Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 161

ตอนที่ 161: ไก่ประหลาด

ไก่ตัวหนึ่งเห็นว่า “มนุษย์ที่โชคดี” ใหม่มาถึงแล้วและมองไปในทิศทางของพวกเขา

‘ฉันหวังว่ามนุษย์ใหม่ที่โชคดีเหล่านี้จะนำข้าวโพดมาเพิ่มให้’ ไก่ครุ่นคิดกับตัวเอง

มันมีสีขาวเล็กน้อย แต่มีความแตกต่าง: บนหลังไก่ มีต้นไม้สีทองปรากฎอยู่อย่างน่าประหลาดมันเหมือนมีคนไปทำให้มันปรากฎอยู่ตรงนั้น แต่จริงๆแล้วมันเป็นแบบนั้นตั้งแต่เกิด

ในบ้านไม้ 2 ชั้น เมื่อพี่น้องคู่หนึ่งลงจากรถ พวกเขาได้ยินเสียงดังก้อง

“ไอ้เลวไร้ประโยชน์! แกทิ้งลูกของเราและหนีไป! ฉันจะไปรับพวกเขาแม้ว่าฉันจะตาย! ฉันยอมตายดีกว่าละทิ้งลูก ๆ ของฉัน!” เสียงแม่ของเด็กชายทำให้พวกเขาตกใจ

*

เมื่อเธอฟื้นจากสลบไป เธอเห็นว่าเธออยู่ที่บ้านพ่อแม่ของเธอ นอกจากนี้ เธอยังมีสีหน้าที่ขาวเหมือนผ้าปูที่นอน เมื่อนึกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกคนหนึ่งของเธอ มันยิ่งแย่ลงไปอีกเมื่อความจริงนั้นถูกเปิดเผย เธอยืนขึ้นอย่างสั่นคลอนจากความกลัวและต้องการมองหาลูกชายของเธอ โดยคิดว่ามันเป็นฝันร้ายทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เมื่อมาถึงห้อง เธอเห็นเพียงสามีของเธอ

“ลูกของเราอยู่ที่ไหน!” เธอตะโกนใส่เขา

“ฉันไม่มีทางเลือก ไม่มีทางเลือก…” ชายคนนั้นพูดด้วยแววตาที่สั่นคลอน ข้างหน้าเขา ผู้เฒ่า 2 คนกำลังดูถูกเขาอย่างดุเดือด

ยายของเด็กชายพูดอย่างโกรธเคืองว่า “ไอ้สารเลวนั่นทิ้งลูกๆ ของเขาไปแล้ว!”

“ได้ยะ-ยังไงล่ะ” แม่ของเด็กชายสับสน เธอมองไปที่สามีของเธอและเห็นความรู้สึกผิดในสายตาของเขา เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “เกิดอะไรขึ้น จริงหรือไม่ ลูกชายของเราถูกสัตว์ประหลาดสีเขียวลักพาตัวไป และลูกอีก 2 คนของเราถูกคุณทอดทิ้งเพื่อหนีไป?”

“ที่รัก ไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างนั้นนะ! ฉันตกใจมาก เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องและจบลงด้วยความกลัว ฉันหนีออกมา แต่- แต่ฉันไม่มีทางเลือก! พวกเราจะตายกันหมด!” ชายคนนั้นพยายามหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงหนีและทิ้งลูกๆของพวกเขาออกมา

*

“ไอ้เลวไร้ประโยชน์! คุณทิ้งลูกของเราและวิ่งหนีไป! ฉันจะไปรับพวกเขาแม้ว่าฉันจะตาย! ฉันยอมตายดีกว่าละทิ้งลูก ๆ ของฉัน!” เธอเดินออกมาจากประตูด้วยความโกรธ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอต้องการหาลูกของเธอ เธอคงจะบีบคอสามีของเธอจนตาย

“เราไปกันเถอะลูกสาว” ผู้เฒ่าทั้ง 2 คนก็เดือดดาลเช่นกัน พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกเขยของพวกเขาเป็นคนแบบนี้

“…”

