ตอนที่ 60
คู่หมั้นของเธอ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว้าวุ่นใจมากเมื่อได้ยินคำพูดของผู้เฒ่ามู่
ตลอดห้าปีที่ผ่านมาเธอเอาแต่คิดว่าปัญหาทุกอย่างเกิดขึ้นจากมู่อวี้เฉิง
แต่เพียงคืนเดียวเรื่องทุกอย่างที่เธอรับรู้มากลับกลับตาลปัตร
“คุณปู่ พอดีว่าตอนนี้หนูสับสนมากเลยค่ะ ขอเวลาให้หนูคิดหน่อยได้มั้ยคะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีเจตนาจะพูดต่อ เธอกล่าวอำลาผู้เฒ่ามู่และรีบเดินกลับออกมา
ผู้เฒ่ามู่รู้ดีว่าเธอกำลังรู้สึกแย่จนทนอยู่ต่อไม่ไหวจึงส่งเธอลงมาที่ชั้นล่าง ก่อนจะชำเลืองเห็นมู่อวี้เฉิงนั่งอยู่บนโซฟา
“มันดึกแล้ว ให้อวี้เฉิงไปส่งเถอะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึงอีกครั้งรีบหันไปมองคนที่นั่งอยู่บนโซฟาจนสายตาทั้งสองสบเข้าหากัน
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูกลับเองได้” เธอรีบละสายตาออกและยิ้มปฏิเสธข้อเสนอของคุณปู่
มู่อวี้เฉิงที่อยู่อีกด้านหนึ่งวางเอกสารในมือลง ลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปหาเธอ
“คุณไม่ได้ขับรถมาแล้วจะกลับยังไง?”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดไม่ออก
เดิมทีเธอต้องการนั่งแท็กซี่กลับออกไปหรือโทรหาให้ใครบางคนเข้ามารับ หากแต่เธอพูดออกไปอย่างนั้น ชายชราจะต้องไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน
“เดี๋ยวผมไปส่ง” มู่อวี้เฉิงปิดทางไม่ให้เธอได้ปฏิเสธ คว้ากุญแจรถและเดินตรงไปที่ประตูทางออก
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำได้เพียงเดินตามออกไป
ระหว่างทางพวกเขาตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองและไม่มีใครพูดอะไรออกมา
ดูเหมือนว่าวันเวลาจะผ่านไปช้ามาก
และไม่รู้ว่าใช้เวลานานเท่าไหร่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงมองสังเกตเห็นสถานที่ที่คุ้นเคย
“ขอบคุณค่ะ”
ขณะที่รถยนต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาจอด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดขอบคุณเบา ๆ และเปิดประตูลงจากรถไป
มู่อวี้เฉิงหันไปมองท่าทางของเธอด้วยสีหน้ามืดมน
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันหลังกลับมาเตรียมจะปิดประตู ทว่าสายตาของชายตรงหน้าที่จับจ้องมาดูชัดเจนจนเธอหยุดการกระทำชั่วคราว
“ขับรถระวังทางนะคะ ฉันขอตัวขึ้นไปก่อน”
เธอกลับมามีสติอีกครั้ง พูดบอกเบา ๆ และกลับขึ้นไปบนคอนโด
มู่อวี้เฉิงมองดูแผ่นหลังของเธอจางหายไปแล้วจึงหันหน้ากลับมามองกระจกด้านข้าง เขาเปิดประตูรถและเดินลงมาด้วยสีหน้าเย็นชา
ตอนนี้ดึกมากแล้วทำให้คอนโดมีเนียมทั้งหลังเงียบสงัด
มู่อวี้เฉิงหรี่ตามองรอบ ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ก็ตามมาตลอดทางเลยนี่ ไม่ต้องซ่อนหรอก”
นับตั้งแต่เขาเข้าไปรับถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่สตีเฟนกรุ๊ป คนคนนี้คอยติดตามพวกเขามาตลอดทาง
ก่อนหน้านี้มู่อวี้เฉิงคอยอยู่เคียงข้างถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงไม่ได้ใส่ใจผู้ติดตามคนนี้มากนัก แต่ก่อนที่เขาจะจากไปเขาจะต้องจัดการคนคนนี้เสียก่อน
หลังจากพูดจบ บริเวณโดยรอบก็ยังเงียบสงัด
มู่อวี้เฉิงไม่พูดพร่ำทำเพียงรีบสอยเท้ายาวเดินตรงไปยังมุมมืด
ทันทีที่เข้าเดินมาถึงหัวมุม มือแกร่งก็โผล่ขึ้นมาเหนือศีรษะ
มู่อวี้เฉิงหลบหลีกอย่างรวดเร็วและเบี่ยงตัวไปทางด้านข้างอย่างง่ายดาย
“ใคร?”
