Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 181

ตอนที่ 181: เลวีอาธาน – ตอนที่ 2

เมื่อพวกเขามาถึงห้องลูเอนก็หยิบแผ่นโลหะพิเศษที่สามารถเข้าถึงทางเข้าสู่รอยแยกกมิติที่เลวีอาธานติดอยู่ ลูเอนทำให้แผ่นโลหะลอยขึ้นไปในอากาศ และเริ่มส่งพลัง Qi ของเขา และบอกให้อิงกริดทำเช่นเดียวกัน

แม้จะเพิ่งพัฒนาไปเป็นนักรบระดับ 2 แต่พลัง Qi ของอิงกริดก็ทรงพลังและแข็งแกร่งมาก แต่เธอก็ยังกลัวที่จะใช้มันอย่างเต็มที่

“อิงกริด หลับตาลงและตั้งสมาธิ ระบายพลัง Qi ทั้งหมดเข้าไป ใช่ ไม่ต้องกลัว ผมอยู่นี่แล้ว” ลูเอน พูดเบาๆ

“ใช่…” อิงกริดหลับตาลง

ซึ่งแตกต่างจากพลัง Qi สีขาวบริสุทธิ์ของ ลูเอน พลังของอิงกริดเป็นสีแดงเข้ม แต่ถึงแม้จะเป็นสีนั้น แต่ก็บริสุทธิ์มากและส่งอากาศที่เป็นเอกลักษณ์และมีกลิ่นเหล็กจาง ๆ

เส้นพลัง Qi สีแดงของ อิงกริด เต้นและเคลื่อนไปที่แผ่นโลหะพิเศษ

ด้านหลังแผ่นโลหะพิเศษมีรอยแตกมิติเริ่มเปิดออก อากาศรุนแรงขึ้นและพลัง Qi ก็แข็งแกร่งขึ้น น้ำท่วมสถานที่นั้นทันที

“ฮะ!”

ลูเอนใช้พลัง Qi มากขึ้น บังคับให้ช่องว่างมิติเปิด

อิงกริดยังพยายามอย่างหนักที่จะถ่ายทอดพลัง Qi ให้มากขึ้น เธอใกล้จะทะลุขีดจำกัดที่สามารถปลดปล่อยได้ในทันที

ต่างจากช่องว่างมิติที่เปิดและเชื่อมต่อกับพื้นที่แยกที่พูห์อยู่ ช่องว่างมิตินี้มีพลังมากกว่าหลายเท่า แม้แต่การเปิดเล็กๆ นี้ก็ยังต้องใช้พลังของ ลูเอน และ อิงกริด อย่างมาก แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ในขั้นของนักรบลำดับที่ 2 ก็ตาม

เมื่อเห็นว่าใบหน้าของอิงกริดเปลี่ยนเป็นสีแดงและการหายใจของเธอเริ่มผิดปกติ ลูเอน กำลังจะบอกให้เธอยอมแพ้และลองอีกครั้งเมื่อทั้งคู่แข็งแกร่งขึ้น

“ฉันสบายดีค่ะ” อิงกริด เข้าใจ ลูเอน เป็นอย่างดี เธอตระหนักด้วยแววตาของเขาว่าเขาเป็นกังวล และเธอไม่อยากยอมแพ้ในตอนนี้เพราะพวกเขาใกล้จะลงมือทำแล้ว

“…”

ลูเอน มองดูเธอสักครู่แล้วพยักหน้า เขาหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วพูดว่า “เอานี่ไป”

อิงกริดไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร เธอแค่ทำในสิ่งที่เขาพูด ความมั่นใจในปัจจุบันของเธอในตัวเขาอาจมากกว่าที่เธอมีในตัวเองด้วยซ้ำ

ขวดชนิดเดียวกันนี้ปรากฏขึ้นในมือของลูเอน อีกครั้ง ขวดนี้เป็นของเหลวสีขาวอมชมพู เขาเปิดฝาแล้วกลืนของเหลวหนืด ไม่นานหลังจากนั้นพลัง Qi ของเขาและ อิงกริด ก็เริ่มถูกเติมเต็มขึ้นอีกครั้ง การไหลของพลัง Qi เพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่เคยใช้ไป

