Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 594.3 ความตื่นเต้น (ปลาย)
- Home
- All Mangas
- Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ)
- บทที่ 594.3 ความตื่นเต้น (ปลาย)
บทที่ 594.3 ความตื่นเต้น (ปลาย)
เทสพยักหน้าและพูดว่า“ใช่แล้วร่างกายของพวกเขามันเป็นน้ำแข็งข้าแน่ใจมากเพราะแสงสามารถส่องผ่านร่างกายของพวกมันได้เมื่อพวกมันถูกฆ่าพวกมันจะกลายเป็นน้ำทันทีพวกมันดู
ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตเลย พลังการต่อสู้ของพวกมันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย”
ห้าม
เจ่าไห่ขมวดคิ้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องอะไรแบบนี้ สมแล้วที่เป็น 1 ใน 5 ดินแดนต้องเทสมองไปที่เจ่าไห่และพูดว่า“ข้าว่าเจ้าเจอกับเรื่องที่ลําบากแล้วข้าคิดว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้าพวกมันจะต้องมาโจมตีที่นี่อีกแน่เมื่อถึงเวลานั้นข้าคิดว่าเจ้าจะเข้าใจตอนที่ได้เห็นพวกมันกับตาของเจ้าเอง”
เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “เอาเถอะข้าเดินทางมาที่นี่โดยที่ใช้เวลาไปหลายวันมากข้าต้องการที่จะพักผ่อนข้าต้องขอโทษท่านผู้เฒ่าด้วยที่ต้องรบกวนเมืองของท่าน”
เทสยิ้มและพูดว่า“เจ้าไม่ต้องเกรงใจข้าเลยเจ้าคือแขกคนแระของเราในรอบ 5,000 ปี
แน่นอนว่าข้าจะต้องดูแลเจ้าให้เป็นอย่างดี”
เจ่าไห่มองไปที่เทสและพูดว่า“”ผู้เฒ่าในระหว่างทางที่ข้าเดินทางมาที่นี่ข้าได้เจอกับศพของชนเผ่าลิงเป็นจํานวนมากข้ามีศพพวกเขาเหล่านั้นท่านต้องการให้ข้าจัดการยังไงดี?
เทสมองเจ่าไห่จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไป และพูดว่า“เจ้าเอาศพพวกเขามาที่นี่จริง ๆ เหรอ?”
เจ่าไห่ก็ยืนขึ้นในขณะที่เขาพยักหน้า“ข้าเอามาจริงๆพูดตรงๆเลยข้ารู้สึกประหลาดใจมากมีศพทั้งหมดประมาณ 700,000 ศพถ้าข้าไม่มีมิติ ข้าก็คงนํามาได้ไม่หมดท่านผู้เฒ่าข้าขอชื่นชมเผ่าของท่านจริง ๆ ชนเผ่าของท่านมุ่งมั่นที่จะมาถึงจุดนี้ ข้าเชื่อว่าชนเผ่าลิงของท่านจะได้รับการอภัยแล้ว”
เมื่อเทสได้ยินเจ่าไห่พูดเช่นนั้น เขามองไปที่เจ่าไห่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะร้องออกมาพร้อมกับพูดว่า “บรรพบุรุษ ท่านได้ยินใช่ไหม? มีคนบอกว่าสิ่งที่พวกเราก่อมันได้รับการชดใช้แล้วตอนนี้พวกท่านก็หลับให้สบายได้แล้ว”ภรรยาเทสลูกชายและลูกสะใภ้ก็ยืนขึ้นเช่นกันเจ่าไห่รู้ว่าการที่ทําหอกแห่งชนเผ่าหายไปเป็นเรื่องที่ติดค้างคาหัวใจของพวกเขามาโดยตลอดเจ่าไห่ไม่ได้พูดเพื่อปลอบใจพวกเขา แต่เจ่าไห่เองพูดเพราะว่าพวกเขาได้รับการลงโทษแล้วและทุกคนก็พร้อมที่จะให้อภัยพวกเขา
หลังจากนั้นไม่นาน อารมณ์ของเทสก็ค่าย ๆ นิ่งลงจากนั้นเขาก็หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “นายน้อยของข้าดูศพของบรรพบุรุษของข้าหน่อยได้ไหม?”
