เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2272 – ซากศพของสัตว์อสูรโบราณ

เจี้ยนเฉินไม่ได้รีบออกจากค่ายกลซ่อนเร้น กลับกัน เขากลั้นหายใจและปกปิดตัวตนของเขาซ่อนตัวอยู่ที่นั่นอย่างระมัดระวังและเฝ้าสังเกตสถานการณ์ที่ก้นบึงน้ำ

ภายใต้การคุ้มครองของค่ายกลซ่อนเร้นตามธรรมชาติ เขารออย่างเงียบ ๆ จนกว่าโคลนที่ฟุ้งกระจายที่อยู่ด้านล่างของบึงจะค่อย ๆ ตกตะกอนลง จากนั้นเขาก็รู้สึกโล่งใจ

เขารู้ว่าเจ้าของประสาทสัมผัสอันทรงพลังของวิญญาณไม่พบสิ่งใดเลย ไม่อย่างนั้นสิ่งที่พุ่งเข้าไปจะไม่เรียบง่ายเหมือนดั่งเช่นการรับรู้ของวิญญาณ แต่มันจะเป็นตัวของพวกเขา

“การรับรู้ของวิญญาณดูเหมือนจะล้มเหลวในการค้นพบกองผงที่ข้าทิ้งไว้ที่นั่น หากค้นพบผง พวกเขาจะรู้อย่างแน่นอนว่ามีคนอยู่ที่นี่ หากข้าเป็นพวกเขา ข้าจะต้องให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดต่อที่นี่หรือแม้แต่มาเยี่ยมชมสถานที่แห่งนี้ด้วยตนเอง” เจี้ยนเฉินคิดในขณะที่ดวงตาของเขาทอประกายขึ้นเรื่อย ๆ

ในขั้นต้น เขาเชื่อว่าผงหินที่เขาทิ้งไม่สามารถซ่อนอะไรได้อีกต่อไป เนื่องจากตัวตนของหยกโชคชะตาได้รั่วไหลออกไป อย่าลืมว่าผงหินก็ไม่สามารถซ่อนตัวจากเขาได้ ตอนนี้เขาเพิ่งรู้ว่าในขณะที่เขาสามารถสัมผัสกับผงหินนั่นได้ มันไม่ได้หมายความว่าผู้เชี่ยวชาญคนอื่นจะรู้สึกถึงพลังนี้เช่นกัน

“ถ้าชั้นของหินที่ล้อมรอบหยกชะตาถูกใช้อย่างเหมาะสม มันจะมีประโยชน์อย่างที่ไม่อาจจินตนาการได้ มันน่าเสียดายที่ข้ารู้เมื่อมันสายเกินไป ข้าตัดก้อนหินทั้งหมดออกไปแล้ว ดังนั้นตัวตนของพวกมันก็จะหายไปอย่างต่อเนื่อง พวกมันคงอยู่ได้ไม่นาน” เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความเสียใจ เขาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนที่จะละทิ้งความคิดของเขาอย่างรวดเร็ว เขาพักเรื่องของหยกโชคชะตาไว้ชั่วคราวและเริ่มศึกษาโลกภายในค่ายกลซ่อนเร้นอย่างจริงจัง

มีเพียงความมืดเท่านั้นเท่าที่ดวงตาจะสามารถมองเห็นได้โดยไม่มีแสงสว่างใดเลย มันเป็นสีดำสนิท

อย่างไรก็ตาม ความมืดนั้นไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเจี้ยนเฉินเลย ดวงตาของเขาทอประกายเจิดจ้าส่องทะลุผ่านความมืดและมองเห็นฉากรอบ ๆ ตัวเขาอย่างสมบูรณ์

ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะพบอุโมงค์ที่แคบยาวและมืดมิดซึ่งนำไปสู่พื้นดิน อุโมงค์ถูกบิดหมุนวนลงสู่พื้นดิน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเห็นก้นของมันซึ่งทำให้ไม่สามารถบอกความลึกได้

