เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1853 พ่ายแพ้

ตอนที่ 1853: พ่ายแพ้

ขั้นเหนือเทพทั้งหมดที่เร่งรีบออกจากเมืองสื่อสารกันผ่านวิญญาณของพวกเขา เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาพูดถึงเจี้ยนเฉิน พวกเขาจะเต็มไปด้วยความระมัดระวังและความกลัว

โม่หยานและซีหยูก็ถูกนำออกจากเมืองด้วยภายใต้การคุ้มครองของซวนเตา

พวกเขาไม่มีใครเต็มใจที่จะพลาดการต่อสู้ระหว่างผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวน, เจี้ยนเฉิน และบรรพชนของตระกูลหยาง, หยางไค

มีขั้นเทพสองสามคนติดตามพวกเขาออกไปนอกเมือง มันไม่ใช่แค่เพียงขั้นเหนือเทพ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกระตือรือร้น สำหรับพวกเขา การต่อสู้ระหว่างขั้นเหนือเทพนั้นหายากมาก สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือเฝ้าดู และพวกเขาจะมีโอกาสเข้าใจกฎของขั้นเหนือเทพ และได้รับประโยชน์อย่างมาก พวกเขาสามารถสร้างความก้าวหน้าเล็กน้อยและเข้าถึงจุดแข็งใหม่

มีที่รกร้างว่างเปล่านับร้อยกิโลเมตรจากเมืองหลวง เสียงระเบิดคำรามผ่านท้องฟ้าในขณะที่ระลอกพลังงานอันทรงพลังชนกันอย่างรวดเร็ว มันสร้างหายนะรุนแรงในภูมิภาค ก่อตัวเป็นพายุที่น่ากลัว

เจี้ยนเฉินและหยางไคเริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือด แสงพราวล้อมรอบทั้งคู่ไว้ แสงป้องกันที่เกิดจากกฎของกระบี่ล้อมรอบหนึ่งในนั้นสองคน ปราณกระบี่ซึมซับสภาพแวดล้อมของเขาขณะที่เขายิงปราณกระบี่อันคมชัด

แสงสีทองล้อมรอบชายอีกคน มันรุ่งโรจน์อย่างยิ่ง เขาควบคุมกฎของโลหะประมาณ 5 ธาตุ ซึ่งกลายเป็นปราณกระบี่ขนาดใหญ่ มันเป็นภาพที่น่าตกใจและน่าประทับใจอย่างยิ่ง

“เจี้ยนเฉิน จุดแข็งของเจ้าเติบโตขึ้นอย่างมากหลังจากผ่านไปไม่กี่ปี ไม่น่าแปลกใจที่เจ้าถึงได้หยิ่งยโสนัก อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเจ้าจะมาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลายในแง่ของความเข้าใจ ซึ่งเทียบเคียงได้กับข้า แต่น่าเสียดายที่ระดับการบ่มเพาะของเจ้าด้อยไป ตอนนี้ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของข้า” หยางไคตะโกนออกมา กระบี่ในมือของเขาส่องแสงสีทองอันสดใส ขณะที่พลังงานดั้งเดิมของเขาในฐานะขั้นเหนือเทพหลอมรวมเข้ากับกฎของโลหะ สร้างปราณกระบี่สีทองยาวสามร้อยเมตร

ในขณะนี้ ขั้นเหนือเทพทั้งหมดมาจากเมืองหลวง พวกเขาทั้งหมดยืนห่างกันในขณะที่ดูการต่อสู้ระหว่างผู้ทรงพลัง พวกเขาทุกคนระมัดระวังอย่างมาก

“นั่นคือทักษะการต่อสู้ระดับสัจจะขั้นที่ 7 ของหยางไค, ปราณกระบี่สุดแกร่ง ข้าไม่คาดคิดเลยว่าหยางไคจะใช้ทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังตั้งแต่เริ่มแรก” ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยความประหลาดใจจากระยะไกล เขาเป็นขั้นเหนือเทพของเมืองหลวง

“เจี้ยนเฉินพยายามกดดันหยางไค แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะขาดการฝึกฝนเล็กน้อย แต่เขาก็สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ด้วยข้อได้เปรียบด้านของกฎของกระบี่ เป็นผลให้เขาลดความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างเขากับหยางไค หากหยางไคไม่ต้องการจบการต่อสู้อย่างรวดเร็วด้วยทักษะการต่อสู้ พวกเขาอาจต่อสู้ได้ทั้งวันทั้งคืนโดยไม่มีสิ้นสุด” ซวนเตาอธิบายจากบริเวณใกล้เคียง โม่หยานและซีหยูยืนอยู่ข้างหลังเขา หญิงทั้งสองมีท่าทีกังวลมาก