เจ่าไห่พยักหน้า จากนั้นเจ่าไห่ก็เดินออกไปข้างนอกขณะที่ครอบครัวของเทสก็ตามเจ่าไห่มาด้วยเมื่อมาถึงข้างนอกเจ่าไห่ก็เห็นว่าข้างนอกนั้นเต็มไปด้วยชนเผ่าลิงพวกเขาทั้งหมดมองมาที่ เจ่าไห่ด้วยความสงสัย เจ่าไห่ยิ้มออกมาจาง ๆ เจ่าไห่รู้สึกว่าเหมือนว่าเขากําลังเป็นสัตว์อยู่ในสวนสัตว์ที่มีคนมาดูเป็นจํานวนมาก
เทสมองที่ใบหน้าของคนเหล่านั้นและพูดว่า“ทุกคนไปที่กําแพงเมืองกับข้านายน้อยเจ่าไห่บอกกับข้าว่าเขาได้เอาศพของบรรพบุรุษของพวกเรามาด้วยพวกเรามาแสดงความเคารพต่อ
พวกเขาที่จากไปกันเถอะ”
เมื่อได้ยินเทสชนเผ่าลิงที่รายล้อมอยู่ก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะเกิดความโกลาหลพวกเขากระจายข่าวไปรอบ ๆ ทันทีและไม่นานทุกคนในเมืองก็รู้เรื่องนี้
เจ่าไห่รู้ว่าชาวเผ่าให้ความเคารพบรรพบุรุษของพวกเขามากแค่ไหนสําหรับเจ่าไห่ที่น่าเอา
ศพของบรรพบุรุษของพวกเขามาด้วยนั้นเป็นการแสดงถึงความเมตตาต่อพวกเขาเป็นอย่างมาก
เจ่าไห่ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉยๆขณะที่เขาขึ้นไปบนกําแพงกับเทส และออกไปยังพื้นที่นอกกําแพงอีกครั้งเจ่าไห่ก็ปล่อยศพที่เป็นน้ำแข็งออกมา
เทสมองศพบนพื้นขณะที่น้ำตาของเขาไหลออกมาเขาค่อย ๆ เดินเข้าไปที่ศพของบรรพบุรุษจากนั้นก็พูดว่า“ศพเหล่านี้เป็นศพของบรรพบุรุษของข้าจริง ๆ ในตอนนั้นพวกเขากลัวว่าศพของพวกเขาจะสลายไปตามกาลเวลาแต่พวกเขาก็ให้คิงคองทับร่างของพวกเขาเอาไว้และร่างของคิงคองก็กลายเป็นน้ำแข็งพร้อมกับปกป้องศพของพวกเขาด้วย เพื่อให้สามารถปกป้องสิ่งที่อยู่ภายในร่างกายได้ด้วยความเร่งรีบพวกเขาจําเป็นต้องทําเช่นนั้น เพราะน่าจะเป็นวิธีที่เร็วที่สุด” เจ่าไห่นําศพออกไปเพียง 100 ศพก่อนจะหยุด พื้นที่นอกกําแพงเล็กเกินไปมันเป็นไปไม่ได้ที่จะนําเอาทุกศพออกมาเจ่าไห่ก็เลยนําออกมาแค่ 100 ศพก่อน เจ่าไห่หันไปหาเทสและพูดว่า “ท่านผู้เฒ่าข้าคิดว่าศพมีเยอะเกินไปจนไม่สามารถนําออกมาที่นี่ได้ เราจะทํายังไงดี?”เทสมองไปที่ศพและถอนหายใจ พร้อมกับพูดว่า “ข้าต้องรบกวนนายน้อยนําเอาศพออกมาใน ที่บนภูเขาที่เป็นลานน้ำแข็งหลังจากที่พวกข้าทําพิธีเสร็จแล้วข้าจะเผาศพพวกเขาทันที”เจ่าไห่ถามต่อว่า“เผาศพทําไมข้าไม่รู้เลยว่าชาวเผ่ามีพิธีการเผาศพด้วย?”
เทสมองเจ่าไห่และพูดว่า“นั่นเป็นพิธีที่มีมาที่นี่ไม่ได้เหมือนกับชาวเผ่าในทุ่งหญ้านี่เป็นการส่งผู้ที่เสียชีวิตแล้วไปยังสถานที่แห่งความฝัน ตั้งแต่ที่ข้าจําความได้พวกข้ามีการเผาศพกันมาอยู่แล้ว”
จบบทแล้วนะครับหากมีอะไรผิดพลาดสามารถแจ้งได้เลยนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