เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2271 – หยกชะตา

หินแปลกมาก ดูเหมือนจะไม่โดดเด่นอะไรเลยเมื่อสังเกตด้วยตาเปล่าและการรับรู้ของจิตวิญญาณนั้นไร้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์กับมัน เป็นผลให้เจี้ยนเฉินแอบใช้จิตวิญญาณของเขาหลอมรวมเข้ากับพลังบรรพกาลเพื่อสังเกตก้อนหินแผ่นเล็ก ๆ ในมือของเขาอย่างใกล้ชิด

ในไม่ช้าเขาก็ค้นพบด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่งใหญ่ว่ามีพลังตัวตนอันลึกลับปรากฏอยู่ในก้อนหิน ในขณะนั้นพลังตัวตนที่เหลือหายไปในอัตราที่ช้ามาก

เมื่อพลังตัวตนที่เหลือถึงจำนวนหนึ่ง เจี้ยนเฉินค้นพบว่าเขาสามารถสัมผัสก้อนหินด้วยจิตวิญญาณของเขา

ในไม่นาน ชิ้นหินก็ไม่สามารถซ่อนจากการรับรู้ของจิตวิญญาณได้อีกต่อไป

“ข้าเข้าใจแล้ว เหตุผลที่หินสามารถหลีกเลี่ยงการถูกตรวจพบโดยจิตวิญญาณได้ไม่ได้เป็นเพราะก้อนหินนี้พิเศษ แต่มันเป็นเพราะตัวตนอันลึกลับที่มีอยู่เต็มในก้อนหิน … ”

“ทันทีที่ข้าผ่าหินก้อนนี้ออกไป การปรากฏตัวอันลึกลับก็ค่อย ๆ จางหายไป ดูเหมือนว่าต้นกำเนิดของตัวตนอันลึกลับนี้ถูกซ่อนอยู่ภายในหิน…”

เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง ประกายตาของเขาก็สั่นไหวในขณะที่เขาลงมือทันทีโดยตัดก้อนหินออก

อย่างไรก็ตาม มันยากเกินไป ยิ่งเข้าใกล้จุดศูนย์กลางมากเท่าใดมันก็ยิ่งแกร่งขึ้นเท่านั้น ในตอนท้ายเจี้ยนเฉินทำได้เพียงแค่ตัดมันในอัตราที่ช้ามากแม้เมื่อเขาใช้กำลังเต็มที่

เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วเมื่อเห็นสิ่งนี้ เนื่องจากเขารู้ว่าก้อนหินนั้นไม่ธรรมดาอย่างที่เขาคิดเอาไว้มันก็หมายความว่าผงที่เขากระจายอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์จะไม่สามารถซ่อนสิ่งก่อสร้างเอาไว้ได้นาน เมื่อผงหินไร้ประโยชน์ผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดที่รวมตัวกันบนที่ราบรกร้องก็จะสามารถค้นพบโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เขาซ่อนไว้ที่ก้นบึงได้ง่าย

“ไม่มีเวลาเหลือแล้ว!” เจี้ยนเฉินขูดผงใหม่และกระจายไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็ชักกระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ออกมาโดยไม่ลังเล และเริ่มที่จะตัดก้อนหินออกเป็นแผ่นบาง ๆ ด้วยความระมัดระวังในการควบคุมกระบี่

หนึ่งวันต่อมา เจี้ยนเฉินก็มาถึงจุดศูนย์กลางของก้อนหินในที่สุดหลังจากเปลี่ยนผงบนโถงศักดิ์สิทธิ์หลายครั้ง

ทันทีที่แสงอันเจิดจ้าระเบิดออกมา มันทำให้ตาพร่าและวาววับเหมือนสีที่สวยที่สุดในโลก ใครก็ตามที่เห็นแสงสว่างจะต้องตกตะลึงพร้อมกับแสงอันเจิดจ้า