หน้าซีดของโม่หยานเปลี่ยนเป็นสีหน้ายิ้มแย้มอย่างรวดเร็วในขณะนี้ นางกินยารักษาจากเจี้ยนเฉินมาก่อนหน้านี้ และเมื่อเร็ว ๆ นี้ ซวนเตาก็มอบยาเม็ดระดับสูงอีกเม็ดให้นาง สภาพของนางดีขึ้นอย่างรวดเร็วภายใต้ผลลัพธ์ของยา 2 เม็ด

“กระบี่ต้าหลัว ! ”

เจี้ยนเฉินไม่ได้หลีกเลี่ยงทักษะการต่อสู้ของหยางไค เขาใช้ทักษะกระบี่และปล่อยปราณกระบี่สีทอง

ปราณกระบี่สีทองมีขนาดเล็ก มันมีความยาวน้อยกว่า 3 เมตร มันเล็กกว่าปราณกระบี่ของหยางไคที่ยืดออกไปหลายร้อยเมตร

บูม !

อย่างไรก็ตาม เมื่อปราณกระบี่ทั้งสองชนกัน มันแยกย้ายกันไปพร้อมกับเสียงอึกทึกครึกโครมกระจัดกระจายไปรอบ ๆ ขณะที่ปราณกระบี่ยังเหลืออยู่ ระลอกคลื่นที่น่าสะพรึงกลัวทำให้พื้นที่โดยรอบบิดเบี้ยวเล็กน้อย

หลังจากใช้ทักษะการต่อสู้ระดับสัจจะขั้น 7 แล้ว หยางไคก็สามารถจัดการกับกระบี่ต้าหลัวของเจี้ยนเฉินได้ในการปะทะครั้งนี้

“ทักษะกระบี่ไทยี่ ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมา กระบี่สายรุ้งในมือของเขาปะทุขึ้นด้วยปราณกระบี่ แสงสีขาวโอบล้อมเขา เขากับกระบี่ดูเหมือนจะหลอมรวมเข้าด้วยกัน มันเหมือนกับว่าพวกเขาสามารถบรรลุการหลอมรวมที่แท้จริง พวกเขากลายเป็นแสงและพุ่งเข้าชนระลอกคลื่นอันดุเดือดและพุ่งเข้าหาหยางไคอย่างโหดเหี้ยม

เจี้ยนเฉินไม่เพียงแต่ทำทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว แต่เขายังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษและทำให้หยางไคไม่ทันระวังตัว เขาใช้ทักษะกระบี่ไทยี่หลังจากใช้กระบี่ต้าหลัว ในตอนที่หยางไครู้สึกตัว เจี้ยนเฉินได้มาถึงแล้วใกล้กับหยางไคในรูปลูกบอลแสง

“ร่างอมตะทองคำ ! ” หยางไคมีประสบการณ์อย่างมากในการต่อสู้เช่นกัน เมื่อเขาร้องออกมา ร่างกายของเขาก็เปล่งปลั่งดุจทองคำ กฎของโลหะได้สร้างชั้นป้องกันที่ทรงพลังรอบตัวเขาเพื่อปกป้องเขา ซึ่งดูเหมือนว่าเขาได้ติดตั้งชุดเกราะที่เปล่งประกายในขณะนั้น เขาดูน่าประทับใจ

เจี้ยนเฉินและกระบี่สายรุ้งแทงเข้าไปหยางไคพร้อมกัน ปราณกระบี่อันทรงพลังปะทะกับกฎของโลหะของหยางไค ในที่สุดกฎของกระบี่ก็กลับมาได้เปรียบ กฎของโลหะของหยางไคทรุดตัวลงภายใต้ปราณกระบี่อันทรงพลัง

ร่างอมตะทองคำไม่สามารถอยู่ได้นานถึงวินาที กระบี่สายรุ้งเจาะรูขนาดเท่ากำปั้นทะลุมัน และภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน กระบี่แทงเข้าไปในหลุมที่เขาสร้างขึ้น

พรวด !

