เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1928 - ความตั้งใจของหย่าซีเหลียน

ตอนที่ 1928 – ความตั้งใจของหย่าซีเหลียน

หญิงสาวที่กลมกลึงและสวยงามในชุดสีเขียวเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่เจ็ดจากลัทธิปิศาจชั้นฟ้า หย่าซีเหลียน

ตามที่ราชาศักดิ์สิทธิ์บอก ผู้หญิงคนนี้กลายร่างมาจากสุนัขจิ้งจอกเก้าหาง

ในขณะที่เจี้ยนเฉินจำนางได้ว่าเป็นหย่าซีเหลียน จิตใจของเขาก็ถูกทำให้ว่างเปล่าชั่วคราว เขาถอนหายใจเบา ๆ และหลับตาลงอย่างช้า ๆ หัวใจของเขามืดครึ้มลงอย่างสมบูรณ์

เขาเพิ่งฆ่าผู้อาวุโสราชาเทพจากลัทธิเต๋าเมฆกระจ่างที่ต้องการเอาชีวิตของเขาโดยหลีกเลี่ยงอันตราย อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครที่น่ากลัวกว่านี้ปรากฏขึ้นก่อนที่เขาจะได้หายใจ

หากเขาเผชิญหน้ากับราชาเทพช่วงต้น เขาอาจสู้ได้ แต่เจี้ยนเฉินไม่มีโอกาสชนะผู้บัญชาการกองทัพที่เจ็ดจากลัทธิปิศาจชั้นฟ้า

ตามความเป็นจริงเขาไม่สามารถหนีจากหย่าซีเหลียนได้

ไม่เพียงแต่หย่าซีเหลียนจะเป็นราชาเทพช่วงปลายเท่านั้น แต่นางยังเป็นผู้บัญชาการหนึ่งในกองทัพของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าอีกด้วย ผู้บัญชาการทุก ๆ คนได้ต่อสู้เพื่อหนทางของพวกเขาผ่านเข้าทำเนียบผู้พิทักษ์ เพื่อเอาชนะราชาเทพทั้งหมดในนั้นเพื่อให้ได้ตำแหน่งของพวกเขา

เนื่องจากนางสามารถเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่เจ็ดได้ นางจึงทรงพลังอย่างยิ่งแม้ในหมู่ราชาเทพช่วงปลาย

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดของเขา เขาก็จะไม่สามารถต่อสู้กับคนแบบนั้นได้ อย่าว่าแต่ลำพังในตอนนี้

หย่าซีเหลียนเดินไปที่ด้านข้างของเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่อ่อนโยน นางพิจารณาเจี้ยนเฉินอย่างใกล้ชิดด้วยดวงตาที่มีเสน่ห์ของนาง ขณะที่รอยยิ้มเรียบ ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มีเสน่ห์

รอยยิ้มของนางเหมือนดอกไม้เบ่งบานนับร้อยดอกที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ราวกับว่ามันเป็นฉากที่สวยงามที่สุดในโลก มันเป็นแรงดึงดูดที่ร้ายแรงสำหรับผู้ชาย

“น้องชาย เจ้าต้องเป็นเจี้ยนเฉิน คนที่มีข่าวลือว่าสามารถเข้าสู่ป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพได้” หย่าซีเหลียนก้มลงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินและพูดเบา ๆ เสียงของนางดูเหมือนจะเต็มไปด้วยเสน่ห์ คำพูดของนางไม่มีอะไรพิเศษ แต่มันก็เพียงพอที่จะกระตุ้นความต้องการทางเพศของผู้ชาย

“ฮิฮิ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะฆ่าราชาเทพได้ น้องชาย เจ้าแน่ใจได้ว่าซ่อนเร้นความแข็งแกร่งของเจ้าไว้ได้เป็นอย่างดี จุ๊จุ๊ เจ้าฆ่าราชาเทพในฐานะขั้นเหนือเทพ และเขาอยู่ห่างจากราชาเทพช่วงกลางเพียงหนึ่งก้าว หากสิ่งนี้เปิดเผยออกมา มันจะทำให้โลกแห่งเซียนตกใจ” หย่าซีเหลียนพูดต่อเมื่อนางหัวเราะคิกคัก นางมีเสน่ห์

เมื่อเจี้ยนเฉินได้ยินเสียงของนาง เขาเกือบจะลดการป้องกัน เห็นได้ว่าพลังวิญญาณของเขาถูกระบายไปอย่างไร เขาเกือบจะหลงเสน่ห์ในคำพูดของนาง

