The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 38

ตอนที่ 38: การทำลายพันธะที่ไม่มีอยู่จริง

กุสตาฟมุ่งหน้าไปยังสถานีขนส่งที่ใกล้ที่สุดและเดินทางกลับไปบ้านพ่อแม่

ตามที่คาดไว้ใช้เวลาประมาณ 5 นาทีก่อนที่เขาจะไปถึงป้ายที่ใกล้บ้านพ่อแม่ที่สุด

กุสตาฟเดินผ่านถนนที่ 34 และมุ่งหน้าไปยังย่านที่อยู่อาศัย

ในไม่กี่นาทีเขาก็มาถึงบ้านหลังที่ 7 ของบ้านในบริเวณนี้

ความแตกต่างระหว่างถนนสายนี้กับอพาร์ทเมนต์ใหม่ที่เขาตั้งอยู่ คือสถานที่แห่งนี้ได้รับการก่อสร้างให้ดีขึ้น แม้ว่าจะมีเพียงบ้านแบบบังกะโลเท่านั้นที่มองเห็นได้ และเห็นได้ชัดว่าส่วนนี้ของเมืองมีความเป็นเมืองมากกว่า

กุสตาฟไม่เสียเวลาเดินไปที่บ้าน เขามองไปที่สภาพแวดล้อมและสังเกตว่ารถของแม่ไม่ได้จอดอยู่ข้างหน้า ซึ่งหมายความว่าเธอยังไม่ถึงบ้าน

กุสตาฟที่รู้ว่าวางกุญแจไว้ที่ไหนก็ไปรับมัน

เขาเปิดประตูและตรงไปที่ห้องที่เขาใช้เวลาซักพักเพื่อเปิดมัน

เขาไม่เสียเวลาหยิบเสื้อผ้าจากตู้ที่วางไว้หลังอ่าง

เขานำอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลที่คล้ายกับที่เขาเอามาจากฮังโจ

มันคือปุ่มเหมือนกระดุม และเขาได้กำจัดอุปกรณ์เก็บข้อมูลของฮังโจไปแล้ว เมื่อนานมาแล้ว เขาไม่ต้องการให้ใครมาสืบเรื่องนี้กับเขาอีก

กุสตาฟใส่เสื้อผ้าลงในอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลหลังจากเปิดใช้งาน

เขาหันหลังกลับเพื่อออกจากห้อง แต่หยุดชะงักเมื่อเดินไปที่ประตู

เขาหันกลับไปรอบ ๆ และสังเกตห้อง

เขาเดินกลับไปที่อ่างที่เขานอนมาหลายปีแล้ววางมือลงบนอ่าง

เขาถูขอบเล็กน้อย “ฉันจะไม่คิดถึงคุณอีก”

เขาหันกลับมาหลังจากพึมพำคำพูดเหล่านั้นและเดินออกจากห้องไป

กุสตาฟเดินผ่านทางเดินเล็ก ๆ และมุ่งหน้าไปที่ประตูเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

กึก! กึก!

เขาได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก

“ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาถึงแล้ว” กุสตาฟพึมพำ ขณะที่ประตูถูกผลักเปิดออก

คนสองคนเดินเข้ามา

พวกเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากแม่ของกุสตาฟและเอนดริกน้องชายของเขา

พวกเขาจ้องมองไปที่กุสตาฟที่เพิ่งมาจากทางเดินอีกด้านหนึ่ง ก่อนจะมุ่งหน้าไปที่โซฟาเพื่อนั่ง

พวกเขาไม่สนใจกุสตาฟที่เดินไปที่ประตู

“นี่ไอ้ขยะ! แกรู้ว่าน้องชายของแกไม่ได้กลับบ้านตรงเวลาและแกไม่เคยแสดงความกังวลใด ๆ เลยเรอะ!” แม่ของกุสตาฟตะโกนออกมาด้วยหน้าตาที่บิดเบี้ยว

“ แม่ ทำไมแม่ต้องไปคุยกับเขาล่ะ?” เอนดริกไขว้ขาของเขาด้วยความโกรธ ขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

กุสตาฟหยุดก้าวขาของเขาชั่วคราวหลังจากได้ยินพวกเขาพูด

“ ไอ้ถังขยะมันต้องมีประโยชน์เพื่ออะไรบ้างแหละ อย่างน้อย … ก็ควรให้เขาแสดงความห่วงใยบ้างสิลูก!” แม่ของกุสตาฟเปล่งเสียงออกมาอีกครั้ง

“เฮ้ ไอ้ไร้ประโยชน์ ลูกชายคนเดียวของฉันได้รับทุนการศึกษาเพื่อเข้าเรียนในสถาบัน MBO สำหรับเด็กเลือดผสมและตอนนี้กำลังได้รับการฝึกอบรมส่วนตัวจากเอ็คโค่ ที่ติดอันดับเลือดผสม!” แม่ของกุสตาฟกล่าวเสริมด้วยแสงสะท้อนอันภาคภูมิใจ

‘โอ้ นี่คงเป็นเหตุผลที่พวกเขากลับบ้านช้ามาโดยตลอดสินะ?’ กุสตาฟใส่สองและสองเข้าด้วยกันแล้ว

