Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 596 จ้างตัวเอง (ต้น)

บทที่ 596 จ้างตัวเอง (ต้น)

การปกครองของชนเผ่ามีการแข็งขันกันมาโดยตลอด ยิ่งกว่าคนในทวีปอื่นมาก ลอร่าและคนอื่น ๆ เคยพบกับเรื่องแบบนี้ เมื่อพวกเธอได้ยินสิ่งที่เจ่าไห่พูด พวกเธอก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ลิซซี่ขมวดคิ้วอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะพูดว่า “พี่ไห่ พี่กําลังจะบอกว่าชนเผ่าลิงไม่อาจกลับไปที่ทุ่งหญ้าได้แล้วอย่างงั้นเหรอ? ทําไมเราไม่ให้พวกเขาไปอยู่ที่แดนทมิฬของเรา?”

เจ่าไห่มอง เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย จนลิซซี่พูดออกมา ถ้าเทสและคนอื่น ๆ ไม่อยากที่จะกลับไปยังทุ่งหญ้า แล้วถ้าให้พวกเขาไปที่แดนทมิฬพวกเขาจะยอมไปไหม? ที่นั่นก็กว้างใหญ่มากเช่นกัน นอกจากนี้เจ่าไห่ยังได้ปลูกหญ้าที่แดนทมิฬแล้วด้วย แน่นอนว่ามันจะต้องมีความอุดมสมบูรณ์มากแน่ ๆ

พี่เวลส์ยังคงต้องการกําลังคนเป็นจํานวนมาก แน่นอนว่าเขาคงยังไม่อยากให้ทาสกับเจ่าไห่ หากว่าชนเผ่าลิงไปอยู่ที่แดนทมิฬ ปัญหาที่มีอยู่ตอนนี้ก็จะหมดไปทันที

แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ภูเขาแห่งนี้มันเป็นเวลา 5,000 ปี แต่เจ่าไห่ก็เห็นว่าชนเผ่าลิงไม่ได้ทิ้งประเพณีของพวกเขาเลย พวกเขาให้ความสําคัญกับการดูแลแขกที่มาหาเป็นอย่างดี

หลังจากที่เจ่าไห่คิดถึงเรื่องนี้เจ่าไห่ก็หยักหน้าซ้ํา ๆ แล้วก็พูดขึ้นมาว่า “เป็นความคิดที่ดี ถ้าเราสามารถพาพวกเขาไปได้ เราก็จะมีอีก 100,000 คนที่สามารถช่วยเราได้ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขามีความแข็งแกร่งมาก ๆ เลย การที่พวกเขามาอยู่ด้วยก็จะทําให้ตระกูลบูดามีความแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน”

เมแกนพยักหน้าและพูดว่า “นั่นมันเป็นเรื่องที่ดีมาก พี่ไร่ฉันยังคิดอีกว่า เทสจะถามพี่พรุ่งนี้เกี่ยวกับเรื่องที่พี่มาตามหาหอกแห่งชนเผ่า พี่สามารถใช้โอกาสนี้บอกเรื่องแดนทมิฬเลย แล้วพี่จะดูออกว่าพวกเขาอยากที่จะมากับเราไหม? ถ้าเค้าไม่อยากมาก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร แต่ฉันคิดว่าพวกเขาจะต้องตอบตกลงแน่นอน ถ้าไม่มีเรามันเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะออกจากทุ่งน้ําแข็งแห่งนี้”

ลอร่ายิ้มและพูดว่า “ฉันคิดว่าพวกเขาเห็นด้วย พวกเขาอยู่ใกล้กับภูเขาไฟ ในทุก ๆ วันพวกเขากลัวมากที่ภูเขาไฟมันจะปะทุออกมา เราสามารถช่วยเหลือให้พวกเขาไปอยู่ในที่ที่ดีกว่านี้ได้ ไม่มีเหตุผลเลยที่พวกเขาจะไม่ไปกับพวกเรา”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ใครจะไปรู้ บางทีพวกเขาอาจจะกลับได้ แต่พวกเขาเลือกที่จะไม่ไป เอาเถอะ ไปพักผ่อนกัน พรุ่งนี้เรื่องทั้งหมดนี้ก็จะหมดไป” จากนั้นเจ่าไห่ก็เดินไปที่ห้องของเขา ขณะที่ดึงลอร่าไปด้วย ใบหน้าของลอร่าเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที ในขณะที่ลิซซี่และคนอื่น ๆ ก็หัวเราะกันคิดคัก

เช้าวันต่อมา เจ่าไห่ออกมากห้องของเม็ก ( ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เจ่าไห่ไปที่ห้องของเม็กด้วย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ) จากนั้นเจ่าไห่ก็ออกจากมิติและกลับไปที่ห้องที่เทสจัดไว้ให้เขา

