อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต - ตอนที่ 64 เหยื่อล่อและความปรารถนาอันบิดเบี้ยว

 

ฮาคัวแปลงร่างและเข้าต่อสู้กับเอเลี่ยน

 

แทนที่จะบอกว่าตกใจ ฉันรู้สึกกังวลเสียมากกว่า

 

 

 

『อัลฟ่า คัตสึมิเขา……』

 

「เขาแค่หมดสติไปเฉยๆ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก」

 

 

ฉันพาคัตสึมิกลับไปนอนแล้วห่มผ้าให้เขา

 

นั่นคือสิ่งเดียวที่ฉันทำได้ในตอนนี้

 

ความสามารถของฉันใช้กับพวกเอเลี่ยนไม่ค่อยได้ผล นอกจากนี้ก็ต้องเลี่ยงที่จะใช้เพื่อไม่ให้ถูกตรวจจับได้อีกด้วย

 

 

 

「โปรโต ฉันแปลงร่างไม่ได้เหรอ? 」

 

『เธออัลฟ่าใช้ฉันขึ้นมา ร่างกายเธอคงรับไม่ไหวแล้วตายแน่นอน จะดีเหรอ…? 』

 

「ถามจริง? 」

 

『ตอบจริง』

 

 

คัตสึมิ นี่นายใช้ของแบบนี้มาได้ยังไงกันเนี่ย?

 

ฉันหันไปมองเสียงคำรามที่ดังออกมาจากข้างนอกห้อง ระหว่างที่คิดถึงความผิดปกติของสูทที่คัตสึมิใช้

 

 

 

「นั่น ยานของเรดนี่นา……」

 

 

พอมองไปบนฟ้าก็เห็นยานสีแดงลำหนึ่ง

 

จากนั้นอากาเนะในร่างของเรดก็กระโดดออกมายืนนอกยาน แล้วใช้ดาบปาอัดสัตว์ประหลาดยักษ์

 

 

「เอ๋……? 」

 

 

จากนั้นเธอก็ใช้ยานตัวเองเป็นตัวถีบพุ่งผ่านห้วงอากาศไปจับดาบ ไม่กี่วินาทีหลังพุ่งไป ร่างของเอเลี่ยนก็กลายเป็นเศษเนื้อทันที

 

 

 

 

「โห」

 

『โห』

 

 

สไตล์การต่อสู้ของเรดนี่ค่อนข้างมีเอกลักษณ์แปลกๆ แต่เอาเป็นว่าเพราะเธอเรื่องในคราวนี้ก็เลยจบลงสักที

 

 

 

 

「…ฉันยังสัมผัสได้ถึงตัวตนของฮาคัวเธอน่าจะไม่เป็นไร」

 

『ฉันก็ยังสัมผัสได้ถึงชิโระเหมือนกัน』

 

 

นี่คงจะเป็นพลังของคนที่มีสายสัมพันธ์ร่วมกันสินะ?

 

เมื่อสัมผัสได้ว่าฮาคัวปลอดภัยแล้ว ฉันก็โล่งใจแล้วมองใบหน้าของคัตสึมิที่หลับอยู่

 

 

 

「จากนี้ไปจะมีอะไรที่ฉันพอช่วยนายได้หรือเปล่านะ……」

 

 

ตอนที่เขายังเป็นอัศวินดำ ฉันคิดว่าการคอยอยู่เคียงข้างเขาทำให้ฉันรู้สึกมีประโยชน์

 

คอยแบ่งปันความเหงาซึ่งกันและกัน

 

เวลาเขาเศร้าก็จะมีฉันคอยอยู่เคียงข้าง

 

แต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถทำแบบนั้นได้อีกแล้ว

 

ดังนั้นฉันยังมีประโยชน์――

 

 

「ว่าไงจ๊ะ」

 

「อึก!? 」

 

 

อยู่ดีๆ ก็มีเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาจากด้านหลังฉัน

 

เมื่อหันกลับไปมองต้นเสียง ก็มีนิ้วมือของใครบางคนกดที่ปากฉันเอาไว้ราวกับจะบอกว่าไม่ให้พูด

 

 

 

「นี่แก!? 」

 

「ใจเย็นๆ แล้วก็อย่าขยับไปไหนล่ะ」

 

 

ไรเดอร์ชุดสีชมพูได้ปรากฏตัวขึ้น โดยใช้หางจักรกลที่คล้ายกับหางแมงป่องล็อกตัวของฉันเอาไว้ ก่อนที่ร่างของฉันจะล้มลงไปกับพื้นและขยับตัวไม่ได้

 

 

 

「กะ แกเป็นใครกัน!? 」

 

『อัลฟ่าาาา!? 』

 

「เธอเองเหรออัลฟ่าของดาวโลก หื้ม เป็นสาวน้อยที่น่ารักจริงๆ 」

 

 

ฉันเงยหน้ามองไรเดอร์คนนั้นที่กำลังค่อยๆ ปลดหัวเข็มขัดออกเพื่อยกเลิกการแปลงร่าง

 

และร่างที่ปรากฏขึ้นมาก็คือหญิงสาวที่ฉันเห็นภายในห้องประชุมวันก่อน――

 

 

 

「โมโมเกะ……!? 」

 

「โห้ รู้ชื่อของยัยนี่แล้วเหรอ ก็ถือว่าคุ้มอยู่มั้งที่ใช้พวกปลาซิวมาล่อเพื่อเข้ามาเจอพวกเธอ」

 

 

อย่าบอกนะว่าเจ้าหัวม้าที่เข้ามาโจมตีนั่นคือเหยื่อล่อเหรอ?!

