The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 48

ตอนที่ 48: ความอัปยศอดสูที่โหดร้าย   

 

ยูฮิโกะไม่ได้ลงจากเวทีหลังจากชนะ เธอยืนจ้องคนตรงเธอ

 

ทุกคนมองตามสายตาของเธอและสังเกตเห็นว่าเธอจ้องมองไปในทิศทางของกุสตาฟ

 

“ กุสตาฟ ฉันขอท้าดวล!” เธอเปล่งเสียงออกมา ในขณะที่ทำให้กุสตาฟถูกจ้องโดยฝูงชน

 

‘โอ้ในที่สุดเธอก็เคลื่อนไหวแล้ว‘ กุสตาฟจ้องไปที่ยูฮิโกะด้วยสีหน้าห่างเหิน ในขณะที่เขากำลังยิ้มอยู่ภายในใจตนเอง

 

แชะ! แชะ! แชะ!

 

รอบข้างมีเสียงดัง เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้น พวกเขาไม่คาดคิดว่ายูฮิโกะจะท้าทายกุสตาฟอย่างกะทันหัน แต่นี่เป็นการต่อสู้ที่พวกเขาต้องการเห็นมากที่สุด

 

ทุกคนในชั้น 2 ถึงชั้นสุดท้าย เคยได้ยินเกี่ยวกับวิธีที่กุสตาฟเอาชนะมาสึบะได้อย่างง่ายดาย พวกเขาไม่สามารถเข้าถึงชั้น 3 ได้ ดังนั้นจึงไม่มีใครได้เห็น แม้แต่คนที่มีโอกาสได้เห็นกุสตาฟก็พูดไม่ออก เมื่อเห็นเขาต่อสู้ พวกเขาอยากเห็นด้วยตาตัวเอง ว่าคำกล่าวอ้างของหลายๆคน ที่บอกว่าเขาแข็งแกร่งนั้นเป็นของจริงหรือไม่

 

พวกเขาส่วนใหญ่หลังจากได้เห็นการต่อสู้ของยูฮิโกะกับมาสึบะก็เชื่อว่ากุสตาฟจะไม่สามารถชนะได้  ในขณะที่บางคนยังไม่ได้ข้อสรุป หลังจากเปรียบเทียบเวลาที่ใช้ในการต่อสู้ทั้ง 2 ครั้งจนจบแล้วก็ตาม

 

พวกเขาทั้งหมดจ้องมองไปที่กุสตาฟด้วยความคาดหวังรอให้เขายอมรับ

 

“ฉันปฏิเสธ!” กุสตาฟพูดและหันกลับไปเพื่อมุ่งหน้าไปยังมาสึบะ

 

“ เอ๋?” การปฏิเสธอย่างกะทันหันทำให้ทุกคนตกใจ

 

– “เขาปฏิเสธการดวล?”

 

– “ฉันเดาว่าเขากลัวเกินไปหลังจากที่มาสึบะพ่ายแพ้”

 

– “ฉันก็กลัวเหมือนกันถ้าต้องปะทะกับยูฮิโกะ!”

 

– “ช่างเป็นคนขี้ขลาด! ทำไมเขาถึงเรียกผู้ชายคนนั้นว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด?”

 

กุสตาฟอาจได้ยินเสียงของความไม่พอใจดังมาจากฝูงชน ขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่กุสตาฟที่ยืนอยู่ตรงหน้ามาสึบะในขณะนี้

 

น่าแปลกใจที่กุสตาฟไม่ได้เคลื่อนไหวด้วยความเห็นและการจ้องมองของฝูงชนมากนัก แต่อย่างไรก็ตามตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าของมาสึบะที่เพิ่งฟื้นคืนสติและยังคงนั่งอยู่บนพื้น

 

“ เงินของฉันล่ะ” กุสตาฟยื่นมือไปทางมาสึบะขณะที่เขาพูด

 

มาสึบะเกือบจะเป็นลมอีกครั้ง ‘อย่างน้อยก็แสดงความกังวลเล็กน้อยกับฉันที่เพิ่งฟื้นคืนสติมาบ้างก็ได้‘ มาสึบะพูดไม่ออก