เจี้ยนเฉินส่งการรับรู้ของวิญญาณออกไปตามสัญชาตญาณ แต่ด้วยความประหลาดใจ อุโมงค์ทั้งหมดก็เต็มไปด้วยพลังงานลึกลับที่ทำให้เกิดการขัดขวางการรับรู้ของวิญญาณของเขา แม้ว่าวิญญาณของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากที่หลอมรวมกับเศษพลังบรรพกาลซึ่งทำให้ได้รับความสามารถที่ไม่น่าเชื่อมากมาย มันสามารถแผ่การรับรู้เข้าไปในอุโมงค์ได้เพียง 5 กิโลเมตรเท่านั้น

เขาไม่รู้ว่าอุโมงค์ลึกแค่ไหน เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พบอะไรเลยในช่วงขอบเขตการรับรู้ของวิญญาณของเขา

“สถานที่นี้ไม่ธรรมดาเลย บางทีอาจมีบางสิ่งที่ไม่รู้ เป็นความลับที่น่าพิศวงซ่อนตัวอยู่ที่นี่…”

เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อยขณะที่เขายืนอยู่ในอุโมงค์แคบ ๆ ก่อนที่จะเริ่มเดินลงไป

อุโมงค์ใต้ดินที่ซ่อนอยู่ในค่ายกลซ่อนเร้นที่เกิดขึ้นตามธรรมชาตินั้นทำให้เจี้ยนเฉินเกิดความสงสัย

เจี้ยนเฉินได้ก้าวเท้าเดินไปตามทาง ตลอดทางเขาระมัดระวังอย่างมากโดยสังเกตสภาพแวดล้อมตลอดเวลา เป็นผลให้เขาไม่สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับรู้ถึงการผ่านไปของเวลาในอุโมงค์มืด หลังจากนั้นไม่มีใครรู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน เจี้ยนเฉินก็มาถึงจุดสิ้นสุดของอุโมงค์ เขาอยู่ในใต้ดินลึก

เขามองไปรอบ ๆ ดวงตาของเขาทอประกายและมองทะลุผ่านความมืดทำให้เขาเห็นทุกสิ่งทุกอย่างในบริเวณโดยรอบ

ทั้งหมดที่เขาเห็นคือถ้ำขนาดใหญ่ เขาไม่รู้ว่ามันมีความสูงหลายหมื่นเมตรหรือไม่ และเขาก็ไม่รู้ว่ามันมีความยาวหลายหมื่นเมตรหรือไม่ เขาไม่รู้เลยว่ามันลึกแค่ไหน

แม้แต่สายตาของเจี้ยนเฉินก็สามารถมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของถ้ำ

สำหรับการรับรู้ของวิญญาณของเขามันยิ่งลดลงเมื่ออยู่ที่นี่ แต่เดิม 5 กิโลเมตรลดลงมาเหลือ 1 กิโลเมตร เขาสามารถมองเห็นได้ไกลกว่านั้นด้วยดวงตาของเขา

ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลงเล็กน้อย แววตาของเขาสั่นไหวในขณะที่เขาจ้องตรงไปข้างหน้า เขาเห็นเงาขนาดมหึมาหมอบอยู่บนพื้นดินไกลออกไป

มันไกลเกินไปด้วยสายตาของเจี้ยนเฉินเพียงอย่างเดียว เขาสามารถเห็นภาพเงาที่พร่ามัวเท่านั้น เขาไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร

เจี้ยนเฉินก้าวต่อไปและปลดปล่อยพลังทั้งหมดในร่างบรรพกาลของเขา ในพริบตา เขาไปปรากฏตัวห่างออกไปหลายกิโลเมตร ลดระยะห่างอย่างรวดเร็ว

สถานที่นี้ถูกซ่อนไว้อย่างดี เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญสูงสุดในที่ราบรกร้างว่าจะค้นพบเขา ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องซ่อนความแข็งแกร่งของเขาอีกต่อไป

ภายใต้ความเร็วอย่างเต็มของเจี้ยนเฉิน เขาก็เข้าใกล้เงาใหญ่ในไม่ช้า เมื่อเขาเห็นอย่างชัดเจนว่ามันคืออะไรเขาก็ตกตะลึงอย่างแท้จริง

มันเป็นสัตว์อสูรโบราณขนาดมหึมายาวหลายหมื่นเมตร มันนอนอยู่บนพื้นดินโดยไม่ขยับเลย มันเป็นภาพที่ใหญ่กว่าภูเขาหลายเท่า ขณะที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่ข้าง ๆ สัตว์อสูรด้วยรูปร่างของเขา เขาดูเล็กกว่ามด