 

ต้องรีบบอกให้โปรโตส่ง――

 

 

 

「โอ๊ะ อันนี้คงจะไม่ได้น้า」

 

『อุ』

 

「โปรโต!」

 

 

หญิงสาวใช้เท้าของเธอย่ำเทอร์มินัลที่โปรโตควบคุมอยู่

 

หน้าจอได้แตกเป็นเสี่ยงๆ จนชิ้นส่วนกระจายไปทั่ว

 

 

 

「แกนกลางของจริงอยู่ที่อื่นเหรอ ฝีมือของหมอนั่นสินะ? 」

 

「มาทำกับโปรโตได้นะแก……!」

 

「จะโวยวายอะไรกันไม่ใช่จะตายสักหน่อย」

 

 

ฮิลด้ายิ้งออกมาอย่างเป็นมิตร ไม่สิอาจจะเป็นเพราะเจ้าของร่างนี่ก็ได้เลยรู้สึกงั้น ก่อนจะย่อตัวลงมาเอามือจับแก้มของฉันเอาไว้

 

 

 

「อึก……!」

 

「เธอนี่โชคดีจังเลยนะ ที่ได้เจอโอเมก้าที่ดี」

 

「หมายความว่ายังไงกัน!? 」

 

「ก็หมายความว่าฉันถูกทรยศยังไงล่ะ รู้หรือเปล่าว่ามันรู้สึกแย่ขนาดไหน」

 

 

ในขณะที่ฮิลด้ากำลังจิ้มแก้มของฉันไปมาภายในใจของฉันก็ทำได้เพียงตกตะลึงกับคำพูดของเธอ

 

ทรยศ…?!

 

ฉันเองก็รู้ว่าดาวเคราะห์ดวงอื่นเองก็มีอัลฟ่ากับโอเมก้า แต่เข็มขัดปรสิตที่มีอัลฟ่าสิงอยู่ในตัวเด็กคนนี้ถูกโอเมก้าของดาวเธอหักหลัง?!

 

 

 

「ฉันละอิจฉาจริงๆ ทำไมกันนะ ทำไมถึงไม่ใช่ฉันแต่เป็นเธอ」

 

 

อารมณ์ที่เธอแสดงออกมาช่างดูซับซ้อนต่างจากน้ำเสียง

 

ช่างแตกต่างกับพฤติกรรมที่แสดงออกว่าขี้เล่นของเธอ ไม่น่านักเธอก็สลัดฉันทิ้งแล้วเดินไปอยู่ข้างๆ คัตสึมิที่นอนบนเตียง

 

 

「ฉันอยากจะเห็นใบหน้าของเธอจริงๆ สักครั้งมานานแล้ว คัตสึกิ ชิราคาวะคุง ไม่สิ คัตสึมิ โฮมุระคุง」

 

「ออกไปให้ห่างจากคัตสึมินะ!!」

 

 

แม้ว่าฉันจะตะโกนใส่ไป ฮิลด้าก็หาได้สนแถมเธอยังยิ้มออกมาพลางวางมือไปบนแก้มของคัตสึมิ

 

 

「หากฉันพาเขาไปทั้งแบบนี้จะเป็นยังไงน้า? 」

 

「อึก……!」

 

「ฮ่าๆๆ ล้อเล่นน่า! ฉันไม่คิดจะทำอะไรเลวร้ายแบบนั้นหรอก อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้สิ เดี๋ยวคนอื่นก็มองว่าฉันนิสัยเสียหมด」

 

 

ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย

 

แต่ที่รู้แน่ๆ คือยัยนี่ นิสัยเสียสุดๆ

 

ไม่งั้นคงไม่ยิ้มออกมาได้ซาดิสม์ขนาดนี้

 

 

「หรือว่าแกกำลังวางแผนจะยึดร่างคัตสึมิ!」

 

「โถ เป็นไปไม่ได้หรอก ถ้าฉันพยายามสิงร่างเขา ฉันนี่แหละจะเป็นฝ่ายแพ้ซะเอง」

 

「……เอ๋? 」

 

 

ฉันลืมความโกรธของตัวเองไปชั่วขณะเพราะคำพูดของเธอ

 

ฮิลด้ามองคัตสึมิและพูดออกมาต่อ

 

 

「สิ่งที่ฉันทำมันไม่ได้ทรงพลังขนาดว่ายึดร่างอะไรนั่นหรอก ต้องบอกว่าเข้ากันได้น่าจะเหมาะสมกว่า ฉันมั่นใจว่าหากได้ใช้ชีวิตอยู่กับเขาสักหน่อย ก็คงพอไหวแหละ」

 

「……」

 

「แต่ถึงตอนนี้จะคุมร่างเขาไม่ได้ฉันก็ไม่คิดจะฆ่าเขาหรอกอย่างน้อยก็วันนี้ เพราะเป้าหมายแรกคืออยากจะมาเห็นหน้าเฉยๆ นี่นา」

 

 

ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าฮิลด้าต้องการอะไรกันแน่

 

แค่อยากจะเห็นหน้าใครสักคน มันจำเป็นต้องสังเวยพวกพ้องทิ้งเลยเหรอ?

