Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 127

ตอนที่ 127: รอยแยกมิติของสัตว์ประหลาด – ตอนที่ 3

“คุณทั้ง 4 จัดการกับงู และผมจะจัดการกับควายซอมบี้ตัวนั้น” ลูเอนกล่าว โดยรู้ว่าช่วงเวลาที่ซอมบี้ควายโจมตีจะเป็นช่วงเวลาที่งูฉวยโอกาสโจมตี

“คุณวางใจให้ฉันจัดการกับงูพวกนั้นได้” แม้ว่าอิงกริดจะแข็งแกร่งพอๆ กับมอนสเตอร์ในระดับ 2  เมื่อเธอใช้พลัง Qi แต่เธอก็ไม่ต้องการขโมยเกมจาก ลูเอน และเธอก็ต้องการที่จะอยู่เพื่อปกป้อง ไมร่า, คริสตินา และ คาธารีน่า ในกรณีที่สัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งกว่าปรากฏตัวขึ้นในทันใด

“พี่ใหญ่ โชคดีนะ” คริสตินากล่าว

ลูเอนหันกลับมายิ้ม หลังจากนั้น เขาก็ถอดเป้ออกจากไหล่แล้ววางลงบนพื้น ขยับออกไปเล็กน้อย เขาก็เตะออกจากพื้น วิ่งไปที่ควายซอมบี้ด้วยความเร็วเต็มที่ ดูเหมือนว่ายิ่ง ลูเอน เข้าใกล้ควายซอมบี้มากเท่าไหร่ สัตว์ประหลาดตัวนี้ก็ยิ่งดูใหญ่ขึ้นเท่านั้น

แม้ว่าจะเป็นซอมบี้และไม่มีสติปัญญามากนัก แต่ก็เป็นซอมบี้ในลำดับที่ 2 และระดับความฉลาดของควายซอมบี้นั้นเหนือกว่าซอมบี้ตัวอื่นๆ ที่ลูเอนเคยพบมาก่อน

ทันใดนั้นควายซอมบี้ก็ขว้างตัวเองใส่ลูเอนเหมือนผี มันเร็วมากจนยากที่จะจินตนาการว่าเป็นควายซอมบี้ที่วิ่งช้าแบบเดียวกับที่เคยวิ่งเข้าหาลูเอนมาก่อน

แม้ว่าควายซอมบี้จะเร็วมากและร่างกายของมันแข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อ ลูเอน ก็ไม่รอช้าที่จะโจมตี มือซ้ายของเขาถูกห่อหุ้มด้วยควันสีขาวและกลายเป็นกรงเล็บมังกรขาว ลูเอน แหวกว่ายในอากาศด้วยนิ้วทั้ง 5 นิ้วรูปกรงเล็บและพุ่งตรงไปที่หัวของควายซอมบี้

*ปึ้ง!*

เพราะการที่ควายซอมบี้วิ่งเร็วขึ้น มันจึงปล่อยให้ร่างกายของมันไม่ได้รับการปกป้องจากพลัง Qi และนี่เป็นเพราะความสามารถพิเศษที่สัตว์ไม่กี่ตัวเรียกว่า [ความเร็ว] มีเพียงสัตว์ที่มีร่างกายใหญ่โตแข็งแรงเท่านั้นที่ใช้สิ่งนี้ได้  มันเป็นความสามารถตามธรรมชาติที่ทำให้ร่างกายไม่มีการป้องกันโดยพลัง Qi และใช้พลัง Qi ทั้งหมดบนขาของมัน ดังนั้นความเร็วของสัตว์ หรือในกรณีนี้ ความเร็วของซอมบี้จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

จากหัวของซอมบี้ควาย ลูเอนเอาหินวิเศษของมันออกด้วยกรงเล็บของเขา ทันใดนั้น ควายซอมบี้ก็ล้มลงกับพื้นและเริ่มดิ้น

ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนที่ทำให้เลือดของมันไหลออกมามากขึ้น