คนที่มีทักษะฝีมือขนาดนี้มาติดตามถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำไม?
เยี่ยหานนึกไม่ถึงว่าคนคนนี้จะตามหาที่ซ่อนของเขาจนเจอ ถึงอย่างนั้นเขาไม่ต้องการเข้าไปพัวพันด้วยจึงเตรียมวิ่งหนีจากไป
เขาไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนของตัวเอง
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะตอบสนองอย่างรวดเร็ว มือหนึ่งจับเข้าที่ไหล่ของเขาทันทีที่เขาหันหลังกลับ
เยี่ยหานขมวดคิ้วอย่างหมดความอดทน หันหลังกลับมางอศอกกระแทกเข้ากับหน้าอกของอีกฝ่าย
แต่เขากลับหลบหลีกมันได้อีกครั้ง
เยี่ยหานโจมตีอยู่หลายครั้ง แต่มู่อวี้เฉิงกลับหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย
จนเยี่ยหานรู้สึกประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง
ทักษะฝีมือของเขาอยู่ในลำดับต้น ๆ ขององค์กร แต่ผู้ชายคนนี้กลับไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย
ดูเหมือนว่าคนคนนี้จะอันตรายกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก
เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น เยี่ยหานเริ่มลงมืออย่างไร้ความปรานี
มู่อวี้เฉิงต้องการทราบจุดประสงค์ในการติดตามและไม่มีเจตนาจะต่อสู้กับอีกฝ่าย เขารีบผละตัวออกมาเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทุ่มเทกายและใจในการต่อสู้กับเขา
เยี่ยหานหลบหลีกและวิ่งเข้ามาใกล้เขาภายในชั่วพริบตา
ในที่สุดมู่อวี้เฉิงก็หมดความอดทนยกมือขึ้นมารับหมัดของชายคนนั้นและกดหมัดให้เบี่ยงไปอีกทาง
เยี่ยหานวิ่งเข้าไปหาเขาด้วยแรงกำลังทั้งหมดที่มี ทำให้เกิดความเฉื่อยชาขณะเหวี่ยงตัวเองออกมาจากการจับกุม ส่งผลให้แขนข้างที่ถูกกดเอาไว้เจ็บแปลบ
หลังจากนั้นเขาก็ถูกเตะอัดจนมุมทันที
“บอกมา แกมาตามดูเธอทำไม แล้วใครเป็นคนส่งแกมา”
ถึงแม้ว่าทั้งสองจะติดอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเป็นเวลานาน แต่มู่อวี้เฉิงกลับไม่ได้ดูลำบากใจเลย
เยี่ยหานกัดฟัน ลุกขึ้นนั่งพิงกำลังและสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ “คุณก็ไปถามตัวตนผมจากคุณถงเองสิ ว่าแต่คุณเถอะ คุณเป็นใคร ฝีมือใช้ได้เลยนี่”
เขากับถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้จักกัน
ดวงตาของมู่อวี้เฉิงมืดมนลง หลังจากต่อสู้กับผู้ชายคนตรงหน้า เขาพอจะมั่นใจได้ว่าอีกฝ่ายมีทักษะพอ ๆ กับทหารรับจ้างมืออาชีพ
ตลอดห้าปีที่ผ่านมาถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปทำอะไรที่ต่างประเทศมาบ้าง? ไปเกี่ยวข้องกับทหารรับจ้างได้อย่างไร?