เจี้ยนเฉินกัดปลายลิ้นของเขาและความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้เขากลายเป็นแจ่มใสขึ้นมาเล็กน้อย ทันใดนั้น ดวงตาของเขาเปิดกว้างและเขาจ้องมองหย่าซีเหลียนด้วยสายตาที่เฉียบคมและเย็นชา เขากล่าวว่า “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้า ผู้บัญชาการกองทัพที่เจ็ดจะปรากฏตัวทันทีที่ข้าฆ่าผู้อาวุโสจากลัทธิเต๋าเมฆกระจ่าง หย่าซีเหลียน เจ้าต้องมาหาข้าโดยเฉพาะ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าขั้นเหนือเทพเพียงคนเดียวจะดึงดูดความสนใจของผู้บัญชาการกองทัพที่เจ็ด”

“ ฮิฮิฮิ” หย่าซีเหลียนหัวเราะคิกคัก เมื่อรวมกับเสน่ห์ตามธรรมชาติของนางแล้ว การหัวเราะคิกคักของนางเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลก

เจี้ยนเฉินหลับตาทันทีไม่มองหน้านางอีกต่อไป รอยยิ้มของนางงดงาม แต่มันก็มีพิษร้ายแรง

“ น้องชาย เจ้าดูถูกตัวเองมากเกินไป ข้าไม่ใช่คนเดียวที่สังเกตเจ้า นอกจากนี้ยังมีผู้บังคับการอีก 2 คน หยันวูหมิงและลั่วเต๋า อย่างไรก็ตาม ข้าแตกต่างจากพวกเขา พวกเขาต้องการให้เจ้าตายโดยเร็วที่สุด ในขณะที่ข้า…” หย่าซีเหลียนหยุดชะงักเมื่อนางไปถึงที่นั่น ทันใดนั้นแสงปีศาจสีแดงก็ส่องประกายแวววาวผ่านดวงตาของนางและริมฝีปากของนางขดตัวเป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์“โดยธรรมชาติ ข้าอยากจะช่วยเจ้า”

“ช่วยข้า ? ” เจี้ยนเฉินลืมตาและจ้องมองไปที่หย่าซีเหลียนอย่างเฉยเมย เขาเย้ยหยันว่า “เจ้าคิดว่าข้าหลอกง่ายเหมือนเด็กหรือ ? ”

“ ฮิฮิ ข้ารู้ว่า เจ้าจะไม่เชื่อข้า ดังนั้นให้ข้าแสดงให้เจ้าเห็นเพื่อที่เจ้าจะได้เชื่อข้า ตอนนี้ข้าจะพาเจ้าไป” หย่าซีเหลียนยิ้ม ด้วยการโบกมือของนาง แรงอันทรงพลังได้ล้อมรอบตัวเจี้ยนเฉินไว้และพาเขาไปในคราวเดียว

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้มุ่งหน้าสู่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนและพวกเขาก็ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังสำนักหลักของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าที่ตั้งอยู่ด้านหลังสนามรบ

เจี้ยนเฉินถูกตรึงอย่างสมบูรณ์ ในขณะที่แรงอันทรงพลังจากราชาเทพช่วงปลายที่ล้อมรอบตัวเขา หย่าซีเหลียนได้ปิดผนึกการบ่มเพาะของเขา และเขาไม่สามารถใช้ปราณกระบี่ลึกซึ้งของเขาได้เช่นกันเนื่องจากพลังวิญญาณของเขาหมดไปแล้ว

ตอนนี้เขาไร้พลังโดยโดยสมบูรณ์อยู่ในมือของหย่าซีเหลียน ตอนนี้เขาขึ้นอยู่กับความเมตตาของนาง

ความสิ้นหวังได้เติมเต็มแววตาของเจี้ยนเฉิน โดยปกติแล้วเขาไม่สามารถใช้ยาฟื้นฟูวิญญาณสองสามเม็ดที่เขาเหลืออยู่ ดังนั้นเขาจึงหลับตาและพยายามที่จะฟื้นฟูพลังวิญญาณของเขาโดยเร็วที่สุด

โดยปกติเขาไม่เชื่อคำพูดของหย่าซีเหลียน นางมีแผนอื่นในใจ

เขาสามารถสัมผัสคลื่นพลังงานจากราชาเทพคนอื่น ๆ จากนอกโลก อย่างไรก็ตาม ในเวลาเช่นนี้ผู้คนที่อยู่ทางฝั่งอาณาจักรศักดิสิทธิ์พยายามต่อสู้เพื่อให้พวกเขาปลอดภัย พวกเขาอุทิศตนเพื่อการต่อสู้โดยไม่เต็มใจที่จะประมาทเลย โดยธรรมชาติ พวกเขาจะไม่พยายามตั้งใจที่จะสังเกตสถานการณ์ด้านล่าง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าหย่าซีเหลียนกำลังพาเขาไป ก็จะไม่มีใครช่วยเขาได้