 

“ราคาเท่าไหร่?” มาสึบะถามในขณะที่เขากลืนน้ำลาย

 

” 236 วินาที ซึ่งเป็นเวลาประมาณ 4 นาที นั่นทำให้จำนวนทั้งหมดคือ 30,000 เรด” กุสตาฟจับคางของเขาขณะที่เขาพูด “ฉันหวังว่าคุณจะอยู่ได้นานขึ้นในการต่อสู้ แต่ฉันเดาว่า ฉันคงจะต้องจัดการกับเรื่องนี้เอง” กุสตาฟกล่าวเสริมด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

 

มาสึบะแทบกระอักเลือดเมื่อได้ยินเช่นนั้น

 

“ จ่ายมาเถอะ คุณกำลังทำให้ฉันเสียเวลาของฉันไป” กุสตาฟเรียกร้องอย่างไร้ยางอาย

 

มาสึบะพยักหน้าและนำอุปกรณ์ที่มีลักษณะเป็นลูกบาศก์สีน้ำเงินออกมา เขาส่งมอบให้กุสตาฟหลังจากยืนขึ้น

 

“กุสตาฟ ไอ้คนขี้ขลาดยอมรับการดวลนี่ซะ!!!” เคียร่าสาวผมเกาลัดตะโกนออกมาจากด้านหลัง

 

“ มันไม่คุ้มกับเวลาของฉันนี่” กุสตาฟเปล่งเสียงออกมาขณะที่เขาหันกลับไป

 

ยูฮิโกะสามารถมองเห็นความห่างเหินบนใบหน้าของเขา ซึ่งทำให้เธอรำคาญมากยิ่งขึ้น

 

“ดวลกับฉัน ไอ้ขยะ นี่แกกลัวที่จะแพ้หรอ?” ในที่สุดยูฮิโกะก็ตะคอกและตะโกนออกไป

 

“ทำไมเธอถึงเห่าแบบนั้นล่ะ?” กุสตาฟพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “น่าเสียดาย ที่ฉันไม่มีเวลาเล่นเกมแบบนั้นกับเธอ” ท่าทางการพูดของเขาราบรื่นมาก จนคำพูดของเขาไม่ได้ฟังดูเป็นการดูถูก ซึ่งทำให้ใบหน้าของยูฮิโกะบิดเบี้ยวมากยิ่งขึ้น

 

‘นี่…? เขากลายเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ‘ ยูฮิโกะไม่เข้าใจและเธอก็จ้องมองไปที่กุสตาฟเหมือนกำลังมองเห็นคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

 

“แก … แก … ” เธอกัดฟันด้วยความโกรธ ขณะที่เธอชี้ไปที่กุสตาฟ

 

กุสตาฟเดินผ่านเวทีโดยไม่สนใจการกระทำของเธอ ดูเหมือนว่าเขากำลังมุ่งหน้ากลับไปชั้นบน

 

“แกจะเอาอะไร ถ้าฉันต้องการให้แกมาดวลกับฉัน” ยูฮิโกะหันกลับมาถามเขา ขณะที่เธอจ้องมอง กุสตาฟก็หยุดอยู่บนทางเดินของเขา หลังจากได้ยินคำถามนั้น

 

“ ในที่สุดก็พูดเหมือนคนที่มีสมองมาบ้างแล้วสินะ” กุสตาฟแสยะยิ้มขณะที่เขาหันกลับมา

 

“ ความต้องการของฉันนั้นง่ายมาก” กุสตาฟเริ่มพูดทำให้ทุกคนหันมาสนใจเขา

 

‘เขาอาจจะขอให้ฉันออกไปข้างนอกกับเขา … ฉันแค่ต้องทำ … ‘ ก่อนที่เธอจะทำตามกระบวนการคิดของเธอเสร็จเธอก็ได้ยินกุสตาฟพูดอีกครั้ง

 

“เงิน!” กุสตาฟตอบห้วนๆ

 

เงียบกริบ!