เลือดกระเด็นไปในอากาศ กระบี่สายรุ้งทะลุผ่านร่างของหยางไค และปลายของมันโผล่ออกมาจากด้านหลังของหยางไคทันทีขณะที่เลือดหยดลงมา มันยังคงส่องแสงอย่างสวยงาม เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้สูญเสียพลังงานใด ๆ เลย

สายตาของหยางไคเย็นชาอย่างน่ากลัว ความโกรธเพิ่มขึ้นจากใจของเขา และในเวลาเดียวกัน กระบี่สีทองในมือของเขาก็แทงเข้าที่หน้าอกของเจี้ยนเฉินโดยตรงพร้อมกับกฎของโลหะ นอกจากนี้มันยังเจาะเจี้ยนเฉิน

นี่เป็นพลังโจมตีจากขั้นเหนือเทพช่วงปลาย แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะผลักดันร่างบรรพกาลของเขาไปถึงขีดสุด แต่เขาก็ไม่สามารถหยุดการโจมตีได้

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินไม่ได้เปลี่ยนแปลง เขาไม่สนใจกระบี่ที่แทงเข้าที่หน้าอกของเขา สิ่งที่เขาทำก็คือไหลเวียนพลังบรรพกาลของเขาอย่างลับ ๆ เพื่อให้เขาสามารถรักษาได้โดยเร็วที่สุด

ในขณะนี้เองที่พลังแห่งกฎของโลหะก็ระเบิดขึ้นในร่างของเจี้ยนเฉินทันที มันอาละวาดราวกับม้าป่า ราวกับว่ามันทำลายสัญลักษณ์แห่งชีวิตในตัวเขา

เจี้ยนเฉินไม่ได้ตื่นตระหนก เขารวบรวมพลังของกฎของกระบี่เพื่อป้องกันกฎของโลหะที่อยู่ภายในตัวเขา. ในเวลาเดียวกัน,เขาสร้างตราประทับด้วยมือซ้าย เขากำลังควบแน่นกระบี่ต้าหลัวเส้นที่สองในเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะยิงมันไปยังหยางไค.

“ดรรชนีอุกาบาต ! ”

ในเวลาเดียวกัน หยางไคใช้ทักษะการต่อสู้ เขาขยายนิ้วสีทองโดยตรง

ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงเมื่อเขาต้องเผชิญกับนิ้ว ดูเหมือนว่านิ้วมือของหยางไคจะกลายเป็นอุกกาบาตขนาดใหญ่และบดขยี้เขาด้วยความเร็วที่หาที่เปรียบไม่ได้ ที่ใดก็ตามที่อุกกาบาตผ่านไป มิติดูเหมือนจะแสดงสัญญาณว่ากำลังถูกบดและถูกทำลาย

พลังของนิ้วพิเศษมาก มันสั่นสะเทือนรอบ ๆ และดูเหมือนว่าจะมีพลังของดวงดาว มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน

การแสดงออกของขั้นเหนือเทพที่เฝ้าสังเกตการณ์ทั้งหมดเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาเห็นนิ้ว.

“ นั่นคือทักษะการต่อสู้ระดับสัจจะขั้น 8 ดรรชนีอุกาบาต ข้าไม่เคยคิดว่าหยางไคจะสามารถเข้าใจทักษะการต่อสู้นี้และใช้มันได้ … ”

“ทักษะการต่อสู้นี้เป็นสิ่งที่ราชาศักดิ์สิทธิ์เก็บรวบรวม มันถูกเก็บไว้ในชุดหนังสือสะสมของราชวงศ์ เฉพาะขั้นเหนือเทพที่ให้การช่วยเหลือในระดับหนึ่งเท่านั้นที่จะมีโอกาสเข้าใจ เป็นที่น่าเสียดายที่แม้ว่าเราจะพยายามทำความเข้าใจแล้ว เรายังไม่เข้าใจสาระสำคัญของทักษะการต่อสู้ ดังนั้นเราจึงไม่สามารถใช้มันได้ … ”

“ แม้แต่ทักษะการต่อสู้ที่ราชาเทพใช้ก็ยังอยู่ในขั้น 8…”

……….

