อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต - ตอนที่ 66 บอร์ดลุกเป็นไฟและความวุ่นวายใจของคิราระ

 

 

331：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อดีตของอัศวินดำคุงนี่สุดเกินไปป่ะ เชี้ยยยย

 

　

แทบจะลุกไปอ้วก

 

　

 

332：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ที่แท้ก็เป็นเด็กจากเหตุการณ์นั้น

 

หากเติบโตมาโดยต้องแบกรับโชคชะตาแบบนั้นอยู่ เป็นฉันก็คงม่องไปนานละ

 

　

 

333：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไม่อยากจะเห็นภาพอะไรแบบนี้เลย

 

　

 

334：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไม่เคยคาดฝันมาก่อนเลยว่าจะมารู้เรื่องอดีตของเขาจากเหตุการณ์คราวนี้

 

ไอ้ที่อึ้งสุดกูคือการที่พ่อกับแม่จริงๆของเขาทำแบบนั้นจนตัวเองตายไปนี่แหละ ใช่เรื่องที่ควรทำกับลูกเหรอฟะ?

 

 

335：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

・นิยามความชั่วร้ายของอัศวินดำ

 

・จารโปรดของเขา

 

・โอ๊ะ แต่เหมือนลืมที่มาข้าวไข่เจียวนะ

 

・เหตุผลที่เขาเลี่ยงโซเชียล

 

・สาเหตุที่อยากจะฆ่าตัวตายหลังแพ้

 

　

ปริศนาทั้งหมดเชื่อมโยงกันแล้ว

 

DEEP DARK FANTASY

 

　

 

336：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เด็กน้อยจริงๆ

 

 

　

ไอ้ฉันละอยากจะต่อยตัวเองที่คิดแบบนั้นตอนฟังเรื่องเมนูโปรดของเขา

 

 

337：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ฉันยังจำเหตุการณ์เครื่องบินตกเมื่อ 10 กว่าปีก่อนได้อยู่เลย

 

เลวร้ายของจริง

 

 

　

 

338：ไม่ระบุชื่อ

 

＞＞３３４

 

อาจจะเป็นแค่การแสดงของโกสก็ได้นะ

 

　

 

339：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ก็พอจะมองว่าเป็นภาพลวงตาที่มาทำร้ายได้หรอก…

 

แต่ทำไมฉันถึงคิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงกัน

 

 

　

 

340：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เด็กแห่งปาฏิหาริย์ ประเด็นร้อนแรงในทีวีเมื่อครั้งอดีต อยากจะเห็นหน้าพวกทีมงานข่าวที่ทำตอนนั้นจริงๆว่ารู้สึกยังไง?!

 

เด็กคนนั้นไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะพร้อมรับเรื่องพวกนี้เลยสักนิด

 

 

　

 

341：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เห็นวีดีโอที่ถูกรีโพสต์หลังตัวตนของเขาถูกเปิดเผยป่ะ

 

ได้ฉากที่พวกนักข่าวมันรุมทึ้งอัศวินดำคุงในวัย 7 ขวบน่ะ

 

ระยำซะจนฉันทนดูไม่ไหวอ่ะ

 

 

342：ไม่ระบุชื่อ

 

　

มันต้องรู้สึกเลวร้ายขนาดไหนกันที่ฟังพ่อแม่ตัวเองก่นด่าติดต่อกัน 3 วันแล้วตายไปต่อหน้า…..

 

　

 

343：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เป็นวีดีโอที่สยองจริง

 

โกรธพวกนักข่าวพวกนั้นชิบหัย แต่ที่น่าเศร้ากว่าคือสภาพของอัศวินดำคุงที่ต้องรับมือนี่แหละ

 

ไม่ใช่เรื่องที่เด็ก 7 ขวบควรโดน

 

　

 

344：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ความรู้สึกที่ต้องเผชิญเมื่อพ่อกับแม่ของตัวเองอย่างจะให้เขาตายใจจะขาย

 

ถึงรอดมาได้ก็ไม่มีทางจะใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขเพราะต้องเหลือตัวคนเดียว

 

เขาต้องหาเหตุผลอะไรเพื่อให้ตัวเองอยู่ต่อกัน

 

　

ได้ยินว่าพวกนักข่าวส่วนใหญ่ตอนนั้นรู้สึกผิดและได้รับผลกระทบทางจิตใจ จนต้องลาออกกัน

 

 

　

 

345：ไม่ระบุชื่อ

 

　

หากฉันเจอเรื่องแบบนี้ต่อหน้าคงได้ตายเพราะสติแตก

 

 

346：ไม่ระบุชื่อ

 

　

หลังจากตัวตนของเขาถูกรู้เข้า คงได้โดนขุดมากกว่านี้แหง

 

ความจริงที่แสนเจ็บปวดจะกลับมา

 

　

 

347：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เขาจะใช้ชีวิตต่อไปได้ไหวไหมเนี่ย? (สิ้นหวังจัด)

 

　

 

348：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

พอเถอะข้อรอง……

 

　

 

349：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

เจ็บปวด จนฉันยังไม่ไหว……

 

　

 

350：ไม่ระบุชื่อ

 

　

หลังจากเกิดเรื่อง เขาก็ถูกลากให้ไปอาศัยอยู่กับญาติ แถมได้รับการปฏิบัติเลวร้ายสุดๆ ก่อนจะถูกไล่ให้ไปอยู่คนเดียวตั้งแต่ ม.2

 

ที่ดินทรัพย์สินของเขาก็โดนฮุบไปจนหมด ส่วนตัวเขาได้อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์โทรมๆ 

 

ถึงแม้จะมีเงินพอจะให้ตัวเองมีชีวิตรอด แต่ดูเหมือนมันจะไม่มากพอจะให้ใช้ไปกับงานอดิเรกหรือการหาความสุขใส่ตัว

 

 

　

 

351：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เจออะไรมาขนาดนี้นิสัยจะบิดเบี้ยวก็ไม่แปลก….

 

หากเขาจะเกลียดชังโลกใบนี้ฉันจะไม่สงสัยเลย….

 

 

　

 

352：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อ้า หรือนี่จะเป็นเหตุผลให้เขากลายเป็นอัศวินดำ

 

เพราะความบิดเบี้ยวทำให้เขาคิดว่าสิ่งที่ทำคือเรื่องเลวๆ

 

แถมยังไม่สนใจว่าตัวเองจะอยู่หรือตายอีก

 

 

สัสเอ้ย (ขอหยาบ)

 

 

 

353：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อย่างน้อยพอชื่อของอัศวินดำถูกเปิดเผย ไอ้ญาติที่มันแย่งชิงของของเขาไปก็คงโดนตามขุดไปด้วยแหละ ชีวิตที่พวกมันต้องใช้หลังจากนี้ก็คงไม่ง่ายหรอก

 

รถทัวร์จอดรอหน้าบ้านพวกเอ็งละ

 

　

 

354：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เติบโตมาอย่างผิดปกติ ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมเขาถึงกลายเป็นแบบนี้

 

　

 

355：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สาเหตุที่เขาถูกพาตัวไปขังไว้ในสำนักงานใหญ่ของจัสติสครูเซเดอร์หลังถูกจับเพราะงี้ป่ะ

 

ไม่มีทางที่พวกเขาจะยอมส่งอัศวินดำคุงกลับไปอยู่ในสภาพโทรมๆแบบนั้นหรอก แถมได้ยินว่าเขาไม่ได้ถูกปฏิบัติตัวเหมือนคนร้ายอะไรด้วยนะหว่างอยู่นั่น ดังนั้นฉันมองว่าการที่เขาไปอยู่ตรงนั้นคงจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดละ

 

356：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อัศวินดำไม่ดูทีวี ไม่ใช้คอม  X

 

ไม่มีปัญญาซื้อของพวกนั้น 〇

 

　

ยิ่งได้ดูข่าวที่ออกช่วงนี้ยิ่งหัวจะปวด….

