เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1851 ดูหมิ่น

ตอนที่ 1851: ดูหมิ่น

หยางไคตะคอกอย่างเย็นชา “เจี้ยนเฉิน ทองเพลิงเป็นของซีหยูจริง ข้าเพียงซื้อมันมาจากนาง แล้วมันกลายเป็นของเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่ ? ”

เจี้ยนเฉินหัวเราะเยาะ เขาพูดอย่างไม่ใยดี “ทองเพลิงเป็นหนึ่งในสิ่งของที่ข้าสั่งให้ผู้อาวุโสในตระกูลรวบรวม หลังจากช่วงเวลาที่ซีหยูซื้อทองเพลิง มันจึงกลายเป็นของข้าไปแล้ว แม้ว่าท่านจะต้องการซื้อมันจากซีหยู ท่านต้องได้รับอนุญาตจากข้าก่อน และที่สำคัญที่สุด ซีหยูเคยตกลงขายมันให้ท่านหรือไม่ ? ”

“ผู้นำ ข้าบอกไปแล้วว่าทองเพลิงเป็นของท่าน แต่ผู้อาวุโสหยางก็ไม่ยอมฟัง เขาบังคับข้าและเอามันไป นั่นแตกต่างจากการขโมยหรือ ? ” ซีหยูกัดฟันจากด้านหลังของเจี้ยนเฉิน

ใบหน้าของหยางไคจมลงทันทีเมื่อซีหยูเปรียบเทียบเขากับขโมย เขาจ้องมองซีหยูและแสงเย็นวูบวาบผ่านดวงตาของเขา เขาบอกว่า “เจ้าซื้อทองเพลิงมาในราคา 100,000 เหรียญผลึกระดับสูง ในขณะที่ข้าซื้อมันมาจากเจ้าในราคา 200,000 เหรียญ ซีหยู เจ้ายอมรับเหรียญผลึก 200,000 เหรียญจากข้าไปไม่ใช่หรือ ? ถ้าเจ้ารับไป เจ้าจะมาพูดว่าข้าบังคับได้อย่างไร ? ”

หยางไคจ้องเจี้ยนเฉินอีกครั้ง,และเขาก็พูดอย่างดุดันว่า “เจี้ยนเฉิน พิจารณาข้อเท็จจริงที่ว่าเราเป็นทั้งสองเป็นขั้นเหนือเทพในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เดียวกัน ข้าไม่ต้องการเป็นศัตรูกับเจ้า และข้าก็สนใจสิ่งที่เจ้าพูด หากเจ้าต้องการที่จะพูดโกหก อย่าตำหนิข้าว่าเป็นคนไม่สุภาพ”

“ไม่สุภาพรึ ? ” เจี้ยนเฉินครุ่นคิด เจตนาฆ่าทอประกายในดวงตาของเขาในขณะที่เขาพูดอย่างเยือกเย็น “หยางไค ข้าควรเป็นคนที่พูดแบบนั้น หากท่านไม่ให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่ข้า อย่าโทษข้าที่ไม่สุภาพต่อท่าน”

การถกเถียงระหว่างคนทั้งสองรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะเริ่มต่อสู้

ซีหยูและโม่หยานรู้สึกประหม่า พวกเขากลัวว่าเจี้ยนเฉินจะพ่ายแพ้ให้กับหยางไคเมื่อพวกเขาเริ่มต่อสู้

ในทางกลับกัน ผู้คนจากตระกูลหยางต่างเฝ้าดูอย่างกระตือรือร้น พวกเขาต้องการเห็นการต่อสู้ของขั้นเหนือเทพทั้งสอง เนื่องจากพวกเขามีความมั่นใจอย่างมากในบรรพชนของพวกเขา

นอกจากนี้ หนึ่งในนั้นคือขั้นเหนือเทพช่วงปลายซึ่งสร้างชื่อให้ตัวเองเมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าอีกคนจะเข้าใจกฎของกระบี่ซึ่งมีพลังโจมตีที่น่าเกรงขาม แต่เขาก็เป็นเพียงคนที่เพิ่งปรากฏตัวเมื่อเร็ว ๆ นี้

“น้องเจี้ยนเฉิน,หยางไค,โปรดสงบสติอารมณ์ลงก่อน ด้วยสถานะของเจ้าทั้งสอง มันไม่คุ้มค่าเลยที่จะโกรธเคืองกับสิ่งของเพียงชิ้นเดียว ! ” ในขณะนี้ซวนเตามาถึง เขายืนอยู่ระหว่างคนทั้งสอง เขามาทำให้ทั้งคู่สงบลง

แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในข้อตกลงใด ๆ กับตระกูลหยาง ทั้งเจี้ยนเฉินและหยางไคก็เป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาทั้งสองมีความสำคัญอย่างยิ่ง อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนจะต้องทนทุกข์ทรมานหากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับพวกเขาคนใดคนหนึ่ง เป็นผลให้เขาเพียงแค่ต้องมาประนีประนอมและล้มเลิกการต่อสู้เมื่อพิจารณาถึงผลเสีย