“แกควรมาแสดงความยินดีกับเขา จงทำสิ่งเดียวนั่น แม้ว่าเราทุกคนจะรู้ว่าแกจะไม่มีประโยชน์ก็ตาม!” แม่ของกุสตาฟยังคงกระพือปีกไม่หยุดขณะที่เธอยกย่องเอนดริก

กุสตาฟยืนอยู่ห่างจากพวกเขาไม่กี่ฟุต เขายืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหลายวินาทีด้วยใบหน้าที่มืดมนก่อนที่จะพูดอะไรบางอย่างในที่สุด

“ดีสำหรับเขาแล้วนี่”

กุสตาฟเดินต่อไปที่ประตู

เขาเดินผ่านแผ่นหลังที่พวกเขานั่งอยู่บนโซฟา

รอยยิ้มแขวนบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขาพูดอีกครั้ง “ยินดีด้วย”

สีหน้าของกุสตาฟ เมื่อเขาแสดงความยินดีกับเอนดริกนั้นดูไม่เต็มใจ รอยยิ้มมีองค์ประกอบที่น่าขันอยู่ในนั้น

ฉับ! ฉับ! ฉับ! ฉับ!

กุสตาฟเดินไปข้างหน้าอีกครั้งหลังจากพูดแบบนั้น

“เฮ้ แกควรจะคุกเข่า เมื่อบอกฉันเว้ย!” เอนดริกกล่าวด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

เขารู้สึกขยะแขยงที่กุสตาฟไม่ได้มีท่าทางขี้อิจฉาแบบที่เขาเคยจ้องมองมาที่เอนดริกแบบเคย  ลักษณะของความคารวะที่เคยมีนั้นไม่มีอีกแล้ว

กุสตาฟไม่หยุดเดิน เขาทำตัวเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่เอนดริกเรียกร้อง

“เฮ้ ไอ้ถังขยะ แกได้ยินฉันไหม คุกเข่าแสดงความยินดีกับฉันซะ!” เอนดริกมองอย่างโกรธเคือง ขณะลุกขึ้นยืนเพื่อจ้องมองกุสตาฟที่ยังคงมุ่งหน้าไปที่ประตู

“ทำให้ฉันสิ” กุสตาฟพึมพำอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่เขาหันหน้าไปรอบ ๆ เพื่อจ้องไปที่เอนดริก

จ้อง!

เอนดริกสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของกุสตาฟ เขาไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะมาถึง เมื่อกุสตาฟจ้องเขาแบบนั้น การจ้องมองทำให้กระดูกสันหลังของเขาเย็นลง ‘ทำไมมันถึงดูดุร้ายในทันใด!’ เอนดริกไม่สามารถห่อหัวของเขากลับไปได้ สำหรับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนั่น

กุสตาฟหันกลับไปที่ประตู เมื่อเขามาถึงก่อนและยื่นมือออกไปเพื่อเปิดประตู

ทันใดนั้นกองกำลังแปลก ๆ ก็พุ่งลงมาที่กุสตาฟทำให้เขาหยุดเคลื่อนไหวชั่วคราว

“ ฉันบอกว่าคุกเข่าไง!” เอนดริกตะโกนออกมาอีกครั้ง

ดูเหมือนว่าเขาจะได้กระดูกสันหลังของเขากลับคืนมา เขากำลังสาปแช่งตัวเองภายในเพราะกลัวกุสตาฟ

‘ฉันจะกลัวขยะได้ยังไง!’ มือขวาของเอนดริกยื่นออกไปตามทิศทางของกุสตาฟ

กุสตาฟรู้สึกได้ถึงแรงประหลาดแบบเดียวกันที่โอบไหล่เขาและบังคับให้เขาลงไปข้างล่าง

เขารับรู้ถึงพลังนี้ว่ามันเป็นของเอนดริก

เข่าของกุสตาฟงอเล็กน้อยเนื่องจากแรงกระทันหัน แต่ในไม่กี่วินาทีเขาก็ยืดตัวกลับขึ้นโดยใช้ไหล่ดันพลังที่มองไม่เห็นขึ้นไป

เอนดริกรู้สึกประหลาดใจที่เห็นว่ากุสตาฟไม่ได้คุกเข่าลงอย่างที่เขาคาดไว้

‘เกิดอะไรขึ้น? ตอนนี้เอนดริกใช้พลังของเขาอยู่ไม่ใช่เหรอ? กุสตาฟยังยืนอยู่ได้อย่างไร? ‘ แม่ของพวกเขาสามารถเห็นเอนดริกที่ยื่นมือออกมา ซึ่งนั่นหมายความว่าเขากำลังใช้พลังของเขา แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงยังคงเห็นท่าทางสบาย ๆ แบบเดิมบนใบหน้าของกุสตาฟเหมือนเขาไม่สะทกสะท้าน

‘เขาจะต้านทานกระแสจิตของฉันได้อย่างไร?’ เอนดริกเริ่มเดินไปหากุสตาฟ ในขณะที่เขาเพิ่มผลลัพธ์ของคำสั่งพลังของเขา

กุสตาฟรู้สึกได้ถึงแรงที่กดลงบนไหล่ของเขาเพิ่มขึ้น พื้นด้านล่างเริ่มดังเอี๊ยดเนื่องจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น

‘นี่น่าจะหนักประมาณ 1000 กิโลกรัม … ‘ กุสตาฟคำนวณ ในขณะที่เขาหันกลับมาและเริ่มเดินไปหาเอนดริก

หากนี่เป็นตัวตนเก่าของกุสตาฟพลังจำนวนนั้นที่แบกลงบนไหล่ของเขาจะบดขยี้เขา

ฉับ! ฉับ! ฉับ! ฉับ!