 

　

 

357：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ึความจริงนี้มันไม่ใช่แค่พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือละ มันเหมือนเอ็งโดนจับทุ่มจนหัวกับเท้าพลิกด้านอ่ะ

 

　

 

358：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไม่สามารถเปิดเผยได้….

 

ตอนที่พวกรัฐบาลออกมาตอบคงจะรู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้วแหง

 

　

 

359：ไม่ระบุชื่อ

 

　

มาถึงตรงนี้ฉันตกใจจริงๆเลยนะที่เขาไม่กลายเป็นวายร้ายของแท้

 

คิดดูดิหลังได้โปรโตสูทมา โอกาสที่เขาจะใช้พลังทำลายล้างทุกอย่างมันสูงแค่ไหน

 

　

 

360：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เขาเป็นเด็กดีมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

 

แต่ที่เปลี่ยนไปก็เพราะ พ่อกับแม่ของเขาที่โกสแสดงให้เห็นนี่แหละ

 

 

 

361：ไม่ระบุชื่อ

 

　

บางทีอัศวินขาวอาจจะเป็นตัวตนของเขาที่เติบโตมาหากไม่ได้มีเหตุการณ์ในวัยเด็กก็ได้

 

 

 

362：ไม่ระบุชื่อ

 

　

พอคนเราจะตายธาตุแท้มันก็ออก….

 

น่าสงสารเด็กคนนี้ชะมัดที่ต้องมาโดนอะไรแบบนีเพียงเพราะตัวเองปลอดภัยจากเครื่องบินตก

 

　

 

363：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อัศวินขาว ซื่อสัตย์ บริสุทธิ์ และเป็นมิตรกับผู้อื่น….

 

　

 

364：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไอ้แบบนี้มันโหดร้ายเกินไปว่ะ ฉันว่าตอนที่เขาเป็นอัศวินขาวคงจะมีความสุขไม่น้อย

 

ไม่อยากให้เขากลับไปเป็นอัศวินดำเลย ไม่สิ ไม่อยากจะให้เขาไปต่อสู้เลยด้วยซ้ำ

 

แต่พวกเอเลี่ยนไม่คงไม่ยอมอ่านะ

 

 

　

 

365：ไม่ระบุชื่อ

 

　

มองย้อนกลับไปตอนที่บันทึกข้อความที่เขาคุยกับเจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตัวเองแล้วแอบใจสลายอ้า

 

　

 

366：ไม่ระบุชื่อ

 

　

หือ ตอนนั้นเขาคุยกันว่าอะไรนะ?

 

367：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

ผมจะหาทางทำอะไรสักอย่างกับสัตว์ประหลาดแม็กม่าเอง ดังนั้นเรื่องของครอบครัวคุณ ก็พยายามเข้านะครับ

　

จะว่าไปตอนนี้เขาเป็นยังไงแล้วบ้านน้อ

 

　

 

368：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ที่พูดแบบนี้คือไม่อยากให้คนอื่นต้องมาเจอกับตัวเองเลยนี่หว่า?

 

　

 

369：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เป็นแค่เด็กมอต้นแท้ๆทำไมใจดีได้ขนาดนี้กันฟะ

 

เห็นแก่ตัวบ้างก็ได้เถอะ ข้อร้องเลย

 

　

 

370：ไม่ระบุชื่อ

 

เอาเป็นว่าอัศวินดำสมัยยังเฟี้ยวๆก็กลับมาแล้ว คงจะไม่เป็นไรหรอก….มั้ง?　

 

***

 

877：ไม่ระบุชื่อ

 

 

บอร์ดลุกเป็นไฟของแท้

　

 

878：ไม่ระบุชื่อ

 

　

พักนี้เรื่องของอัศวินดำคุงโผล่มาเป็นหางว่าวจากทุกสื่อเลยวุ้ย

 

　

 

879：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เอาแต่พูดเรื่องมืดมนกันเต็มไปหมด เรามาคุยถึงเรื่องเรดที่ออกไปกระทืบเอเลี่ยนบ้างป่ะ!!

 

 

　

 

880：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เรดที่ยังคงโหดเสมอต้นเสมอปลายนั่นก็แจ่มนะ!

 

แต่พวกเอ็งเห็นนั่นไหม สูทใหม่ของอัศวินดำอ่ะ!!

 

 

881：ไม่ระบุชื่อ

 

　

แถมโปรโตจังยังพูดได้อีก พวกเอ็ง นางพูดได้แล้วเว้ย!!

 

　

 

882：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไหนจะมีนางเอกสาวลึกลับอย่างอัลฟ่าอีก!!

 

　

 

883：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อยากจะให้มาช่วยกันเหลาเรื่องพลังของโปรโตวันจังแฮะ!!

 

　

 

884：ไม่ระบุชื่อ

 

　

แต่ที่ฉันอยากคุยคือเรื่องที่ไอ้สัตว์ประหลาดไฟฟ้านั่นมันคือปลิงทะเล ไม่ใช่ทากนะพวกสู

 

　

 

885：ไม่ระบุชื่อ

 

　

พอคุยกันแต่เรื่องมืดมนแล้วมันก็ต้องเปลี่ยนอารมณ์บ้างแหละ

 

แต่โผล่หัวข้อใหม่มีทีนี่อย่างกับเห็ด

 

　

 

886：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ก็อดีตของอัศวินดำคุงมันน่าเจ็บปวดนี่นะ แต่ข้อมูลใหม่ๆที่โผล่ตามมาด้วยก็ชวนอึ้งไม่แพ้กัน

 

 

887：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ก่อนอื่นเอาเป็นเรื่องของสูทใหม่ที่อัศวินดำคุงใช้ป่ะ

 

จะให้มาคุยปนกันเรื่องนั่นนี่เดี๋ยวมันจะรกบอร์ด

 

 

888：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ชุดใหม่ของแทร่

 

 

889：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สุดจัด

 

　

 

890：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ทุกคนที่ติดอยู่ในโดมนั่นถึงกับอึ้งทึ่งเสียวตอนเขาแปลงร่าง

　

 

891：ไม่ระบุชื่อ

 

　

พูดตามตรงว่าการที่เขากลับมาด้วยวิธีนี้ไม่ทำให้ฉันดีใจเลย แต่สูทใหม่ที่เขาใช้นี่โคตรจะโหด

 

 

892：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สเป็กของสูทได้รับการเปิดเผยบนเว็บออฟฟิเชียลแล้วนะ แต่คำอธิบายมันเรียบง่ายเสียจนฉันอดขำไม่ได้อ่ะ 

 

　

 

893：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สูทที่มีไว้ทำลายล้างศัตรูของมนุษยชาติ

 

 

894：ไม่ระบุชื่อ

 

　

โปรโตเซโร่ ออกแบบมาเพื่อต่อยศัตรูด้วยความเร็วสูงและแรงสุดๆ

 

โปรโตวัน เป็นชุดอัพเกรดมาเพื่อต่อยศัตรูด้วยความเร็วสู๊งสูงและแรงบ้านบึ้ม

 

　

 

895：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ก่อนที่เว็บออฟฟิเชียลจะออกมาเผยข้อมูลคนก็คิดถึงระบบภายในที่อัพเกรดมาจากโปรโตเซโร่ว่าจะออกมาเป็นยังไงบ้าง

 

แล้วเอ็งดูคำอธิบายจากออฟฟิเชียล รับไม่ได้ชะมัด!!