บนภูเขา ตะขาบยักษ์ตัวหนึ่งคลานขึ้นไปบนพื้นด้วยขานับร้อย ทิศทางของตะขาบยักษ์คือทิศทางของไมร่าและสาวๆ

อิงกริดที่เพิ่งตัดหัวงูด้วยดาบของเธอ นำดาบกลับเข้าฝักและมองไปยังตะขาบที่พุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วสูง โดยไม่มีเวลาคิดมาก อิงกริด วางมือบนสร้อยคอที่ดูเหมือนเคียวขนาดเล็กแล้วดึงขึ้นมา ในชั่วพริบตา เคียวขนาดเล็กก็เติบโตในมือของอิงกริด มันมีขนาดใหญ่มากจนเธอต้องใช้ 2 มือจับ

ไมร่าดึงปืนพกออกจากเอวแล้วยิงไปทางตะขาบ แม้จะรู้สึกถึงแรงถีบกลับอย่างรุนแรงของปืนพก แต่ไมร่าก็แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปและสามารถจับปืนพกได้ แม้แต่กระสุนปืนที่เคลือบด้วยพลัง Qi ก็ไร้ประโยชน์กับตะขาบตัวนี้และกระสุนพลัง Qi ก็สะท้อนกลับทั้งหมด “ตะขาบตัวนี้ทรงพลัง!”

“หนูเข้าใจแล้ว!” อิงกริดใช้มือทั้ง 2 ข้างจับเคียว รู้สึกถึงเลือดได้จางๆเล็กน้อยเพราะเลือดของเธอถูกเคียวดูดเข้าไป แต่เธอไม่ยอมแพ้ อิงกริดลุกขึ้นและโจมตีไปที่หัวของตะขาบที่กำลังใกล้เข้ามา

*บูม!*

ผลกระทบของเคียวที่กระทบศีรษะของตะขาบและกระแทกพื้นนั้นรุนแรงมากจนทำให้ภูเขาสั่นสะเทือน แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เพราะ อิงกริดมีพลังมากพอที่จะทำอะไรแบบนั้นได้ แต่ต้องขอบคุณเคียวที่เป็นไอเท็มที่ทรงพลัง และในขณะนั้น เลือดของตะขาบก็ถูกดูดเข้าไปในเคียว และทำให้แรงที่ยังไม่หมดกระแทกสู่พื้นโลกแรงขึ้น

*บูม!*

ได้ยินเสียงกระแทกดังอีก แล้วภูเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่ออิงกริดดึงเคียวกลับมา เธอก็เก็บมันไว้และคืนเป็นขนาดจิ๋ว แล้วผูกไว้รอบคอของเธออีกครั้ง

“พระเจ้า! เหลือเชื่อมาก!” คาธารีน่า กล่าว

“ภูเขายังสั่นอยู่เหรอ!” คริสตินารู้สึกกลัวเล็กน้อย

“บัดซบ…” มีเพียง ลูเอน เท่านั้นที่สังเกตเห็นว่าสิ่งต่างๆ ไม่ได้ดูดีสำหรับพวกเขา  โชคดีที่เขาได้เอาหินวิเศษออกจากควายซอมบี้แล้ว ลูเอนวิ่งไปหาสาวๆ แล้วพูดว่า: “เอากระเป๋ามา! ภูเขาลูกนี้กำลังจะถล่ม!”

แม้จะกลัวที่จะฉายแววในดวงตาของพวกเขา เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งที่ลูเอนพูด ไมร่าและเด็กหญิงทั้ง 3 คนก็ทำในสิ่งที่ลูเอนพูดและยึดติดกับเขา ไมร่าและคาธารีน่า ขึ้นอยู่บนหลังของลูเอน และอิงกริดกับคริสตินาถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนของเขาต่อหน้าเขา ลูเอนก็กระโดดออกจากพื้นและเท้าของเขาถูกห่อด้วยพลัง Qi

“อ๊ะ! เรากำลังบิน!” คาธารีน่า ตะโกนด้วยความประหลาดใจ

“ฉันไม่เข้ากับส่วนสูง ฉันเกรงว่า…” อินกริดหลับตาลง ขณะที่เธอโอบแขนของเธอรอบตัวลูเอน