“แกมาตามดูเธอทำไม?” มู่อวี้เฉิงถาม
เยี่ยหานไม่ได้ปิดบังอะไรอีกต่อไป “มันเป็นการปกป้องแบบลับ ๆ ทีคุณยังไม่เปิดเผยตัวตนของคุณเลย”
หากมีทหารรับจ้างมืออาชีพแอบตามมาปกป้อง ถงเหมี่ยวเหมี่ยว ชีวิตในต่างแดนของเธอก็คงจะไม่ยากลำบากอย่างที่คิด
มู่อวี้เฉิงปริปากพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฉันเป็นคู่หมั้นของเธอ”
มู่อวี้เฉิงพูดและหันหลังกลับออกไปโดยไม่สนใจคนที่นั่งอยู่ตรงหัวมุม
เยี่ยหานขมวดคิ้วขณะมองดูร่างที่เดินจากไปด้วยความรู้สึกสับสน
คู่หมั้น?
ตอนที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่ต่างประเทศเธอไม่เคยบอกว่ามีคู่หมั้นมาก่อน และเธอเพิ่งจะกลับมาที่ประเทศจีนได้เพียงไม่นานเท่านั้น เธอจะรีบหมั้นหมายเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?
เยี่ยหานลังเลอยู่นานก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือออกมากดโทรหาลู่ซีจวี๋ที่อยู่ต่างประเทศ
ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะพูดความจริงหรือความเท็จก็ควรจะแจ้งให้นายทราบเสียก่อน
“เกิดอะไรขึ้น?”
สายสนทนาถูกเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว ก่อนที่เสียง แหบห้าวของลู่ซีจวี๋จะดังขึ้นจากปลายสาย
ตอนนี่ที่ประเทศจีนดึกมากแล้ว ลู่ซีจวี๋จึงอดคิดไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหลังจากที่เยี่ยหานโทรมาหาเขาในเวลานี้
เยี่ยหานเล่าถึงสถานการณ์ในตอนนี้
“คนนั้นอ้างตัวว่าเป็นคู่หมั้นของเหมี่ยวเหมี่ยวเหรอ?”
ลู่ซีจวี๋ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีคู่หมั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด จู่ ๆ ใบหน้าของเสี่ยวเป่าก็ปรากฏขึ้นในใจ
“ไปตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเหมี่ยวเหมี่ยวมาซะ แล้วตรวจดูด้วยว่าใช่พ่อของเสี่ยวเป่าหรือเปล่า”
หลายปีที่ผ่านมาเขาคอยแต่สงสัยชีวประวัติของเสี่ยวเป่า และดูเหมือนว่าการปรากฏตัวของชายคนนี้จะมอบทิศทางคำตอบให้แก่เขา
เยี่ยหานลังเลเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“คุณลู่ แต่มันไม่เหมาะสมไม่ใช่เหรอครับ? ไปตรวจสอบเรื่องส่วนตัวของคุณเหมี่ยวเหมี่ยวแบบนี้ ถ้าคุณเขารู้เข้าจะโกรธเอาหรือเปล่า?”
นอกจากนี้หากพิจารณาจากความสัมพันธ์ของพวกเขาแล้ว คุณลู่ที่ต้องการรู้อะไรก็ตามถามเธอได้โดยตรง
“แล้วอย่าให้เธอรู้ล่ะ”
ลู่ซีจวี๋ที่อยู่อีกด้านหนึ่งเงียบไปชั่วขณะและพูดกำชับ
เยี่ยหานรู้สึกเป็นกังวลกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว ทว่าเขาไม่สามารถต่อต้านคำสั่งของลู่ซีจวี๋ได้จึงต้องปฏิบัติตามหน้าที่
“ครับ ผมจะเริ่มตรวจสอบตั้งแต่พรุ่งนี้”
ลู่ซีจวี๋ตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
เยี่ยหานรออยู่ครู่หนึ่ง แต่ปลายสายกลับไม่มีทีท่าว่าจะวางสายลง
ขณะที่เขากำลังจะถาม เสียงของลู่ซีจวี๋ก็ดังขึ้นก่อน
“เตรียมตัวให้พร้อม ฉันอาจจะกลับจีนเมื่อไหร่ก็ได้”
“ครับ” เยี่ยหานตอบรับ
หลังจากพูดจบ ปลายสายก็ตัดสายไป
