Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 170

ตอนที่ 170: กลุ่มจัสมินฟลาวเวอร์

“นั่นอะไรน่ะ?” มีคนชี้ขึ้นไปที่ท้องฟ้า

“นั่นนกหรือเปล่า? ไม่ใช่ มันคือมนุษย์ที่บินอยู่บนก้อนเมฆ!”

ผู้คนในเขตเทศบาลเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ถูกบุกรุกโดยรอยแยกมิติทั้ง 2 ที่แยกจากกันในเวลาเดียวกัน

ลูเอนซึ่งอยู่บนเกาะของกลุ่มเบกเกอร์รู้สึกถึงรอยแยกของมิติทั้งสอง และจบลงด้วยการเลื่อนแผนการขโมยของกลุ่มเบกเกอร์ออกไปเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะขโมยของมีค่าส่วนใหญ่ไปแล้วก็ตาม

“นั่นมันจักรพรรดิ์ขาว!” มีคนตะโกนเป็นภาษาโปรตุเกส

“ไม่ใช่จักรพรรดิขาว แต่เป็นมังกรขาว!” อีกคนตะโกนกลับเป็นภาษาโปรตุเกส

“ใช่ ฉันยังได้เรียนรู้ด้วยว่าหน้ากากที่เขาสวมนั้นหล่อขึ้นด้วยรูปลักษณ์ของมังกร ด้วยเหตุนี้เขาจึงมีชื่อเล่นว่ามังกรขาว” เด็กหนุ่มชาวบราซิลคนหนึ่งกล่าว

“พวกเขากำลังพูดเกี่ยวกับอะไร?” ชาวเยอรมันคนหนึ่งถามอีกคนหนึ่ง

“ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน อาจจะเป็นภาษาสเปน?” ชาวเยอรมันอีกคนก็สงสัยเช่นกัน

ชาวเยอรมันหลายคนรวมถึงชาวต่างชาติจากประเทศอื่น ๆ ไม่เข้าใจว่าชาวบราซิลเหล่านี้กำลังพูดถึงอะไร แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ บางอย่างเกี่ยวกับชายสวมหน้ากากที่บินอยู่บนเมฆขาวในอากาศ

แม้ว่าชาวบราซิลเหล่านี้จะอาศัยอยู่ในเยอรมนี แต่พวกเขาก็ยังไดรับข่าวจากบราซิล ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงรู้มากกว่าชาวเยอรมัน อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเช่นนั้น ชาวเยอรมันบางคนเคยเห็นวิดีโอบนอินเทอร์เน็ตที่แสดงคลิปวีดีโอของ “มังกรขาว” และเห็นว่าเขาแข็งแกร่งเพียงใด เมื่อต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่ออกมาจาก ‘รอยแตกลึกลับ’

สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่ออกมาจากรอยแยกของมิติคือสัตว์ที่บ้าคลั่ง สัตว์ที่กินนิวเคลียสของสัตว์อื่นและเกิดอาการบ้าคลั่ง ในหมู่พวกเขามีบางอย่างเช่นก็อบลินที่มีหูและตาขนาดใหญ่ ผิวของมันมีสีเทา พวกมันมีตาสีดำและสูงประมาณ 160 ถึง 180 ซม.

เมื่อพูดถึงก็อบลิน ผู้คนมักจะนึกถึงบางสิ่งที่มีขนาดเท่าคนแคระ ซึ่งมีขนาดเล็กมาก อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้สูงกว่าปกติ พวกมันดูน่ากลัวเพราะใบหน้าของพวกมันนั้นน่าเกลียดและดุร้ายมาก

แม้ว่าจะมีมอนสเตอร์ที่บินได้ แต่พวกมันเป็นชนกลุ่มน้อย และเนื่องจากความเร็วและความแข็งแกร่งของ ลูเอน เขาจึงกำจัดจุดอ่อนของมอนสเตอร์ได้ทางอากาศ เหลือเพียงมอนสเตอร์บนบกเท่านั้นที่ต้องรับมือ