นี่คือชัยชนะที่ ลูเอนปกป้องไว้ เขาได้สร้างตัวยาที่ช่วยในการฟื้นฟูพลัง Qi เพื่อใช้ในเวลาที่กำหนด สมุนไพรหายากหลายตัวที่เขาเก็บสะสมมาจนถึงตอนนี้ถูกใช้ไปแล้ว เขาจึงไม่ต้องการใช้มันบ่อยนัก แต่เมื่อเห็นอิงกริดเพียรพยายามและต้องการช่วยเขา แม้ตอนนี้เธอกำลังเหงื่อหยดและหอบ เขาก็ไม่คิดจะใช้อะไรแบบนั้น เพราะมันทั้งหายากและมีค่ามาก

ไม่เหมือนกับยาเม็ดฟื้นฟูพลัง Qi ผลของพลังยาฟื้นฟูพลัง Qi  มีผลเร็วขึ้นหลายเท่า ทำให้หายากและมีค่ามากขึ้น

ช่องมิติเปิดเกือบ 150 ซม. และกว้าง 70 ถึง 80 ถูกเปิดออกแล้ว

“ไม่เป็นไรแล้ว อิงกริด” ลูเอนหยุดปล่อยพลัง Qi ของเขา

“นั่นเป็นสิ่งที่ดี” อิงกริด เหนื่อยและหายใจไม่สม่ำเสมอ เธอมองเขาด้วยสายตาหนักหน่วง แต่เธอก็ไม่มีแรงกระตุ้นเลย ในความเป็นจริง เธอค่อนข้างมีความสุขในขณะนั้น

“ใช่ นั่นเพียงพอแล้ว” ลูเอน กล่าว “เนื่องจากปริมาณพลัง Qi ที่ได้รับจากช่องว่างมิตินี้ มันควรจะเพียงพอที่จะเปิดทิ้งไว้ประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที ซึ่งเพียงพอสำหรับสิ่งที่คุณต้องทำ”

“สมบูรณ์แบบ!” อิงกริด ปรบมือและยิ้ม

-อ่านได้ที่ www.thai-novel.com-

“ไปกันเถอะ” ลูเอน จับมือเธอข้ามช่องว่างมิติโดยไม่ต้องกลัว

“นั่นคือ…”

อิงกริดตกตะลึง ตอนนี้เธออยู่ในสถานที่ที่ดูเหมือนมีมนต์ขลังอย่างสมบูรณ์ มันถูกล้อมรอบด้วยกลิ่นหอมของธรรมชาติและพลัง Qi รอบตัวเธอนั้นบริสุทธิ์จนดูเหมือนแก่นสาร เธอรู้สึกว่า พลัง Qi ของเธอฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ชั่วขณะหนึ่งเธอคิดว่ายาที่เธอกินไปก่อนหน้านี้ยังคงทำงานอยู่

นกและผีเสื้อบินได้อย่างอิสระและแปลกตา แต่การปรากฏตัวของพวกมันนั้นเหนือกว่าคนทั่วไป อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้เป็นศัตรูกับการมาถึงของอิงกริดและลูเอน สัตว์ตัวเล็กบางตัวรวมทั้งนกมองดูพวกมันชั่วครู่แต่ไม่สนใจ

ในอากาศ มีดินแดนเล็กๆ ลอยอยู่ ทิวทัศน์นั้นชัดเจนและสดใสจนดูเหมือนไม่จริง ดอกไม้เป็นดอกไม้ที่สวยงามที่สุดที่อิงกริดเคยเห็น และต้นไม้ก็ดูมีดอกไม้มากแต่ก็สวยงามมาก

“ลูเอน ที่นั้นเหรอ?” อิงกริดชี้

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือความจริงที่ว่าสิ่งที่เธอสามารถเห็นมันได้แค่ในรูปถ่ายและวิดีโอเท่านั้น แต่ตอนนี้สิ่งเหล่านั้นมันอยู่ต่อหน้าต่อตาเธอ โลกของดาวเคราะห์นั้นมองเห็นได้จากที่ตั้งของมัน มันใกล้กว่าดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ที่ปกติแล้วจะดูเหมือนมันไกลมากจากโลก