อย่างไรก็ตามทั้งคู่ก็โกรธกันมาก การกระทำของซวนเตานั้นไร้ประโยชน์อย่างชัดเจน

เจี้ยนเฉินรับแหวนมิติที่มีเหรียญผลึกระดับสูง 200,000 เหรียญจากซีหยู เขาโยนมันให้หยางไคอย่างเยือกเย็นและพูดว่า “ซีหยูได้พูดไปแล้ว นางไม่เคยเห็นด้วยกับข้อตกลง ท่านบังคับเอาทองเพลิงไปด้วยความแข็งแกร่งที่เหนือกว่า หยางไค นี่คือเหรียญผลึกระดับสูง 200,000 เหรียญ ส่งทองเพลิงกลับคืนมา” เจี้ยนเฉินพูดเชิงบังคับ โดยไม่เปิดช่องให้สำหรับการเจรจา เขาเปิดเผยความมุ่งมั่นของเขาที่จะเอาทองเพลิงคืนมา

แหวนมิติที่มีเหรียญผลึกพุ่งผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งไปยังหยางไค

แสงไฟส่องผ่านดวงตาของหยางไค เขาหยุดแหวนมิติไว้ข้างหน้าเขาอย่างแรง ปล่อยให้มันลอยอยู่ในอากาศด้วยพลังที่มองไม่เห็น เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเพิ่มขึ้น เขาเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ข้อตกลงเสร็จสมบูรณ์ไปแล้ว ไม่สำคัญว่าเจ้าจะพูดอะไร เจ้าไม่สามารถย้อนกลับได้เพียงเพราะเจ้าต้องการ”

“หยางไค, น้องเจี้ยนเฉิน คงไม่ใช่เรื่องตลกถ้าเจ้าสองคนเริ่มต่อสู้กันเพราะทองเพลิง มันไม่คุ้มกับสถานะของพวกเจ้า ? ทำไมเจ้าทั้งสองไม่ก้าวถอยหลังกลับคนละก้าว ทำเพื่อข้าเถอะ” ซวนเตากล่าว แม้ว่าเขาจะไม่มีความประทับใจในหยางไค แต่เขาก็ต้องหยุดพวกเขาสองคนจากการต่อสู้เพื่อเห็นแก่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์

“เนื่องจากผู้บัญชาการซวนขอร้องเช่นนี้ ข้าก็จะทำ ข้าจะถอยกลับ” เจี้ยนเฉินกล่าว

เมื่อหยางไคได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเขาก็กลับมาเป็นปกติ เขาเข้าใจว่าเจี้ยนเฉินพร้อมที่จะทำใจเมื่อเขาได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขารู้สึกพึงพอใจอย่างลับ ๆ ดูเหมือนว่าในที่สุดผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนไม่กล้าพอที่จะสู้กับเขา

อย่างไรก็ตามคำพูดต่อไปของเจี้ยนเฉินก็ทำให้ใบหน้าของหยางไคหยุดนิ่ง

“ก่อนอื่นข้าจะให้ทองเพลิงกับเจ้าได้ก็ต่อเมื่อเจ้าต้องซื้อมันในราคาก้อนผลึกระดับสูง 20 ก้อน” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเมินเฉย

“อะไรนะ ! ก้อนผลึกระดับสูง 20 ก้อนรึ ? เจ้าไม่โลภเกินไปหน่อยหรือ ? เจ้าต้องการให้เราจ่ายก้อนผลึกระดับสูง 20 ก้อนให้กับชิ้นส่วนของทองเพลิงที่เจ้าซื้อมาในราคาเหรียญผลึกระดับสูงเพียงแสนเหรียญ ? ” ก่อนที่หยางไคจะพูด หยางเอ้าหรานก็ร้องตะโกนออกมาแล้ว เขาฉุนเฉียวมาก

ขนาดของเหรียญผลึกคือขนาด 1 ลูกบาศก์เซนติเมตร ในขณะที่ก้อนผลึกนั้นมีขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร ดังนั้นมันจึงเทียบเท่ากับเหรียญผลึก 1 ล้านเหรียญ

ก้อนผลึกระดับสูง 20 ก้อนนั้นเทียบเท่ากับเหรียญผลึกระดับสูง 20 ล้านเหรียญ

สายตาของทุกคนจากตระกูลหยางเบิกกว้างขึ้น เขาต้องการขายทองเพลิงที่เขาซื้อมาด้วยราคาเหรียญผลึกศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง 1 แสนเหรียญในราคา 20 ล้านเหรียญ พวกเขาทั้งหมดพบว่ามันไม่น่าเชื่อ พวกเขาสงสัยในสิ่งที่พวกเขาเพิ่งได้ยิน

