ดูเหมือนว่าเผ่าเงือก* จะมีปัญหาเกิดขึ้นที่เผ่าจริง ๆ ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็น่าจะเข้าพบกับราชาแห่งท้องทะเลได้ด้วยตัวเองแล้วสิ พี่ไห่ไม่คิดเช่นนั้นหรอ?”*เผ่าเงือก หรือ เผ่าร็อคๆ

เจ่าไห่พยักหน้า เจ่าไห่ได้พูดเรื่องที่เขาอยากรู้กับผู้เฒ่าไปแล้ว ถ้าผู้เฒ่าเผ่าเงือกไม่สามารถทําได้จริง ๆ เขาก็คงไม่กล้าสัญญากับพี่หรอก และพวกเขาเองก็ต้องการสินค้าที่มาจากพวกเราจริง ๆ ซึ่งมันก็จะทําให้พวกเขาไม่กล้าที่จะคิดไม่ดีต่อพวกเรา แต่จากสิ่งที่พี่เห็นมันก็อาจจะเป็นไปได้ว่าที่ตอนนี้ในเผ่าของพวกเขากําลังมีปัญหาอยู่จริง ๆ แต่ก็ไม่น่าจะเป็นผลอะไรกับการไปพบราชาแห่งท้องทะเล

แม้ว่าเจ่าไห่จะไม่รู้ว่าชนเผ่าเงือกมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น แต่เขาก็รู้ว่าการค้าระหว่างตระกูลบูดา และเผ่าร็อคมันจะเป็นยังไงต่อไป เจ่าไห่รู้ว่าพวกเขาไม่สามารถซื้อของต่าง ๆ จากตระกูลบูดาได้ทั้งหมด มันทําให้เจ่าไห่คํานวณแล้วว่าพวกเขาสามารถซื้อได้มากแค่ไหน

จากที่เจ่าไห่เห็น เผ่าร็อคมีสถานะเหมือนกับชนเผ่ากระทิงและเผ่าหมู ที่เจ่าไห่เจอเป็นกลุ่มแรก ๆ ที่เข้าไปในทุ่งหญ้า พวกเขาถูกจัดไว้อยู่ล่างสุดของปิรามิด มันก็เป็นไปได้ว่าพวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปเจอกับราชาแห่งท้องทะเล

ลิซซี่หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ พี่คิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเผ่าเงือกงั้นเหรอ?”

เจ่าไห่ส่ายหัว “ข้าไม่มีทางรู้เลย แต่จากท่าทางของผู้เฒ่าเผ่าเงือกแล้วนั้น ข้าเกรงว่าสถานะของเผ่าจะไม่ค่อยดีนัก พวกเขาอาจจะกําลังทําอะไรบ้างอย่างอยู่ก็ได้”

จบแล้วครับผม ขอบคุณที่ติดตามนะครับ