Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 204

ตอนที่ 204: ล่าปลาหมึก

จํานวนมอนสเตอร์ที่ลูเอนต้องไล่ออกไปนั้นสูงมาก แม้จะผ่านไป 1 ชั่วโมงแล้ว เขาก็ไม่เห็นจุดสิ้นสุดของมัน สําหรับเนื้อเขาเห็นได้ชัดว่ามีประโยชน์ แน่นอน จะใช้มากมายเพื่อเลี้ยงดูแลครอบครัวและญาติ ๆ ของเขา ท้ายที่สุด เนื้อมอนสเตอร์ประเภทสัตว์จะอร่อยกว่า ถ้าใครรู้วิธีกําจัดพิษออก เพราะมันมีโปรตีนมากมาย และพลัง Qi ที่มากมาย จึงทําให้ใครก็ตามที่กินมันแข็งแกร่งขึ้น

“บางทีฉันควรให้เนื้อที่บริสุทธิ์แล้วเป็นส่วนหนึ่งของรางวัลการแข่งขัน…’ แต่ไม่ว่าในกรณีใด เขาจะคิดเรื่องนี้ในภายหลัง

ลูเอนหยิบเนื้อมอนสเตอร์ชิ้นหนึ่ง ซึ่งอยู่ในระดับนักรบลําดับที่ 2 ขึ้นมา 1 ชิ้น เขาเดินเข้าหาอิงกริดและไมร่า

“แม่ครับ ผมนําเตาแคมป์และเครื่องใช้ต่างๆ มาด้วย เมื่อแม่ได้เรียนรู้เทคนิคนี้แล้ว เรา จําเป็นต้องปรับปรุงอีกเล็กน้อย แม่ช่วย อิงกริด ทําอาหารกลางวันให้ทุกคนได้ไหม” ลูเอนถามขึ้น

“แน่นอน ลูกชาย” ไมร่าพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม หยิบชิ้นเนื้อจากมือของเขา

“แม่สามี ให้ฉันช่วยปรุงรสได้ไหมคะ” อิงกริดกล่าว

ลูเอนกลับไปซื้อมอนสเตอร์ มีกองคล้ายกับปิรามิดที่ทําจากซากสัตว์ประหลาด และไม่ว่าจะดีหรือแย่ สัตว์ประหลาดจากทะเลก็ถูกดึงดูดด้วยเหตุนี้

“พี่ใหญ่ พี่มาดูนี่!” คริสตินารู้สึกถึงการปรากฏตัวของพลัง Qi ที่มาจากทะเลและเสนอให้ต่อสู้ในครั้งนี้

“เธอเรียนเทคนิคนั้นเสร็จแล้วเหรอ?” ลูเอน ถามขึ้น

“ค่ะ” เธอพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

ด้วยการรับรู้ทางประสาทสัมผัสพิเศษของเขา ลูเอน ได้กําหนดระดับของสัตว์ประหลาด และเห็นว่ามันไม่ใช่ภัยคุกคามต่อ คริสตินา เขาเห็นด้วย

“โอเค งั้นฝากด้วยนะ” ลูเอน พูดก่อนจะทําการไล่มอนสเตอร์ต่อไป

“เชื่อฝีมือได้เลยค่ะ!” คริสตินา ยิ้มและเดินไปที่ชายฝั่งของเกาะ

แม้ว่าเขาจะคิดว่าเธอสามารถรับมือได้ แต่ลูเอน ก็มองไปทางพูห์ ซึ่งกําลังแผ่กิ่งก้านสาขาอยู่บนพื้น พูห์ลุกขึ้นยืนโดยปราศจากความเกียจคร้านแม้แต่น้อย เมื่อรู้สึกถึงการจ้องมองของลูเอนและเข้าใจสิ่งที่เขาต้องทํา

เมื่อมาถึงชายฝั่งของเกาะ คริสตินาหลับตาและรอ ในมือของเธอมีรัศมีแห่งไฟก่อตัวขึ้น ทําให้เกิดบางสิ่งคล้ายโล่กลวง ต่างจากเปลวเพลิงธรรมดาที่จะเผาไหม้ทุกสิ่ง เปลวไฟนี้มีรูปร่างอย่างสมบูรณ์แบบเป็นลูกบอลรอบมือของคริสตินา โดยไม่ทําให้เกิดคลื่นมากเกินไป การทําเช่นนี้ไม่จําเป็นต้องเพิ่มพลังโจมตี แต่ควรควบคุมเปลวไฟ นั่นคือการฝึกที่ลูเอนมอบให้เธอ

แน่นอนว่ามีจุดประสงค์ในเรื่องนี้ หากเธอเชี่ยวชาญเทคนิคนี้ คริสตินา สามารถเคลือบการโจมตีของเธอด้วยพลัง Qi และทําให้มันร้อนมาก จนเมื่อถึงเวลาที่เธอโจมตีมันจะสามารถต้านทาน การกัดกร่อนและการเกิดออกซิเดชันได้ดีที่สุดที่อุณหภูมิสูงมาก (สูงถึง 1450 °C) ในขณะที่ยังคงอยู่ในนักรบระดับแรกเพียงเท่านั้น ดังนั้นการฝึกอบรมจึงคุ้มค่าอย่างยิ่ง

ทีละเล็กทีละน้อย คริสตินาลงไปในน้ำ ใช่ เธอลงไปในน้ำแต่ตื้น มันยังไม่ถึงเข่าของเธอ เมื่อน้ำลึกขึ้นเรื่อยๆ เธอก็หยุด

รอบๆ คริสตินา น้ำกลายเป็นไอน้ำ น้ำรอบกายของเธอกําลังเดือด เธอทําได้เพียงแค่นั้น เพราะว่าชุดปัจจุบันที่เธอสวมเป็นสิ่งที่ทําจากเส้นด้ายจากมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้กับระดับของนักรบลําดับที่ 2 โดยใช้พลังของคาธารีน่า ไม่เช่นนั้นเธอเองก็คงกลายเป็นขี้เถ้า

“ปลาหมึก? ใหญ่เกินไปที่จะเป็นปลาหมึกธรรมดา… อาจจะเป็นคราเคน? ไม่สิ เล็กเกินไป ฉันว่า” คริสตินาพิมพ์และตื่นเต้นเล็กน้อย “ฉันสงสัยว่าฉันจะฆ่ามันโดยไม่เผามันทิ้งได้ไหม แม่ทําทาโกะยากิด้วยปลาหมึกยักษ์นี้ได้ไหม” ความคิดนี้ทําให้เธอตื่นเต้นและเธอก็เริ่มน้ำลายไหลเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ใช้เปลวไฟไม่ได้” คริสตินา คิดพลางใช้นิ้วชี้บนริมฝีปากล่างของเธอและพลิกนิ้วของเธอ ขณะที่เธอจําได้ว่าลูเอนได้มอบดาบให้กับเธอ ฉันไม่รู้วิธีใช้ดาบ แต่ถ้าฉันเร็วและกรีดมันได้ ทีมแบบนั้นมันคงไม่เป็นไร

คริสตินาไม่มั่นใจเต็มที่ว่าจะฆ่ามันให้เร็วพอก่อนที่ “คราเคน” จะหนีไป ในที่สุดคริสตินาก็สังเกตุเห็นการปรากฏตัวของพูห์และพูดว่า “พูห์ ช่วยฉันด้วย ฉันต้องการเอาสัตว์ประหลาดตัวนี้ ออกไปอย่างรวดเร็วและทําอะไรอร่อยๆ กับปลาหมึกยักษ์ตัวนี้”

พูห์พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง เขาไม่รู้ว่าเธอจะทําอะไรกับปลาหมึกยักษ์ แต่ในฐานะคนรักอาหารทะเล พูห์รู้สึกตื่นเต้นมากกว่าคริสตินาเสียอีก

“แม่และอิงกริดยังคงทําอาหารกลางวันกันอยู่ ฉันหวังว่าคงพอมีเวลา…” คริสตินาถือดาบที่ปรากฎออกมาจากสมาร์ทโฟนของเธอด้วยสายตาคมกริบราวกับดาบที่เธอถืออยู่

ขณะที่คริสตินากําลังคิด หัวของปลาหมึกยักษ์ก็ปรากฏขึ้น หนวดปลาหมึกกวนในน้ํา มุ่งหน้าไปทางคริสตินา โดยอัตโนมัติ คริสตินาละความคิดของเธอไว้ก่อนแล้วจดจ่อกับปลาหมึกยักษ์ ดาบของเธอเหวี่ยงอย่างเชื่องช้าแต่เร็ว และหนวดก็ถูกฟันขาด

* คิคิคิคิคิคิคิ!*

ปลาหมึกส่งเสียงกรีดร้องแปลกๆ แบบที่ดังก้องอยู่ในหู พูห์ค่อนข้างรําคาญเสียงกรีดร้องและคํารามเสียงดัง เขาจะสร้างกระแสของเสียงได้ก็ต่อเมื่อเสียงคํารามของเขาได้ส่งออกไปแค่นั้น

ด้วยท่าทางดุร้ายที่แสดงฟันแหลมของเขา พูห์จึงพุ่งเข้าหาปลาหมึกยักษ์อย่างรวดเร็วจนดูเหมือนเขาจะไม่อยู่ในน้ำด้วยซ้ำ

ปลาหมึกยักษ์ขดหนวดของมันไว้รอบๆ พูห์ ขณะที่เขาเข้าใกล้ และเริ่มจับมันให้แน่น อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเหมือนการกอดเด็กแรกเกิดสําหรับพูห์ และด้วยกรงเล็บอันดับที่ 1 ของเขา เขาตัดหนวดเป็นชิ้นๆ ทะเลรอบๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน เลือดของปลาหมึกยักษ์นี้มีเฮโมไซยานินแทนธาตุเหล็ก เช่นเดียวกับเลือดของปลาหมึกทั่วไป โปรตีนในเลือดของสัตว์นี้มีทองแดง ซึ่งทําให้เลือดเป็นสีฟ้า

เสียงกรีดร้องของปลาหมึกเริ่มน่ารําคาญมากขึ้นเรื่อยๆ และถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าเสียงร้อ งของสัตว์ประหลาดนั่นหมายถึงอะไร อย่างน้อยคริสตินา ก็นึกภาพออกว่าปลาหมึกยักษ์เริ่มกลัว เมื่อมันหดหนวดของมันแล้วสั่น พวกมันกระทบทะเลและสร้างคลื่น และมันก็เริ่มถอยกลับ

“มันไม่ง่ายขนาดนั้น!” คริสตินาเคลื่อนไหวเร็วกว่าพูห์เมื่อเธอพยายามใช้ <คลื่นสีฟ้า> และประสบความสําเร็จ

ทํางานในน้ำได้ด้วยไหมนะ เธอไม่มีเวลาคิดลึกซึ้งถึงขนาดนั้น ถ้าเธอไม่ลงมือทําในเร็วๆ นี้ แม้ว่าเธอกับพูห์จะร่วมมือกัน แต่ถ้าปลาหมึกยักษ์หนีไปที่ก้นทะเลแทบจะฆ่าตัวตายเลย ถ้าเธอและเขาคิดจะไล่ตาม

ปลาหมึกยักษ์ถูกดาบคมของคริสตินา มันถูกตัดหัวครึ่งหนึ่ง และก่อนที่มันจะล่าถอย พูห์ที่อยู่ข้างหน้าได้ประสานพลังกับคริสตินาและโจมตีโดยเล็งไปที่ตาซ้าย

ปลาหมึกยักษ์กางหนวดออกมากขึ้น แต่พูห์เร็วกว่าและกรงเล็บของเขาจับตาปลาหมึกยักษ์ เมื่อรู้สึกเจ็บปวดอย่างสุดขีดปลาหมึกยักษ์ก็ช็อกอยู่ครู่หนึ่ง และนั่นคือตอนที่คริสตินาฉวยโอกาส และตัดมันจากขวาไปซ้ายโดยเล็งไปที่คอของปลาหมึก เลือดสีน้ําเงินของปลาหมึกไหลลงสู่ทะเล และมันก็ไม่สามารถรองรับร่างกายของมันได้อีกต่อไป และด้วยเสียงที่ดังของร่างกายของมันกระทบกับทะเล ปลาหมึกยักษ์ก็ชักกระตุกและหยุดเคลื่อนไหว

“เราทําได้แล้ว พูห์!” คริสตินากรีดร้องอย่างมีความสุขและกอดคอของพูห์ พูห์ทําได้เพียงให้เธอกอดเขาเท่านั้น

“เอาล่ะ ขึ้นฝั่งกันเถอะ” หลังจากที่พอใจแล้ว คริสตินาก็ยิ้ม ขณะที่เธอเริ่มดึงร่างของปลาหมึกยักษ์

ขอบคุณที่สนับสนุนการแปลค่ะ