หลังจากเสียงระเบิดดัง พื้นดินก็สั่นสะเทือนรวม 3 ครั้ง กระบี่ต้าหลัวของเจี้ยนเฉินแยกย้ายกันไปโดยตรงเมื่อมันพุ่งใส่นิ้วของหยางไค เจี้ยนเฉินได้รับบาดเจ็บจากการโจมตี เขากระอักเลือดออกมาและกระแทกพื้นอย่างแรง

อย่างไรก็ตาม เขากลับขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น พลังแห่งการมีอยู่ของเขานั้นทรงพลัง และเจตจำนงในการต่อสู้ของเขานั้นยิ่งน่าตกใจกว่าเดิม ใบหน้าของเขาไม่ซีดเซียวเลยแม้แต่น้อย. แต่เขากลับกล้าหาญและโดดเด่นยิ่งขึ้นในขณะที่เขาต่อสู้

ราวกับว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บเลย

หยางไคอาบแสงสีทองในขณะที่เขาใช้กฎของโลหะเพื่อกำจัดกฎของกระบี่ภายในตัวเขา เมื่อเขาเห็นเจี้ยนเฉินลุกขึ้นอย่างใจกล้า ดวงตาของเขาก็หรี่แคบลง เขารู้สึกตกใจอย่างยิ่งในใจ

“ เป็นไปได้อย่างไร? ทำไม ? ดรรชนีอุกาบาตไม่เคยแพ้ เขาจะต้องได้รับบาดเจ็บอย่างหนักหลังจากการโจมตีครั้งนั้น เขาจะทำตัวเหมือนเขาปกติดีได้อย่างไร ? ” หยางไคไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น.

นี่เป็นเพราะเขาเชื่อว่าเจี้ยนเฉินจะไร้ความสามารถหลังจากโดนทักษะการต่อสู้โจมตี เพราะทักษะการต่อสู้นั้นทรงพลังอย่างแท้จริง ในสถานการณ์ปกติ มีเพียงราชาเทพเท่านั้นที่สามารถรับมือได้

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์เป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะอยู่ในสภาพที่น่ากลัวโดยมีเลือดไหลออกจากปากของเขา ดวงตาของเขาเปล่งประกายและพลังแห่งการมีอยู่ของเขาพุ่งสูงขึ้น. ดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

หลังจากนั้น ใบหน้าของหหยางไคก็เย็นชา แสงอันรุนแรงส่องเข้ามาในดวงตาของเขา. เขาจับกระบี่ด้วยมือขวาไว้แน่นขณะที่พลังงานดั้งเดิมระเบิดออกมา ล้อมรอบด้วยกฎแห่งโลหะ เขาเหวี่ยงกระบี่ของเขาอย่างแรงเท่าที่จะทำได้ใส่เจี้ยนเฉิน

ตอนนี้เองที่เจี้ยนเฉินก็กลายเป็นสายฟ้าฟาด เขาข้ามระยะทางภายในพริบตา มาถึงตรงหน้าหยางไค เขามาถึงด้วยความเร็วที่เกินกว่าเวลาตอบสนองของขั้นเทพทั้งหมด

“อสนีบาต !”

ดวงตาของหยางไคเบิกกว้าง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจขณะที่เจี้ยนเฉินเดินผ่านร่างของเขา กระบี่และทุกอย่างของเขาโดยตรง เจี้ยนเฉินสร้างหลุมขนาดกำปั้นที่หน้าอกของหยางไค

ในระยะไกล ขั้นเหนือเทพทั้งหมดรวมถึงซวนเตาและขั้นเทพที่รวมตัวกันที่นี่ในภายหลังได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาทั้งหมดตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ความอึ้งทึ่งท่วมใบหน้าของพวกเขา

พวกเขาเห็นอะไร พวกเขาเห็นร่างใหญ่ของเจี้ยนเฉินแล่นผ่านร่างของหยางไคเหมือนกระบี่ และเขาก็ทิ้งหลุมขนาดเท่ากำปั้นไว้

เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นมันเกินข้อจำกัดของความเข้าใจของผู้คนมากมาย พวกเขาพบว่าไม่น่าเชื่อเพราะหลุมขนาดนั้นไม่ได้มีขนาดเท่ากับศีรษะมนุษย์ด้วยซ้ำ ร่างของเจี้ยนเฉินผ่านมันไปได้อย่างไร ?

ปัง ! หยางไคพ่นเลือดออกจากปากของเขาซึ่งกลายเป็นหมอกเลือดที่ลอยลงมาอย่างช้า ๆ นี่คือเลือดของขั้นเหนือเทพช่วงปลาย ทุกหยดมีพลังแห่งการมีอยู่