จอมเวทอหังการ - ตอนที่ 196
บทที่ 196: หอกเงาทมิฬ!
ราวกับภูเขาไฟที่กำลังพ่นลาวาออกมาอย่างดุเดือด เวทีขนาดใหญ่ทั้งหมดถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน… เหลือไว้เพียงผงสีดำที่ปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ
เปลวไฟที่เกรี้ยวกราดเมื่อครู่พุ่งไปที่ตำแหน่งของราชินีปีศาจเกล็ดหนาแน่นอน
ปฏิกริยาของราชินีอสูรกายเกล็ดหนานั้นรวดเร็วอย่างมาก มันใช้พลังของแขนขาทั้งหมดเพื่อพุ่งตัวออกไปจากบริเวณนั้น ถ้าหากว่ามันไม่สามารถหลบการโจมตีเมื่อครู่ได้ พลังเวทของนักเวทระดับมัชฌิมจะสามารถทำให้มันได้ไปสู่โลกหน้าอย่างสงบ!
ขาของมันเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าต้องการจะหนีหมัดเพลิงของโม่ฝานให้ได้!
แต่ท้ายที่สุดแล้วแม้ว่ามันจะพยายามมากแค่ไหน หมัดเพลิงเกรี้ยวกราดเมื่อครู่ก็ยังคงลุกลามไปถึงร่างกายของมันได้เช่นเดิม การปะทะกันบนอากาศของเปลวไฟและราชินีปีศาจอสูรนั้นรุนแรงจนมันต้องปลดปล่อยเสียงร้องออกมา
ซิ๊ซซซซซ~~~
ราชินีอสูรกายล่วงหล่นลงมากระแทกกับพื้นด้านล่างอย่างรุนแรงเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่เอาไว้ ผิวหนังของมันไหม้เกรียมจากเปลวไฟที่โหดเหี้ยมเมื่อครู่นี้ ควันลุกท่วมร่างกายของมันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง กลิ่นเนื้อชวนอ้วกแผ่กระจายออกมาเป็นวงกว้าง
ก่อนหน้านี้ผิวหนังของราชินีอสูรสามารถต้านทานบอลเพลิงเผาผลาญกระดูกได้อย่างง่ายดาย แม้ในตอนนั้นเกล็ดสีเขียวของมันก็กลายเป็นสีแดงอ่อนๆเท่านั้น แต่อย่างไรก็ตามในขณะนี้ไม่เพียงแต่เกล็ดหนาของมันจะถูกเผาไหม้จนเกรียมแล้ว ภายใต้ผิวหนังที่หนาเตอะนั้นยังคงมีเปลวไฟลุกโชนอยู่!
ใบหน้าของอสูรร้ายบิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียดในขณะที่ตระหนักได้ว่าเวทมนตร์นี้ช่างโหดเหี้ยมเพียงใด มันส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดพร้อมกับดิ้นอย่างทุรนทุราย
แต่… มันยังไม่ตาย!
แม้ว่ามันจะถูกโม่ฝานโจมตีอย่างไร้ปราณี แต่สุดท้ายแล้วมันก็ยังคงยังมีเรี่ยวแรงที่จะคลานต่อ!
แม้ว่ามันจะรู้สึกโกรธจัดแต่ทว่าร่างกายของมันล้วนแต่แบกรับความเจ็บปวดอย่างสาหัส เสียงกรีดร้องดังออกมาอย่างต่อเนื่องจากลำคอของมัน
มันเลิกสนใจเปลวไฟที่กำลังลุกท่วมร่างกายของมันโดยสมบูรณ์ ในตอนนี้สายตาของราชินีอสูรตนนี้กำลังจับจ้องที่โม่ฝานและใช้พลังทั้งหมดพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว!
ความเร็วนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนที่มันยังไม่ได้บาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย การเคลื่อนไหวด้วยความเร็วแสงเช่นนี้ไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้ ราวกับว่ามันได้ล่องหน!
“โม่ฝาน! โม่ฝานได้ยินไหม! มันกำลังโกรธจัดแล้ว!” หลิงหลิงตะโกนออกมาอย่างเร่งด่วน
“ฉันรู้แล้ว!” แม้ว่าจะตอบออกไปเช่นนั้น แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ราชินีอสูรกาย
“วิ่งเร็วเข้า! ไม่เช่นนั้นมันจะฆ่านาย!” หลิงหลิงกล่าว
โม่ฝานไม่ได้ตอบอะไรกลับไป
วิ่งงั้นเหรอ?
ถ้าหากว่าเขาเริ่มออกวิ่งในตอนนี้ หนทางที่เขาวิ่งนั้นจะเป็นเส้นทางมุ่งตรงสู่ความตาย ด้วยความเร็วของราชินีอสูรกายนั้นสามารถไล่ล่ามนุษย์ที่วิ่งหนีได้อย่างไม่ยากเย็นเลย!