 

 

896：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อัดศัตรูก่อนมันจะได้ทำอะไร!!

 

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อัดมันไปเรื่อยๆ!!

 

ถึงจะใช้ความสามารถออกมาสำเร็จ ก็จะอัดมันต่อ!!

 

อัดจนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่ง

 

　

ในที่สุดศัตรูก็โดนอัดจนตาย!!

 

　

คนเก่งๆก็ย่อมมากับวิธีการแก้ปัญหาง่ายๆแบบนี้แหละพวกสู

 

 

897：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เอ้าอันนี้ที่เว็บเขาแก้ใหม่

 

　

พลังงานส่วนเกินที่ผู้ใช้ทำการขับเคลื่อนเกินขีดจำกัดของชุดโปรโตจะถูกดึงกลับมาใช้ซ้ำอีกทีได้จากส่วนที่สำรองพลังงาน

 

พร้อมทั้งเสริมด้วยระบบเร่งความเร็วใหม่ในชื่อของ『OVER　LIMIT　KUROKISHI SYSTEM』เรียกสั้นๆว่า『OLKS』ที่ทำให้สูทสามารถขับเคลื่อนด้วยพลังงานของผู้ใช้วนเวียนไปเรื่อยๆ

 

แถมพลังงานส่วนเกินที่สูทไม่สามารถรับเอาไว้ได้จริงๆก็จะปล่อยออกมาตามท่อไอเสียที่ติดอยู่กับร่างกายของเขา

 

 

898：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สรุปว่าได้เส้นสีแดงๆที่มันพุ่งไปมานั่นคือพลังงานส่วนเกินที่ปล่อยออกมาสินะ

 

ดูเจ๋งชะมัดส่วนชื่อก็….ช่างมันเถอะ

 

　

 

899：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ความสามารถของเขามันก้าวนำชุดไปไกลจนพลังงานส่วนเกินมันล้นแหง

 

แต่ชื่อนี่ไม่ไหววุ้ย

 

 

900：ไม่ระบุชื่อ

 

　

มันมีชื่อที่ดีกว่านี้อยู่ไหม แบบว่า มันต้องมีแหละถ้าเปลี่ยนได้ก็เปลี่ยนเถอะ

 

　

 

901：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ฉันลองวนไปดูคลิปการต่อสู้ของเขาซ้ำๆ พบว่าอัศวินดำคุงเองก็ชมชุดใหม่นะว่าเคลื่อนไหวได้ดีกว่าเก่านิดหน่อย

 

นั่นก็หมายความว่าส่วนตัวเขาแล้วยังสามารถรองรับสเป็กของสูทที่โหดกว่านี้ได้ แล้วพวกเอ็งลองนึกว่าดูว่าสูทที่สามารถรองรับพลังของอัศวินดำคุงได้จริงๆจะเป็นยังไง

 

 

902：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

อัศวินดำ「ทุกคน ฉันก็ไม่ใช่อะไรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นหรอก ฉันมันก็แค่เศษเสี้ยวหนึ่งของประวัติศาสตร์ในอดีตเท่านั้นเอง」

 

　

 

903：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

（มองดูราวกับว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าเหลือเชื่อ）

 

　

 

904：ไม่ระบุชื่อ

 

ในนี้มีแต่พวกคนเก่งๆเต็มไปหมดเลยวุ้ย…(สั่นกลัว)

 

 

905：ไม่ระบุชื่อ

 

　

จะว่าไปความสัมพันธืของอัศวินดำคุงกับเรดเริ่มจะเหมือนพี่น้องสึกิคุนิแล้วแฮะ

 

 

906：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เอ็งพูดอย่างกับเรดกลายเป็นอสูรไปแล้วนะเห้ย!!

 

 

907：ไม่ระบุชื่อ

 

　

บทสรุป

 

เกาส์ สาเหตุการตาย: ตัวขาดครึ่งนอนม่องอยู่ข้างถนน

 

สัตว์ประหลาดทาก สาเหตุการตาย: โดนอัดด้วยความเร็วสูงมากจนฟื้นตัวไม่ทัน

 

กลิตเตอร์ สาเหตุการตาย: สู้ไม่ได้เลยหนี แต่ชิบหายไม่พ้น (เอเมน)

 

โลกา สาเหตุการตาย: ระเบิดคามือกลายเป็นฝุ่น

 

　

ไรเดอร์สีชมพู หลบหนีไปได้สำเร็จ

 

บลู เวอร์ชั่นไรเดอร์ หลบหนีได้สำเร็จ?

 

　

มีอะไรตกหล่นไหมนะ?

 

　

 

908：ไม่ระบุชื่อ

 

　

รอบนี้ตายกันไปเยอะเลยวุ้ย

 

ถึงจะมีประเด็นเรื่องปลิงทะเลกับทากอยู่ก็เถอะ….แต่เจ้าทากกับโลกาเนี่ยมันเป็นของระดับสูงเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมพอเจอโปรโตวันเข้าไปเละเป็นขี้หมดเลยฟะ

 

 

909：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ฉันว่าไรเดอร์พิงค์นี่ค่อนข้างแกร่งเลยนะเพราะเธอสามารถหยุดเรดได้ด้วยตัวคนเดียว แต่จะให้เทียบกับอัศวินดำคุงไม่ก็เกินไปหน่อยอ่านะ

 

ส่วนที่ไม่เข้าใจที่สุดเลยก็คงจะเป็นไรเดอร์บลู

 

ไม่แน่ใจว่าเธอมีสติอยู่ครบถ้วนไหม เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแอบงง

 

910：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

หมัดยิงบีมมันอิหยังวะ……

 

　

 

911：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ก็จุดสูงสุดแห่งวิทยาศาสตร์ไง

 

เอ็งไม่เข้าใจเหรอ?

 

 

 

912：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เดี๋ยวจารย์จะสอนมันคือหลักการฟิสิกส์ที่สร้างแรงเสียดทานในอากาศกับวัตถุแล้วก็ยิงบีมยังไงล่ะ!!

 

 

　

 

913：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ฉันว่าพวกเอ็งไปเช็คสมองก่อนไหม?

