พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 81 ไม่มีใครแย่งเขาไปจากฉันได้
ตอนที่ 81
ไม่มีใครแย่งเขาไปจากฉันได้
หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบกุญแจรถขึ้นมาและมองตรงไปที่เธอ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึง หากเธอไม่เห็นด้วย เขาก็จะต้อนเธอให้จนมุมจนถึงรุ่งสางเลยใช่ไหม?
เธอไม่สามารถต้านทานเขาได้และไม่มีทางเลือกอื่น “ก็ได้ค่ะ”
ครั้งนี้มู่อวี้เฉิงเป็นคนขับรถเอง หลังจากขึ้นรถมาแล้วทั้งสองนิ่งเงียบจนบรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความลำบากใจที่ยากจะอธิบาย
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งนิ่งจนผล็อยหลับไป
หลังจากนั้นไม่นาน เบนท์ลีย์คันสีดำก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวมาจอดที่หน้าประตูชุมชน
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูสันกรามของอีกฝ่ายและบอกลา “ฉันไปก่อนนะคะ”
“อืม”
ทันทีที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลงมารถ น้ำเสียงสดใสก็ดังมาจากทางด้านหลัง “หม่ามี้กลับมาแล้ว!”
เสี่ยวเป่ารีบวิ่งออกมาด้วยความเร็วสูง โยนสเก็ตบอร์ดอันหวงแหนทิ้งและกระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว
เยี่ยชวงที่อยู่ไม่ไกลนักเดินตามมาเก็บสเก็ตบอร์ด
เสี่ยวเป่ากับถงเหมี่ยวเหมี่ยวกอดกันหัวเราะคิกคัก “หม่ามี้ ผมกินข้าวเย็นเสร็จแล้วก็เลยลงมาเล็กสเก็ตบอร์ด!”
“จ๊ะ ระวังอย่าให้หกล้มล่ะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวบีบแก้มเขา
ขณะเดียวกันเสี่ยวเป่าเงยหน้าขึ้นและเห็นเบนท์ลีย์คันสีดำค่อย ๆ ลดหน้าต่างลง
ใบหน้าด้านข้างของมู่อวี้เฉิงปรากฏแก่สายตา
“คุณลุงสุดหล่อ!” ดวงตาของเสี่ยวเป่าเป็นประกาย เขาวิ่งเข้าไปหาอย่างมีความสุขรีบเขย่งปลายเท้าจับขอบหน้าต่างและถามว่า “คุณลุงสุดหล่ออยากเข้าไปนั่งเล่นในบ้านเสี่ยวเป่ามั้ย?”
ใบหน้าของมู่อวี้เฉิงดูอ่อนโยนลงเล็กน้อยแต่กลับปฏิเสธ “ไม่ล่ะ”
เสี่ยวเป่าหดมือกลับมาด้วยความผิดหวัง “ก็ได้ฮะ”
ไม่รู้ว่าทำไมมู่อวี้เฉิงถึงไม่สามารถต้านทานอีกฝ่ายได้ เขาเปิดประตูแล้วเดินลงมาลูบหัวเสี่ยวเป่าพร้อมพูดอธิบายว่า “คุณปู่ที่บ้านลุงป่วยกำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ลุงต้องกลับไปดูแลเขาก่อน”
เสี่ยวเป่าแสดงท่าทางกังวล “อา? คุณปู่เจ็บมากมั้ยฮะ? เดี๋ยวสองสามวันพาผมไปเยี่ยมคุณปู่ด้วยนะ ผมจะไปให้กำลังใจคุณปู่!”
มู่อวี้เฉิงยกยิ้มมุมปาก “ได้สิ”
เขามีความรู้สึกว่าไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แต่ผู้เฒ่ามู่จะต้องชอบเสี่ยวเป่ามากแน่
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยืนฟังบทสนทนาระหว่างทั้งสองคนแล้วรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา เธอจึงรีบเดินเข้าไปจับมือของเสี่ยวเป่าและพูดขึ้นว่า “เสี่ยวเป่าอย่าเพิ่งไปรบกวนการพักผ่อนของคุณปู่เลย รอ… รอให้คุณปู่ฟื้นตัวขึ้นก่อนแล้วค่อยไปเยี่ยม”
เสี่ยวเป่าไม่ยอมแพ้
“หม่ามี้ เสี่ยวเป่าไปที่นั่นจะไม่ส่งเสียงดัง! แล้วผมก็อยู่กับคุณลุงสุดหล่อด้วย”
มู่อวี้เฉิงพยักหน้าและพูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก คุณปู่ชอบเด็ก หลังจากเสี่ยวเป่าไปเยี่ยมอาการอาจจะดีขึ้นเร็วกว่าเดิมก็ได้”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง
เธอคงจะไม่ได้หวังให้ผู้เฒ่ามู่ฟื้นตัวช้าใช่ไหม?