ซวนเตาก็แปลกใจเช่นกัน เขายิ้มอย่างขมขื่นในขณะที่เขารู้สึกหมดหนทางอย่างมากเกี่ยวกับสถานการณ์

หยางไคเริ่มหัวเราะด้วยความโกรธ “ก้อนผลึกระดับสูง 20 ก้อนรึ? เจี้ยนเฉิน เจ้ากำลังฝันอยู่รึ ? ฟังตัวเองพูดเสียก่อน มันจะต้องมีอย่างอื่น ทำไมเจ้าไม่บอกเรามาให้หมด ? ”

เจี้ยนเฉินมองดูโม่หยานซึ่งยืนอยู่ข้างหลังเขา ในที่สุดความอ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นในดวงตาเย็นชาของเขา อย่างไรก็ตาม น้ำเสียงของเขายังคงเยือกเย็นและเขาก็พูดว่า “ข้าปฏิบัติต่อโม่หยานในฐานะน้องสาวของข้าเสมอ แต่ตอนนี้นางได้รับบาดเจ็บจากใครบางคน ข้าจะจัดการกับใครก็ตามที่กล้าทำร้ายนาง” ในตอนท้าย สายตาของเขาก็แฝงไปด้วยความน่ากลัวอย่างมาก

อย่างไรก็ตามเขาก็รู้สึกแปลกใจอย่างยิ่งเมื่อเขาบอกว่าเขาปฏิบัติกับโม่หยานในฐานะน้องสาวของเขา เนื่องจากโม่หยานแก่กว่าเขาเป็นเวลาหลายร้อยหรือหลายพันปี

โม่หยานมองเจี้ยนเฉินเช่นกัน นางจ้องหลังของเขาอย่างงงงวย เห็นได้ชัดว่านางกำลังพยายามยอมรับสิ่งนั้น

“ข้าคิดว่าข้าเป็นผู้ช่วยชีวิตของผู้นำเจี้ยนเฉิน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ข้ากลายเป็นน้องสาวของเขา ? ” โม่หยานสงสัยในใจ อย่างไรก็ตาม นางรู้สึกว่าจิตใจของนางอบอุ่นขึ้น ผู้นำของนาง เจี้ยนเฉิน ยืนหยัดโต้เถียงกับขั้นเหนือเทพช่วงปลายเพราะนาง แม้แต่ทายาทสายตรงจากตระกูลซึ่งมีขั้นเหนือเทพก็ไม่สามารถเพลิดเพลินกับการถูกปฏิบัติเช่นนี้ได้

หยางไคหัวเราะสนั่นท้องฟ้า เขาหัวเราะอย่างดุเดือดขณะที่พลังแห่งการมีอยู่ของเขาท่วมท้นสภาพแวดล้อม เสื้อผ้าของเขาสั่นไหวแม้จะไม่มีลม เขาโกรธมาก

“เจ้าจะใครก็ตามที่ทำร้ายน้องสาวของเจ้ารึ ? เจี้ยนเฉิน เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้าจริง ๆ หรือ ? ข้าเป็นคนหนึ่งที่ทำร้ายน้องสาวของเจ้า ข้าอยากเห็นว่าเจ้าจะทำอะไรกับข้า” หยางไคหัวเราะดัง ๆ เขารู้สึกคันไม้คันมือมากขึ้น

“ไม่ต้องพูดถึงก้อนผลึก 20 ก้อน เจ้าจะไม่ได้รับสักก้อนเดียวจากที่นี่ สำหรับคนที่เจ้าเรียกว่าน้องสาว ถ้าข้าทำร้ายนางแล้วเจ้าจะทำอะไร ? หากไม่เป็นเพราะราชาเทพที่ช่วยให้เจ้ารอดพ้นในสุสานของราชาเทพต้วนมู่ เจ้าคิดว่าข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าด้วยความสำคัญหรือ ? ” หยางไคจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความโอหัง เขาไม่ได้ปฏิบัติต่อเจี้ยนเฉินในฐานะที่เป็นคนสำคัญเลย

เจี้ยนเฉินไม่ได้โต้กลับ เขามองซวนเตาและพูดว่า “ผู้บัญชาการซวน โปรดดูแลโม่หยานและซีหยูให้ข้าด้วย”

ซวนเตาถอนหายใจเบา ๆ ตอนนี้สถานการณ์ได้พัฒนามาจนถึงจุดนี้ เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะหลีกเลี่ยงการต่อสู้ระหว่างเจี้ยนเฉินและหยางไค เขาพูดว่า “น้องเจี้ยนเฉิน, หยางไค อย่าทำอะไรเกินเลยไป” ซวนเตารีบมายืนข้างหน้าโม่หยานและซีหยูเพื่อคุ้มกันทั้งสองคน