 

 

 

「แกทำไปเพื่ออะไรกันแน่……」

 

「ก็แบบว่ามันเป็นครั้งแรกเลยนี่นา」

 

 

ฮิลด้าตอบกลับอย่างสบายๆ ก่อนหันหน้ามาหาฉัน

 

เมื่อสังเกตเข้าไปในดวงตาของเธอ มันช่างดูมืดมนราวกับรวมอารมร์ด้านลบทุกอย่างเข้าไว้ด้วยกัน

 

 

「เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้าใจความรู้สึกจริงฉันอย่างแท้จริง」

 

「……หา!」

 

น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไป

 

บรรยากาศที่ดูสบายๆ ก็กลายเป็นนิ่งสงบ

 

「รู้ไหมว่าฉันต้องร้องไห้มาแล้วกี่ครั้ง? ความเดือดดาลที่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ ความทุเรศที่ต้องรับบทเป็นพวกโง่ ใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมายเป็นเข็มขัดที่ว่างเปล่ากับร่างกายที่หยิบยืมมา」

 

 

ฮิลด้าพูดอะไรที่ฉันไม่สามารถทำความเข้าใจได้ออกมา

 

จากนั้นเธอก็มองไปยังคัตสึมิและลูบแก้มของเขา ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบงันนี้ฉันเดาไม่ออกเลยว่าเธอคิดอะไรอยู่

 

 

 

「เมื่อฉันมองเข้าไปในจิตใจของเขา ร่างของฉันถึงกับสั่นสะท้าน หัวใจของฉันเหมือนได้รับการเติมเต็ม…ทว่าสายไปแล้ว สุดท้ายเขาก็เจอฉันช้าไป」

 

「สายไป……? 」

 

「มันสายเกินไปแล้วที่จะช่วยเหลือตัวฉัน ทว่าหากตัวฉันจะต้องถูกทำลายลง ก็อยากจะถูกทำลายด้วยมือของเขานี่แหละ」

 

「หา!? 」

 

 

 

อะไรของยัยนี่กัน……!?

 

จุดประสงค์ของฮิลด้าคือการฆ่าตัวตายเหรอ!!

 

 

 

「หากจะมีใครสักคนมาหยุดฝันร้ายของฉันคนคนนั้นก็ควรจะเป็นคนที่เข้าใจฉัน ไม่ใช่ท่านผู้นั้น ไม่ใช่พวกระดับสูง ไม่ใช่จัสติสครูเซเดอร์ แต่เป็นในมือของโอเมก้า….」

 

 

 

ชัดเจนแล้วว่าฮิลต้าต้องการจะฆ่าตัวตาย เธอแสวงหาจุดจบของตัวเอง และมันเป็นความปรารถนาที่แสนบิดเบี้ยวเหลือเกิน แถมคนที่ถูกเธอเลือกยังเป็นคัตสึมิ

 

 

 

「อย่ามาล้อกันเล่น! จะลากคัตสึมิมาจมอยู่กับความปรารถนาไร้สาระของเธอทำไมกัน!」

 

「ฮ่าๆ มันสายไปแล้ว เธอจงอยู่เฉยๆ แล้วเฝ้ามองดูความสิ้นหวังที่จะเกิดขึ้นเสีย เพราะสุดท้ายเธอก็เหมือนกับฉัน…..อัลฟ่าผู้ไร้พลัง ที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย」

 

『SCREAM DRIVER』

 

 

ก่อนที่ฉันจะรู้สึกตัวฮิลด้าก็ทำการแปลงร่างอีกครั้ง

 

 

『BE STEEPED IN VISE……』

 

 

ควันพิษได้ปกคลุมร่างของเธอ ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนเป็นไรเดอร์ร่างที่เคยจับฉันล็อกเอาไว้

 

ชุดเกราะสีชมพูที่มีหนามอันแหลมคมงอกออกมา พร้อมกับท่อที่พ่นควัน

 

ส่วนที่ยื่นออกมาแหลมคมคล้ายกับหางแมงป่องปรากฏขึ้นตรงแขนขวา เมื่อการแปลงร่างเสร็จสิ้นไอที่ถูกพ่นออกมาจากร่างของเธออีกครั้ง

 

 

 

『SCREAM……SCREAM……SCREAM!!』

 

『POLLUTION……』

 

 

 

「เฮ้อ ค่อยรู้สึกสดชื่นหน่อย」

 

 

สายตาของฮิลด้าตอนนี้ที่ฉันสัมผัสได้คือความมุ่งร้าย การกระทำของเธอเหมือนกับว่าแค่อยากจะเล่นสนุก เธอเหลือบไปมองตรงหน้าต่างด้านหลังก่อนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

 

 

「ฟุฟุ ดูเหมือนจะโดนเจอตัวแล้วสิ เอาเป็นว่าคงต้องลากันแค่นี้ก่อน บ๊ายบาย」

 

『FEAR STEAM GUN』

 

「คึก……!」

 

 

ปืนขนาดเล็กที่สามารถถือได้ด้วยมือข้างเดียวปรากฏขึ้น ก่อนที่เธอจะเขย่ามันไปมาแล้วเหนี่ยวไก

 