นี่เป็นเพราะไม่มีราชาเทพแม้แต่คนเดียวที่เป็นคู่ต่อสู้ของหย่าซีเหลียน แม้ว่าพวกเขาจะเป็นราชาเทพช่วงปลายก็ตาม

ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เจี้ยนเฉินจะได้รับความช่วยเหลือจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

ในขณะนี้สีหน้าของเจี้ยนเฉินก็ซีดมากขึ้นและเขาก็เกือบหมดสติ พลังจิตวิญญาณของเขาที่เขาเพิ่งฟื้นคืนมาด้วยความยากลำบากพลันหายไปโดยไม่เหลืออะไรเลย

เจี้ยนเฉินหลีกเลี่ยงการหมดสติด้วยความตั้งใจอันแรงกล้าของเขา อย่างไรก็ตามตอนนี้เขารู้สึกโล่งใจมากขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับความกังวลใจของเขาเมื่อเขาพบหย่าซีเหลียนเป็นครั้งแรก

หย่าซีเหลียนเคลื่อนไหวเร็วมาก ในขณะที่สุดท้าย หลังจากผ่านระยะทางมายาวไกล นางพาเจี้ยนเฉินไปที่ถ้ำที่มืดมนและค่อย ๆ วางเขาลงบนพื้นดินที่เย็นและชื้น

“น้องชายตัวน้อย ข้าไม่ได้ช่วยชีวิตเจ้าหรอกเหรอ ? ไม่ต้องกังวล ข้าเลือกสถานที่ที่ซ่อนเป็นอย่างดี ไม่มีใครหาที่นี่เจอ มีเพียงพวกเรา 2 คนเท่านั้นที่นี่ หย่าซีเหลียนเหยียดตัวเบา ๆ นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างมีเสน่ห์ราวกับว่านางต้องการที่จะทำให้จิตใจของเขาลุ่มหลง

หลังจากนั้น นางก็นอนลงข้างเขาอย่างนุ่มนวล กว่าครึ่งของร่างกายของนางนอนอยู่บนร่างกายของเจี้ยนเฉิน นางยิ้มอย่างแผ่วเบาขณะที่นางแนบใบหน้าอันสวยงามของนางที่เพียบพร้อมด้วยคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมกับหน้าของเจี้ยนเฉิน ใบหน้าของพวกเขาห่างกันเพียงหนึ่งนิ้วเกือบจะติดกัน

เจี้ยนเฉินยังได้สูดดมกลิ่นหอมอ่อนโยนของนางที่อยู่ใกล้เคียง ขณะที่นางหายใจ อากาศอุ่น ๆ ก็จะไหลไปทั่วใบหน้าของเขา

“ หย่าซีเหลียน เจ้าเป็นราชาเทพช่วงปลายแล้วในขณะที่ข้าเป็นขั้นเหนือเทพ แม้ว่าเจ้าต้องการที่จะซึมซับแก่นแท้ของข้า เจ้าก็ควรหาผู้เชี่ยวชาญในระดับเดียวกับเจ้าซึ่งไม่ใช่ข้า ด้วยระดับการบ่มเพาะในปัจจุบันของข้า ข้าคงไม่สามารถให้อะไรกับเจ้าได้เลย” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเยือกเย็น เขาเดาความตั้งใจของหย่าซีเหลียนได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจ

หย่าซีเหลียนใช้นิ้วมือของนางลูบไล้ใบหน้าของเจี้ยนเฉินไปจนถึงหน้าอกของเขา นางหมุนนิ้วของนางที่หน้าอกที่โชกเลือดของเขาขณะที่นางยิ้มอย่างยั่วยวน “ น้องชายตัวน้อย ข้าแน่ใจว่าเจ้าฉลาดและรู้ว่าข้าต้องการทำอะไร”

“อย่างไรก็ตาม อย่าตำหนิพี่สาว เจ้าต้องรู้ว่าแม้ว่าข้าจะช่วยเจ้าได้ แต่ข้าก็ไม่ได้ช่วยอะไรเจ้า ข้าต้องการค่าตอบแทน พลังของน้องชายตัวน้อยนั้นแปลกและมีพลังมาก แม้ว่าข้าจะไม่เคยเห็นพลังนี้มาก่อน แต่สัญชาตญาณของข้าบอกข้าว่ามันจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับข้า”

“ ข้าต้องการพลังนี้เพื่อให้เจ้าชดเชยกับสิ่งนี้ให้ข้า”