“ลูกแม่! ลูกชายของแม่!” เมื่อได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์และเห็นลูกชาย 2 คนของเธอลงจากรถ ผู้หญิงคนนั้นก็ปลาบปลื้มใจ เธอกรีดร้องเสียงดังและวิ่งไปหาพวกเขาด้วยน้ำตาและน้ำมูกที่หยดลงมาบนใบหน้าของเธอ เธอรู้สึกโล่งใจ และในขณะเดียวกันก็รู้สึกไม่สบายใจและหวาดกลัว เมื่อรู้ว่าลูกชายคนหนึ่งของเธอหายตัวไปจริงๆ

“แม่…” มาริโอ้กับเฮนสันตาแดงเพราะร้องไห้ โดยเฉพาะมาริโอ้ เขากอดแม่และร้องไห้เหมือนเด็ก

“แม่ ผมจะกลับบ้านแล้ว ไบรอันอาจจะยังมีชีวิตอยู่!” เฮนสันกล่าวว่า เขารู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นไปได้อย่างแท้จริง และถึงแม้จะเป็นน้องคนสุดท้องในพี่น้อง 3 คน เขาก็แข็งแกร่งและฉลาดที่สุด เขาสูงเกือบ 190 ซม. และมีร่างกายที่ได้รับการฝึกฝนอย่างหนัก

สำหรับมาริโอ้ เขาผอมกว่าและสูง 170 ซม. และกำลังรู้สึกหวาดกลัว มีเหตุผลมากกว่าที่จะทิ้งเขาไว้ที่บ้านปู่ย่าตายายและพยายามหาโอกาสตามลำพังในการหาพี่ชายของเขา ท้ายที่สุดแล้ว ตำรวจและแม้แต่กองทัพก็ต้องพร้อมอยู่แล้ว บางทีไบรอันยังมีชีวิตอยู่

“ฉันจะไปด้วย!” มารดากล่าวเสริมว่า “แม่ พ่อ จงอยู่ขับไล่ชายผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นไปจากที่นี่ พวกเรากำลังเอารถไป มันถูกซื้อด้วยเงินของฉันเอง! แล้วส่งไอ้สิ่งที่สร้างความหงุดหงิดนั้นออกไป ไม่อย่างนั้นเมื่อฉันกลับมา ฉัน สาบานต่อพระเจ้าว่าฉันจะฆ่าเขา”

หล่อนขึ้นรถไป กุญแจยังอยู่ในการจุดเดิมเนื่องจากโรเจอร์กลัวว่าสัตว์ประหลาดจะปรากฏตัวและลืมกุญแจไว้ในรถ เผื่อในกรณีที่เขาต้องการหลบหนี

ซิลวานาสตาร์ทรถโดยที่ไม่รอให้พ่อแม่ของเธอแสดงความคิดเห็นใดๆ และ เฮนสันก็ขึ้นรถเช่นกัน

*

ลูเอน ได้รับข่าวผ่านแอปพลิเคชั่นมือถือของเขา เขารู้ดีว่ามีรอยแตกมิติเปิดออกและสัตว์ประหลาดที่เหมือนแมลงก็ปรากฏตัวขึ้น

“อิงกริด ผมจะไปก่อนนะ อย่าลืม อย่าถอดหน้ากากไม่ว่าในกรณีใดๆ เพราะคุณจะต้องแสดงพลังให้มากขึ้นกว่าเดิม” ลูเอน เตือน

“ได้เลย” ตอนนี้อิงกริดดูเหมือนหญิงสาวที่มีผมยาวสีแดงและดวงตาสีเข้ม หน้ากากของเธอมีรูปลักษณ์ที่เรียบง่าย สีขาวล้วนและปิดบังใบหน้าอย่างสมบูรณ์ มีเพียงตา ปาก และจมูกเท่านั้นที่ถูกเปิดเผย เธอยังสวมชุดเกราะสีแดงที่ค่อนข้างแน่นในเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบของเธอ

ทันทีที่ ลูเอน สร้างเมฆไว้ใต้ฝ่าเท้า เขาก็บินขึ้นไปในอากาศไปยังที่ที่มอนสเตอร์ปรากฏตัว ในขณะเดียวกัน อิงกริด เริ่มวิ่งตามหลังเขาด้วยความเร็วเต็มที่

เหตุผลที่พวกเขาไปที่นั่นด้วยตนเองเพื่อไม่ให้มีคนคิดว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันหรือรู้จักกัน มันง่ายกว่าที่จะซ่อนตัวตนของพวกเขาด้วยวิธีนี้