ฉันพยายามจะโดดหลบตามสัญชาตญาณ ทว่าสิ่งที่ออกมาจากปากกระบอกปืนกลับเป็นควันสีชมพู

 

มันค่อยๆ หมุนวนอยู่รอบร่างของฮิลด้า ก่อนที่เธอจะหายไป เหลือเพียงฉันกับคัตสึมิ

 

 

 

「คัตสึมิ……」

 

 

บางครั้งความเห็นอกเห็นใจ ความอ่อนโยนที่เขามีก็ไม่ได้เกิดประโยชน์แต่เพียงอย่างเดียว

 

บางครั้งมันก็ดึงดูดเอาสิ่งมีชีวิตความคิดบ้าๆ อย่างฮิลด้าเข้ามาหาด้วย

 

 

 

 

「คัตสึมิ นายรีบจำฉันให้ได้สักทีเถอะ……」

 

สภาพจิตใจของฉันอ่อนล้าเสียจนฉันเผลอพูดเรื่องแปลกๆ ออกมา

 

แต่คำตอบที่ฉันได้รับมีเพียงความเงียบงัน

 

***

711：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ม า แ ล้ ว จ้ า อั ศ วิ น ข า ว จั ง

 

 

712：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เอ็งจะแพร่ลัทธิให้ชาวบ้านสับสนเหรอฟะ

 

 

 

713：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

……จัดมาดิ๊เบิ้มๆ อ่ะ……!

 

 

 

714：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

ณ สถานที่อันแสนห่างไกล เหล่าผู้คนได้ตรัสรู้ถึงสัจธรรมของชีวิตเมื่อสิ่งนั้นปรากฏ

 

สามเหลี่ยมศักดิ์สิทธิ์ของอัศวินขาวสุดยอด

 

 

715：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

ปิดเทอมฤดูร้อนแล้วเด็กมันเยอะวุ้ย

 

 

 

716：ไม่ระบุชื่อ

 

 

หากความจริงที่ว่าอัศวินขาวคุงคืออัศวินขาวจัง ฉันจะขอตามติ่งทุกชาติไป…

 

 

 

717：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทำไมไอ้เจ้าพวกนี้ถึงคิดวา อัศวินขาวคุง = อัศวินขาวจังฟะ…..

 

718：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

＞＞715

 

นี่เดือนกันยาแล้วไอ้ชาย

 

ตื่นๆ

 

(ref : ปิดเทอมหน้าร้อนญี่ปุ่นมันถึงสิงหา)

 

719：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อัศวินขาวเป็นตัวอะไรกันฟะ

 

โดนน้ำร้อนราดแล้วกลายเป็นสาวน้อยหรือไง?

 

 

 

 

720：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อาจจะโดนคำสาปให้กลายเป็นสาวน้อยก็ได้นะเออ

 

 

721：ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกเอเลี่ยนที่สลับเพศหรือเปลี่ยนเพศเป้าหมายได้ก็ใช่จะไม่มีสักหน่อย

 

 

 

 

722：ไม่ระบุชื่อ

 

 

มันก็เหมือนกับการกลายร่างของทากทะเลไปสู่ปลิงทะเลนั่นแหละ ตามได้ในทมิสต้าของอาจารย์ทัตสึโอะ (ref : คนเขียนหนังสือเกี่ยวกับปลิงทะเล)

 

 

 

723：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อันที่จริงปลิงทะเลกับทางทะเลโดยพื้นฐานมีความใกล้เคียงกันนะ

 

ฟิลก็เหมือนปลิงกับทากปกติแหละ

 

 

724：ไม่ระบุชื่อ

 

 

โห้ยๆ พวกเอ็งจะร่ายคาถาอัญเชิญอิตานักสมุทรศาสตร์มาหาน้องปลิงทะเลของมันเหรอฟะ

 

 

 

725：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ตามต่อได้ที่ทมิสของอาจารย์ทัตสึโอะ

 

 

ว่าแต่กลับมาหาอัศวินขาวจังก่อนไหม

 

บอสใหญ่ปรากฏตัวออกมาแบบนี้ พวกเอ็งถวายแฟนอาร์ตกันมาวะ

 

ขอแบบแซบๆ สายหนวดอ้ายก็บ่ติด

 

อันที่จริงฉันอยากได้ภาพของโปรโตจังร่างคนนิดหน่อยแฮะ ไม่ได้สิ ห้ามใจไว้ตัวฉันที่เป็นสาวกแห่งปลิงทะเลเอ๋ย!

 

 

 

726：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

＞＞725

 

จัดมาดิ๊

 

 

ตั้งแต่วันนี้ไป ข้าคือทีมทากทะเล

 

 

ตอนนี้กำลังปั่นภาพอัศวินขาวจังอยู่

 

 

 

727：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

หัวจะปวดกับไอ้พวกนี้

 

 

 

728：ไม่ระบุชื่อ

 

＞＞725、726

 

 

เอ่อ…พวกเอ็งนี่นะ…

 

ว่าแต่ปลิงทะเลกับทากทะเลต่างกันยังไงครับจารย์?