กองทัพเยอรมันและตำรวจจัดการกับสัตว์ประหลาดแล้ว แต่สิ่งมีชีวิตบางตัวไม่ได้ถูกฆ่าด้วยอาวุธง่ายๆ และแม้ว่าทหารและเจ้าหน้าที่ตำรวจบางคนจะเล่นเกม [การเอาชีวิตรอดออนไลน์] มาแล้ว แต่ก็ไม่ถึงขั้นกลายเป็น คนที่แข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้แบบประชิดตัว อย่างน้อยก็ช่วยยืดเวลาไปได้จนกว่าพวกเขาจะนำอาวุธหนักออกมาได้

“อย่ายืนนิ่ง อพยพ!” ชายถือปืนกลพูดกับพลเรือนว่า “ตามตำรวจไป ไปที่ที่ปลอดภัย!”

เสียงปืนและเสียงฝีเท้าของผู้คนที่วิ่งก้องกังวาน แม้ว่าการมาถึงของ ลูเอน จะทำให้สถานการณ์ดีขึ้น สาเหตุหลักมาจากเขากำจัดมอนสเตอร์ที่บินได้ อันตรายยังคงมีอยู่ พวกเขาจำเป็นต้องตัดสินใจอย่างแน่วแน่และระมัดระวังเพื่อช่วยพลเรือนให้มากขึ้น

ประชาชนบางคนกำลังถ่ายคลิปวีดีโอของลูเอนที่กำลังต่อสู้อยู่ แม้ว่าพวกเขาต้องการวิดีโอเพื่อสร้างชื่อเสียงบนอินเทอร์เน็ต แต่ราคาก็สูงเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะอยู่และรับความเสี่ยงนั้น ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่เต็มใจฟังสิ่งที่ตำรวจและกองทัพบอกให้ทำ

เนื่องจากการอพยพผู้คน แม้จะไม่ค่อยฉลาดนัก สัตว์ประหลาดก็แสดงสติปัญญาบางอย่างออกมา ขณะที่พวกเขาพยายามแยกเส้นทางของคนที่พยายามจะหลบหนี มันทำให้ผู้คนหวาดกลัวและวิ่งหนีอย่างสุดกำลัง กระทั่งเหยียบทับคนที่ล้มลง เพียงแค่กังวลเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาเอง

*ปังงง!*

เสียงปืนดังขึ้น ชายในเครื่องแบบของกองทัพยิงปืนขึ้นฟ้า และเล็งปืนกลไปที่กลุ่มคนที่สิ้นหวัง “อย่าใจร้อนนักสิ! ถ้าห่วงแต่ตัวเองก็พนันได้เลยว่าคนที่ถูกทำร้ายหรือตายในครั้งนี้จะไม่ใช่คนๆเดียวที่ต้องเจ็บตัวแน่นอน แม้ว่าจะต้องตกนรกก็ตาม ถ้าพวกคุณยังไม่มีสติ ฉันจะสั่งให้ยิงพวกคุณให้หมด!”

ชายผู้นั้นดูดุดัน และเขายังเป็นผู้บังคับกองพันในที่เกิดเหตุด้วย และเมื่อเขาพูดอย่างนั้น ดูเหมือนเขาไม่ได้ล้อเล่น เขามีสีหน้าที่ดุร้ายและพร้อมจะนองเลือดได้ทุกเมื่อ และดูเหมือนว่าถ้าพวกเขาต้องการไม่เชื่อฟัง เขาจะสั่งให้ยิงคนเหล่านั้น

เมื่อเห็นว่าผู้คนกระสับกระส่ายน้อยลง เขาจึงสั่งให้ผู้ชายบางคนไปช่วยคนที่ตกสู่บาป โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนชรา ผู้หญิง และเด็กบางคน โชคดีที่ไม่มีผู้เสียชีวิต อย่างไรก็ตาม เด็กบางคนมีกระดูกหักจากการอพยพครั้งนี้ เนื่องจากน้ำหนักของผู้ใหญ่ที่เหยียบพวกเขานั้นมากเกินไปสำหรับกระดูกของเด็กคนนึงที่จะแบกรับได้