เมื่อขยี้ตา ตำรวจที่ยิงแมลงก็เห็นบางสิ่งที่ปกติแล้วไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดขึ้นได้ และยากที่จะเชื่อหากเขาไม่ได้เห็นด้วยตา เขาตะโกนเรียกความสนใจจากตำรวจคนอื่นๆ “นี่ ฉันเห็นอะไรแปลกๆน่ะ นั่นใช่คนที่ยืนอยู่เหนือเมฆที่ลอยอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า”

ทันทีที่พวกเขามองไปในทิศทางที่ตำรวจชี้ไปและเห็นชายสวมหน้ากากอยู่บนก้อนเมฆ พวกเขาก็ตกตะลึงอย่างไม่เชื่อ นอกจากนี้ ความเร็วยังน่าตกใจและเมื่อพวกเขาเห็นเขาถือหอกและด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วฆ่าแมลงที่บินได้ หัวใจของทุกคนก็เริ่มเต้นเร็ว!

มันเป็นภาพที่น่าตื่นเต้น ชายคนหนึ่งถือหอกในก้อนเมฆที่กำลังบิน กำลังตัดแมลงขนาดยักษ์ราวกับเป็นชีส ราวกับว่าเขาเป็นชาวซีเลสเชียลที่ลงมายังโลกเพื่อชำระล้างความชั่วร้ายของมัน การเคลื่อนไหวของหอกแต่ละครั้งทำให้มีแมลงตายอย่างน้อย 1 ตัว

สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือตอนที่บูมเมอแรงเวทย์ผ่าครึ่งแมลง ตำรวจที่เฝ้าดูอ้าปากกว้างจนไข่ไก่สามารถใส่เข้าไปข้างในได้ อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้พวกเขามีความสุขและกระวนกระวายใจในเวลาเดียวกันคือในขณะที่เขาฆ่าแมลงมอนสเตอร์ เขายังช่วยคนที่ถูกจับโดยแมลงและทำให้พวกเขาลอยอยู่ในเมฆและลงมาที่พื้น

“เร็วเข้า ส่งคนเหล่านี้ไปโรงพยาบาล!” ผบ.ตร.ตะโกนลั่น

“ถ้าคุณมีหมออยู่ในที่เกิดเหตุ ช่วยจัดระเบียบสถานการณ์ ไม่ต้องกังวล เราจะปกป้องคุณ” ชายในชุดทหารกล่าว ในมือของเขา เขามีปืนหนักที่มีอัตราการยิง 600 นัด/นาที

“สวัสดี ฉันชื่อมาเรีย เอเลน่า ฉันเป็นผู้ช่วยแพทย์” ผู้หญิงอายุ 30 ปีพูดขึ้นท่ามกลางผู้รอดชีวิต

“โอเค ตามฉันมาและไปช่วยคนพวกนี้” ชายคนนั้นพูดกับเธอด้วยความเคารพ

“ค่ะ-ค่ะ” หญิงสาวตะกุกตะกักเล็กน้อยแต่ไม่กล้าที่จะถามไถ่

ทหารของกองทัพติดอาวุธหนักล้อมผู้หญิงคนนั้นและปูทางให้เธอไปหาผู้บาดเจ็บ และภายใต้การแนะนำของแพทย์ที่ดูแล ผู้คนได้รับการดูแลและพาไปยังที่ปลอดภัยขณะรอรถพยาบาล ตำรวจนำตัวผู้บาดเจ็บด่วนที่สุดส่งโรงพยาบาล

สิ่งที่ มาเรีย เอลิน่าคิดไม่ถึงก็คือเพราะการกระทำที่กล้าหาญของเธอ เต็มใจที่จะพูดและช่วยเหลือแม้จะเสี่ยงถึงชีวิตของเธอ แม้ว่าจะได้รับการคุ้มครองจากกองทัพก็ตาม บางคนได้ถ่ายทำการกระทำเหล่านี้ และด้วยเหตุนั้น เธอจึงได้ มีชื่อเสียงมากบนอินเทอร์เน็ต และในไม่ช้าโรงพยาบาลหลายแห่งก็ต้องการรับสมัครเธอเป็นแพทย์ประจำ