 

 

729：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

ตรัสรู้กันถ้วนหน้า……（ขนลุกจัด）

 

 

 

730：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อันที่จริงอาจจะเป็นคนละคนกันก็ได้ที่อยู่ข้างใน

 

คราวนี้เป็นการต่อสู้ในเมือง จากที่ดูผ่านไลฟ์ก็เห็นได้ชัดแล้วนะว่าอัศวินขาวจังสู้ไม่เก่งเลยสักนิด

 

 

731：ไม่ระบุชื่อ

 

 

หยาบคายเจ้าคนต่ำช้า แค่น่ารักก็พอแล้วป่ะ (สงบไว้เจ้าหนูของฉัน)

 

 

 

732：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ความรู้สึกเหมือนซื้อคอมแรงมาละใช้งานเกมภาพกากเอาซะรู้สึกไม่คุ้มเลยวุ้ย

 

 

733：ไม่ระบุชื่อ

 

 

Sigma Saber นี่เสียงดังชะมัด ชวนให้นึกถึงพวกเฮย์เซย์เลย

 

ละ DX Sigma Saber จะมากี่โมง?

 

 

 

734：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ค่อนข้างจะมีความเป็นไปได้สูงที่ชิโระจังจะสามารถใช้ได้กันหลายคน ดังนั้นฉันมองว่าคนที่ใช้อยู่น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับอัศวินขาวคุงพอสมควร

 

735：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อัศวินขาวคุงมีครอบครัวแล้วเหรอ…?

 

นึกว่าจะเป็นหมาป่าเดียวดายไปตลอดชาติซะอีก

 

 

 

736：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ในตอนแรกไม่ได้มีการเปิดเผยว่านอกจากพวกจัสติสครูเซเดอร์กับอัศวินขาวแล้วมีใครบนโลกนี้ที่สามารถเข้ากันได้กับอุปกรณ์แปลงร่างอีก แต่ก็นั่นแหละของแบบนี้ไม่ลองก็ไม่รู้

 

 

มันจะต้องมีอะไรสักอย่างในกอไผ่แน่นอน

 

 

737：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ใช่แล้วมันต้องมีอะไรสักอย่าง เหมือนกับที่ทำไมพวกเอเลี่ยนมันบุกมาได้ทุกวี่ทุกวัน

 

 

 

 

738：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อย่าบอกนะว่าจะมีตัวละครนางเอกลับโผล่มาอีกคน เทียร์ลิสได้เวลาเปลี่ยน

 

 

 

739：ไม่ระบุชื่อ

 

 

บลูกับเยลโล่จะรักษาลำดับได้หรือไม่?!

 

ส่วนเรด จะกลับมาจากการหลุดวงโครจรหรือเปล่า!!

 

อันดับหนึ่งหน้าใหม่ไฟแรงแซงทุกโค้งมาแล้ว!!

 

 

 

740：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไม่มีใครอยู่เหนือโปรโตจังกับชิโระจังได้หรอก (หยั่มมา)

 

 

741：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไอ้เอเลี่ยนนั่นมันตะโกนเรียนอัศวินขาวขณะโจมตีอพาร์ตเมนต์ มีความเป็นไปได้นะว่าจริงๆ แล้วอัศวินขาวอาศัยอยู่ที่นั่น

 

นอกจากนี้ก็มีพวกคนของจัสติสครูเซเดอร์ออกมาสาดกระสุนใส่มันเพื่อยื้อเวลาจากรอบๆ นั้นด้วยสิ

 

 

 

 

742：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เออ ก็จริง 5555

 

743：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ถึงจะรู้ที่อยู่แต่ถ้าทำอะไรแปลกๆ อาจจะมีชายชุดดำมาถึงหน้าบ้านคุณ……。

 

 

 

744：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

เปลี่ยนเรื่องเถอะขอร้อง

 

 

 

745：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฉันเข้าใจนะว่าพวกนายอยากรู้เกี่ยวกับตัวตนจริงๆ ของเขา

 

แต่ขอร้องเลย รู้ไปก็มีแต่จะเกิดปัญหาตามมาเป็นหางว่าว

 

 

 

746：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เอ่อ ยังไม่เห็นว่ามีใครพูดถึง แต่ไม่คิดกันบ้างเหรอว่าเรดได้ทำพิธีรับน้องให้กับอัศวินขาวจังไปแล้วน่ะ?

 

 

 

747：ไม่ระบุชื่อ

 

 

รับน้องสยองขวัญจัด!!

 

 

 

748：ไม่ระบุชื่อ

 

 

สภาพอาบเลือดแบบเดียวกันเป๊ะกับตอนอัศวินขาวคุง

 

 

 

749：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทุกครั้งที่เห็นฮีโร่สาวคนนี้โผล่มาตูนึกว่าดูหนังสแลชเชอร์อยู่ เอาจริงดิ?

