เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1929 - นางฟ้าเฮายู่ที่ภาคเหนือ

ตอนที่ 1929 – นางฟ้าเฮายู่ที่ภาคเหนือ

เจี้ยนเฉินแค่นเสียงและเย้ยหยัน“ เจ้าบอกว่าเจ้าจะช่วยข้า แต่เจ้าก็ยังคงจะฆ่าข้าในที่สุด นี่คือสิ่งที่ผู้บัญชาการของกองทัพที่เจ็ดจากลัทธิปิศาจชั้นฟ้าจะทำหรือ?”

หย่าซีเหลียนหัวเราะคิกคัก นางเอาร่างครึ่งหนึ่งของตัวเองไว้บนตัวของเจี้ยนเฉินแล้วบิดตัวเบา ๆ การเคลื่อนไหวที่เย้ายวนใจของนางนั้นมีเสน่ห์ มีแววปรารถนาในแววตาของนาง นางค่อย ๆ ลูบใบหน้าของเจี้ยนเฉินด้วยมือที่เพรียวบางของนาง ขณะที่พูดอย่างอ่อนหวาน “เจ้าไม่สามารถพูดเช่นนี้กับข้าได้ น้องชายตัวน้อย ข้าต้องการช่วยเจ้าจริง ๆ เมื่อข้าพูดเช่นนั้น ข้าจะฆ่าเจ้าได้อย่างไร ? อย่าลืมว่าเจ้าจะได้รับประโยชน์มากมายที่ข้าจะไม่คุกคามเจ้า สิ่งที่ข้าต้องทำคือดูดซับพลังของเจ้า มันจะทำให้เจ้าสูญเสียพละกำลังเท่านั้น”

“ ยิ่งกว่านั้นวิธีที่ข้าจะใช้กับเจ้าจะแตกต่างจากคนอื่นอย่างแน่นอน เจ้ารู้วิธีที่ข้าใช้ในการดูดซับพลังของคนอื่น ๆ หรือไม่ ? ”

ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะตอบคำถาม หย่าซีเหลียนก็จ้องเข้าไปในดวงตาของเจี้ยนเฉินและพูดต่อ “เมื่อข้าดูดซับพลังชีวิตของผู้ชายคนอื่นในอดีต ข้าได้ฝังหัวของข้าเข้าไปในหัวของเขาโดยตรง อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งหมดจะตายโดยไม่มีข้อยกเว้น อย่างไรก็ตาม ข้าจะใช้วิธีการที่อ่อนโยนกับเจ้า ข้ารับประกันเจ้าว่าไม่เพียงแต่เจ้าจะไม่รู้สึกเจ็บปวดในระหว่างกระบวนการ แต่เจ้าจะรู้สึกพึงพอใจแทน ข้าจะให้เจ้าได้สัมผัสกับความสุขของการเป็นผู้ชายอย่างแท้จริง”

เสียงของหย่าซีเหลียนเย้ายวนมากราวกับว่ามันเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจ สิ่งที่นางทำหรือพูดก็เพียงพอที่จะจุดประกายความปรารถนาในบุรุษ

แม้แต่เจี้ยนเฉินก็พบว่ามันยากที่จะอดทนต่อเสน่ห์ของหย่าซีเหลียน ในตอนนี้ที่พลังวิญญาณของเขาหมดไป คำพูดของนางดูเหมือนจะเป็นเสียงที่มีเสน่ห์ในหัวของเขา มันเบ่งบานและโจมตีผ่านส่วนสุดท้ายของความชัดเจนที่เขาปกป้องราวกับว่ามันต้องการที่จะทำลายความมีเหตุผลของเขา

ในร่างกายของเขา เลือดของเขาไหลเวียนเร็วมาก ในเวลาเดียวกันเปลวไฟที่เขาฝังไว้ก็ถูกเผาและสว่างยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ

