Rise of the White Dragon การตื่นขึ้นของมังกรขาว - ตอนที่ 126

ตอนที่ 126: รอยแยกมิติของสัตว์ประหลาด – ตอนที่ 2

หลังจากช่วยกันเก็บอิมพ์แล้ว สาวๆก็เริ่มนั่งสมาธิ ในทางกลับกัน ลูเอน กำลังแยกชิ้นส่วนอิมพ์

เสร็จแล้วก็นั่งสมาธิอยู่ครึ่งชั่วโมง แม้ว่ามันจะไม่เพียงพอสำหรับเขาที่จะแข็งแกร่งขึ้น แต่เขาก็สามารถเพิ่มขึ้นอย่างมากในความแข็งแกร่งของเขา เกือบจะพัฒนาขึ้นได้… ก่อนที่ ลูเอน จะลุกขึ้น เขาเห็นว่าความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นถึง 43 เท่ามากกว่าคนธรรมดา

‘โอ้…’ ลูเอน ไม่ได้คาดหวังว่ามันจะเกิดขึ้นแบบนั้น แต่เขาก็ไม่แปลกใจมากนัก  ท้ายที่สุดเขาใกล้จะแข็งแกร่งขึ้นแล้ว

เนื่องจากอิงกริดดูดซับแก่นแท้ของเลือดของอิมพ์ เธอจึงสามารถเพิ่มทั้งความแข็งแกร่งของร่างกายและ พลัง Qi ได้ ตอนนี้เธอแข็งแกร่งกว่าผู้ชายทั่วไปถึง 24 เท่า และแข็งแกร่งกว่าผู้ชายธรรมดาที่มีพลัง Qi ถึง 37 เท่า

ขณะที่พวกเขาเดิน ป่าก็สูงขึ้น ภูเขาในป่าประกอบด้วยต้นไม้ พืช สมุนไพร และหิน ลูเอน นำทุกสิ่งที่เขาพบว่ามีค่าและเก็บไว้ในกระเป๋าเป้เดินทาง

“ลูเอน นั่นไม่ใช่สัตว์ประหลาดเหรอ?” อินกริดหยุดเดินและชี้ไปที่ยอดเขา

ลูเอน ดูเหมือนจะสนใจสัตว์ประหลาดและพยายามแยกแยะขนาดของมัน

ขณะที่สิ่งมีชีวิตนั้นวิ่งขึ้นไปบนภูเขา ลูเอนก็พูดว่า “มันเป็นมอนสเตอร์ระดับ 2 !”

ลูเอน เพิ่งสังเกตเมื่อรู้ว่าสัตว์ประหลาดตัวใหญ่มาก วิ่งเร็วมากและฆ่าสิงโตซอมบี้ด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว และแยกส่วนสิงโตซอมบี้เป็นชิ้นๆ

สัตว์ประหลาดตัวนั้น ซึ่งใหญ่พอๆ กับยีราฟ มีลักษณะเป็นกอริลลาที่มีหัวเป็นหมี และเมื่อมันสังเกตเห็น ลูเอน และกลุ่มของเขา มันก็วิ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

เนื่องจากชุดเกราะที่พวกเขาสวม แม้แต่ คาธารีน่า ก็ใกล้เคียงกับนักรบระดับ 2  ถ้าเธอใช้พลัง Qi แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่สามารถจัดการกับมอนสเตอร์ระดับ 2 ได้ เนื่องจากเธอยังคงขาดประสบการณ์การต่อสู้

เมื่อสัตว์ประหลาดกอริลลาหมีกลายพันธุ์เข้าใกล้ มันดูใหญ่ขึ้น ซึ่งมันดูน่ากลัวมาก ด้วยขนสีน้ำเงินและรอยแผลเป็นที่ตาขวาและฟันแหลมคมที่อยู่ชิดกันมาก

“รอวววว์!”

สัตว์ประหลาดคำรามและน้ำลายไหลกระเด็นออกไปทุกที่

“ถอยออกไป” ลูเอนเตือนแล้วเดินไปข้างหน้า มือซ้ายของเขากลายเป็นกรงเล็บมังกรขาวอีกครั้ง และเขาก็โจมตีมือใหญ่ของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ที่พุ่งเข้ามาหาเขา

*ปัง!*

มือของ ลูเอนแม้จะดูเล็กเมื่อเทียบกับมือของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ แต่พลังของหมัดของเขากลับยิ่งลึกลงไปในร่างของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์

“กรรรรรรรรรรรรร์!”

สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์กรีดร้องอย่างน่ากลัว ด้วยความเจ็บปวดและมองดู ลูเอน อย่างขุ่นเคือง

มันเอามือใหญ่แตะพื้นอย่างแรง ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน สัตว์ประหลาดไม่สนใจความเจ็บปวดอีกต่อไปและโจมตีอีกครั้งโดยไม่สนใจทุกสิ่ง ราวกับว่าเขาสูญเสียความรู้สึกทั้งหมดและต้องการจะฆ่า ลูเอน

ลูเอนไม่หลบหมัดที่พุ่งมาทางเขา เขาโต้กลับและยังได้เปรียบ แม้ว่าสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์จะคิดจะล่าถอยเมื่อมันฟื้นคืนสติ ลูเอน ก็ฟันด้วยดาบและแขนใหญ่ของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ก็ถูกตัด

*ฉั้วะ!*

“รอววว์!”

สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ผมสีฟ้าและดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด มันเสียสติไปโดยสมบูรณ์และโจมตีโดยใช้เท้าและแขนที่เหลือ แต่ลูเอนก็ขับไล่ทุกสิ่งอย่างง่ายดายและขาข้างหนึ่งถูกตัด

*ฉั้วะ!*

ขาของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ล้มลงกับพื้น และสถานที่นั้นถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ก็ล้มลงกับพื้นเช่นกัน ทำให้เสียการทรงตัว และลูเอนก็ตัดหัวของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ด้วยดาบของเขา

*ฉั้วะ!*

“ว้าว! แม้แต่สัตว์ประหลาดตัวนี้ก็ไม่สามารถทำร้ายพี่ใหญ่ได้!” คริสตินาพูดด้วยดวงตาเป็นประกายด้วยความชื่นชม

“ใช่ แม่คิดว่าเขาจะมีปัญหาบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่าแม่ไม่ต้องกังวลอะไรเลย” ไมร่ายิ้ม

“ไม่ใช่ว่าผมไม่มีปัญหาหรอก” ลูเอนกล่าว “จริงๆแล้วผมนั้นเตรียมตัวมาอย่างดี ถ้าไม่มีเกราะและดาบ มันอาจจะใช้เวลานานกว่านี้ก็ได้”

ขนาดของสัตว์ประหลาดกอริลลาหมีกลายพันธุ์นั้นใหญ่พอที่จะสร้างอาวุธอันดับ 2 ได้มากมาย ลูเอน ทำงานด้วยความระมัดระวังมากขึ้นในการรื้อและถอดกระดูก แม้แต่หนังก็ยังทำเป็นเครื่องแต่งกายที่ดีได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้า คาธารีน่า ที่ต้องการเรียนรู้ที่จะควบคุมต้นกำเนิดของเธอ

ฟันของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ก็มีประโยชน์เช่นกัน เนื่องจากพวกมันแข็งแกร่งและคมมาก

“แกนอสูร!” ลูเอน รู้สึกประหลาดใจมากที่สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ตัวนี้มีแกนกลาง ลูเอนเช็ดมันออกอย่างดี ดึงเลือดออกมา และเก็บไว้ในวงแหวนเก็บของของเขา

“ว้าว นี่คือสิ่งที่หายากมากใช่ไหม ลูเอน?” คาธารีน่า ถาม

“ใช่ มันหายากยิ่งกว่าหินเวทมนตร์” ลูเอนตอบ

ต้องใช้เป้เดินทาง 3 ใบเพื่อเก็บกระดูก ผิวหนัง และฟันของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ ลูเอนยังดูดเลือดทั้งหมดในหม้อขนาดใหญ่และเก็บไว้ในวงแหวนเก็บของ โดยมีลูเอนเป็นผู้นำ พวกเขายังคงเดินต่อไป ลูเอนยังได้เอาซากของสิงโตที่ถูกสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ฆ่า