 

 

　

 

914：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ได้ดูสินค้าของจัสติสครูเซเดอร์อย่างเสื้อยืดที่ประธานเป็นคนออกแบบเองป่าว

 

ของบลูเขียนตรงเสื้อว่า เอกวิทยาศาสตร์ ด้วยนะเออ

　

 

915：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ดูตัวอักษรหน้าหลังของเสื้อดิ มันแปลกๆไหม

 

ด้านหน้าเขียนว่า 『เอกวิทยาศาสตร์』ส่วนข้างหลังเขียนว่า 『รุ่นน้อง』อะไรของเค้าฟะ

 

　

 

915：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เสื้อยืดของเรด

 

ข้างหน้า『เพลิงเฉือน』

 

ข้างหลัง『ฉับเดียวจอด』

 

　

เสื้อยืดของเยลโล่

 

ข้างหน้า『สีเหลือง』

 

ข้างหลัง『ปกติ』

 

โดนประธานเล่นแล้ววุ้ย 5555

 

　

 

916：ไม่ระบุชื่อ

 

 

　

พอพิจารณาจากตัวอักษรแล้ว ถ้าฉันจะใส่ก็คงเป็นของบลูกับเยลโล่มั้ง

 

 

917：ไม่ระบุชื่อ

 

　

การต่อสู้คราวนี้ก็ติดเรทอีกตามเคย

 

กลิตเตอร์ที่วิ่งหนีไปกลับมาอีกครั้งในมือของอัศวินดำในสภาพเหลือแต่หัว

 

ภาพในหัวของฉันตอนนี้คืออัศวินดำคุงกลายเป็นนูราริเฮียงไปแล้ววุ้ย

 

 

918：ไม่ระบุชื่อ

 

กลิตเตอร์คุงคงมีแผลใจกับอัศวินดำมากมายแหง

 

ขนาดโดนล้างสมองไปแล้วความทรงจำที่สลักไปถึงเม็ดเซลล์ก็ยังถูกปลุกขึ้นมาได้

 

　

 

919：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ใบหน้าจริงๆของอัศวินดำคุงถูกเผยให้เห็นแล้ว แต่ฉันแปลกใจแฮะทั้งที่คิดว่าจะโหดร้ายสุดๆ ทำไมมันถึงได้เหมือนไซบีเรียนฮัสกี้แทนล่ะ

 

ฟิลเหมือนนิสัยโหดๆมันเป็นเฉพาะตอนแปลงร่างอะไรทำนองนั้น

 

 

　

 

920：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ตอนแปลงร่างที่ปากดีเท่าฝีมืออ่ะขอบอก

 

 

921：ไม่ระบุชื่อ

 

　

จะว่าไปเสียงแปลงร่างอันใหม่นี่ฉันชอบอ่ะ

 

　

 

922：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ถึงจะยังไม่ได้รับการยืนยันแต่ดูเหมือนว่า โปรโตวันจะมีความนึกคิดเป็นของตัวเองเหมือนลูปัสไดรฟ์เวอร์นะ

 

เสียงตอนแปลงร่างนี่เหมือนบอกเลยว่าอัศวินดำคนนี้ไม่มีวันพ่ายแพ้

 

　

 

923：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ชิโรจังที่แย่งผู้ชายมาจากโปรโต ในที่สุดเขาก็กลับไปหาภรรยาเป็นที่เรียบร้อย นี่ตูดูละครน้ำเน่าอยู่เหรอ

 

 

　

 

924：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

นายพร้อมแล้วหรือยัง?

 

　

 

ไม่มีใครจะหยุดฉันได้อีกแล้ว!!

 

　

 

ไปกันเลย!　ด้วยพลังที่เหนือระดับ!

 

　

 

วิวัฒนาการ! แข็งแกร่ง! ไร้เทียมทาน! สุดยอด!

 

　

 

นามนั้นคือ　ＴＹＰＥ１!!

 

　

 

นางเอกเรื่องนี้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว!!

 

　

 

925：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เกิดใหม่อีกทีก็กลายเป็นปลิงทะเลไปซะแล้ว!!

 

　

 

926：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อย่าด่วนสรุปไปสหาย

 

ไม่เห็นบอสลับตอนจบนั่นเหรอ

 

　

 

927：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สาวสวยลึกลับที่ชื่อว่าอัลฟ่านั่นเรียกว่าไฟนอลบอสของแท้

 

　

 

928：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไม่เห็นท่าทางของอัศวินดำคุงที่ไม่คิดจะต่อต้านอะไรเธอเลยเหรอ…

 

มันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่นอนพวกเอ็งเอ๋ย

 

　

 

929：ไม่ระบุชื่อ

 

　

เมื่อพิจารณาจากคำพูดและการกระทำของเขาแล้ว ความทรงจำของเขาที่กลับมาน่าจะเป็นช่วงก่อนเจอกับจัสติสครูเซเดอร์ แต่ความรู้สึกในระยะห่างของพวกเขามันไม่เหมือนกับตอนนั้นเท่าไหร่สงสัยเหมือนกันว่าในสายตาของอัศวินดำคุงจะมองพวกเธอเป็นยังไง

 

　

 

930：ไม่ระบุชื่อ

 

　

อันดับหนึ่งถูกจองเป็นที่เรียบร้อย

 

บลูกับเยลโล่!

 

พวกเธอต้องตกแรงค์ไปแล้วแหละ!!

 

 

931：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

ฉันว่ามันต้องมีอะไรที่เรายังไม่รู้แหง……

 

　

 

932：ไม่ระบุชื่อ

 

　

แถมดูเหมือนอัลฟ่าคนนั้นจะรู้ถึงตัวตนของอัศวินดำคุงมานานแล้วด้วยสิ ลึกลับชะมัด

 

　

 

933：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไหงเยลโล่โดนดีดออกไปพร้อมบลูล่ะ

 

หรืออารมณ์แบบรับผิดชอบร่วมกัน?

 

　

 

934：ไม่ระบุชื่อ

 

　

แรงค์ของเรดให้ไปอยู่ในส่วนหอเกียรติยศแทนแล้วกัน

 

　

 

935：ไม่ระบุชื่อ

 

　

แรงค์สำหรับเรดเพียงผู้เดียว

 

　

 

936：ไม่ระบุชื่อ

 

　

พวกเอ็งนี่ก็เลอะเทอะจริง

 

　

 

937：ไม่ระบุชื่อ

 

　

น่าแปลกจริงๆที่สาวสวยผิดมนุษย์ขนาดนั้นไม่เคยไม่ใครเคยพูดถึงเธอมาก่อนเลย

 

น่าแปลกใจๆ

 

　

 

938：ไม่ระบุชื่อ

 

　

หากพวกเอ็งไปเป็นสตอล์กเกอร์เดี๋ยวจะโดนอัศวินดำโกรธใส่เอานะ

 

　

 

939：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ก็สมควรโกรธแหละ

 

เวลาแบบนี้พวกภาครัฐกับภาคสังคมทำอะไรกันอยู่ฟะ?!

 

　

 

940：ไม่ระบุชื่อ

 

　

จะมีใครคิดทำอะไรโง่ๆหลังรู้อดีตของอัศวินดำคุงไหมเนี้ย…

 

ขอบอกนะว่าจบไม่สวย เพราะเอ็งจะได้กลายเป็นศัตรูกับจัสติสครูเซเดอร์ด้วย

 

　

 

941：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ไม่ลองไปดูที่อพาร์ตเมนต์โทรมๆที่เขาเคยอยู่ล่ะ มีคนยืนดักรออัศวินดำคุงเต็มไปหมด

 

ไอ้พวกบ้านี่จมูกไวชะมัด

 

 

942：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

พวกมันโง่หรือเปล่าฟะ?

