เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1852: การต่อสู้ระหว่างสองคนที่แข็งแกร่ง

เนื่องจากพวกเขาอยู่ภายใต้การดูแลของซวนเตา เจี้ยนเฉินจึงไม่ต้องกังวลกับพวกเขาอีกต่อไป เขาไม่กลัวสิ่งใดอีกแล้ว

เจี้ยนเฉินเริ่มค่อย ๆ เดินเข้าใกล้ที่ดินของตระกูลหยาง ในเวลาเดียวกันเขาก็ปล่อยพลังแห่งการมีอยู่ให้ไหลพล่าน ในแต่ละก้าว สถานะของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ มันเพียงพอที่จะทำให้โลกรอบตัวเขาตกตะลึง ในที่สุด มันก็กลายเป็นสิ่งที่คล้ายกับกระบี่ขนาดใหญ่ที่ตกลงบนอาคารซึ่งมีพลังอันยิ่งใหญ่

ค่ายกลป้องกันของตระกูลหยางปรากฏขึ้น มันกลืนไปทั้งกลุ่ม อย่างไรก็ตามในเวลานี้ ค่ายกลป้องกันที่ทรงพลังซึ่งเพียงพอที่จะหยุดการโจมตีของขั้นเหนือเทพได้เริ่มสั่นไหวเล็กน้อยภายใต้พลังแห่งการมีอยู่อันยิ่งใหญ่ของเจี้ยนเฉิน

แม้ว่าค่ายกลจะสั่นเพียงเบา ๆ แต่มันก็ใกล้เคียงกับการแตกสลาย ซึ่งเป็นเพียงพลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้น

พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเพียงอย่างเดียวทำให้ค่ายกลของตระกูลหยางสั่นสะเทือน นี่เป็นอะไรที่มากเกินพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน

ซวนเตาที่กำลังปกป้องซีหยูและโม่หยานมีสีหน้าเปลี่ยนไป เขาจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนั้นจำกัดเมื่อเขาเอาชนะวายเนอร์หยาน อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เขาเพิ่งตระหนักได้ทันทีว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นถึงระดับดังกล่าว

หยางไคซึ่งกำลังโฉบไปมาอยู่ในที่ดินก็หรี่ตาลงเช่นกัน ในที่สุดเขาก็เคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย

“ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนแข็งแกร่งมาก…”

“เมื่อมองดูพลังแห่งการมีอยู่ของเขา ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนจะต้องมาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลาย เขาไม่อ่อนแอกว่าหยางไคอีกต่อไป…”

“ขั้นเหนือเทพช่วงปลายผู้ล่วงรู้กฎของกระบี่…ฮ่า,ฮ่า ดูเหมือนว่าหยางไคได้ยั่วยุศัตรูที่ทรงพลัง…”

“ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนหยวนเติบโตขึ้นอย่างแท้จริงเพื่อให้มีความแข็งแกร่งดังกล่าว เขาไม่ใช่คนที่ใครสามารถยั่วยุได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น … ”

……..

สัมผัสทางวิญญาณอันทรงพลังมากมายรวมตัวกัน เมื่อพวกเขาเจอกัน พวกเขาก็เริ่มสนทนากันเอง การรบกวนของตระกูลหยางดึงดูดความสนใจของขั้นเหนือเทพทั้งหมดในเมืองหลวง แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มาปรากฎตัวด้วยตัวเอง พวกเขาก็เฝ้าสังเกตสถานการณ์ทั้งหมดอยู่พักหนึ่งด้วยสัมผัสทางวิญญาณ

พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาปลดปล่อยระดับความเข้าใจอย่างสมบูรณ์ซึ่งเทียบเท่ากับขั้นเหนือเทพช่วงปลาย เขาพูดอย่างเยือกเย็น “หยางไค มันก็ไม่ได้มากมายอะไรนักหากท่านจะเอาทองเพลิงของข้าไป ทองเพลิงอาจเป็นวัสดุที่มีคุณภาพสูงสุดก็จริง แต่มันก็ไม่ได้มีลักษณะเฉพาะในโลกเซียน หากท่านเต็มใจที่จะจ่ายเงินเล็กน้อย ข้าสามารถให้มันกับท่านได้ อย่างไรก็ตาม ท่านไม่ควรแตะโม่หยาน น้องสาวของข้า”