เมื่อกุสตาฟยังคงขยับได้ และก้าวไปหาพวกเขา ทุกย่างก้าวก็แฝงไปด้วยความตกใจของเอนดริกและใบหน้าแม่ของพวกเขา

‘ได้ยังไง?’ เอนดริกถ่ายทอดสายเลือดของเขาแล้วและเขายังคงยิ่งเพิ่มพลังให้มากกว่าที่เคยเป็นมาก่อน

กุสตาฟหยุดชั่วขณะ ในขณะที่มองลงมา และใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเข้ม  เขายกเท้าขวาขึ้นและวางไว้ข้างซ้ายก่อนจะทำเช่นเดียวกันกับทางขวา

“ ฉันทนกับความตะกละของคุณในฐานะน้องชายของฉันมานานแล้ว!” กุสตาฟพูดด้วยน้ำเสียงที่เสียใจ

“ ปล่อยให้นายทำตามใจมาตั้งนาน ตั้งแต่นี้ฉันจะสู้ไม่ถอย!”

“ ฉันเป็นพี่ใหญ่ที่น่าสมเพชไม่ใช่เหรอ?”

“เอาล่ะวันนี้ทุกอย่างจะจบลง!” เขาเปล่งเสียงออกมา เมื่อเขามาถึงต่อหน้าเอนดริกที่ยังคงกางแขนออก

“ในฐานะพี่ชายของคุณ ฉันจะให้สิ่งที่คุณสมควรได้รับ เมื่อคุณดูหมิ่นผู้อาวุโสกว่า!” กุสตาฟกล่าวเสริม ในขณะที่เขาจ้องไปที่เอนดริกด้วยสายตาเย็นชา

เอนดริกเบิกตากว้างจากความตกใจ แต่ก่อนที่เขาจะอ้าปากพูด เขาสังเกตเห็นฝ่ามือของกุสตาฟเหวี่ยงไปที่แก้มซ้ายของเขา

มันเร็วเกินไปสำหรับเขาที่จะทำตามและก่อนที่เขาจะตอบสนองต่อความเร็วได้ก็โดนสัมผัสที่ใบหน้าแล้ว

ป๊ะ!

เสียงตบดังก้องในห้องนั่งเล่น ขณะที่เอนดริคถูกส่งตัวไปที่ปลายสุดของห้องนั่งเล่น

ปัง

หลังของเขากระแทกเข้ากับผนังอีกด้าน ในขณะที่ปากของเขาอ้าค้างโดยที่หลังของเขาโค้งเข้า

ร่างกายของเขาอยู่ในท่านั้นสักพัก ขณะที่ใบหน้าของเขาแสดงความเจ็บปวดและสับสนก่อนที่ร่างของเขาจะไถลไปที่พื้น

“เนื่องจากคุณต้องการให้พ่อแม่ที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้ เลวร้ายใส่ฉัน คุณก็มีมันได้ทั้งหมดด้วยตัวของคุณเอง!” กุสตาฟเปล่งเสียงออกมาขณะที่เขาหันกลับมา

แม่ของเขายังคงนั่งอยู่บนโซฟาโดยอ้าปากกว้าง ราวกับว่าภาพยนตร์กำลังฉายต่อหน้าเธอ

‘เขาสามารถต้านทานเทเลคิเนซิสของเอนดริกได้ยังไง? เขาเอาความแข็งแกร่งมาจากไหนในการแสดงความสามารถเช่นนี้? ‘

จิตใจของเธอไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นได้ เธอรู้สึกว่าได้เห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อที่สุดเพิ่งเกิดขึ้นต่อหน้าเธอ

‘เป็นไปได้ยังไง? นี่ไม่ใช่ถังขยะเดียวกับที่ฉันให้กำเนิดเหรอ? ‘ เธอไม่สามารถตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างถูกต้องและเธอก็จ้องมองไปที่กุสตาฟด้วยความสงสัยว่าเขาเป็นบุคคลอื่นที่ปลอมตัวมา

กุสตาฟเริ่มเดินไปที่ประตูอีกครั้ง“ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันอีก! หากมีการข้ามเส้นมาในอนาคต ฉันจะปฏิบัติต่อพวกคุณเหมือนที่ฉันปฏิบัติต่อคนอื่น ๆ !” กุสตาฟพูด ขณะที่เขาไปที่ประตู

“เราไม่เคยแบ่งปันความผูกพันธ์หรือความสัมพันธ์และมันจะยังคงเป็นเช่นนั้นเว้ย!”