 

　

 

943：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

ว่าแต่ตอนนี้เขาหายไปไหนนะ……

 

　

 

944：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ฉันหวังว่าทางรัฐบาลกับจัสติสครูเซเดอร์จะหาทางทำอะไรสักอย่างนะ

 

945：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ขออย่าไปยุ่งกับชีวิตเขาให้มากเลย เขาก็มีชีวิตส่วนตัวนะเออ

 

รักษามารยาทกันด้วย

 

　

 

946：ไม่ระบุชื่อ

 

　

หวังว่าพวกเรดกับคนอื่นๆจะช่วยเขาฟื้นความทรงจำนะ

 

เพราะอย่างน้อยมันก็น่าจะง่ายกว่าเมื่อก่อน

 

　

 

947：ไม่ระบุชื่อ

 

　

ได้งั้นก็ดี

　

 

948：ไม่ระบุชื่อ

 

　

 

เอ่อ

　

เรามาคุยกันต่อเรื่องปลิงทะเลกับทากดีไหม!

　

 

 

 

949：ไม่ระบุชื่อ

 

　

สหายปลิงทะเลกลับมาอีกแล้วว้อยพวกเอ็ง

 

 

จากนี้ก็รอข่าวใหม่ๆแซบๆกันต่อได้เลย　

 

***

 

ฉันไม่รู้ว่าจะมีความสุขไปได้มากกว่านี้อีกแล้วไหม เพราะในที่สุดคัตสึมิก็กลับมาแล้ว

 

ชายที่ฉันเลือกมาเองกับมือ

 

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตแต่ความจริงนี้ก็จะไม่มีวันเปลี่ยน รู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย เขาที่จำฉันได้และอุ้มฉันออกจากที่แห่งนั้น

 

ทว่าเรื่องในคราวนี้ก็ไม่ได้ทำให้ฉันมีความสุขไปทั้งหมดเสียทีเดียว

 

โลกรู้ถึงตัวตนของคัตสึมิแล้ว

 

 

หากมาถึงขั้นนี้ถึงจะใช้พลังของฉันไปก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้อีก

 

แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นก็คือ มีความเป็นไปได้สูงที่เรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นแผนของยัยสตอล์กเกอร์ที่ชื่อว่ารูอิน

　

 

 

「เรื่องชื่อของอากาเนะกับคนอื่นเราจัดการไปได้แล้วก็จริงแต่ว่า……」

 

หากฉันพยายามเปลี่ยนการรับรู้ของคัตสึมิมั่วๆยัยนั่นก็อาจจะเข้ามายุ่ง

 

ฉันไม่ต้องการให้ความทรงจำของคัตสึมิโดนทำอะไรอีก　

 

「……หลังจากนี้ขอเห็นแก่ตัวหน่อยแล้วกัน……」

 

　

แต่เรื่องราวในคราวนี้ก็คงจะไม่มีใครมองคัตสึมิในทางที่แย่อีก

 

คนที่ว่าร้ายเขาหรือคิดว่าเขาเป็นตัวอันตรายก็จะเริ่มลดลง

 

เหนือสิ่งอื่นใดผู้คนจะได้เข้าใจในตัวเขามากขึ้นมาเขาต้องพบเจออะไรมา ดังนั้นคงไม่มีเป็นไรหรอกมั้ง

 

　

 

「โห้ย เอาจริงดิ…นี่ฉันสามารถจ่ายเงินด้วยการเอานาฬิกาสแกนเหรอ…ได้ไง…」

 

　

..คัตสึมิกำลังวุ่นอยู่กับตู้หยอดเหรียญข้างทาง

 

ฉันไม่รู้ว่าอิตาประธานนั่นเป็นคนดีหรือชอบทำอะไรให้มันเวอร์ แต่อุปกรณ์แปลงร่างใหม่ของคัตสึมิอย่าง โปรโตเชนเจอร์ X นั้นมีฟังก์ชันที่ใช้ประโยชน์ได้มากมายนอกจากการแปลงร่าง

 

หนึ่งในนั้นก็คือการจ่ายเงินผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์

 

 

　

 

『ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องเงิน! ตัวเลขที่แสดงอยู่คือเงินของคัตสึมิจริงๆ!』

 

「อะ อื้อ?　เอ่อ ฉันขอถามอีกทีนะ เธอคือโปรโตสูทใช่ไหม?」

 

『ใช่แล้ว ฉันคือคนที่ต่อสู้อยู่เคียงข้างนายมาโดยตลอด!』

 

　

ไม่ต่างกับฉันโปรโตเองก็แสดงออกเลยว่าร่าเริงแค่ไหน

 

ส่วนบัญชีเงินฝากนั่นดูเหมือนจะเป็นฝีมือของประธานที่สร้างบัญชีของคัตสึมิขึ้นมาเพื่อโอนเงินเข้าไปให้เขาสำหรับผลงานที่เขาทำ

 

 

　

 

『บัญชีเก่าของเขา? เรื่องผู้ปกครอง? อ้อถ้าเป็นเรื่องนั้นฉันจัดการไปหมดแล้ว ต้องขอบคุณทีมทนายจากบริษัทชั้นนำจริงๆ!! จากนี้ไปก็ไม่มีเหตุผลให้เขาต้องไปอยู่ในรูหนูแบบนั้นด้วยนี่นา!!』

 

　

ก่อนจะรู้ตัวปัญหาเรื่องผู้ปกครองของเขาก็ได้รับการแก้ไขแล้ว ต้องยอมรับจริงๆว่าอิตาประธานมันทำงานได้เร็ว

 

แต่บางครั้งมันก็อดผิดหวังกับนิสัยของหมอนั่นไม่ได้จริงๆ

 

 

「อัลฟ่า」

 

「หะ หือ」

 

　

คัตสึมิเอาหลังพิงกับกำแพงของตรอกข้างทางแล้วจิบน้ำผลไม้ก่อนจะมองมาทางฉัน

 

 

「หรือก็คือความทรงจำของฉันตลอด 3 ปีที่ผ่านมามันหายไปรวมไปถึงอดีตของฉันถูกทั้งโลกรู้แล้วสินะ」

 

「อย่างที่นายบอก……」

 

「ตอนแรกก็คิดว่าเป็นฝีมือของสัตว์ประหลาดหรืออะไรสักอย่างซะอีก…เฮ้อ แต่คงต้องยอมรับแฮะ ร่างกายของเธอก็ดูโตขึ้นด้วยแถมยังมีความทรงจำที่ฉันไม่รู้จักวนไปมาเต็มหัวเลย…..จากนี้ก็มีแต่ต้องทำใจแล้วไปต่อสิน้อ」

 

เขาถอนหายใจแล้วเอามือปิดตาตัวเองไว้

 

 

「เห้อ คัตสึกิ ชิราคาวะเหรอ? ที่ผ่านมาฉันโดยเรียกด้วยชื่อนี้เนี่ยนะ?」

 

「ไม่หรอก อันนั้นแค่ครึ่งปีที่ผ่านมาน่ะ ถ้าจะพูดให้ชัดคือคัตสึมิลืมตัวตนส่วนที่เป็นคัตสึมิไปน่าจะอธิบายง่ายกว่า」

 

「……อ่าฮะ」

 