“ใช่” ลูเอน ยืนยันและอธิบาย “ที่ที่เราอยู่ในขณะนี้มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มันมีกำแพงกั้นที่กั้นไม่ให้คนอื่นมองเห็น แม้แต่คนที่อยู่ในนักรบระดับ 6 ก็ยังมองไม่เห็น “

“ว้าว!” แม้ว่าเธอไม่รู้ว่าคนในนักรบระดับ 6 จะน่าเหลือเชื่อขนาดไหน แต่อย่างน้อยเธอก็สามารถจินตนาการได้ ถ้า ลูเอน แข็งแกร่งอย่างมหาศาลในนักรบระดับ 2 แล้ว ใครบางคนจะเป็นอย่างไรในนักรบระดับ 6 ?

เมื่ออิงกริดมองย้อนกลับไป เธอยังเห็นดวงจันทร์อยู่ใกล้กว่าที่เธอเคยจินตนาการว่าวันหนึ่งจะได้สัมผัส

ทันใดนั้นลูเอนก็ยื่นมือออกมา จากนั้นนกและผีเสื้อก็ดึงดูดเขาและเริ่มล้อมรอบตัวทั้ง 2 คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบๆ ลูเอน ราวกับว่าพวกเขามีความสุขที่ได้อยู่ต่อหน้าเขา

“เหลือเชื่อใช่มั้ย” ลูเอน ยิ้มเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ

“อันที่จริง ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องเหลือเชื่อ” อิงกริด ยังคงตกตะลึงหลังจากที่เธอพูดคำนั้น

ไม่เหมือนกับรอยร้าวมิติอื่นๆ รอยร้าวมิติแห่งนี้อยู่ใกล้โลกมาก อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่มีแผ่นโลหะพิเศษ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไปถึง เนื่องจากปกติแล้วมันสามารถซ่อนตัวจากสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่อาศัยอยู่บนโลกใบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะโล่นั้น บางทีอาจเป็นไปได้เฉพาะคนที่เพิ่มระดับตนเองขึ้นสู่นักรบระดับ 7 เท่านั้นที่จะสามารถตรวจจับเลวีอาธานได้

“ว่าแต่ เลวีอาธานนี่อยู่ที่ไหน”

อิงกริดยิ้มให้เขาอย่างไร้เดียงสา เอียงศีรษะราวกับกระต่ายขี้สงสัย รอคำตอบจาก ลูเอน เธอกระโดดขึ้นเมื่อเขาลูบหัวเธอ สายตาของเขามองไกลและอ่านไม่ออก จิตใจของเขาวิ่งไปตามถนนแห่งความทรงจำ

เมื่อชีวิตที่แล้วพาเขามายังสถานที่แห่งนี้โดยผู้หญิงคนนั้น เธอก็ยังไม่สามารถควบคุมเลวีอาธานได้ และเลวีอาธานก็มีขนาดใหญ่กว่าตอนที่เขามาอย่างน้อย 10 เท่า

เมื่อเขามาถึง นกและผีเสื้อ รวมทั้งสัตว์อื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ที่นี่ ล้อมรอบเขาและอยู่รอบตัวเขา นอกจากนี้ กระรอกตัวเล็กกัดนิ้วของเขาและทำให้เลือดหยดลงบนพื้น ในเวลานั้นเขาไม่ได้อ่อนแอ แต่กระรอกตัวเล็ก ๆ ก็สามารถทำให้เขาตกเลือดได้

ถ้าเขาไม่ตกตะลึงในขณะนั้น เขาคงอยากเห็นการแสดงออกที่ผู้หญิงคนนั้นทำ

“ลูเอน นายฟังฉันอยู่รึเปล่า?” อิงกริดตระหนักว่าแค่พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ และบีบเขาด้วยความโกรธที่ถูกเพิกเฉยเป็นเวลานาน

“อย่าโกรธง่ายขนาดนั้น ผมกำลังคิดไปเรื่อยอยู่น่ะ” เขาแกล้งเธอโดยใช้นิ้วยาวแตะจมูกเธอ

“แล้วเลวีอาธานอยู่ที่ไหน” เธอถามอีกครั้ง

“นี่คือเลวีอาธาน ที่นี่คือทั้งหมด” ลูเอน ตอบด้วยรอยยิ้ม