 

ท่าทางเรดจะกลายเป็นอัศวินดำคุงคนที่สองไปแล้วโดยสมบูรณ์

 

 

750：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เธอก็เป็นเพียงเด็กสาวที่พยายามอย่างเต็มที่ในส่วนของอัศวินดำคุงน่า

 

 

751：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อย่าไปล้อเธอให้มากเลยสงสารเธอหน่อย ตอนนี้ไม่มีใครน่าเชื่อถือได้เท่าเธอแล้วนา

 

ถึงจะสยองจริงก็เถอะ

 

 

 

752：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ท่าทางอัศวินขาวจังกับเรดจะรู้จักกันด้วยสิ แต่เปิดฉากครั้งแรกได้สยองชะมัด (เสียงสั่น)

 

 

 

 

753：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

ย้อนไปดูภาพบลูกับเยลโล่เองก็สยองไม่แพ้กันนะ ที่โดนเจ้าเอเลี่ยนน้ำแข็งนั่นขโมยวันหยุดฤดูร้อนไป

 

 

754：ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกเอเลี่ยนคงเหวอน่าดูที่รู้ว่าอัศวินดำกับอัศวินขาวคือคนเดียวกัน

 

 

755：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฉันว่าพักหลังๆ มานี้อัศวินขาวเหมือนจะไม่ค่อยซ่อนตัวตนได้ดีเท่าตอนเป็นอัศวินดำแล้วนา

 

แบบนี้คนใกล้ตัวมีหวังรู้กันหมดไหมเนี้ย

 

 

 

756：ไม่ระบุชื่อ

 

 

จะเกิดอะไรขึ้นกันนะถ้าตัวตนจริงๆ ของเขาถูกเปิดเผย

 

 

 

757：ไม่ระบุชื่อ

 

 

บางทีอาจจะดูเป็นคนธรรมดาจนน่าแปลกใจเลยก็ได้

 

ไม่ก็เป็นเด็กเบียว

 

 

758：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ถึงตัวตนจริงๆ ของเขาจะถูกเปิดเผยแต่ฉันเชื่อว่าทุกคนไม่น่าจะไปสร้างความเดือดร้อนอะไรให้เขานะ

 

คงไม่อยากให้เขาต้องมาปวดหัวเพิ่มหรอก

 

 

 

 

759：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อดีตของเขาก็คงน่าเศร้าพอแล้วอย่าหาทำเลย

 

 

760：ไม่ระบุชื่อ

 

 

บางทีถ้าตัวจริงของเขาโผล่ ประวัติศาสตร์อันดำมืดในอดีตอาจจะโดนขุดมาด้วย

 

แอบอยากเห็นอัศวินขาวคุงบิดตัวไปมาด้วยความอับอายแล้วสิ

 

***

 

ดูเหมือนว่าอัศวินขาวจะได้พลังใหม่หลังจากสู้กับดาราเยือกแข็งอาริสต้า

 

นั่นคือเรื่องที่ฉันได้ยินมาจากฮิลด้า

 

ความจริงที่ว่าเขาสามารถเอาชนะพวกลำดับ 30 ได้อย่างง่ายดาย พลังของเขาตอนนี้คงเทียบกับฉันได้แล้วแน่ๆ

 

 

「……」

 

 

ตอนนี้เหล่าลำดับแห่งดวงดาราได้มาอยู่บนโลกกันเป็นจำนวนมาก ทางฉันเองก็กำลังเดินอยู่ที่ทางใต้ดินของเมืองที่มนุษย์โลกอาศัยกันอยู่

 

ระหว่างที่เดินไปตามทางเดินอันมืดมิด ความสงสัยก็วนเวียนไปมาในใจฉัน

 

 

 

“มีเหตุผลอะไรที่เธอถึงต้องเอาคนอื่นมาเป็นที่ตั้งเพื่อทะเลาะกับใครล่ะ”

 

 

ฉันไม่เข้าใจคำพูดของซันนี่ ลำดับแห่งดวงดาราหลักเดียวที่พูดกับฉัน

 

เหตุผลที่ฉันต้องต่อสู้เหรอ

 

เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจในคำตอบ

 

 

「เหตุผลที่ฉันต้องสู้」

 

 

เพราะความอิจฉาในตัวอัศวินขาว

 

ทั้งที่ฉันควรจะใช้อารมณ์ที่อยู่ภายในอกขับเคลื่อนต่อในการจัดการกับอัศวินขาว

 

แต่เขาก็ช่างสมเป็นนักรบชั้นยอด

 

แม้จะอยู่ในสภาวะที่ปางตายแทบไร้โอกาสชนะ เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ละเกือบจะเอาชนะฉันได้จริงๆ

 

หัวใจของฉันในจังหวะนั้นมันสั่นสะท้านไปหมดแล้ว

 

 

——ดูแกจะกังวลนะ คอสโม่

 

「ทะ ท่านรูอิน…ขออภัยด้วยค่ะ」

 

 

ฉันได้ยินเสียงของท่านรูอินดังขึ้นมาในหัว ก่อนจะพูดขอโทษ

 

 

 

——แกอยากจะทำอะไรต่อล่ะ? ฆ่าอัศวินขาวทิ้งเหรอ?

 

「……」

 

——จะแสดงคุณค่าให้ฉันเห็นอีกไหม?

 

 

การต่อสู้ครั้งก่อนฉันตั้งใจจะฆ่าเขาจริงๆ

 

แต่ตอนนี้เหมือนรู้สึกว่าไม่มีประโยชน์ที่จะทำแบบนั้นแล้ว

 

「ฉันไม่เข้าใจค่ะ」

 

——……。หืม?

 

 

มันไม่ใช่เรื่องที่สมควรเลย ที่จะพูดกับท่านรูอินแบบนี้

 

แน่นอนว่าฉันพร้อมรับการลงโทษจากท่าน

 

 

 

「ฉันอยากจะเอาชนะเขาค่ะ แต่…ไม่ใช่แค่การชนะทั่วไป」

 

——หือ

 

「ชัยชนะที่ฉันต้องการคือชัยชนะที่ไม่เหลือโอกาสให้อีกฝ่ายได้ขัดขืน ชัยชนะที่ไม่มีใครสงสัยหรือตั้งคำถามกับฉันในชัยชนะที่ฉันได้มา…ฉันต้องการชัยชนะแบบนั้นค่ะ」

 

 

ฉันไม่ต้องการชัยชนะที่ได้มาเพราะโชคช่วย

 

ฉันต้องการชัยชนะที่ฉันเห็นว่าสมควรได้

 

 

 

——งั้นก็ทำตามที่แกต้องการเถอะ

 

「คะ……? 」

 

——หากนั่นคือสิ่งที่แกเลือกฉันก็ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดอีก

 

「ท่านรูอิน? 」

 

 

สิ้นเสียงนั้น ท่านรูอินก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีก

 

ท่านจะผิดหวังในตัวฉันหรือเปล่านะ….

 

…แต่ก็คงไม่แปลกเพราะฉันดูเหมือนจะไม่เด็ดขาดอะไรเลยสักนิด

 

 

 

「แต่ความอัปยศจะถูกชำระด้วยชัยชนะ..…」

 

 

สิ่งที่ฉันต้องทำตอนนี้คือต่อสู้และเอาชนะเขาอย่างมีเกียรติ

 

ฉันระงับความกังวลที่อยู่ภายในใจ ก่อนเดินต่อเพื่อตรงไปยังห้องวิจัยใต้ดิน

 

พอไปถึงก็พบว่ามีแคปซูลขนาดใหญ่และเครื่องจักรจำนวนมากกำลังทำงานอยู่ โดยมีชายร่างใหญ่ยืนเฝ้า

 

 

 

「มาสายนะ 67」

 

「เรียกฉันมามีอะไร เกาส์」

 

 

ลำดับที่ 44 เกาส์

 

ชายที่เรียกตัวเองว่าเป็นนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะที่สุดในหมู่ลำดับแห่งดวงดารา ฉันแอบหงุดหงิดนิดหน่อยกับท่าทีของเขาก็เลยถามถึงธุระไปเลย

 

 

「ก็แค่อยากจะให้เธอมีส่วนร่วมกับแผนของฉันนิดหน่อยน่ะ」

 

「……อยากจะยืมมือฉันเหรอ? 」

 

「ไม่ ม่ายๆๆๆ ไม่ใช่แบบนั้นเลย」

 

 

เกาส์ส่ายหน้าไปมาซะเหมือนแกล้งทำ

 

ฉันละไม่ชอบหน้าไอ้หมอนี่ชะมัด

 

คนที่ขโมยเอาสิ่งประดิษฐ์ของคนอื่นเพื่อมาสร้างเป็นของตัวเอง

 

เนื้อแท้ของมันเน่าเฟะจนแทบอ้วก

 

 

 

「ฉันอยากจะให้เธอเป็นผู้ชม มองดูแผนการของฉันที่ดำเนินไป!」

 

「ฉันเนี่ยนะ? บอกไว้ก่อนว่าฉันไม่คิดจะเป็นลูกน้องแก」

 

「เรื่องนั้นฉันรู้ดี! แต่ที่ฉันต้องการน่ะคือตัวเธอที่ใช้ผลงานของโกลดี้ ไอ้คนที่แสนน่ารังเกียจนั่น! เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าผลงานใครเหนือกว่ากัน!!」

 

「ฉันไม่เข้าใจที่แกพูดเลยสักนิด」

 

 

อะไรของหมอนี่?

 

อันที่จริงมันไม่ใช่สายต่อสู้เลยด้วยซ้ำ

 

เพราะความสามารถของมันคือการทำของจีนแดดมาปล่อย

 

 

 

「ลำดับที่ 67 ระหว่างนั้นเธอไปสู้กับอัศวินขาวก็ได้」

 

「……หือ!? 」

 

 

ถึงไม่ต้องบอกนั่นก็คือเป้าหมายตั้งแต่แรกของฉันอยู่แล้ว

 

 

「ทางฉันจะเป็นฝ่ายรับมือกับพวกจัสติสครูเซเดอร์ ดังนั้นเชิญเธอไปฆ่าแกงกับอัศวินขาวตามใจชอบได้เลย」

 

「เป้าหมายของแกคืออะไรกันแน่」

 

「ก็บอกไปแล้วนี่ว่าอยากได้ผู้ชม」

 

 

ไม่เข้าใจว่ามันกำลังพูดอะไรของมันอยู่

 

ผู้ชม? อะไรกัน?

 

 

「ผลงานชิ้นเอกของโกลดี้ และผลงานที่ฉันออกแบบจะได้ปะทะกันและเธอจะเป็นพยานในการพิสูจน์」

 

「……ผลงานของแก? 」

 

「ใช่แล้ว ผลงานของฉัน」

 

 

เกาส์เปิดแคปซูลอันหนึ่งที่อยู่ด้านหลังเขา

 

ภายในนั้นมีชุดสูทสีทองใส่เอาไว้

 

จากดีไซน์และการออกแบบนี้เป็นสิ่งที่โกลดี้เคยสร้างขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

 

 

「SAGITTAEIUS สิ่งที่มันพยายามจะทำลายทิ้งไปพร้อมกับห้องทดลองของฉัน อึก โถ่เว้ย คิดถึงใบหน้าของมันในตอนนั้นทีไรก็อยากจะฆ่ามันให้ได้จริงๆ …!!」