 

ทั้งสถานที่เงียบลงอีกครั้ง หลังจากได้ยินคำตอบของกุสตาฟ ยูฮิโกะรู้สึกว่าสติปัญญาของเธอถูกเล่นงานด้วย

 

‘ตอนนี้เขาจริงจังหรือเปล่า?’ ทุกคนมีความคิดคล้าย ๆ กันกับการที่เรื่องนี้ได้วิ่งผ่านความคิดของพวกเขาไป

 

“ แล้วเราจะเดิมพันได้อย่างไร” กุสตาฟกล่าวเสริมด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์

 

—

 

5 นาทีต่อมากุสตาฟยืนอยู่บนเวที ข้างหน้าเขาคือยูฮิโกะ พวกเขาอยู่ในตำแหน่งห่างจากกันประมาณ 20 ฟุต

 

ยูฮิโกะจ้องมองไปที่กุสตาฟอย่างจริงจัง ในขณะที่กุสตาฟกลับจ้องมองอย่างสงบนิ่ง

 

หัวหน้างานโบลาถามทั้งสองคนว่าพร้อมหรือยัง และพวกเขาก็ตอบสนองด้วยการพยักหน้า

 

“เริ่มการดวลได้” หัวหน้างานโบลากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เชื่อถือได้

 

ทุกคนเพ่งสายตาไปที่เวทีอย่างจดจ่อ

 

“ ฉันจะไม่เสียเวลาที่จะได้บดขยี้แก” ยูฮิโกะที่ดูเหมือนจะยังโกรธกุสตาฟที่คอดว่าเขายังคงอยู่ในกำมือของเธอ ตั้งแต่ก่อนที่การดวลจะเริ่มต้นขึ้น

 

ในทันใดนั้นเธอก็โยนก้อนกรวดออกไปด้วยความเร็วไปยังกุสตาฟ

 

ชู่ววี่!

 

ซึ่งแตกต่างจากการดวลกับมาสึบะ เธอขว้างก้อนกรวดไม่เพียง แต่ด้วยแรงที่มากขึ้น แต่ยังเพิ่มขนาดของการเปลี่ยนแปลงอีกด้วย

 

เป็นเวลาเพียงวินาทีเดียว นับตั้งแต่การต่อสู้เริ่มขึ้น ก้อนหินขนาดใหญ่ได้ปกคลุมไปแล้วเกือบครึ่งหนึ่งของเวทีทั้งหมด

 

ก้อนหินที่โดดเด่นกว่าก้อนใดๆนั้นกว้างพอ ๆ กับเวทีและความเร็วของมันก็ไม่ช้าลง เมื่อมันเดินทางไปยังกุสตาฟทำให้เขาไม่มีที่ให้วิ่งหนีได้

 

ทุกคนอ้าปากกว้าง เมื่อได้เห็นฉากที่น่าตกใจนี้

 

การโจมตีแบบนี้จะต้องใช้พลังงานและความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก พวกเขาจ้องไปที่ยูฮิโกะเหมือนเธอเป็นสัตว์ประหลาด แต่การกระทำของกุสตาฟทำให้พวกเขาตกใจ

 

ทันใดนั้นเขาก็พุ่งเข้าหาก้อนหินที่เข้ามา

 

โดยปกติมันเป็นไปไม่ได้ที่จะหลบมัน แต่การพุ่งตรงเข้าไปก็ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย

 

ด้วยความประหลาดใจ ทันใดนั้นกุสตาฟก็เร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่งซึ่งพวกเขาไม่สามารถตามทันได้

 

‘แม้ว่านี่จะยังอยู่ในช่วงทดสอบและอาจจะใช้พลังงานไปมาก แต่ฉันจะลองใช้ดู ‘ กุสตาฟกล่าวภายในใจขณะที่เขารีบออกไป

 

เขาเปิดใช้งานโหมดการวิ่ง หลังจากพุ่งออกไปและกำลังจะสัมผัสกับก้อนหินขนาดใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวมาหาเขาในลักษณะสโลว์โมชั่น

 

มือขวาของเขาเปล่งแสงสีน้ำนม ขณะที่เขาเรียกร้องความคิดของเขาออกมา

 

‘การแตกตัวของอะตอม‘

 

‘เปิดใช้งานการสับ‘

 

