The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 49

ตอนที่ 49: กองเงิน

 

“ กู – กุสตาฟชนะดวล!” หัวหน้างานโบลากลืนน้ำลาย ขณะที่เขาพูด

 

แม้ว่าจะมีการประกาศออกไปแล้ว แต่ทุกคนก็ยังคงยืนอยู่กับที่ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ขณะที่พวกเขาจ้องไปที่ยูฮิโกะที่นอนอยู่บนพื้น

 

หน้าเธอบวมกว่าหมู ดวงตาและริมฝีปากของเธออาจเข้าใจผิดว่าเป็นขนมปังสีดำและสีแดง แก้มของเธอเต็มไปด้วยเลือดและมีบางส่วนของผิวหน้าฉีกออก ตอนนี้รูปลักษณ์ของเธอไม่มีความคล้ายคลึงกับอดีตของเธอเลย ใบหน้าที่สวยงามที่เธอภาคภูมิใจมาโดยตลอดกลับกลายเป็นเช่นนี้

 

มันเป็นภาพที่รบกวนสายตาของผู้ชมจำนวนมากที่อยู่ตรงนั้น

 

พวกเขาจ้องมองไปที่กุสตาฟ ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการกระทำดังกล่าว เขากำลังเดินลงจากเวทีอย่างสบาย ๆ หลังจากทำความสะอาดเลือดบนฝ่ามือของเขาแล้ว

 

หัวหน้างานซัมซูน่ามาถึงก่อนตรงที่ยูฮิโกะนอนและนั่งยองๆพลางยกศีรษะขึ้นเล็กน้อย

 

‘ชายหนุ่มคนนี้ เป็นคนโหดเหี้ยมอย่างแท้จริง เขาไม่แม้แต่จะแสดงความเมตตาแม้แต่น้อยเลย‘ หัวหน้างานซัมซูน่ายกหน้ายูฮิโกะที่บวมเพื่อใส่เม็ดยาลงในปากของเธอ

 

ไม่กี่วินาทีต่อมาใบหน้าของเธอก็เริ่มหายเป็นปกติ เปลือกตาของเธอสั่นเล็กน้อย เพื่อพิสูจน์ว่าเธอกำลังจะฟื้นคืนสติ

 

หัวหน้างานซัมซูน่าหันไปจ้องกุสตาฟที่กำลังเดินไปหาฝูงชน

 

‘เรื่องนี้อาจจะดูสุดโต่ง แต่มันก็จำเป็น … ฉันแน่ใจว่าเด็ก ๆ เหล่านี้จะเรียนรู้ความอ่อนน้อมถ่อมตนจากสิ่งที่พวกเขาได้เห็นในวันนี้บ้าง‘ หัวหน้างานซัมซูน่ากล่าวเป็นการภายในใจ

 

“ ถึงเวลาจ่ายเงินแล้ว” กุสตาฟพูด ขณะที่เขาเดินไปด้านหน้าของฝูงชนทางด้านซ้าย

 

แชะ! แชะ!

 

“ แค่โอนเงินไปที่อุปกรณ์เก็บข้อมูลนี้ก็พอ” กุสตาฟพูดแล้วยื่นให้เด็กผู้ชายตรงหน้า

 

กุสตาฟเริ่มเคลื่อนไหวจากคนหนึ่งสู่อีกคน โดยดำเนินการแบบเดียวกัน

 

– “ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่ายูฮิโกะจะแพ้น่ะ” หนึ่งในนั้นพูดด้วยความไม่พอใจ

 

– “ตอนนี้เราต้องจ่ายเงินสองหมื่นเรดต่อครั้งหลังจากที่แพ้การเดิมพันนี่มันแย่มากเลยนะ“

 

พวกเขาเปล่งเสียงออกมาด้วยความผิดหวัง แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจ่ายเงิน

 

เดิมพันที่คนส่วนใหญ่ลงคือ ยูฮิโกะจะชนะ พวกเขาจะจ่ายเงินจำนวนนั้นหากเธอแพ้ แต่ถ้าเธอชนะกุสตาฟจะทำทุกอย่างที่เธอปรารถนาตลอดทั้งเดือนนี้