ลูเอน ที่กำลังดูเหตุการณ์นี้อยู่ รู้สึกอยากจจะฆ่าคนไร้ยางอายพวกนี้ โดยเฉพาะพวกที่เหยียบย่ำคนอื่นเพื่อช่วยตัวเอง แต่เมื่อเห็นว่า ผบ.ทบ. ได้ของกลับมาทำหน้าที่ตรงนั้นแล้ว เขาจึงเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้น

ในฐานะที่เป็นคนที่มีอำนาจมากกว่าในที่แห่งนี้ เขาจึงฆ่าสัตว์ประหลาดที่พยายามจะหยุดผู้คนไม่ให้วิ่งหนี ด้วยการโจมตีที่รวดเร็วและทรงพลัง มอนสเตอร์ถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ

“โอ้?”

ในช่วงเวลาสั้นๆ กลุ่มคนในชุดเครื่องแบบสีขาวและสีแดงที่มีสัญลักษณ์จัสมินฟลาวเวอร์อยู่ที่หน้าอกและสวมหน้ากากแสดงเพียงใบหน้าเท่านั้น ทันทีที่พวกเขามาถึง คนเหล่านี้แสดงความสามารถพิเศษ ควบคุมน้ำและที่ดิน โจมตีมอนสเตอร์ และช่วยคนที่ตกอยู่ในอันตราย

“ตระกูลจัสมินฟลาวเวอร์อยู่ที่นี่แล้ว! เรารอดแล้ว!” คนรอบข้างดูเหมือนจะรู้จักกลุ่มนี้และพวกเขาก็เฉลิมฉลองการมาถึงของพวกเขา

คนกลุ่มนั้นมีประมาณ 50 คนที่ทำงานเป็นทีมโดยประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาฆ่าสัตว์ประหลาดด้วยความชำนาญ และช่วยเหลือผู้คนที่ไม่มีที่พึ่ง

ลูเอนไม่ได้ตระหนักถึงคนกลุ่มนี้โดยสิ้นเชิง เขารู้ว่าพวกเขากำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์ในสถานที่อื่น เป็นเพราะบริเวณนี้ไม่มีการป้องกัน เขาจึงมาช่วย อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาจะสามารถช่วยเหลือผู้คนได้อย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม เป็นการดีที่พวกเขาอยู่ที่นี่ แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่ง แต่ลูเอนเป็นเพียงคนเดียว ในขณะที่พวกเขาเป็นกลุ่มที่มีพลังพิเศษหลายคน และผู้ที่ควบคุมดินแดนก็มีประโยชน์มากในการช่วยให้ผู้คนหลบหนี

อากาศที่หนักหน่วงก่อนหน้านี้มีความตึงเครียดน้อยลง ดูเหมือนว่าบุคลากรในกองทัพจะโล่งใจมากขึ้นจากการมาถึงของตระกูลจัสมินฟลาวเวอร์ แม้จะให้ความเคารพนับถือก็ตาม ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจ

ลูเอนค้นหาศพของสัตว์ประหลาดที่เขาฆ่าและเตรียมที่จะจากไป เนื่องจากสถานที่แห่งนี้ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขาอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะไป มีคนตะโกนว่า “เดี๋ยวก่อน!”

ลูเอนที่กำลังลอยอยู่พร้อมที่จะเดินตามทางของเขา หยุดกะทันหันเมื่อได้ยินคนจงใจเรียกความสนใจจากเขา

คนที่พูดก่อนหน้านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นำหรือรองหัวหน้ากลุ่มจัสมินฟลาวเวอร์แม้ว่าใบหน้าจะถูกปิดไว้อย่างสมบูรณ์ แต่ก็เป็นไปได้ที่จะรู้สึกถึงความเย่อหยิ่งและความภาคภูมิใจผ่านสายตาและพฤติกรรมของเขา