การปรากฏตัวของแสงที่สามารถมุ่งเน้นจิตวิญญาณของผู้คนขยายตัวเช่นกัน มันสะท้อนกับกฎของโลกทำให้พวกเขาสั่นสะเทือนราวกับว่ามันได้กล่าวถึงความลึกลับที่ไม่มีที่สิ้นสุดของจักรวาล

เจี้ยนเฉินตกตะลึงอย่างสมบูรณ์กับการปรากฏตัวของแสงที่ค่อนข้างคุ้นเคย เขาจ้องที่หยกที่ส่องประกายอยู่ภายในก้อนหินด้วยความงุนงงในขณะที่เขารู้สึกปิติยินดีและไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“มันเป็นหยกชะตา ! มันเป็นหยกชะตาจริง ๆ ! ” เจี้ยนเฉินบ่นอย่างว่างเปล่า ในขณะนั้นเขาตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายทางอารมณ์ ความประหลาดใจและความยินดีอันยิ่งใหญ่ได้เติมเต็มเขาอย่างสมบูรณ์

เขารู้แน่ชัดว่าหยกมีค่าเพียงใด มันเป็นสมบัติที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใครของโลก เขาได้เรียนรู้จากจิตวิญญาณกระบี่ว่าอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกอมตะที่กว้างใหญ่ยังมีหยกชะตาเพียงชิ้นเดียวเท่านั้นและมันไม่ได้ใหญ่โตมากนัก มันเป็นเพียงหนึ่งในสามของขนาดของหยกชะตาของขั้นอัครสูงสุด

เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะเริ่มสูดหายใจแรง ๆ เขาระงับความตื่นเต้นอย่างรุนแรงขณะที่เขาแกว่งกระบี่นวดาราวิถีสวรรค์อย่างต่อเนื่อง ควบคุมพลังของมันอย่างระมัดระวังเพื่อขูดผงหินออกมาโดยรอบ ๆ หยกชะตา

ไม่นานนัก หยกชิ้นหนึ่งที่สมบูรณ์ก็ถูกนำมาเสนอตรงหน้าเจี้ยนเฉิน มันมีขนาดประมาณคร่าว ๆ เท่าที่เขาเคยเห็นบนชั้นที่ 9 ของหอคอยอนัตตา

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือรูปร่างที่เขาเห็นนั้นเป็นวงกลมรูปร่างเหมือนเบาะ ในขณะที่หยกชะตาตรงหน้าเขานั้นมีรูปร่างที่ไม่สม่ำเสมอและมีขนาดเท่ากับโม่หิน

“หยกชะตาชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่งอาจมีขนาดเดียวกันกับของอัครสูงสุดอนัตตา” เจี้ยนเฉินรู้สึกดีใจมากเมื่อเขาจ้องมองหยกชะตาตรงหน้าเขา อย่างไรก็ตาม เขาดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างและเก็บหยกชะตาไว้ในแหวนมิติทันทีก่อนออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์และกลับไปที่บึงน้ำ

ในขณะนั้นเขาไม่กังวลอีกต่อไปว่าตัวตนของหอคอยอนัตตาจะถูกเปิดเผยหรือไม่ เขาหยิบหอคอยออกมาตรงก้นบึงน้ำและโยนหยกชะตาเข้าไปในนั้น

เจี้ยนเฉินเชื่อว่าบางสิ่งที่มีค่าเช่นหยกชะตาจะปลอดภัยอย่างแท้จริงเมื่อเก็บไว้ในหอคอยอนัตตาเท่านั้น

ถ้าเขาอยู่ที่อื่น เขาจะไม่กล้าพอที่จะนำหอคอยอนัตตาออกมาเพราะความเสี่ยงในการเปิดเผยตัวตนนั้นจะมีมากกว่านี้ ที่นี่ปลอดภัยกว่ามากเพราะเขาสามารถใช้ประโยชน์ทางภูมิศาสตร์ตามธรรมชาติได้