 

ยูฮิโกะต้องการแสดงให้เห็นว่าเธอมีผู้สนับสนุนมากขึ้น ดังนั้นเธอจึงขอให้ทุกคนจ่ายเงินเพื่อการชนะของเธอ และเธอจะชดเชยให้หลังจากการดวลจบ

 

วัยรุ่นเหล่านี้อาจจะดูเป็นกลางและตัดสินใจที่จะไม่สนับสนุนใคร แต่เพราะพวกเขาต้องการทำให้ยูฮิโกะพอใจ พวกเขาจึงตกลงตามคำเรียกร้องของเธอ มีเพียงมาสึบะและเด็กชายสองคนที่มาพบกุสตาฟในชั้นสุดท้ายก่อนหน้านี้เท่านั้น ที่ไม่ได้เดิมพัน เพราะพวกเขารู้ว่าเขาจะชนะแน่นอน ตอนนั้นมาสึบะกำลังอธิษฐานอย่างลับๆให้กุสตาฟจัดการกับเธอที่บดขยี้เขาให้ได้ เขาไม่ได้คาดหวังว่ากุสตาฟจะไม่เพียงแค่เอาชนะเธอ แต่ยังมอบความอัปยศให้กับเธอไปตลอดชีวิตอีกด้วย

 

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังขึ้น

 

“ แกมันเลวแกทำแบบนี้กับยูฮิโกะไปได้ยังไง ห้ะ!” เคียร่ากรีดร้อง ขณะที่เธอวิ่งไปหากุสตาฟที่กำลังยุ่งอยู่กับการรวบรวมเงินรางวัลของเขา

 

พวกเขาอยู่ห่างจากกันเพียงไม่กี่ฟุต ดังนั้นเธอจึงสามารถมาถึงตรงจุดที่กุสตาฟยืนอยู่ได้ในไม่กี่วินาที

 

เส้นแสงสีแดงปรากฏขึ้นในมือของเธอ ซึ่งเธอแทงไปที่หน้าอกของกุสตาฟ

 

‘เอาล่ะ นกที่มีขนเหมือนกัน มักจะแห่กันมาอยู่ด้วยกันเพราะงั้นพวกเธอทั้งสองคนก็เหมือนกัน ฉันจึงเดาได้ว่า เธอก็น่าจะได้รับการลงโทษแบบเดียวกันด้วย‘ กุสตาฟพูดเป็นในใจ ขณะที่เขาเบี่ยงไปทางซ้ายเพื่อหลบการโจมตีพร้อมกับยกมือขวาขึ้น และทุบลงไปด้วยกำลังที่มี

 

เคียร่าเฝ้าดู ขณะที่ฝ่ามือของกุสตาฟกำลังตกลงมาบนใบหน้าของเธอ เธอไม่สามารถตอบสนองต่อความเร็วนั้นได้ทันเวลา

 

ควับ!

 

ก่อนที่ฝ่ามือของกุสตาฟจะชนกับใบหน้าของเธอ เขาก็ถูกหัวหน้าซัมซูน่าคว้าเอาไว้ก่อน

 

เคียร่าที่เกือบจะสะดุด เนื่องจากกุสตาฟหลบไปได้ก็หยุดในจุดของเธอเอง

 

“ การต่อสู้ไม่สามารถทำได้ มันต้องมีการนัดเวลาการดวลกันก่อนที่คุณทั้งคู่จะต่อสู้กัน” หัวหน้างานซัมซูน่ากล่าว

 

‘ฉันไม่รู้สึกถึงเขาเลยแฮะ ด้วยการรับรู้ของฉันแล้ว แปลก…‘ กุสตาฟวิเคราะห์ ขณะที่เขาถอนมือออก

 

“ ผมแค่พยายามปกป้องตัวเองครับ” กุสตาฟกล่าวด้วยสายตาที่ตรงไปตรงมา

 

“ไม่จำเป็นต้องอธิบาย” หัวหน้างานซัมซูน่าตอบ “สำหรับการโจมตีคนอื่น  เคียร่าจะต้องจ่ายเงิน 2 เท่าของเงินเดิมพันไว้ดังกล่าว” เขากล่าวเสริม

 

ทุกคนอ้าปากค้าง!