ผ่านไป 1 ชั่วโมง ทั้ง 5 ก็มาถึงยอดเขา ยอดเขานั้นราบเรียบเล็กน้อย และยังมีมอนสเตอร์บางตัวอยู่ใกล้ ๆ แม้กระทั่งงูขนาดใหญ่มากที่มีความยาวถึง 5 เมตรหรือมากกว่านั้น

มีต้นไม้จำนวนมากบนภูเขานั้น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะค้นหามอนสเตอร์จำนวนมากบนภูเขา

มีเพียงสิ่งมีชีวิตอย่างงูและลิง หรือแม้แต่นกเท่านั้นที่หาได้ง่ายกว่า ดังนั้นกลุ่มคนห้าคนจึงเห็นงูมากกว่าสัตว์ประหลาดอื่นๆ

ทันทีที่งูพยายามลอบโจมตี ลูเอน ก็ชักดาบของเขาและตัดหัวงูอย่างหมดจดและแม่นยำ

“ลูเอน หาอะไรอยู่หรือเปล่า” ไมร่าสงสัย

“ใช่ ผมต้องการดูว่าผมสามารถหาแกนของรอยแตกมิตินี้ได้หรือไม่ โดยพื้นฐานแล้ว รอยแตกทั้งหมดมีแกนกลางที่รองรับและกระตุ้นรอยแยกมิติ หากไม่มีนิวเคลียสนี้ ช่องว่างก็ไม่มีอีกต่อไป” ลูเอนบอกกับเธอ

“ดังนั้น ลูกจึงตั้งใจที่จะค้นหาและเอาแก่นของรอยแตกมิตินี้” ไมร่าถามว่า “แต่นั่นจะไม่เป็นอันตรายเหรอ แม่หมายความว่าถ้าลูกทำอย่างนั้น พวกเราจะไม่เสี่ยงต่อการตายด้วยหรือ?”

“ไม่ ถ้าแก่นของรอยแยกมิตินี้หมดลงหรือหายไป รอยแยกมิติจะเกาะติดกับโลกที่ใกล้ที่สุดและจะรวมเข้าด้วยกัน” ลูเอนอธิบาย “ดังนั้น เมื่ออยู่ใกล้โลก เราจะหยุดที่พื้นโลก อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ จะปล่อยมอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ตามรอยแยกมิติบนพื้นโลก เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์นี้ เราจะฆ่ามอนสเตอร์ทั้งหมดก่อนที่จะทำลายรอยแยกมิตินี้”

เมื่อได้ยินคำอธิบายของ ลูเอน ทั้ง 4 ก็เข้าใจเจตนาของเขา  พวกเขาเข้าใจว่ามีใครบางคนกำลังมุ่งเป้าไปที่พวกเขา ดังนั้น ลูเอน จึงรู้สึกว่ามันเป็นการเร่งด่วนที่จะแข็งแกร่งขึ้น และด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่มีอะไรขัดกับสิ่งที่ ลูเอน ตั้งใจจะทำ

บางทีอาจเป็นโชคดีที่ ในขณะที่ ลูเอน พูดคุยกับพวกเขา เขาสังเกตเห็นการปรากฏตัวของสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังอีกตัวที่อยู่ในอันดับ 2 เช่นกัน มันเป็นควายตัวใหญ่มาก

ควายตัวนั้นใหญ่เกินกว่าจะละเลย มันเป็นควายสีเทาขนาดเท่ารถบัส ปีนภูเขา ทำลายต้นไม้ที่ขวางทาง

แม้จะมีขนาดใหญ่ แต่ควายสีเทาก็วิ่งเข้าหาไปด้วยความเร็วสูงด้วย 4 เท้า ลูเอนไม่รีบเร่งต่อสู้แต่ตัดสินใจดูมันก่อน

ควายสีเทามีเขาคู่หนึ่งโค้งจากล่างขึ้นบนราวกับขอเกี่ยว และมองดูผิวหนังมันแล้วอย่างใกล้ชิดก็พบว่ามันเสื่อมสภาพ… หรือมากกว่านั้นก็มีส่วนที่ถูกกินเข้าไป  ในเวลาต่อมาชัดเจนว่าเป็นควายซอมบี้