“น้องชายตัวน้อย เจ้าเป็นผู้ชายคนแรกที่ข้าปฏิบัติเช่นนี้ เจ้าคิดว่าข้าดีต่อเจ้าหรือไม่ ? แต่เจ้าไม่ต้องกังวลมากเกินไป ข้าสามารถบอกได้ว่าร่างกายของเจ้านั้นแข็งแกร่งมาก การฟื้นฟูของเจ้านั้นยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่ข้าเคยเห็นมาก่อน ดังนั้นเจ้าจะไม่ตายหลังจากที่ข้าดูดซับพลังชีวิตของเจ้า และถ้าเจ้าทำให้ข้าพึงพอใจ ข้าก็ยินดีที่จะละเว้นเจ้าและพาเจ้าไปอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของข้าในฐานะคนรับใช้ข้า” หย่าซีเหลียนหัวเราะคิกคักขณะที่ดวงตาของนางส่องประกายขณะจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน

ด้วยการฟื้นฟูที่ยอดเยี่ยมของเจี้ยนเฉิน เขาสามารถกลายเป็นหม้อยามนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สามารถช่วยเหลือการบ่มเพาะของนาง

“หย่าซีเหลียน ข้าเกรงว่าเจ้าจะต้องผิดหวัง เมื่อเจ้าสามารถบอกได้ว่าพลังงานที่ข้าใช้นั้นมีพลังมาก เจ้าควรเข้าใจโดยธรรมชาติว่าไม่มีร่างกายปกติใด ๆ สามารถทนได้ เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าเจ้าจะไม่ได้รับประโยชน์เลยหากเจ้าพยายามดูดซับพลังงานของข้า และเจ้าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแทน ? ท้ายสุดแล้วเจ้าจะได้รับอันตรายเท่านั้น” เจี้ยนเฉินกล่าว ในเวลาเดียวกันเขาเริ่มตื่นตระหนกอยู่ด้านใน

เขาส่งพลังวิญญาณที่เหลืออยู่เข้าไปในแหวนมิติของเขาเมื่อหย่าซีเหลียนอุ้มเขาไป เขาบีบยันต์หยกที่นางฟ้าเฮายู่มอบให้เขา

นี่เป็นโอกาสเดียวของเจี้ยนเฉินที่จะรอดชีวิต

ตอนนี้หย่าซีเหลียนกำลังจะทำสิ่งต่าง ๆ กับเขา แต่นางฟ้าเฮายู่ก็ยังไม่ปรากฏตัว เจี้ยนเฉินพยายามดิ้นรนเพื่อรักษาความสงบทางจิตใจของเขา ดังนั้นเขาสามารถใช้เพียงความคิดอะไรก็ได้ที่ทำให้เขาเปลืองเวลา

ดินแดนอันกว้างใหญ่ของที่ราบเมฆาถูกแบ่งออกเป็น 5 ภูมิภาคหลัก พวกมันแบ่งออกเป็นภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออกและตะวันตกพร้อมกับภาคกลาง แต่ละภูมิภาคกว้างใหญ่มาก

จักรวรรดิเสิ่นเตาเป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณไม่กี่แห่งในภาคเหนือ ดินแดนที่พวกเขาครอบครองนั้นอุดมสมบูรณ์และดินแดนของพวกเขาใหญ่มาก แม้ในบรรดาอาณาจักรโบราณทั้งหมดในภาคเหนือจักรวรรดิเสิ่นเตาก็สามารถขึ้นเป็นหนึ่งในสามอันดับแรกได้อย่างง่ายดาย

ตอนนี้เมืองหลวงของจักรวรรดิกำลังจัดการแข่งขันการต่อสู้ที่จัดขึ้นทุก ๆ หมื่นปี ผู้คนได้รวมตัวกันจากทุกภูมิภาคของจักรวรรดิ ทำให้เมืองหลวงของจักรพรรดิวุ่นวายเป็นพิเศษ บริเวณการแข่งขันก็มีผู้คนหนาแน่นเช่นกัน เวทีหลายสิบเวทีที่ล้อมรอบด้วยม่านพลังรองรับการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเทพ

ผืนดินกว้าง 10 กิโลเมตรทอดยาวอยู่เหนือเวทีทั้งหมด มันถูกปกคลุมไปด้วยสมุนไพรและกล้วยไม้ล้ำค่า ซึ่งทุก ๆ ต้นล้วนมีค่าควรเมือง พวกมันส่งกลิ่นหอมที่น่ารักออกมา ดังนั้นมันจึงดูเหมือนสวนลอยฟ้า

ชายวัยกลางคนยืนอยู่ในสวน เขาสวมเสื้อคลุมมังกร เขาดูสง่างาม ดวงตาของเขาเปล่งประกายในขณะที่เขามองไปรอบ ๆ ให้ความรู้สึกตัวตนของราชาเทพ

เขาเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิเสิ่นเตา

ข้าง ๆ จักรพรรดิเป็นผู้หญิงสองคนที่มีความงามเหนือคนอื่น พวกนางยังไม่แก่ เพียงแต่อยู่ในวัยยี่สิบเท่านั้น

ผู้หญิงทั้งสองคนนั่งอยู่ที่นั่นอย่างสบายใจ ขณะที่พวกนางกินผลไม้อันมีค่า พวกนางพูดคุยกันในขณะที่พวกนางให้ความสนใจกับการแข่งขันด้านล่างโดยไม่สนใจจักรพรรดิ

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเสิ่นเตานั้นไม่ได้นั่ง เขายืนอยู่ข้าง ๆ ผู้หญิงทั้งสองคนอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่ความเคารพนับถือปรากฏอยู่เต็มใบหน้าของเขา เขาไม่กล้าพูด

“พี่สาวเฮายู่ ท่านรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับศักยภาพของผู้เยาว์จากจักรวรรดิของข้า” ผู้หญิงคนหนึ่งกัดผลไม้ของนางขณะที่นางหัวเราะคิกคักกับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้านาง

นางฟ้าเฮายู่จ้องมองอย่างสบาย ๆ และพูดว่า “ ค่อนข้างน่าประทับใจ มีคนที่มีความสามารถไม่กี่คนที่อาจจะกลายเป็นราชาเทพในอนาคต” ในขณะนี้ นางฟ้าเฮายู่ชะงักชั่วครู่ นางมองไปที่ชายหนุ่มคนหนึ่งในทะเลของผู้คนและพูดว่า “แต่ศิษย์ของน้องสาวเทียนซวงนั้นโดดเด่นเป็นพิเศษ มีระดับเหนือเทพไม่กี่คนที่สามารถเป็นคู่ต่อสู้เขาได้ เขาอาจมีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะเข้าสู่ป้ายทำเนียบระดับเหนือเทพ”

ผู้หญิงที่ชื่อเทียนซวงยิ้ม “โดยปกติ เจ้าต้องจำไว้ว่าเขาเป็นศิษย์ใคร ตลอดหลายปีที่ผ่านมาข้ายอมรับศิษย์ไม่กี่คน แต่พวกเขาทุกคนน่าผิดหวัง มี แต่ศิษย์คนนี้ที่ชื่อว่าหมานเย่ทำให้ข้าพอใจเล็กน้อย”

ในขณะนี้เทียนซวงพูดกับจักรพรรดิที่อยู่ข้างนางว่า “เรียกหมานเย่มาที่นี่ ! ”

“ขอรับ ท่านบรรพชน ! ” จักรพรรดิตอบอย่างสุภาพและสั่งให้ผู้คนเรียกเขาทันที

ในไม่ช้า ชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งก็บินมาที่สวน เขาโค้งคำนับที่เทียนซวง และเฮายู่และกล่าวว่า “ คำนับ ท่านอาจารย์ ! คำนับผู้อาวุโส ! ” มีความเคารพจากก้นบึ้งของหัวใจของเขาปรากฏบนใบหน้าของเขา