โม่ฝานหันศีรษะของเขาไปรอบๆพร้อมกับค้นหาเงาที่เขาพอจะใช้งานมันได้บ้าง พร้อมกับระวังราชินีอสูรกายไปพร้อมกัน…
โม่ฝานรับรู้ได้ถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างกายของราชินีอสูรกายตรงหน้า ในขณะนี้ถ้าหากว่ามันสามารถพุ่งมาถึงตัวของเขาได้… การฉีกร่างกายของเขาออกเป็นหมื่นชิ้นนั้นไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลย!
“คัมภีร์นำทางดวงดาว”
โม่ฝานยกมือขึ้นพร้อมกับคำภีร์สีดำปรากฏทันควันตรงหน้าของเขา
การเชื่อมต่อเส้นทางดวงดาวของคำภีร์เล่มนี้นั้นไม่ได้รวดเร็วมากนัก แต่ทว่าโม่ฝานก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
ความเร็วของราชินีอสูรกายนั้นไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด อีกทั้งมันยังเพิ่มความเร็วขึ้นด้วย ร่างกายของมันกระโดดขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับพุ่งเข้าหาโม่ฝานอย่างบ้าคลั่ง… ซึ่งในระหว่างนั้นโม่ฝานก็กำลังพยายามเชื่อมต่อเส้นทางดวงดาวของเขาอย่างต่อเนื่อง เส้นทางดวงดาวทั้งหมดค่อยๆเชื่อมต่อกันอย่างไม่เร็วมากนัก แต่ก็ไม่ช้าจนเกินไป หนึ่งวงโคจร… สองวงโคจร… สาม…
ดวงดาวทั้งสี่สิบเก้าดวงกำลังเคลื่อนไหวแข่งกับความเร็วของราชินีอสูรกาย!
ถ้าหากว่าความเร็วในการเชื่อมต่อดวงดาวของเขาช้ากว่านี้สักหน่อย เขามีโอกาสสูงมากที่จะถูกราชินีอสูรกายฉีกร่างกายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยก่อนที่จะร่ายคาถาเสร็จสิ้น…
ซึ่งในขณะนี้โม่ฝานไม่ได้มีแผนอะไรรองรับเลย!
เขากำลังเดิมพัน!
เขากำลังใช้ชีวิตทั้งหมดของตนเองเดิมพันว่าเส้นทางดวงดาวของเขาจะเร็วกว่าราชินีอสูรกายเกล็ดหนา!
กิ่สสสสสส!!!!~
อสูรกายปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของเขาพร้อมกับส่งกลิ่นเหม็นจรัญจวนทำให้ทั่วทั้งกระเพาะของโม่ฝานบีบรัดอย่างช่วยไม่ได้!
โม่ฝานไม่กล้าที่จะคิดเรื่องอื่นในตอนนี้ เขาไม่มีเวลาจะมานั่งทรมานกับกลิ่นที่เหม็นคลุ้งนี้ได้ ไม่เช่นนั้นความพยายามทั้งหมดที่เขาทำมาจะสูญเปล่าทันที!!!
ท้ายที่สุดแล้วพลังของธาตุเงาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของโม่ฝานได้ทันท่วงที เวทมนตร์ขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นอย่างเหลือเชื่อและเต็มไปด้วยความพิศวง มันลอยอยู่เหนือสิ่งอื่นๆอย่างน่าเกรงขามและลึกลับ ทั้งหมดนี้กลายเป็นเงาที่ไร้รูปแบบ!
“หอกเงาทมิฬ!”
โม่ฝานพุ่งตัวไปด้านหน้าพร้อมกับวัตถุประหลาดในมือซึ่งเต็มไปด้วยพลังของศาสตร์มืดอย่างล้นหลาม ซึ่งสิ่งนี้สามารถมองเห็นมันได้ที่พื้น… มีเงาของมันปรากฏอยู่ตรงนั้น!
ราชินีอสูรกายใกล้เข้ามาเรื่อยๆ กรงเล็บขนาดใหญ่ยื่นออกมา ซึ่งความคมของมันเพียงพอที่จะตัดศีรษะของโม่ฝานออกจากร่างกายได้อย่างง่ายดาย…
โม่ฝานเงยหน้าของตนขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับเห็นว่ากรงเล็บนั้นกำลังจะพรากวิญญาณของเขาออกไปจากร่างนี้ ใบหน้าของเขาถูกลมกระแทกเข้าอย่างรุนแรงทำให้เกิดแผลเป็นรอยยาวทันที จากใบหูลามมาถึงแก้ม… จากหลังคอลามมาถึงหน้าอก…
เพียงแค่แรงลมจากกรงเล็บที่ตัดผ่านยังสามารถสร้างบาดแผลขนาดย่อมให้กับเขาได้ แน่นอนว่าถ้าหากเขาจำเป็นจะต้องปะทะกับกรงเล็บนี้โดยตรงล่ะก็… ศีรษะของเขาจะต้องถูกแบ่งออกเป็นสองชิ้น!