[การสับ ถูกเปิดใช้งานแล้ว]

 

กุสตาฟยกฝ่ามือขึ้นทำให้แสงสีน้ำนมปกคลุมฝ่ามือขวาของเขาทั้งหมดก่อนที่จะหั่นลงไปที่ก้อนหินขนาดใหญ่ตรงหน้าเขา

 

เส้นพลังงานสีขาวพุ่งออกมาจากฝ่ามือของกุสตาฟเดินทางไปข้างหน้าพร้อมกับฝ่ามือที่ลดลง

 

ก่อนที่ฝ่ามือของกุสตาฟจะชนกับก้อนหินเส้นสีขาวก็ได้ตัดผ่านก้อนหินแล้วและยังคงล่วงลงมาพร้อมกับฝ่ามือของกุสตาฟ

 

ครืนนนน!

 

ก้อนหินถูกตัดขาดเป็นสองท่อน ทำให้ครึ่งหนึ่งเคลื่อนไปทางซ้ายและอีกก้อนหนึ่งเคลื่อนไปทางขวา

 

ทุกคนได้แต่อ้าปากค้าง!

 

ฝูงชนอ้าปากค้าง เมื่อเห็นฉากที่น่าทึ่ง แต่กุสตาฟไม่หยุดเคลื่อนไหว

 

เขาปิดการใช้งานการวิ่งทันทีหลังจากแบ่งก้อนหินออกเป็นสองก้อน เนื่องจากเขารู้ว่าพลังงานของเขาจะถูกใช้ไปอย่างสมบูรณ์หากยังคงเปิดใช้งานอยู่

 

แม้ว่าจะไม่มีการวิ่ง แต่กุสตาฟก็สามารถขยับได้ 50 ฟุตในวินาทีเดียว ดังนั้นการปิดช่องว่างระหว่างเขากับยูฮิโกะจึงเป็นเรื่องง่าย

 

สวู้!

 

เขามาถึงข้างหน้าเธอในพริบตาและเหวี่ยงแขนซ้ายไปทางใบหน้าของเธอ

 

ยูฮิโกะยังคงตกตะลึงกับความสำเร็จที่เขาแสดงอย่างกะทันหัน ดังนั้นเธอจึงยังคงดูตกใจ เธอสามารถมองตามความเร็วปกติของกุสตาฟได้ ด้วยสายตาของเธอ แต่ก่อนที่เธอจะตอบสนองทางร่างกายฝ่ามือของเขาก็อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

 

ป๊าบบบ!

 

เสียงตบที่คมชัด ดังก้องไปทั่วสถานที่

 

ยูฮิโกะเดินโซเซไปด้านข้าง หลังจากได้รับการตบที่แก้มขวาของเธอ

 

เธอรู้สึกได้ถึงการเผาไหม้ที่ร้อนจัด ซึ่งไม่เพียงแต่ทำให้แก้มของเธอแดงไปด้วยเลือด แต่ยังทำให้สายตาของเธอพร่ามัว เนื่องจากความหนักหน่วง

 

ก่อนที่เธอจะทรงตัวได้เอง มือขวาของกุสตาฟก็มุ่งไปที่แก้มซ้ายของเธอ

 

ป๊าบบบบ!

 

เสียงตบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

 

“ หวา … ?” ฝูงชนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเห็นและก่อนที่พวกเขาจะกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เสียงตบอีกครั้งยังคงดังก้องอยู่ในบริเวณใกล้เคียง

 

ป๊าบ! ป๊ะ! ป๊าบบ! ป๊ะ! ป๊าบ! ป๊ะ! ป๊าบ!

 

มือของกุสตาฟไม่หยุดเคลื่อนไหว ขณะที่ตบของเขาตกลงบนแก้มของเธอ

 

แก้มของยูฮิโกะมีเลือดและบวม แต่กุสตาฟยังไม่หยุด

 

ป๊าบ! ป๊ะ! ป๊าบบ! ป๊ะ! ป๊าบ! ป๊ะ! ป๊าบ!