“หมานเย่ หลังจากการแข่งขัน ไปลองเข้าป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ จำไว้ว่าข้าต้องการให้ชื่อของเจ้าปรากฏอยู่บนป้ายทำเนียบ” เทียนซวงกล่าวกับหมานเย่อย่างไม่สนใจ นางไม่ได้เว้นช่องเพื่อให้คัดค้านเหมือนราชาผู้ยิ่งใหญ่ นางไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาด้วยความอบอุ่นและความใกล้ชิดเหมือนที่นางแสดงให้นางฟ้าเฮายู่เห็น

“ได้ขอรับ ท่านอาจารย์ ! ” หมานเย่ตอบอย่างสุภาพ อย่างไรก็ตามเขาพูดออกมาอีกครั้งหลังจากลังเลเล็กน้อยว่า “ท่านอาจารย์ ข้ามีคำขอส่วนตัว ข้าได้ยินมาว่าคนที่มีความสามารถในการต่อสู้ที่เข้าสู่ป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพได้ปรากฏตัวในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ขนาดเล็กในภาคใต้ ชื่อของเขาคือเจี้ยนเฉิน และเขาลือกันว่าเขามีพลังมาก เป็นผลให้ข้าต้องการต่อสู้กับเจี้ยนเฉินก่อนที่ข้าจะไปภาคกลาง”

“ข้าไม่เชื่อว่าคนแบบนี้จะปรากฏในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อันเล็กกระจ้อยร่อยได้ ดังนั้นข้าจึงอยากประลองกับเขา”

หมานเย่ต่อต้านเจี้ยนเฉินเป็นอย่างมาก เขายังไม่ได้เข้าสู่ป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ แต่ชื่อของเขาก็ร่ำลือมาถึงภาคเหนือแล้ว เขา หมานเย่ มีความแข็งแกร่งที่จะเข้าสู่ป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ แต่เขายังไม่ได้เป็นที่รู้จักในภาคใต้

“โอ้ จริงหรือ ? ” เทียนซวง รู้สึกประหลาดใจ นางเห็นด้วยทันที “ข้าอนุญาต ! ”

นางฟ้าเฮายู่เลิกคิ้ว นางไม่แม้แต่มองดูหมานเย่และพูดอย่างเฉยเมยว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องไปที่ภาคใต้ เจี้ยนเฉินกับเจ้าอยู่ในระดับที่แตกต่างกัน 2 ขั้น”

“หืม ? ” เทียนซวง อุทานอย่างประหลาดใจเมื่อนางได้ยินดังนั้น นางจ้องมองนางฟ้าเฮายู่ด้วยความประหลาดใจและถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ พี่สาวเฮายู่ ท่านเคยเห็นคนที่ชื่อเจี้ยนเฉินมาก่อนหรือ ? และในเมื่อท่านพูดว่าเขาอยู่ในระดับที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ท่านกำลังบอกว่าศิษย์ของข้า หมานเย่ อยู่ในระดับที่สูงกว่าหรือเขาอยู่ในระดับที่สูงกว่า ? ”

เมื่อนางฟ้าเฮายู่ต้องการพูดอะไรบางอย่าง สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป นางพูดว่า “ โอ้ ไม่ เครื่องรางหยกที่ข้าทิ้งไว้กับเขามันแตก ภาคใต้อยู่ห่างเกินไป เป็นไปไม่ได้ที่จะไปถึงที่นั่นในระยะเวลาอันสั้น น้องสาวเทียนซวง ข้าขอยืมแผ่นอาคมเส้นทางสวรรค์หน่อย”

นางฟ้าเฮายู่พูดอย่างค่อนข้างกังวล นางเข้าใจเจี้ยนเฉินดี เมื่อเขาบีบเครื่องรางที่นางทิ้งไว้กับเขาเมื่อครั้งก่อน เขาจะต้องเจอกับอันตรายที่คุกคามถึงชีวิต