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบกลับอย่างคลุมเครือและเดินเข้ามาอยู่ข้างหน้าเสี่ยวเป่า ก่อนจะพูดเร่งมู่อวี้เฉิง “คุณรีบกลับไปที่โรงพยาบาลก่อนเถอะค่ะ ปล่อยให้คุณลุงหลิวอยู่ดูแลคนเดียวไม่น่าจะไหว”
“อืม” มู่อวี้เฉิงมองดูเธอด้วยสายตาลึกซึ้งและหันหลังกลับไป
เบนท์ลีย์คันสีดำขับออกไป
เสี่ยวเป่ากอดต้นขาของถงเหมี่ยวเหมี่ยว “หม่ามี้ ผมอยากไปเล่นตรงนั้น ไปเล่นด้วยกันได้มั้ยฮะ”
“ไปสิจ๊ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มตอบ “หม่ามี้กับพี่เยี่ยชวงจะตามไปดูสิว่าหนูคืบหน้าบ้างหรือยัง”
“ได้เลยฮะ!” เสี่ยวเป่าขึ้นไปเหยียบสเก็ตบอร์ดตัวเล็กด้วยท่าทางตื่นเต้น
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับเยี่ยชวงยืนมองเขาอยู่ไม่ไกลนัก
เยี่ยชวงนึกขึ้นได้ว่ามู่อวี้เฉิงเพิ่งมาส่งถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงถามขึ้นว่า “เมื่อตอนบ่ายคุณเหมี่ยวเหมี่ยวไปเยี่ยมคุณปู่ที่ มู่อวี้เฉิงพูดถึงมาใช่มั้ยคะ?”
“ใช่ คุณปู่แกดีกับฉันมากเลยค่ะ” สีหน้าของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเผยถึงความอบอุ่น
ถึงแม้ว่าครอบครัวของเธอจะไม่ได้นำความสุขมาให้เธอ
แต่ผู้เฒ่ามู่กลับเป็นคนที่ให้เธอได้รู้จักถึงความอบอุ่นของพวกผู้ใหญ่
ดังนั้นเธอจึงเคารพและต้องการตอบแทนเขา
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เยี่ยชวงก็พูดขึ้นว่า “มู่อวี้เฉินเป็นพ่อแท้ ๆ ของนายน้อยใช่มั้ยคะ?”
น้ำเสียงที่มั่นใจบ่งบอกว่าอีกฝ่ายพบแหล่งอ้างอิงข้อมูล
ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกต่อไปเพราะพ่อลูกหน้าตาคล้ายกันมาก
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงียบไปครู่หนึ่งและพยักหน้าท่ามกลางความมืดมิด
ถึงว่าเยี่ยชวงจะสามารถคาดเดาได้แต่เธอกลับยังรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อยเมื่อเห็นคนตรงหน้าพยักหน้า เธอสงบสติอารมณ์ลงและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แล้วทำไมไม่ให้พวกเขารู้จักกันล่ะคะ?”
ถึงแม้ว่านายน้อยจะไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ต่อหน้า ถงเหมี่ยวเหมี่ยว แต่เธอก็รับรู้ได้ว่าเขาอยากจะมีพ่อ
แต่เมื่อพิจารณาจากท่าทางของมู่อวี้เฉิง เขาคงจะไม่รู้ว่านายน้อยคือลูกชายของเขา
เขาไม่สงสัยเลยเหรอ? หรือว่าเขาเข้าใจอะไรผิดไป?