 

เขาตบเธอไปเรื่อย ๆ เมื่อเขาตบแก้มซ้ายของเธอ เธอจะเดินโซเซไปทางขวา โดยเมื่อตบอีกครั้งกำลังนั่นก็ส่งเธอกลับไปยังตำแหน่งเริ่มต้นของเธอ

 

ทุกคนอ้าปากค้างอีกครั้ง!

 

ฝูงชนต่างตกตะลึง

 

– “เขาแข็งแกร่งที่สุดอย่างแท้จริง!”

 

– “เขาแบ่งก้อนหินได้อย่างไร“

 

– “เขาจะโหดร้ายกับผู้หญิงไปถึงไหน“

 

– “เขาไม่มีอารมณ์ของมนุษย์หรือ?”

 

พวกเขาบางคนหลบหน้าด้วยความรังเกียจ ในขณะที่บางคนก็ดูต่อไปด้วยความประหลาดใจ

 

“หัวหน้างานโบลา หัวหน้างานซัมซูน่า คุณควรหยุดการดวลตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าใครคือผู้ชนะ” เคียร่าวิ่งไปที่เวทีพร้อมกับพูดด้วยสีหน้าซีดเซียว

 

“ ตามกฎบอกไว้ว่าการดวลจะจบลงไม่ได้ จนกว่าจะมีคนใดคนหนึ่งผ่านออกไปหรือหลุดจากเวทีและยังไม่มีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น … อ้อก่อนที่ฉันจะลืมบอก มันจะจบลงด้วยถ้าคนใดคนหนึ่งยอมจำนน” หัวหน้างานโบลากล่าวในขณะที่ป้องกันไม่ให้ เคียร่าขึ้นไปบนเวที

 

“ แต่ … แต่ … เธอ … จะยอมจำนนในสถานะนั้นได้อย่างไร?” เคียร่าพูดตะกุกตะกักด้วยใบหน้าซีดเซียว ขณะที่เธอมองดูใบหน้าที่สวยงามของยูฮิโกะที่กำลังเปลี่ยนเป็นกระเป๋าเจาะหรือในกรณีนี้คือกระเป๋าที่ถูกตบ

 

ป๊ะ! ป๊ะ! ป๊ะ! ป๊ะ!

 

‘สิ่งนี้จะสอนให้เธอได้รู้จักมารยาทของเธอ‘ กุสตาฟพูดภายในใจ ขณะที่เขาตบหน้ายูฮิโกะไปเรื่อย ๆ

 

ปกติยูฮิโกะจะหมดสติไป หากกุสตาฟตัดสินใจตบเธอเต็มแรงตั้งแต่เริ่มต้น แต่เขาตั้งใจลดความแข็งแกร่งของเขาเพื่อหยุดเธอไม่ให้สลบไป

 

การตบนั้นเจ็บปวด แต่เนื่องจากความดื้อรั้นของเลือดผสม กุสตาฟจึงคำนวณแรงที่จำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าเธอได้รับการตบจำนวนมากโดยไม่ต้องเสียเวลา

 

วิธีที่เขาช้อนหน้าเธออย่างรวดเร็วด้วยการตบนั้นไม่ได้เปิดโอกาสให้เธอยอมจำนนได้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่ตัวโยนไปรอบ ๆ ในขณะที่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

 

เขาทำให้เธอเจ็บปวดและอับอายมากกว่าในสิ่งที่เขาเคยได้รับ และเขาจะไม่ให้เธออับอายกับการตบเพียงครั้งเดียว

 

ป๊ะ! ป๊ะ! ป๊ะ!

 

หัวหน้างานก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจกับวิธีที่ยูฮิโกะได้รับการตบ แต่ถ้าพวกเขาพยายามหยุดการดวลพวกเขาก็จะขัดต่อกฎของพวกเขา

 

โชคดีสำหรับพวกเขา ที่กุสตาฟไม่ได้ทำให้มันยากกว่าที่ควรจะเป็น เขาหยุดลงหลังจากที่ตบหน้าเธออย่างร้อนแรงอีกครั้ง ซึ่งส่งให้เธอล้มลงจากเวที

 

“ กู – กุสตาฟชนะดวล!” หัวหน้างานโบลากลืนน้ำลาย ขณะที่เขาพูด

 

————————————————————–