 

「……」

 

 

พอจะเข้าใจเหตุผลที่มันชวนฉันแล้ว

 

แต่ถึงจะมีอะไรแอบแฝงฉันก็ไม่สนหรอก

 

 

 

 

「ก็ได้ ฉันรับปาก」

 

「คิดไว้แล้วว่าเธอต้องพูดแบบนี้」

 

「แต่แกจะรับมือกับจัสติสครูเซเดอร์ไหวเหรอ ถึงจะใส่สูทนี้ออกไปงัดอีกฝ่าย แต่ฉันไม่มีภาพที่แกจะเอาชนะมันได้เลยนะ」

 

 

ถึงจะแอบพูดแรงแต่นี่เรื่องจริง

 

เพราะ 3 สาวแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ

 

 

「เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา!!」

 

 

เกาส์พูดออกมา ก่อนจะเปิดแคปซูลอีกหลายอันตรงหน้าให้ฉันได้เห็น

 

สิ่งที่เก็บเอาไว้ภายในนั้นคือร่างของสัตว์ประหลาดที่ฉันไม่เคยเห็น

 

แต่อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าร่างพวกนี้ไม่ใช่พวกที่อยู่ในลำดับแห่งดวงดาราหรือสิ่งมีชีวิตจากดาวเคราะห์ดวงอื่น โดยพวกมันแต่ละตัวกำลังถูกแช่ไว้ด้วยของเหลวบางอย่างเหมือนกับรอวันปลุกให้ตื่น

 

 

 

「พวกนี้มันอะไร……」

 

「สัตว์ประหลาดของดาวโลก・・・・・」

 

 

 

……หา?

 

 

 

「สัตว์ประหลาดของดาวโลก…? แล้วแกสร้างมันขึ้นมาได้ยังไง? 」

 

「นักวิทยาศาสตร์ที่พยายามเข้าถึงความรู้ต้องห้ามน่ะมันมีอยู่ในดวงดาวทุกดวงอยู่แล้ว ดาวนี้เองก็เช่นกัน มีองค์กรบางแห่งพยายามเก็บร่างกายและเลือดเนื้อของสัตว์ประหลาดพวกนี้เอาไว้วิจัยเอง…ฉันก็แค่ไปเอามาจากที่นั่น」

 

เกาส์พูดออกมาอย่างภูมิใจก่อนจะสัมผัสแคปซูลที่มีสัตว์ประหลาดรูปร่างเหมือนทากอยู่ภายใน

 

แปลว่าไอ้ที่เรียงกันเป็นตับนี่คือสัตว์ประหลาดของดาวโลกหมดเลยสินะ

 

 

 

「ด้วยเทคโนโลยีของฉัน การสร้างร่างโคลนจากเนื้อเยื่อของพวกมันไม่ใช่เรื่องยากเลย แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่ง รวดเร็วและมีพลังทัดเทียมกับตอนที่พวกมันมีชีวิตอยู่….อ้า…อ้าาา…แอบจะรอชมไม่ไหวแล้ว」

 

「……เสียสติไปแล้วสินะแกน่ะ」

 

「หากไม่เสียสติ ก็ไม่มีทางเป็นนักวิทยาศาสตร์ได้หรอก แต่ที่เป็นปัญหามากที่สุดก็คงจะเป็นสัตว์ประหลาดโกสนี่ เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดชะมัดแถมความสามารถของมันก็เข้าขั้นโกงสุดๆ!! สามารถแปลงร่างเป็นคนที่ตายไปแล้วด้วยเหรอ…..มันเกินกว่าคำว่าสัตว์ประหลาดไปแล้ว ฮ่าๆ!!」

 

 

บอกตามตรงว่าฉันรับมือกับความบ้าของไอ้หมอนี่ไม่ไหว พอเสร็จธุระก็เลยออกมาทันที

 

ทว่าเกาส์ก็ยังคงหัวเราะต่อไปโดยไม่สนใจฉันที่จากมา

 

 

…ก็ไม่รู้หรอกนะว่าสัตว์ประหลาดของดาวโลกมันจะแน่สักแค่ไหน แต่การต่อสู้ของฉันกำลังรอฉันอยู่

 

 

 

—— (แผนทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีสินะ ฝากแกด้วยล่ะ)

 

「ครับ ได้เลยครับ!! ให้เป็นหน้าที่ของผมผู้นี้เอง!!」

 

 

ไอ้หมอนี่โวยวายชะมัด

 

จะฝากแผ่นหลังให้ได้หรือเปล่าเนี่ย?

 

————-

Note 1 : อันที่จริงคอสโม่ใช้คำเรียกแทนตัวเองว่าผม(boku) แต่ผมใช้ฉันแทนเพราะตอนพูดกับรูอินมันมี ค่ะ มาด้วยอ่านละไม่เข้ากันแปลกๆ ถ้าไม่ติดกันเดี๋ยวหลังจากนี้จะเปลี่ยนให้ // ตอนหน้า ความทรงจำที่ไม่ควรเตะต้อง เป็นตอนยาวติดกันหลายตอนดังนั้นผมจะลงรวดเดียวนะครับเพื่อไม่ให้(ตัวเอง)ค้าง

Note 2 : ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code