　

ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเขาจะรู้สึกยังไง

 

แต่เอาเป็นว่าเขาก็คงมีวิธีจัดการความคิดในแบบของตัวเองนั่นแหละ หลังเขาดื่มเสร็จเขาก็บีบกระป๋องแล้วทิ้งลงถัง

 

 

 

「ตอนนี้ก็กลับอพาร์ตเมนต์ก่อนละกัน」

 

「ฉันไม่ค่อยแนะนำเท่าไหร่นะ……」

 

「ก็แค่ไปดูที่ตัวเองอยู่มันจะมีอะไรเชียว ไม่ไกลจากที่นี่ด้วย….จากนี้ถ้ามีอะไรที่เธอคิดว่าฉันควรรู้ก็ฝากด้วยล่ะ」

 

「……อื้อ」

 

　

ฉันเดินตามเขาไปพร้อมกับดีใจที่เขาอยากพึ่งพาฉัน

 

สุดท้ายคัตสึมิคนนี้ก็ดีที่สุด

 

***

「โห้ย อัลฟ่า」

 

「หะ หือ」

 

　

พวกเรามาถึงที่พักของคัตสึมิ

 

ภูมิทัศน์เมืองที่เขาคุ้นเคยเปลี่ยนไปเล็กน้อยหลังผ่านไป 3 ปีก็จริง แต่บริเวณอพาร์ตเมนต์ที่เขาอยู่นี่เรียกว่าครั้งใหญ่

 

ถ้าจะพูดให้ถูกคือเปลี่ยนในเชิงของผู้คนไม่ใช่โครงสร้าง

 

 

「อพาร์ทเมนต์รูหนูฉันทำไมมันกลายเป็นเหมือนที่เกิดเหตุฆาตกรรมฟะ」

 

「กะ ก็ต้องประมาณนี้แหละมั้ง……」

 

　

บริเวณรอบๆอพาร์ทเมนต์ของคัตสึมิเต็มไปด้วยผู้คนทั้งข้างในและข้างนอก ดูเหมือนพวกเจ้าหน้าที่ตำรวจจะมาปิดพื้นที่เอาไว้พร้อมกับพันเทปเพื่อไม่ให้คนธรรมดาหลุดเข้าไปอีก

 

ผลก็เลยเป็นเหมือนที่คัตสึมิบอก อย่างกับว่าที่เขาอยู่เกิดคดีฆาตกรรม

 

 

 

「โห้ยๆ ทำไมอพาร์ตเมนต์ที่ฉันอยู่คนมันแน่นขนาดนั้นฟะ หรือเพราะเรื่องเลวๆที่ฉันทำก่อนหน้านี้」

 

「สิ่งที่นายมองว่ามันเลวอะไรนั่นอาจจะไม่ใช่สำหรับคนอื่นนะ…」

 

「โกหกน่า……!?　ฉันขโมยโปรโตสูทมาใช้เลยนะเห้ย!?」

 

「ถ้าเป็นเรื่องนั้นนายโดนถอนฟ้องไปแล้ว」

 

「เอาจริงดิ……」

 

　

คัตสึมิเดินออกมาจากบริเวณนั้นพร้อมเอามือก่ายหน้าผาก

 

เขาเดินเข้าไปในตรอกก่อนจะสูดหายใจเข้าออกอยู่บนลังไม้

 

　

 

「ภาพในหัวยุ่งเหยิงชะมัด…」

 

「ความทรงจำของนายน่ะเหรอ?」

 

「….ก็ประมาณนั้น มันเหมือนอัลบั้มภาพที่เรียงกันยุ่งเหยิงไปหมดน่ะ เลยไม่สามารถประติดประต่อกันได้เท่าไหร่」

 

　

ความทรงจำของเขายังไม่กลับมาทั้งหมด

 

แต่มันก็เป็นสัญญาณที่ดีตรงที่ว่าเขายังมีภาพหลายๆอย่างในหัวไม่หายไปไหน

 

　

 

「แต่จัสติสครูเซเดอร์นั่น ทำไมฉันถึงจำชื่อของพวกเธอได้ไม่ลืมเลยฟะ」

 

「…ถ้าพูดถึงพวกเธอเป็นคนที่นายเคยทะเลาะด้วยน่ะ…แต่ตอนนี้เป็นเพื่อนกันแล้ว」

 

「เพื่อนเหรอ…ไอ้คนแบบฉันก็มีเพื่อนกับเขาได้ด้วยเหรอเนี่ย」

 

　

คัตสึมิดูโล่งใจแปลกๆ นั่นทำให้ฉันรู้สึกปวดใจนิดหน่อย

 

เพราะตอนที่เขายังเป็นอัศวินดำอยู่ เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตก็หมดไปกับการถูกสัตว์ประหลาดโจมตี

 

แต่การที่มีคนที่สามารถต่อสู้ได้ดีเหมือนเขาก็นับว่าเป็นเรื่องน่ายินดี

 

 

 

「ส่วนที่ฉันไม่เข้าใจสุดๆเลยก็คือ…พี่ฮาคัวนี่แหละ  ทำไมฉันถึงได้มีพี่สาวได้ล่ะ?」

 

「เอ่อ…เรื่องนั้นมันก็…」

 

「แถมพี่ฮาคัวอะไร ยังเรียกเธอว่าพี่อีก แต่ที่หนักสุดคือเธอเคยให้ฉันเรียกว่าพี่อัลฟ่าด้วยนี่แหละ ไหนอธิบายมาหน่อยมันเป็นมายังไง?」

 

　

แล้วทำไมไอ้ความทรงจำนี่ถึงโผล่มาได้เร็วจังยะ?!

 

ทั้งที่เป็นเรื่องผิดพลาดสุดๆจังหวะเดียวแท้ๆ

 

ความทรงจำอื่นๆก็มีตั้งเยอะ ดันมาจำเรื่องนี้ได้เป็นอันแรกๆ

 

 

「อ้อ…เรื่องนั้นนะเหรอ….คะคะค คือว่าตอนที่นายเสียความทรงจำไป น้องสาวของฉันไปเจอนายเข้าแล้วก็คิดอยากจะมีน้องชายก็เลยกลายมาเป็นพี่สาวของนาย ส่วนฉันก็ต้องตามน้ำ….」

 

「นี่พวกหล่อนทำอะไรลงไประหว่างฉันเสียความทรงจำฟะ?!」

 

「ก็บอกว่าไหลไปตามน้ำไง」

 

　

ก็ไม่อยากแก้ตัวหรอกแต่เป็นงั้นจริงนี่นา

 

จากนั้นคัตสึมิก็ขมวดคิ้วอยู่พักหนึ่งก่อนจะบ่นขึ้นมาอีก

 

 

「ฮะ โฮ่ย ไอ้ความทรงจำนี่ชักไม่ดีแล้วสิ ฉันไปอาศัยอยู่กับสาวผมขาวปริศนาที่เรียกตัวเองว่าเป็นคนในครอบครัวฉันเหรอ พี่ฮาคัว?! แถมยังโดนลากไปนอนด้วยกันอีก คัตซึน? โอ้ยยยย นี่ฉันต้องมาทำอะไรน่าอายขนาดนี้ด้วยเหรอฟะ?!」

 

「ใจเย็นๆก่อนคัตสึมิ!! ทางเทคนิคแล้วเด็กคนนั้นที่เรียกตัวเองว่าเป็นพี่สาวของนาย อายุได้ 1 ขวบเอง อย่าไปโทษเธอนักเลย!!」

 

「จะบ้าตายที่เธอพูดมันหนักกว่าเก่าอีก เด็กขวบเดียวมาเป็นพี่ฉันเนี่ยนะ?!」

 

　

…ฉันรู้ว่ามันแปลกสุดๆ แต่ก็อยากจะให้คัตสึมิใจเย็นลงสักหน่อยไม่งั้นคงคุยกันไม่รู้เรื่อง

 

ในขณะที่่คัตสึมิกำลังพยายามสงบสติอารมณ์กับความทรงจำในยุคมืดของตัวเอง ฉันก็สังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังเดินเข้ามาหาพวกเรา

 

　

 

「……หรือว่าพี่ชายอัศวินดำเหรอ?」

 

「「หือ!?」」

 

　

 

โดนเจอตัวแล้ว……!