 

“นั่นคือจำนวน 40,000 เรด … นั่นคือค่าใช้จ่ายทั้งหมดของฉันในช่วงเวลา 1 ปีเลยนะ!” เคียร่าพูดตะกุกตะกัก ขณะที่เธอพูด ‘ไม่มีทางที่ฉันจะขอเงินจากพ่อได้จนกว่าจะหมดปีนี้‘

 

“ไม่ว่าคุณจะจ่ายค่าธรรมเนียมหรือออกจากสถานที่นี้ไป ทัศนคติเช่นนี้จะไม่ได้รับการยอมรับอีกต่อไป” หัวหน้างานซัมซูน่ากล่าวอีกครั้ง

 

เคียร่ามีใบหน้าที่ซีดเซียวบนใบหน้าของเธอ เมื่อเธอเห็นกุสตาฟยืนอยู่ตรงหน้าเธออีกครั้ง

 

“ จ่ายสิ” เขายื่นมือออกมา ขณะพูด

 

ในไม่กี่นาทีต่อมากุสตาฟก็รวบรวมเงินจากทุกคนยกเว้นยูฮิโกะได้

 

ยูฮิโกะฟื้นคืนสติมาแล้ว เมื่อหลายนาทีก่อน เธอหายเป็นปกติและใบหน้าของเธอก็กลับมาดูสวยงามเช่นเดิม แต่ตอนนี้ความอัปยศอดสูที่เธอรู้สึกทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังปกปิดใบหน้าไปตลอดชีวิต จึงไม่มีใครจำเธอได้

 

“เงินเดิมพัน จ่ายมาสิ” กุสตาฟมาถึงตรงหน้าเธอและยื่นมือออกไป

 

ใบหน้าของยูฮิโกะบิดเบี้ยวด้วยรูปลักษณ์ที่บ้าคลั่ง

 

“กรี้ด! ฉันจะมี … “

 

“ฉันไม่สนใจเรื่องนั้น! จ่ายมาซะ!” กุสตาฟไม่ปล่อยให้เธอพูดจบประโยค

 

ยูฮิโกะกัดฟันและเอื้อมมือไปหาอุปกรณ์จัดเก็บของเธอด้วยท่าทางไม่เต็มใจ

 

–

 

ประมาณ 30 นาทีต่อมากุสตาฟก็ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ของครูเอมมี่

 

ครูเอมมี่ขับรถพาเขากลับบ้านในวันนี้

 

“วันนี้ เธอทำได้ดี” ครูเอมมี่กล่าว ขณะที่พวกเขาขับผ่านไปบนถนน

 

“ฮิฮิ ครูเอมมี่พลาดความสนุกทั้งหมดไปแล้วล่ะครับ” กุสตาฟหัวเราะเบา ๆ ขณะที่จับเอวของครูเอมมี่จากด้านหลัง

 

“ ฉันอยากจะเป็นพยานด้วยตัวเองจริงๆนะ” ครูเอมมี่ตอบ

 

“ไม่ต้องห่วง ครูเอมมี่ ครั้งหน้า ฉันจะแจ้งให้คุณทราบทุกเมื่อ” กุสตาฟกล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

“คราวหน้า มันจะมีครั้งต่อไปหรอ” ครูเอมมี่ถามด้วยสีหน้างุนงง

 

“โลกนี้ยังคงเต็มไปด้วยความโง่เขลาครับ” กุสตาฟตอบด้วยความคาดหวัง

 

“ อืม ระวังตัวและอย่าอวดดีเกินไป” ครูเอมมี่ให้คำแนะนำ

 