“นางเป็นลูกสาวของผู้นำตระกูลโม่ ไม่ใช่น้องสาวของเจ้า เจี้ยนเฉิน เจ้าจะปฏิบัติกับข้าในฐานะศัตรูเพียงเพราะเซียนจักรพรรดิเพียงหรือ ? ข้าแสดงความเคารพกับเจ้ามากเกินพอแล้ว หากไม่ใช่เพื่อตระกูลเทียนหยวน เพียงแค่ที่นางดูหมิ่นข้า มันก็มีราคาเท่ากับชีวิตของนาง คงเป็นไปไม่ได้ที่นางจะยังมีชีวิตอยู่ในตอนนี้” หยางไคเปล่งเสียงดัง

“เซียนจักรพรรดิรึ ? ราคาเท่ากับชีวิตของนางรึ ? ” เจี้ยนเฉินเย้ยหยัน “ตอนนี้ข้าจะบอกให้ท่านรู้ว่าท่านต้องแบกรับผลกระทบอะไรจากการแตะต้องเซียนจักรพรรดิที่ท่านได้พูดถึง”

ทันใดนั้นเจี้นเฉินก็ระเบิดแสงจ้าแสบตา ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นดวงอาทิตย์ขนาดย่อม เขาใช้กระบี่สายรุ้งซึ่งเต็มไปด้วยพลังบรรพกาลแห่งการทำลายล้างในขณะที่ถูกปกคลุมไปด้วยพลังของกฎของกระบี่ที่อยู่ด้านนอก เขาแทงอาคารของตระกูลหยาง

ใบหน้าของหยางไคนั้นมืดครึ้มมาก เขาตะคอกอย่างเย็นชาและปรากฏตัวนอกค่ายกลรอบบริเวณ มีกระบี่ปรากฏในมือของเขาส่องแสงสีทอง เขาเหวี่ยงกระบี่ออกไป และพลังแห่งกฎพุ่งสูงขึ้น มันกลายเป็นเสาหลักของแสงสีทองที่มุ่งหน้าไปยังเจี้ยนเฉิน

แม้ว่าหยางไคจะใช้กระบี่ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจกฎของกระบี่ เขาเข้าใจกฎของโลหะ

ปัง !

การปะทะกันของการโจมตีทั้งสองครั้งเสียงดังสนั่น ระลอกคลื่นที่น่าสะพรึงกลัวของพลังงานสร้างความหายนะในบริเวณรอบ ๆ มันทำให้เมฆกระจาย แม้แต่ค่ายกลป้องกันของตระกูลหยางก็สั่นอย่างรุนแรงหลังจากปะทะกับคลื่นกระแทก

ค่ายกลป้องกันปรากฏในเมืองหลวงเช่นกัน ก่อกำแพงป้องกันที่ทนทานเพื่อป้องกันทั้งเมือง

ค่ายกลป้องกันของเมืองหลวงอยู่ในระดับของขั้นราชาเทพ คลื่นกระแทกจากการต่อสู้ระหว่างเจี้ยนเฉินและหยางไคไม่ได้ทำให้มันสั่นสะเทือน เมื่อมีค่ายกลป้องกันเมืองแม้ว่าเจี้ยนเฉินและหยางไคจะต่อสู้กันอย่างหนักหน่วงที่นี่ พวกเขาจะไม่สามารถแม้แต่ทำให้เมืองเกิดรอยขีดข่วนได้

มีเพียงค่ายกลของบริเวณตระกูลหยางเท่านั้นที่อยู่ในระดับขั้นเหนือเทพ เนื่องจากมันไม่ได้เชื่อมต่อกับค่ายกลของเมือง

เจี้ยนเฉินเดินโซเซไปไม่กี่ก้าว ในการปะทะกับหยางไค ชัดเจนว่าเขาไม่ได้เป็นฝ่ายได้เปรียบ อย่างไรก็ตาม พลังแห่งการมีอยู่ที่เขาแสดงแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาดูเหมือนกระบี่ศักดิ์สิทธิ์

หยางไคยังคงอยู่ในอากาศ ใบหน้าของเขาเย็นชา เขาทำตัวเหมือนการปะทะครั้งแรกของเขากับเจี้ยนเฉินไม่มีอะไรร้ายแรง ราวกับว่ามันเป็นแค่การโจมตีเล่น ๆ