 

อีกฝ่ายเป็นเด็กอายุประมาณ 10 ขวบ

 

ในขณะที่ฉันกำลังจะใช้พลังในการบิดเบือนคัตสึมิก็จับมือของฉันไว้

 

 

 

「อย่ารีบใช้ใส่คนแบบไม่เลือกหน้าสิ」

 

「……เข้าใจแล้ว」

 

　

ฉันพยักหน้าและลดมือลง จากนั้นคัตสึมิก็เดินไปคุยกับเด็กสาวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ต่างจากตอนที่สู้กับสัตว์ประหลาด

 

…เด็กสาวผมสีดำเกือบออกไปทางน้ำตาลเข้ม

 

แอบคุ้นหน้าจังแฮะ เหมือนเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน….

 

 

「ก็อย่างที่เธอพูด ฉันคืออัศวินดำ…แต่ว่าอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อกับแม่ของเธอได้หรือเปล่า?」

 

「หนูรู้ว่าพี่ไม่อยากให้ใครรู้ ดังนั้นไม่ต้องห่วง!」

 

「หือ ว่าง่ายจัง…?」

 

「พี่ชายอัศวินดำ หรือว่าพี่จะจำหนูไม่ได้เหรอ?」

 

　

เด็กสาวทำท่าเหมือนเศร้าๆและผิดหวัง

 

ทว่าไม่นานนักเธอก็ปรับอารมณ์ได้แล้วยิ้มให้กับเขาก่อนเอานิ้วชี้ไปที่ตัวเอง

 

 

「หนูมีชื่อว่า นานากะ อามัตสึกะ! เมื่อประมาณปีที่แล้วฉันได้เจอกับพี่ชายอัศวินดำพร้อมกับโคตะน้องชายของหนู!」

 

「เจอฉันเหรอ?」

 

　

น้องสาวของคิราระ?

 

ก่อนหน้านี้ก็เคยมีเหตุการณ์ที่คัตสึมิต้องไปดูแลน้องชายกับน้องสาวของเยลโล่อยู่หรอก ที่แท้ก็เด็กคนนี้นี่เอง

 

 

「เอ่อ ขอโทษทีนะแต่ฉันจำไม่ได้จริงๆ」

 

「ไม่เป็นไรๆ! หนูเองก็โตขึ้นมากแล้วด้วยสิ ไม่ใช่เด็กน้อยที่พี่เห็นในวันนั้นอีกแล้ว!」

 

「อะ อื้อ?」

 

　

ต่างจากพี่สาวของเธอชะมัด ดูร่าเริงพลังเหลือไปไหมนะ?

 

คัตสึมิเองก็ดูเหมือนจะทำตัวไม่ถูกกับเธอเหมือนกัน

 

 

「พี่กำลังจะกลับบ้านเหรอ?」

 

「อ้าก็ตั้งใจแบบนั้น แต่ตอนนี้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นจนกลับไปไม่ได้นี่สิ」

 

　

คัตสึมิพูดออกมาราวกับว่าช่วยไม่ได้ ทางน้องสาวคิราระที่เห็นก็ทำตาเป็นประกาย

 

 

 

「ถ้ากลับไปไม่ได้ก็มาค้างคืนบ้านหนูสิ!!」

 

「「เอ๋?」」

 

***

 

 

อัศวินดำ คัตสึมิ โฮมุระ ได้หายตัวไป

 

ตัวตนที่แท้จริงของเขา

 

อดีตของเขา

 

ทุกอย่างได้ถูกเปิดเผยออกมา จนทำให้ทั่วโลกสับสน

 

ฉันเองก็พูดอะไรไม่ออกเหมือนกันหลังได้รู้ถึงอดีตของเขาและเรื่องที่เขาต้องเจอ

 

เพราะมันโหดร้ายกว่าที่ฉันคิดเอาไว้มาก

 

 

「คัตสึมิคุง หายไปไหนของนายกัน….」

 

　

หลังจากแยกกับอากาเนะและอาโออิที่สำนักงานใหญ่ ฉันก็เดินตรงกลับบ้านเป็นครั้งแรกในรอบ 3 วันก่อนถอนหายใจ

 

　

 

「เฮ้อ……」

 

　

คัตสึมิคุงหายตัวไปได้ 2 วันแล้ว

 

พวกเราจัสติสครูเซเดอร์ก็ตั้งตารอข่าวคราวของเขาและพร้อมจะออกไปรับมือกับเหตุไม่คาดฝันอยู่ที่สำนักงานใหญ่ได้ช่วงหนึ่ง

 

อย่างไรก็ตาม เขาเองก็เคยหลบหนีการค้นหาของประธานได้นานมากในช่วงที่เคยเป็นอัศวินดำ

 

แถมยังมีอัลฟ่าที่มีพลังในการเปลี่ยนแปลงการรับรู้บวกโปรโตที่ใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยช่วยซึ่งส่วนหนึ่งก็เป็นฝีมือของประธานที่มีงานอดิเรกไร้สาระนี่แหละ สุดท้ายพวกเราก็เลยไม่ได้เบาะแสอะไรของเขาเลย

 

　

 

「อัลฟ่าทำการปิดบังชื่อของพวกเราไว้ด้วยสินะ」

 

　

ชื่อของพวกเราถูกโกสที่แปลงร่างเป็นคัตสึมิคุงพูดขึ้นมา

 

โดยปกติแล้วหลังเกิดเรื่องชื่อของพวกเราคงจะโดนปล่อยหลุดไปทั่วโลกแล้วแหง แต่ตอนนี้พวกเขากลับไม่มีความทรงจำนี้เหลืออยู่เลย

 

เป็นหลักฐานชั้นยอดว่านั่นคือฝีมือของอัลฟ่า

 

　

 

「นายก็ดันลืมพวกเราไปอีกแล้วสิ…จากนี้ฉันควรทำยังไงดีน้า…」

 

　

น่าหงุดหงิดตรงที่ความทรงจำของเขามันถูกดึงกลับไปก่อนที่จะเจอกับพวกเรานี่แแหละ

 

หลังจากถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ฉันก็เห็นบ้านตัวเองอยู่ตรงหน้าแล้ว

 

ถ้าจะให้พูดบ้านของฉันมันก็ใหญ่กว่ารอบๆระดับหนึ่ง

 