เห็นได้ชัดว่าสัตว์อสูรโบราณตายไปนานแล้ว มันไม่มีสัญญาณแสดงว่าชีวิตอยู่เลยและมันถูกปกคลุมด้วยโซ่ตรวนมากมาย โซ่ตรวนแต่ละอันเปล่งประกายด้วยพลังแห่งกฎและห่อหุ้มอย่างแน่นหนาฝังเข้าไปในเนื้อของสัตว์อสูรโบราณ

ปลายอีกด้านของโซ่นำไปสู่ด้านลึกของถ้ำโดยตรง

เจี้ยนเฉินเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดและเข้มงวดยิ่งขึ้น ในขณะที่เขาศึกษาศพของสัตว์อสูรโบราณและโซ่ตรวน ของสัตว์อสูรที่ได้ตายไปเมื่อหลายปีก่อน แต่พลังชีวิตภายในนั้นยังไม่หมด มันยังคงเป็นเหมือนมหาสมุทรอันยิ่งใหญ่ ในขณะนี้พลังงานชีวิตมหาศาลกำลังถูกชักนำเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำตามโซ่ตรวน

เจี้ยนเฉินเดินจนมาถึงซากศพแล้วยื่นมือออกมาแตะมือช้า ๆ เขาต้องการที่จะศึกษาสถานการณ์ภายในของซากศพ

ซากศพนั้นอุ่นเมื่อสัมผัสไม่ใช่เย็นชืด อย่างไรก็ตามก่อนที่เจี้ยนเฉินจะสามารถสัมผัสได้อย่างแท้จริง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและด้วยการกระแทกอย่างรุนแรง ราวกับว่าเขาถูกโจมตีอย่างหนัก ในขณะที่เขาเดินโซเซไปทางด้านหลัง

สัตว์อสูรโบราณนั้นทรงพลังเกินไปเมื่อมันยังมีชีวิตอยู่ แม้ว่ามันจะตายไปแล้วและกลายเป็นซากศพ แต่พลังงานชีวิตอันมหาศาลภายในร่างกายยังคงไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา เพียงการไหลเวียนปกติก็ส่งเจี้ยนเฉินให้ถอยกลับไป

ถ้าเขาไม่ได้ไปถึงความสำเร็จขั้นกลางของร่างบรรพกาล เขาอาจจะได้รับบาดเจ็บอย่างหนักจากสิ่งนั้น

“ทรงพลังมาก ! ” เจี้ยนเฉินตกใจมาก เขาสัมผัสถึงแขนขวาอันปวดร้าวของเขาซึ่งเกือบจะแตกสลายจากภาระอันหนักหน่วงในขณะที่เขาหวาดกลัว

สัตว์อสูรโบราณที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนและยังมีพลังงานชีวิตไหลออกมา มันจะน่ากลัวขนาดไหนหากมันยังมีชีวิตอยู่ ?

ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลงและเขาก็เห็นเงาพร่ามัวอยู่ในระยะไกล มันใหญ่โต

ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เจี้ยนเฉินก็พุ่งเหมือนลูกศรไปในระยะไกลเพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น

ในไม่ช้าเขาก็มาถึงหน้าเงามหึมาตัวที่สอง เขาถอยหลังกลับอย่างสมบูรณ์เมื่อเขาเห็นว่ามันคืออะไร

เงาที่เห็นเป็นสัตว์อสูรโบราณขนาดใหญ่ เขาไม่รู้ว่ามันตายไปนานแค่ไหนแล้วและมันก็ถูกล้อมรอบไปด้วยโซ่ตรวนที่ฝังเข้าไปในเนื้อ โซ่ตรวนระบายพลังชีวิตออกไปอย่างต่อเนื่องและส่งต่อไปยังส่วนลึกของถ้ำ

“สถานที่แห่งนี้คืออะไร ? ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจ สัตว์อสูรโบราณทั้งสองนี้มีพลังมหาศาลและต้องสร้างชื่อเสียงให้แก่ตัวเองเมื่อพวกมันยังมีชีวิตอยู่ แต่พวกมันถูกผูกมัดอยู่ใต้ดินบนที่ราบรกร้างในตอนนี้ กลายเป็นเครื่องมือที่ให้พลังชีวิต