“ผู้ที่รู้จักกันในนามผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่งอยู่ในระดับที่รองเพียงราชาเทพในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนนั้นมีอยู่มากมายเหลือเกิน” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเยือกเย็น เขาหลอมรวมกับกระบี่ของเขาและเปล่งประกายด้วยปราณกระบี่ที่น่าตกใจ ดูเหมือนว่าเขาจะยิงทะลุไปเหมือนลูกศร มุ่งหน้าโจมตีไปทางหยางไคอย่างจริงจัง

หยางไคมองดูค่ายกลที่สั่นสะเทือนของตระกูลหยางที่อยู่เบื้องล่าง เขาไม่ได้ต่อสู้กับเจี้ยนเฉินต่อไป เขากลับหนีไปจากเมืองหลวงแทน

เจี้ยนเฉินย่อมเข้าใจความตั้งใจของหยางไคเป็นธรรมดา เขาไม่ต้องการทำลายตระกูลหยางในระหว่างการต่อสู้ ดังนั้นเขาจึงเลือกต่อสู้นอกเมือง

เจี้ยนเฉินไม่ลังเล ด้วยความคิด กระบี่สายรุ้งปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา เขาไขว้แขน เขาก็ขี่กระบี่ออกไป หายตัวไปจากเมืองหลวงในเป็นแนวของแสง

หลังจากเจี้ยนเฉินและหยางไคหายตัวไป บรรพชนขั้นเหนือเทพทุกคนที่มักใช้เวลาอย่างสันโดษและไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะชนจึงเลือกที่จะออกจากตระกูลของตัวเองโดยไม่ลังเลเลย พวกเขาติดตามเจี้ยนเฉินและหยางไค มุ่งหน้าออกไปนอกเมืองโดยโฉบไปตามพื้นดิน

ค่ายกลป้องกันภายในเมืองจำกัดสัมผัสทางวิญญาณของพวกเขา เมื่อเจี้ยนเฉินและหยางไคออกจากเมือง พวกเขาจะออกจากระยะที่สัมผัสทางวิญญาณของพวกเขาสามารถไปถึงได้เช่นกัน เป็นผลให้พวกเขาถูกบังคับให้โผล่ออกมาจากการบ่มเพาะที่เงียบสงบ

“ดูเหมือนว่าผู้นำตระกูลเทียนหยวนจะเสียเปรียบ เขาดูแย่กว่าหยางไคนิดหน่อย…”

“เจ้ารู้อะไร ? หยางไครักเกียรติยศและศักดิ์ศรีของเขา เขารู้ว่าพวกเราหลายคนกำลังมองดูอย่างลับ ๆ เขาไม่อยากอับอาย ดังนั้นเขาจึงใช้ทักษะการต่อสู้อย่างลับ ๆ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเขาไม่ได้ใช้ความสามารถเต็มรูปแบบของทักษะการต่อสู้ ทุกคนจึงสัมผัสมันไม่ได้ ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวน เจี้ยนเฉินเสียเปรียบเพราะเขาไม่ได้ใช้ทักษะการต่อสู้เหมือนกับหยางไค เขาไม่ได้ใช้อุบายใด ๆ เลย…”

“กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผู้นำของตระกูลเทียนหยวนดูเหมือนจะติดกับแผนการของหยางไค..…”

“เป็นเช่นนั้นจริงด้วย อย่างไรก็ตาม หากเขาไม่ทำเช่นนั้น หยางไคอาจจะไม่ได้เปรียบเลย อย่างมากที่สุดเขาอาจสู้กับเจี้ยนเฉินได้ ท้ายที่สุดผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนเป็นขั้นเหนือเทพที่เข้าใจกฎของกระบี่ เขามีความได้เปรียบในแง่ของกฎ ถึงอย่างนั้น… ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าระดับการบ่มเพาะของผู้นำน้อยไปหน่อย มันไม่เหมือนว่าเขาถึงขั้นเหนือเทพ… ”

“ข้าจำได้ว่าย้อนกลับไปในสุสานของราชาเทพต้วนมู่ ผู้นำตระกูลเทียนหยวนมาถึงขั้นเทพช่วงต้นหรือช่วงกลางในแง่ของความเข้าใจ ในขณะที่ระดับการบ่มเพาะของเขายังคงเหมือนขั้นเทพ หลังจากผ่านไปหลายปี ระดับความเข้าใจของเขาก็มาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลาย แต่ระดับการบ่มเพาะของเขายังคงอยู่ในขั้นเทพ ข้าไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้ … ”