“หืม ..ไม่เป็นแบบนั้นหรอกครับ” กุสตาฟพยักหน้าตอบกลับ

 

ไม่กี่นาทีพวกเขาก็มาถึงหน้าอาคารที่อพาร์ตเมนต์ของกุสตาฟตั้งอยู่

 

กุสตาฟลงจากรถโฮเวอร์ไบค์

 

“ เธอได้พิจารณาคำขอของพวกเขาแล้วหรือยัง?” ครูเอมมี่ตั้งคำถาม

 

“ผมยังคงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ … ในระหว่างนี้ผมกำลังค้นคว้าเพิ่มเติมด้วย ดังนั้นถ้าผมยอมรับ มันคงจะเป็นตอนที่ผมรวบรวมความรู้ได้เพียงพอแล้ว” กุสตาฟตอบ

 

“อืม ไม่เป็นไรมันขึ้นอยู่กับเธอ แล้วถ้าเธอพบว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่อยู่เหนือการควบคุมของเธอ เธอคงจะรู้ว่าจะติดต่อฉันได้อย่างไรนะ” ครูเอมมี่กล่าวและเร่งความเร็วรถจักรยานยนต์ของเธอ

 

บรื้นนนน!

 

กุสตาฟโบกมือและหันกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขา

 

เพื่อนบ้านด้านนอกมีรอยยิ้มทั่วใบหน้า ขณะที่พวกเขาทักทายเขาด้วยท่าทางที่เป็นมิตร

 

กุสตาฟไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขาและนั่งลงบนเก้าอี้อ่านหนังสือ

 

สิ่งแรกที่เขาทำคือนำอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลของเขาออกมา

 

คลิ้ก!

 

หลังจากแตะสองครั้งบนนั้นจะมีการฉายภาพสามเส้น กุสตาฟแตะครั้งที่สาม

 

ซิง!

 

แถวและกองธนบัตรปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา

 

กุสตาฟยิ้ม ขณะที่เขาจ้องไปที่เงิน

 

“ทั้งหมด 480,000 เรด … ” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงดีใจ

 

เขาคิดว่าจำนวนเงินทั้งหมดกับเขาตอนนี้ น่าจะอยู่ที่ประมาณ 630,000 เรด

 

ตอนนี้เขากลายเป็นเศรษฐีได้ครึ่งทางแล้ว สิ่งนี้จะเป็นไปไม่ได้เลย ถ้าเขาไม่ได้ติดต่อกับเด็กรวยๆ และคนงานจำนวนมาก ซึ่งตอนนี้เขาไม่สามารถอวดคนงานพวกนนั้นได้ว่าเขาจะมีเงินครึ่งล้านแล้ว หลังจากทำงานมาหลายปี แต่เขาได้รับสิ่งนั้นในเวลาเพียง 2 เดือน

 

เป้าหมายของกุสตาฟคือการสะสมเงิน อย่างน้อย 1 ล้าน ก่อนการสอบเข้า MBO จะเกิดขึ้น

 

เขาเรียกให้ระบบอินเทอร์เฟซเปิดขึ้น

 

‘คุณสมบัติของโฮสต์‘ เขาร้องเรียกออกมาในใจ

 

—————————–

 

[คุณสมบัติโฮสต์]

 

– ชื่อ: กุสตาฟ

 

– ระดับ: 5

 

– คลาส: ?

 

– ค่าประสบการณ์: 6250/25000

 

-เลือด: 320/320

 

– พลังงาน: 120/150

 

{คุณลักษณะ}

 

»ความแข็งแกร่ง: 33

 

»การรับรู้: 31

 

»ความอดทนทางจิต: 30

 

»ความคล่องตัว: 30

 

»ความเร็ว: 30

 

»ความกล้าหาญ: 30

 

»ความฉลาด: 32

 

»เสน่ห์: 31

 

{คะแนนคุณสมบัติ – 14}

 

———————————

 