ลูเอน ยังคงสร้างขั้นตอนการขยับกับพลัง Qi และมุ่งหน้าไปยังป่า เขาต้องการความรวดเร็ว ถ้าเขาจะไม่ทำให้พลัง Qi ของเขาหมด เกรงว่าพวกเขาจะตกลงบนภูเขาที่กำลังจะพังทลาย

*ปัง!*

ภูเขาคำรามและตามที่ ลูเอน ทำนายไว้ ภูเขาก็เริ่มถล่มลงมา สัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ภายในภูเขานั้นมองเห็นได้ ไม่ว่าจะเป็นงู มด ไส้เดือนยักษ์ รวมไปถึงสัตว์ประหลาดอื่นๆ ที่อยู่ใต้พื้นดิน

“จับฉันไว้แน่นๆ” ลูเอน กล่าวและเร่งฝีเท้าของเขาและสร้างขั้นตอนของพลัง Qi ต่อไป

ขณะที่พวกเขาออกจากเทือกเขาและสูญเสียระดับความสูง ลูเอนพูดด้วยท่าทางเหนื่อยๆ “เราจะต้องลงสู่พื้นเดี๋ยวนี้ เตรียมตัวรับแรงกระแทก”

“อ๊ะๆๆๆ!”

เสียงร้องของสาวๆ สะท้อน และพวกเขาก็ตกลงไปที่ต้นซากุระ กิ่งก้านและใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมา พวกมันก็ถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้สีชมพูทั่วทั้งตัวขณะที่ร่วงหล่นลงบนพื้นอย่างหนัก

“ทุกคนสบายดีไหม” ไมร่าถาม

“ค่ะแม่” คาธารีน่า พูด

“หนูก็สบายดีเช่นกัน แม่สามี” อิงกริดนอนลงกับพื้นและพูด

“หนูก็สบายดีเช่นกันแม่” คริสตินาถูกห้อยลงมาจากต้นไม้แล้วปล่อยและล้มลงที่เท้าของเธอ

“ผมสบายดี.” ลูเอนก็ตอบกลับเช่นกัน เขาอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากตั้งแต่ คาธารีน่า ล้มลงบนตัวเขา แต่มันก็ไม่หนักพอที่จะทำร้ายเขา “ออกไปจากฉัน คาธารีน่า “

“โอ้ขอโทษ.” คาธารีน่า ยืนขึ้นและขอโทษ แต่เธอไม่ได้ดูผิดเมื่อเธอยิ้ม

*รอววววววว์!*

เสียงกรีดร้องและเสียงคำรามของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนภูเขาสะท้อนออกมา สิ่งนี้ทำให้สาว ๆ ที่พูดไม่ออกเพราะกลัวว่าจะดึงดูดความสนใจ

“ไม่ต้องห่วง พวกมันกำลังยุ่งเกินกว่าจะต่อสู้กันที่นี่” ลูเอนถอนหายใจด้วยความโล่งใจ เมื่อเห็นว่าทุกคนสบายดีและทำความสะอาดเสื้อผ้าของเขา เขายังหยิบกระเป๋าเป้ที่ตกลงบนพื้นและขอบคุณตัวเองที่เอาของที่บอบบางที่สุดใส่ไว้ในวงแหวนเก็บของ

“ลูเอน ฉันขอโทษ” อิงกริดกล่าวด้วยความรู้สึกผิด “มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด!”

“ไม่เป็นไร.” ลูเอนทำผมของเธอเลอะเทอะมากขึ้นเมื่อเขาเข้าไปใกล้และทำให้เธอมองมาที่เขา “สิ่งสำคัญคือเราทุกคนสบายดี และไม่มีทางที่คุณจะรู้ว่ามันจะแข็งแกร่งจนทำให้ภูเขาถล่มลงมา คราวหน้าระวังให้มากกว่านี้”

“ได้ค่ะ!” อิงกริดพยักหน้าอย่างจริงจัง