“ข้าหวังว่าตัวตนของหอคอยอนัตตาจะไม่ถูกเปิดเผย” เจี้ยนเฉินภาวนาอยู่ภายใน แม้ว่าเขาจะปกปิดตัวตนของหอคอยจนสุดความสามารถของเขา แต่เขาก็ยังไม่มั่นใจอย่างเต็มที่

อย่าลืมว่าผู้เชี่ยวชาญสูงสุดล้วนมีความสามารถพิเศษ ความสามารถของพวกเขาเกินขอบเขตความเข้าใจของเจี้ยนเฉิน

ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินก็สังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างและมองไปที่ด้านข้าง แววตาของเขาสั่นไหวในขณะที่เขาผลักพลังของจิตวิญญาณของเขาถึงขีดจำกัด

ที่จริงเขาค้นพบค่ายกลซ่อนเร้นที่ซ่อนอยู่อย่างดีเยี่ยมอยู่ที่นั่น

“นี่คือค่ายกลตามธรรมชาติคล้ายกับค่ายกลที่หมาป่านภาโบราณผู้ล่วงลับไปแล้วสร้างไว้รอบ ๆ โดยที่ข้าตกลงไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ พวกมันสามารถทำได้แค่เพียงปกปิดได้ แต่พวกมันก็ไร้ที่ติ ผู้ฝึกฝนทุกคนเข้าไปในค่ายเช่นนี้โดยทั่วไปแล้วจะพลัดหลงเข้าไปโดยบังเอิญเท่านั้น” เจี้ยนเฉินแยกแยะประเภทของค่ายกลได้ในไม่ช้าด้วยจิตวิญญาณที่พิเศษของเขา

ในขณะนี้มีบางอย่างเกิดขึ้น โคลนที่กดกับเจี้ยนเฉินในบริเวณโดยรอบเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง การรับรู้ของวิญญาณอันทรงพลังถูกกวาดไปโดยรอบด้วยพลังที่สั่นสะเทือนโลก ระเบิดขึ้นจากเบื้องบน มันพุ่งเข้าหาก้นบึงน้ำ

สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปทันที เขามีหน้ากากปลอมตัวของโมเทียนหยุนและไม่มีเหตุผลที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับการรับรู้ของวิญญาณเพียงอย่างเดียว แต่เมื่อมันมาถึง มันก็ค้นพบบางสิ่งที่แปลกอย่างแน่นอนที่นี่ หากเขาถูกค้นพบโดยการรับรู้ของวิญญาณ มันจะมีปัญหามากมาย เขาอาจเผชิญความเสี่ยงในการถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์

เจี้ยนเฉินไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยและก้าวเข้าสู่ค่ายกลซ่อนเร้นทันที

ทันทีที่ร่างของเจี้ยนเฉินหายตัวไป การรับรู้ของวิญญาณก็จะติดตามมาอย่างใกล้ชิดและไปถึงส่วนลึกของบึงน้ำ มันขยับไปมาราวกับว่ากำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่าง

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า เขาไม่ได้ทิ้งตัวตนไว้ที่นั่นเลยนอกจากผงที่เขาไม่ได้จัดการทำความสะอาด เขาก็ไม่ได้ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ที่ก้นบึงน้ำ

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าตัวตนภายในผงจะมีอย่างเบาบาง แต่ก็ไม่ได้แตกสลายกันไปโดยสิ้นเชิง บางทีตัวตนที่น้อยที่สุดก็ไม่สามารถซ่อนอะไรจากเจี้ยนเฉินได้ แต่สำหรับคนอื่น มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะค้นพบมันด้วยการรับรู้ของวิญญาณตราบเท่าที่ตัวตนยังมีอยู่

เป็นผลให้การรับรู้ของวิญญาณที่น่ากลัวล้มเหลวในการค้นหาผง มันก็ล้มเหลวที่จะค้นพบค่ายกลของการปกปิดตามธรรมชาติที่นั่น ในท้ายที่สุดมันกลับมาโดยไม่พบสิ่งใดหลังจากวนรอบก้นบึงน้ำไปสักพัก