กุสตาฟจ้องมองมันสักพัก เขาได้แจกจ่ายคะแนนของวันนี้ไปแล้วก่อนหน้านี้และคะแนนเสน่ห์ของเขาก็ติดกับคุณสมบัติอื่น ๆ แล้วด้วย สิ่งต่าง ๆ กำลังดำเนินไปตามแผนที่วางไว้ แต่เขายังคงสงสัยเกี่ยวกับข้อมูลของตนเองและเขาก็สังเกตเห็นว่าไม่มีคำว่า ออสโลฟ อยู่ข้างหลังชื่อของเขาอีกต่อไป

 

‘นี่มันเรื่องอะไรกัน?’ กุสตาฟสงสัย

 

เขานึกถึงบางสิ่งบางอย่างในตอนนี้

 

“ ระบบพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับความสามารถในความสนุก ที่กำลังดำเนินการอยู่” เขาจำได้ว่านี่เป็นหนึ่งในรางวัลที่เขาได้รับหลังจากฆ่าหมาป่า

 

***จากนักแปลถึงผู้อ่าน จุดนี้ขอเปลี่ยนจาก สกิลการพักผ่อน เป็น สกิลของความสนุก เนื่องจากเกิดความเข้าใจผิดของคำศัพท์ก่อนหน้านี้เล็กน้อย ต้องขออภัยด้วยนะคะ***

 

เขาอยากรู้เกี่ยวกับความสามารถในการพักผ่อนในช่วง 2 เดือนที่ผ่านมา แต่มันไม่เหมือนกับเกมเก่าเกมอื่น ๆ มันไม่มีข้อมูลใด ๆ โผล่ขึ้นมาข้างใต้ แม้ว่าเขาจะจ้องมองมันเป็นเวลานานมากก็ตาม

 

เขาได้ลองเปิดใช้งานด้วยวิธีเดียวกับที่เขาเปิดใช้งานสกิลอื่นๆเช่นความเร็วหรือการวิ่งแต่ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่ามันไม่สามารถใช้งานได้ตลอดเวลา

 

‘ทักษะและความสามารถ‘ กุสตาฟเรียกร้องเป็นในใจ

 

————————-

 

{ทักษะและความสามารถ]

 

»ความเร็ว – ระดับ 4

 

» การวิ่ง – ระดับ 3

 

»การฟื้นฟู – ระดับ 3

 

» การแปรสภาพ – ระดับ 3

 

»การเคลื่อนไหวข้อต่อ – ระดับ 3

 

»ภูมิคุ้มกันสารพิษ – ระดับ 3

 

»ความสนุก – ระดับ 3

 

»การได้มาของสายเลือด – ระดับ 3

 

» การตัด – ระดับ 6

 

»การตีแป้ง – ระดับ 4

 

»การทอด – ระดับ 8

 

————————–

 

“ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันเพิ่มระดับขึ้นตลอดเวลาโดยที่ไม่ได้ใช้งานเลยซักนิด” กุสตาฟกล่าวขณะตรวจสอบทักษะและความสามารถของเขา

 

เนื่องจากเขาพยายามใช้มันหลายครั้ง จนไม่มีประโยชน์ เขาจึงเพิกเฉยต่อมัน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สังเกตว่ามันเพิ่มระดับขึ้นเหมือนส่วนอื่น ๆเช่นกัน

 

กุสตาฟเพ่งสายตาไปที่ทักษะที่รอให้ข้อมูลปรากฏอยู่ข้างใต้ของพวกมัน เพื่อที่เขาจะได้ตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับความสนุกได้

 

ข้อมูลใน 3 วินาทีปรากฏขึ้นภายใต้ทุกทักษะและความสามารถที่อธิบายการใช้งานของพวกมันเอง

 

กุสตาฟเคยเห็นส่วนที่เหลือมาก่อน ดังนั้นสายตาของเขาจึงเดินทางไปตามรายการที่จัดวางการพักผ่อนไว้

 

“อะไรเนี่ย?” ดวงตาของกุสตาฟเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อเขาอ่านข้อมูลที่อยู่ภายใต้ความสนุกภายในใจ

————————————————————–