กรงเล็บอันทรงพลังกำลังเหวี่ยงลงมา!
แต่ทว่า… ราชินีอสูรกายเกล็ดหนาไม่อาจสัมผัสกับใบหน้าของโม่ฝานได้
เหมือนกับว่ามันได้พลาดเป้าหมายขนาดใหญ่ตรงหน้าไป มันไม่สามารถแม้แต่จะสัมผัสเส้นผมของโม่ฝานได้เลยด้วยซ้ำ!
กร่อดดดดดดดดดด~ ราชินีอสูรกรีดร้องออกมาอย่างโกรธา
คล้ายกับว่าร่างกายของมันทั้งหมดถูกจับกุมไว้จากอะไรบางอย่าง ถ้าหากโม่ฝานสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีกเพียงครึ่งก้าว มันก็จะได้ทำในสิ่งที่คาดหวังแล้ว… ศีรษะของโม่ฝานจะต้องถูกแบ่งออกเป็นสองซีก!
แต่ช่างน่าเสียดายที่ในตอนนี้มันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย อีกเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น… มันถูกหยุดเอาไว้อย่างฉับพลันตรงหน้าของเขา!
หลังจากที่มันกำลังดิ้นรนอย่างรุนแรง ราชินีอสูรกายหันศีรษะกลับไปเพื่อมองดูด้านหลังของตน มันเห็นว่าเงาทั้งหมดของมันได้ถูกจับกุมไว้อย่างแน่นหนา หอกเงายักษ์ขนาดใหญ่ปักลงที่เงาของมันอย่างแม่นยำ เช่นนี้ร่างกายของราชินีอสูรจึงถูกตรึงไว้กับที่ทันที!
ถ้าหากว่าเงาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้… แน่นอนว่าร่างกายก็ไม่อาจทำได้เช่นกัน!
ราชินีอสูรกายพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะดิ้นรนออกจากการจองจำในคราวนี้ แขนขาของมันพยายามที่จะดิ้นอย่างสุดความสามารถแต่สุดท้ายแล้วทุกสิ่งอย่างนั้นเปล่าประโยชน์ มันไม่สามารถที่จะกระดิกตัวได้ด้วยซ้ำ!!!
“อสนีบาตมรุธา!”
ตรงหน้าของราชินีอสูรกาย… โม่ฝานยืนอยู่ตรงนั้นอย่างมั่นคงพร้อมกับอสรพิษสีม่วงเริ่มออกมาล้อมรอบร่างกายของเขาไว้อย่างน่าเกรงขาม!
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ราชินีอสูรผู้มีใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด ในขณะเดียวกันใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือดของโม่ฝานได้เผยรอยยิ้มที่พึงพอใจออกมา…
เส้นทางดวงดาวที่แสดงถึงความแข็งแกร่งของปฐพีและสวรรค์ปรากฏขึ้นตรงหน้าของโม่ฝาน ดวงดาวเหล่านี้ล้วนแต่เป็นสิ่งที่โม่ฝานคุ้นเคยอย่างมาก แน่นอนว่าเขาสามารถร่ายมันได้รวดเร็วกว่าเนบิวลาธาตุเงา!
เมื่อทั้งหมดควบแน่นกันอย่างสมบูรณ์แล้ว อสนีบาตอันน่าเกรงขามปรากฏขึ้นทันที มันหลอมรวมกันอยู่บนนิ้วของโม่ฝานอย่างเกรี้ยวกราด ทั้งหมดนี้เพียงแค่รอคำสั่งเท่านั้น!
“ตายไปซะ!” โม่ฝานชี้นิ้วออกไปทันที เป้าหมายในครั้งนี้คือราชินีอสูรกายเกล็ดหนา!!!
เมฆาอสนีก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงคำรามของท้องฟ้าดังสนั่นไปทั่วบริเวณอย่างไร้ปราณี!
ราวกับว่าอากาศทั้งหมดจะแตกสลายลงไปในวันนี้ ท้องฟ้าส่งเสียงราวกับว่ามันจะถล่มลงมาให้ได้
ศูนย์กลางของโรงยิมที่แสนโกลาหล เมฆาอสนีบาตที่ก่อตัวขึ้นได้แยกออกเป็นวงกลมเผยให้เห็นช่องว่างแห่งขุมพลังขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านใน
อสรพิษยักษ์สีม่วงที่เกรี้ยวกราดผ่าลงมาพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้อง ความน่าหวาดหวั่นของมันสร้างความสะพรึงให้กับทุกคนที่อยู่รอบๆ ราวกับเวลาบนโลกนี้ทั้งหมดได้หยุดเคลื่อนไหวไปแล้ว…