เนื่องจากไฟภายในบ้านถูกเปิดเอาไว้ก็แปลว่าพ่อแม่กับพวกน้องๆยังอยู่ที่บ้าน

 

　

 

「เป็นห่วงนายชะมัด ถ้าได้เจอกันเร็วๆนี้ก็คงดี」

 

　

เพื่อไม่ให้ครอบครัวต้องเป็นห่วง ฉันจึงตบแก้มตัวเองเพื่อเปลี่ยนอารมณ์

 

จากนั้นฉันก็เปิดประตูหน้าบ้าน

 

 

「กลับมาแล้วค่ะ」

 

「อาร่า ยินดีต้อนรับกลับจ้า เป็นยังไงบ้างเอ่ย?」

 

　

แม่ของฉันออกมาทักทายทันทีที่ฉันถึงบ้าน

 

ถึงจะบอกไปแล้ว แต่ฉันก็ยิ้มรับเพื่อไม่ให้เธอต้องกังวล

 

　

 

「อื้อ ไม่ได้เจ็บตัวอะไรสบายดีค่ะ」

 

「งั้นเหรอ…แต่ว่า หากลูกเจอปัญหาอะไร สามารถบอกหม่าม๊าได้เสมอนะเข้าใจไหม?」

 

「อื้อ เข้าใจแล้วค่ะ」

 

　

ในระหว่างที่ฉันกำลังคุยกับแม่ ฉันก็ได้ยินเสียงเอะอะของพวกน้องๆดังมาจากในบ้าน

 

 

「เหมือนวันนี้จะเสียงดังกันเป็นพิเศษนะคะ?」

 

「อ้อ จริงสิคิราระ มีแขกที่หม่าม๊าอยากจะแนะนำให้ลูกได้รู้จักอยู่น้า」

 

「แขก?」

 

　

เป็นใครกันนะ?

 

เพื่อนที่โรงเรียนเหรอ?

 

ในขณะที่กำลังสงสัยฉันก็เดินตามแม่ไปที่ห้องนั่งเล่นแล้วก็———、

 

　

 

「พี่คัตสึมิ อ่อนชะมัด!!」

 

「หนวกหู ฉันไม่เคยเล่นเกมนี้มาก่อนเฉยๆเถอะ!! ว่าแต่ อัลฟ่าทำไมเธอถึงเก่งได้ขนาดนี้กันฟะ?!」

 

「ด้วยพลังของฉันมันเลยทำหลายๆอย่างได้ง่ายน่ะ」

 

「ให้ตายสิ……มาลุยกันอีกตาเฟ้ย……!」

 

　

 

「……เอ๋?」

 

　

คัตสึมิกำลังถูกนานากะน้องสาวของฉันเกาะติดอยู่ ข้างๆก็มีอัลฟ่ากับโคตะน้องชายของฉัน ซึ่งพวกเขากำลังเล่นSmash Bros กัน

 

 

　……。

 

　……、……。

 

ฉันปิดประตูห้องนั่งเล่นทันทีก่อนจะหันไปหาแม่ที่ยิ้มร่าให้กับฉัน

 

「ไอ้ที่หนูเห็นในนั้นมันอะไรคะ?」

 

「อ้อ คัตสึมิคุงกับอัลฟ่าจังน่ะเหรอ? พอดีพวกเขาจะมาซ่อนตัวที่บ้านเราสักพักหนึ่งน่ะ」

 

「เดี๋ยวๆๆๆๆๆ?! หนูชักไม่เข้าใจแล้วสิว่ามันเป็นมายังไง?!」

 

　

แถมการจะซ่อนตัวใครสักคนทำแค่นี้มันพอเหรอ?!

 

ใครจะไปคิดว่าเขาสามารถรอดพ้นจากการค้นหาของประธารได้เพราะมาอยู่ที่บ้านของฉัน

 

แม่ยิ้มออกมาก่อนจะอธิบายเหตุผลของเธอ

 

 

 

「คงต้องสารภาพแล้วสิน้า พอดี ปะป๊ากับหม่าม๊าน่ะอยากเจอเหตุการณ์ที่ต้องซ่อนตัวใครสักคนเอาไว้มานานแล้วน่ะ」

 

「หนูถามจริง?! แล้วทำไมถึงไม่คิดจะบอกกล่าวกับลูกสาวคนนี้หน่อยล่ะคะ?!」

 

「ก็แบบอย่างจะเซอร์ไพรส์นี่นา……」

 

「งั้นก็ขอยินดีด้วยค่ะเพราะแม่กำลังทำให้ลูกสาวคนนี้ตกใจสุดๆในชีวิตเข้าให้แล้ว」

　

ทำไมครอบครัวฉันมันถึงได้มาคาแร็กเตอร์ที่สุดโต่งกันทุกคนเลยนะ?!

 

ในขณะที่ฉันกำลังเอามือกุมหัวตัวเองเอาไว้ ประตูห้องนั่งเล่นก็เปิดออก ดวงตาของฉันสบกับคัตสึมิคุงที่เปิดประตูออกมาโดยมีนานากะเกาะอยู่ข้างหลัง

 

ความคิดของฉันทั้งหมดหยุดลงทันทีเมื่อพวกเราใกล้กันในระยะนี้

 

 

「!!!?」

 

「อะ เอ่อ ขอโทษที่ฉันมารับกวนนะ เอ่อ…」

 

「เธอคนนี้คือพี่สาวของนานากะเอง!」

 

　

นานากะแนะนำฉันที่กำลังสับสนให้เขาได้รู้จัก

 

เขาเกาแก้มขณะทำท่าเขินอายนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆพูดออกมา

 

 

「ฉันขอรบกวนหน่อยนะ คิราระ…เอ๋?」

 

　

เขาพูดชื่อของฉันออกมา!!!

 

สิ่งที่แล่นเข้ามาในหัวของฉันก่อนหน้านี้ที่เคยคิดเอาไว้ว่าต้องทำอะไรบ้างหากเจอเขา

 

 

ต้องติดต่อประธาน

 

ต้องติดต่ออากาเนะ

 

ต้องติดต่ออาโออิ

 

ต้องติดต่อชิราคาวะจัง

 

แต่ว่าพวกเราจะได้อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันเลยนะ

 

　

ืทันทีที่ความคิดสุดท้ายโผล่มา ไอ้ที่เหลือมันก็ถูกเป่าหายไปด้วยความเร็วสูงทันที

 

 

 

「ทะ」

 

　

 

　……。

 

　……、……。

 

　

 

「ทางนี้ก็ขอฝากตัวด้วยค่ะ……」

 

　

ใครมันจะไปห้ามใจไหวกัน

 

หากเป็นคนอื่นก็คงไม่ต่างกับฉันหรอก

 

ในจังหวะนั้นเองฉันก็เห็นสายตาของอัลฟ่าบอกกับฉันว่าสุดท้ายเธอก็พ่ายแพ้ให้กับความโลภของตัวเองสินะ

 

 

————-

Note 1 : สุดท้ายฉันเองก็พ่ายแพ้ แต่ถ้าให้คิดว่าคัตสึมิต้องไปอยู่บ้าน 1 ใน 3 สาว บ้านคิราระน่าจะปลอดภัยสุดแล้ว ในหลายๆความหมาย

Note 2 : ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code