แม้ว่าเจ่าไห่จะแทบไม่ได้พักเลย แต่ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเขามากนัก เนื่องจากตอนนี้เขาเป็นเทพผู้มีพลังระดับ 9 แล้ว เขาไม่ได้รู้สึกถึงความเหนื่อยเลย

เมื่อเจ่าไห่กลับมาที่ห้อง เขาก็จัดเสื้อผ้าก่อนที่จะออกไป เขาไม่เห็นเทสเลย แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ วันนี้เจ่าไห่ออกมาข้างนอกค่อนข้างเร็ว นั่นเป็นเพราะเขาต้องการเห็นอะไรที่แปลกใหม่ที่นี่ สัตว์เวทและพืชต่าง ๆ จากภูเขาไฟแห่งนี้ แม้ว่าจะไม่สามารถเพิ่มระดับได้ แต่มันก็ให้ประสบการณ์ที่ดีกับเจ่าไห่ได้

เจ่าไห่ออกมาจากบ้านของเทส และเห็นว่ามีคนอยู่ข้างนอกค่อนข้างน้อย คนเหล่านี้เพิ่งตื่น และกําลังเตรียมตัวออกไปทํางาน คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นคนมีอายุ งานของพวกเขาไม่ได้หนักอะไรมากนัก เป็นเพียงการกวาดถนนในเมือง พวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนแต่ก่อนแล้ว พวกเขาก็เลยไม่เหมาะที่จะไปปกป้องเมือง นี่คือสิ่งเดียวที่พวกเขาสามารถทําได้

เจ่าไห่ทักทายผู้เฒ่าเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มในขณะที่ผู้เฒ่าก็ตอบกลับเจ่าไร่ด้วยความเร็ว พวกเขารู้สึกขอบคุณเจ่าไห่มาก เพราะเจ่าไห่ได้นําเอาศพของบรรพบุรุษของพวกเขามา ซึ่งนั่นก็เป็นหนึ่งในเรื่องที่พวกเขาคิดจะทํามาโดยตลอด

หลังจากทักทายผู้เฒ่าแล้ว เจ่าไห่ก็ไปที่กําแพง เมื่อเห็นเจ่าไห่ผู้คุมก็ทักทายเจ่าไห่ทันที ซึ่งเจ่าไห่ก็ทักทายกลับ หลังจากที่ทักทายกันแล้วเจ่าไห่ก็บอกความตั้งใจของเขาก่อนจะออกจากเมืองไป

เขาไม่ต้องการที่จะบินไป เพราะมันจะทําให้ชนเผ่าลิงรู้ถึงความแข็งแกร่งของพวกเขา ดังนั้น เจ่าไห่ก็เลยเรียกซอมบี้ตัวใหญ่ออกมาเพื่อใช้ในการเดินทาง

นอกเมืองเป็นป่า เจ่าไห่ก็เลยให้ซอมบี้ลาดตระเวนอยู่พักหนึ่ง เมื่อใดก็ตามที่เขาเห็นต้นไม้ที่แปลก ๆ เขาจะเก็บมันเข้าไปในมิติทันที แม้ว่าจะมีเสียงแจ้งเตือนมาเรื่อย ๆ แต่ก็ไม่ได้มีเสียงแจ้งว่ามีการอัพเดท เจ่าไห่คาดหวังที่จะให้มิติอัพเดทแต่มันก็ยังไม่มีเสียงแจ้งเตือนเลย ซอมบี้นั้นรวดเร็ว และดูเหมือนความเร็วของมันจะเพิ่มขึ้นด้วย ตราบใดที่พวกมันไม่ได้มีพลังระดับที่ 8 พวกมันก็สามารถบังคับและเก็บไว้ในมิติได้ เพราะเช่นนี้ก็เลยทําให้เจ่าไห่รู้สึกสบายใจ ใช้เวลาไม่นานก่อนที่เจ่าไห่จะสํารวจไปรอบ ๆ ภูเขาที่ชนเผ่าลิงอยู่ ภูเขานั้นมีพืช และสัตว์ที่ดีอยู่บ้าง อาจเป็นเพราะว่าที่นี่คือภูเขาไฟ ส่วนใหญ่มีลักษณะที่เป็นไฟ แม้ว่ามิติจะไม่ได้อัพเดท

แต่ธาตุไฟในมิติก็เพิ่มขึ้น นี่เป็นความสําเร็จแล้วสําหรับเจ่าไห่

หลังจากไปรอบ ๆ ภูเขามา เจ่าไห่รู้สึกว่าถึงเวลาแล้ว ดังนั้นเขาจึงมุ่งหน้าไปยังเมืองทันที เขาคิดว่ามันเป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่จะตื่นแล้ว

ตามที่คิดไว้ เมื่อเจ่าไห่มาถึงเมือง คนส่วนใหญ่ก็ตื่นกันแล้ว เทสอยู่ในกําแพง และรอเจ่าไห่กลับมา เมื่อเห็นว่ากลับมาเทสก็รู้สึกสบายใจมาก ๆ