เยี่ยชวงไม่รู้ว่าตัวเองคาดเดาทุกอย่างเกือบทุกต้องแล้ว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำมือและพูดอย่างหนักแน่นว่า “เสี่ยวเป่าเป็นลูกของฉันคนเดียว ไม่มีใครมาแย่งเขาไปจากฉันได้”
เธอหันไปมองเยี่ยชวง “พี่เดาถูกแล้ว เก็บมันไว้เป็นความลับด้วยนะคะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกหวาดกลัวเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างเสี่ยวเป่ากับมู่อวี้เฉิง
“ฉัน… ไม่อยากให้สองคนติดต่อกัน”
เยี่ยชวงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “คุณหนูไม่ต้องกังวลไปค่ะ พี่จะบอกเยี่ยหานให้เขาคอยจับตาดู”
จากนั้นเยี่ยชวงก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
อันที่จริงเธอมีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวซ่อนเร้นอยู่ การไม่รู้จักไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร เพียงแต่นี่จะเป็นการเพิ่มโอกาสให้เจ้านายของเธอ
เช้าวันรุ่งขึ้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินทางไปยังถงกรุ๊ป เธอสั่งย้ายกู้ชิงไปที่นั่นเมื่อคืนก่อนและสั่งการว่า “ไปตรวจสอบที่ดินเขตชานเมืองทางตอนใต้ที”
“ได้ค่ะคุณถง”
เดินทีถงเหมี่ยวเหมี่ยวต้องการให้เซ่าหมิงเวยเป็นคนตรวจสอบเรื่องนี้ แต่เมื่อบ่ายเธอได้รับข่าวจากเขาว่าเขากำลังหมดแรงไปกับการเข้าร่วมกิจกรรมทางสังคม
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากส่งต่อให้กู่ชิงมาจัดการเรื่องนี้แทน
กู่ชิงเป็นคนทำงานมีประสิทธิภาพมาก และนำผลลัพธ์กลับมาให้เธอที่ถงกรุ๊ปในช่วงบ่าย
“คุณถง ทางรัฐบาลวางแผนจะพัฒนามันจริง ๆ ด้วยค่ะ ฉันได้ยินจากแหล่งข่าวมาว่าบริษัทยักษ์ใหญ่ในเมืองเป่ยจะเข้ามารับช่วงต่อ”
นี่เป็นไปตามความคาดหมายของเธอ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามต่อว่า “มีที่ไหนบ้าง?”
กู่ชิงแสดงสีหน้าภาคภูมิใจเมื่อนึกถึงข่าวคราวที่ได้รับมา “ปัจจุบันมีเพียงสองบริษัทใหญ่เท่านั้นที่กำลังแข่งขันกันอยู่ คือ มู่กรุ๊ปกับจิ้นกรุ๊ปค่ะ พวกเขาเป็นบริษัทคู่แข่งและทำการแข่งขันกันมาตลอด ว่ากันว่าตอนนี้เหลือแค่รอดูว่าใครจะได้ที่ดินไป”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้าทั้งที่ภายในใจรู้สึกค่อนข้างชัดเจน
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมมู่อวี้เฉิงถึงรีบเข้ามาหาเธอ
ราคาสี่ร้อยล้านหยวนที่มู่กรุ๊ปเสนอมาค่อนข้างสูง นั่นคงเป็นเพราะเขาเตรียมจะชนะมันในคราวเดียวและไม่ปล่อยให้ จิ้นกรุ๊ปได้มีโอกาสต่อสู้
ช่างกล้าหาญและตรงไปตรงมาจริง ๆ ตรงตามรูปแบบตัวตนเป็นมู่อวี้เฉิง
“โอเค ฉันเข้าใจแล้วค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า “ตอนนี้ยังไม่มีเรื่องอะไร คุณกลับไปที่สตีเฟนก่อนก็ได้ค่ะ”
ถึงแม้ว่าราคาที่มู่กรุ๊ปเสนอมาจะน่าดึงดูดใจมาก แต่เธอก็ยังต้องการคิดให้รอบคอบอยู่ดี
ยิ่งแรงกำลังในการแข่งขันสูงมากเท่าไหร่ มูลค่าของที่ดินก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น และเธอคาดหวังว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่
“ค่ะ” กุ่ชิงพยักหน้าและออกจากห้องทำงานไป แต่หลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็เปิดประตูและเดินกลับเข้ามา
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถาม “มีอะไร?”
“คุณถง คนจากจิ้นกรุ๊ปมาขอเข้าพบค่ะ บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับคุณ”