Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 182

ตอนที่ 182: วาลเทอร์ เบกเกอร์กำลังวางแผนบางอย่างกับตระกูลดีมาส

นกตัวเล็กจิกนิ้วหัวแม่มือของอิงกริด

“ปล่อยไป อย่าหยุดมัน” ลูเอนบอก

“โอ้…” อิงกริด ปล่อยให้นกจิกนิ้วหัวแม่มือจนเลือดไหล หยดเลือดเริ่มตกลงไปที่พื้น

*ติ้ง!*

ราวกับพายุ ขณะที่เลือดของอิงกริดตกลงสู่พื้น ลมสีแดงก็พัดผ่านบริเวณนั้น อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“และตอนนี้?” อิงกริดมองมาที่เขา

ลูเอนมองไปทุกหนทุกแห่งและพูดว่า “อืม ดูเหมือนว่าเธอจะควบคุมเลวีอาธานไม่ได้ในขณะนี้ อย่างไรก็ตาม แม้ว่ามันจะอ่อนแอมาก แต่คุณก็มีความสัมพันธ์กับเลวีอาธานอยู่บ้าง”

บางทีอาจเป็นเรื่องบังเอิญหรืออาจจะไม่ใช่ แต่กระรอกวิ่งเข้าหา ลูเอน และปีนขึ้นไปบนร่างกายของเขาและเอื้อมมือไป เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตที่ผ่านมา กระรอกกัดนิ้วของเขา ด้วยเสียงของหยดเลือดที่ตกลงสู่พื้นอีกครั้ง *ติ้ง* แผ่นดินที่พวกเขาเหยียบย่ำก็เริ่มสั่นสะท้าน

ดวงไฟสว่างไสวทั่วท้องฟ้าเจิดจ้าทั่วทุกแห่ง

สัตว์ต่างๆ กรีดร้อง ไม่ว่าจะเป็นเสียงนกร้องหรือเสียงสัตว์ก็ตาม แม้กระทั่งจากระยะไกลที่มีทะเลสาบ ปลา โลมา ปลาวาฬ ฯลฯ ต่างก็ตื่นตระหนก

“ว้าว!” อิงกริด พบว่ามันยากที่จะเชื่อในสิ่งที่เธอเห็น เธอวางมือบนต้นขาของเธอแล้วบีบแรงๆ ยืนยันว่าเธอไม่ได้ฝันไป

“อย่างที่คาดไว้…”

ลูเอนหมกมุ่นอยู่กับความรู้สึกผูกพันกับเลวีอาธาน และตอนนี้เขารู้ว่าเขาสามารถเป็นเจ้าของมันได้อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่แตกต่างออกไป: เลวีอาธานปัจจุบันดูไม่เหมือนที่เคยเป็น ราวกับว่าปัจจุบันมันเป็นเพียงเด็กแรกเกิด เมื่อเทียบกับเลวีอาธานในชีวิตก่อนของเขา

‘บางทีอาจเป็นเพราะเรื่องนั้น?’

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจ เมื่อลูเอนถูกโจมตี ขณะที่กำลังเลื่อนขั้นตัวเองไปยังนักรบระดับ 7  เขาถูกโจมตีโดยผู้หญิงคนนั้นที่ใช้เลวีอาธานมาโจมตี

แม้ว่าลูเอน จะเป็นเจ้าของเลวีอาธานโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่เขาก็มอบมันให้กับบุคคลที่เขาไว้ใจมากที่สุดและคิดว่าเขาสมควรได้รับมัน เพราะในตอนแรกเธอได้แสดงการควบคุมเลวีอาธานให้เขาเห็นและด้วยโชคหรือโชคชะตาบางอย่าง เธอเป็นคนที่สามารถเซ็นสัญญากับเลวีอาธานได้

‘ดังนั้น ชะตากรรมของเลวีอาธานก็เปลี่ยนไปในทางใดทางหนึ่งด้วย? มันไม่เหมือนเดิมแล้วเหรอ?’

ขณะที่ลูเอน คิดในใจ สัญญาก็ได้ลงนาม

“ลูเอน คุณหมายความว่าอย่างไร ตามคาด?” อิงกริด ข้างๆเขา ถามด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น

“ผมสามารถเซ็นสัญญากับเลวีอาธานได้” ลูเอน มองแล้วพูดว่า “ผมคาดหวังไว้แต่ก็ยังแปลกใจกับผลที่ออกมา นอกจากนี้ แม้ว่าจะอ่อนแอ แต่ตอนนี้คุณยังมีความเชื่อมโยงกับเลวีอาธานอีกด้วย คุณรู้สึกไหม”

อิงกริด คิดแล้วพูดว่า “ฉันคิดอย่างนั้น… แต่อย่างที่คุณพูดมันอ่อนแอมาก”

“ยังไงก็เถอะ” อิงกริดถาม “คุณจะผ่านช่องว่างมิติได้อย่างไร ฉันหมายถึง ถ้านี่คือเลวีอาธานทั้งหมด ฉันไม่คิดว่าคุณจะผ่านช่องว่างมิติเล็กๆ นั้นได้”

“ง่ายๆ” ลูเอน พูดด้วยรอยยิ้มลึกลับ “นี่ไม่ใช่เพียงร่างเดียวของเลวีอาธาน”

-อ่านได้ที่ www.thai-novel.com-

“โอ้? แล้วเลวีอาธานรูปแบบอื่นจะเป็นอย่างไร” อิงกริดยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นไปอีก

“อาวุธ” ลูเอน กล่าว

“อาวุธ? เช่น อาวุธปืน หรืออาวุธช่วงยุคกลางหรอ?” อิงกริดถาม

“มันมีอาวุธหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะยุคกลางหรือสมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม มันเกือบจะเหมือนกับทักษะของแม่ของผมคุณต้องรู้โครงสร้างและกระบวนการเพื่อที่จะสามารถทำซ้ำอะไรก็ได้” ลูเอน กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า มันไม่ได้ฟังดูเหมือนเรื่องตลก

“แล้วตอนนี้เราควรกลับไปหรือยังคะ” อิงกริดมองไปที่รอยแตกของมิติ และสังเกตว่ามันใช้เวลาไม่นานก่อนที่มันจะปิด

ลูเอนพยักหน้า “ใช่ ผมขอเวลาอีก 10 นาทีก่อนที่ผมจะทำความคุ้นเคยกับข้อตกลงที่ทำกับเลวีอาธานเสร็จ”

เมื่อลูเอน คุ้นเคยกับเลวีอาธาน ‘ใหม่’ เขามั่นใจว่าชีวิตนี้ต่างจากชาติก่อนของเขา ตอนนี้ ความเป็นไปได้และสิ่งต่างๆ ที่เลวีอาธานในปัจจุบันสามารถทำได้ แม้ว่าจะมีความคล้ายคลึงอยู่บ้าง แต่ก็มีหลายอย่างที่แตกต่างกัน การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่เพียงแต่ส่งผลต่ออาวุธต่อสู้ของเลวีอาธานเท่านั้น แต่ยังเพิ่มความเป็นไปได้ในการเปลี่ยนเป็นเตาอบไฟฟ้าหรือแม้แต่ทั่งตีเหล็ก

มันอาจจะดูเหมือนง่าย แต่มันไม่ใช่ ด้วยพลังที่มีแนวโน้มของเลวีอาธาน เมื่อใช้เพื่อสร้างอาวุธ ยาเม็ด ฯลฯ ผลลัพธ์ที่ได้จึงแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เป็นสิ่งที่ ลูเอน ไม่สามารถคำนวณได้แม้ไม่ได้ลองด้วยตัวเอง

นั่นไม่ใช่ทั้งหมด นอกจากนี้ยังสามารถประดิษฐ์เครื่องประดับได้ นั่นคือ ถ้า ลูเอน รู้ขั้นตอนการสร้างเครื่องประดับ เขาจะสามารถสร้างมันขึ้นมาและให้ประโยชน์ของเครื่องประดับได้มากขึ้น

แน่นอน แม้ว่า ลูเอน จะทำอย่างนั้น มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพลังปัจจุบันของ ลูเอน ที่จะสามารถเก็บเครื่องประดับที่แข็งแรงไว้ใช้งานได้นาน สิ่งนี้อาจส่งผลเสียต่อร่างกายของใครบางคนได้ หากพวกเขาไม่ระวังเพียงพอ

ในขณะเดียวกัน อิงกริดก็มองไปทุกทิศทุกทางและอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจลึกๆ สถานที่แห่งนี้สวยงามราวกับสวรรค์ หากนางสามารถมาที่นี่ได้หลายครั้ง นางก็จะแข็งแกร่งขึ้นเร็วขึ้น

*

“สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร”

วาลเทอร์ เบกเกอร์ค้นพบว่าสิ่งสำคัญมากมายของตระกูลเบกเกอร์ถูกขโมยไป แม้แต่นิวเคลียสที่สนับสนุนการก่อตัวก็ถูกขโมยไป และด้วยเหตุผลแปลกๆ บางอย่างเช่นการที่คนคุ้มกันเกาะคิดว่าเขาเองที่เป็นผู้ขโมยพวกมันไป ที่แย่ไปกว่านั้น เขาไม่สามารถอธิบายตัวเองได้ด้วยซ้ำ เนื่องจากเขาอาศัยอยู่ในที่เปลี่ยวเพราะสิ่งที่เขาทำ ซึ่งเขาไม่ต้องการให้ใครเห็น เป็นเพราะเหตุนี้เองที่ตอนนี้เขาอาศัยอยู่ในฟาร์ม ห่างจากกล้องถ่ายภาพและบันทึกรูปแบบอื่นๆ ที่สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขาได้

ที่แย่ไปกว่านั้นคือ ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา เขาอยู่คนเดียวที่บ้านทันที หลังจากพบกับ ลูเอน ดีมาส หลานชายของเขา

“ใครกันที่เป็นคนทำสิ่งนี้กับฉัน!” พลัง Qi ของวาลเทอร์ แสดงออกและสร้างกระแสน้ำวน กวาดทุกอย่างในห้อง เคาะทีวี โคมไฟ ฯลฯ

“พระเจ้า…”

เขาไม่ได้อยู่คนเดียว มีชายหญิงเกือบเปลือยกายเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น และพวกเขาก็ตัวสั่นด้วยความกลัวเมื่อรู้สึกถึงพลังงานประหลาดที่ออกจากร่างของวาลเทอร์

เป็นความจริงที่โลกวุ่นวายและมีสิ่งแปลกประหลาดเกิดขึ้นทุกหนทุกแห่ง แต่สำหรับผู้ที่ไม่เคยเห็นมันด้วยตนเอง มันค่อนข้างน่าตกใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามีคนอย่างเบกเกอร์ที่ติดอยู่กับพวกเขาในห้องและกำลังโกรธเคือง พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าพระองค์จะทำอะไรกับพวกเขาเพื่อระงับความโกรธของเขา

“ให้ตายเถอะ ให้ตายสิ!” ยิ่งเขาคิดว่าตอนนี้เขาจะถูกล่าโดยกลุ่มของเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่จะสงบสติอารมณ์ในสถานการณ์นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเขาที่มีชีวิตอยู่ในระดับสูงสุดมาโดยตลอด ที่ซึ่งหลายคนต้องก้มศีรษะต่อหน้าเขา แต่ตอนนี้… ทำไมเขาถึงเป็นคนที่ต้องหลบซ่อน เหมือนหนูและก้มหัวให้คนอื่น?

ไม่หรอก! เขาจะไม่ยอมรับสิ่งนั้น ทางเลือกที่ดีที่สุดที่เขามีคือขโมยเงินจากตระกูลดีมาส และหนีไปประเทศอื่น

“แก!” ทันใดนั้น เขาก็หันกลับมาชี้ไปที่ชายคนหนึ่งที่มีแต่กางเกงในของเขา “แกพูดก่อนหน้านี้ว่าแกเป็นแฮ็กเกอร์ใช่ไหม”

“ชะ-ใช่!” ชายผู้สั่นสะท้านด้วยความกลัวเห็นด้วยอย่างประหม่า

“ฉันมีแล็ปท็อปอยู่ที่นี่และฉันต้องการให้แกค้นหาข้อมูลทุกประเภทเกี่ยวกับครอบครัวดีมาส แม้แต่รายละเอียดที่เล็กที่สุดก็สามารถทำได้ ถ้าเป็นไปได้ ให้หาที่อยู่อาศัยของพวกมันด้วย” เมื่อสิ่งต่างๆ กลายเป็นแบบนี้ เขารู้ว่าเขาไม่มีเวลาพอที่จะระมัดระวังอีกต่อไป หากเขาไม่ดำเนินการอย่างรวดเร็ว เขาจะต้องหนีจากบราซิลไปด้วยมือเปล่า