Inhuman Warlock จอมเวทย์ไร้มนุษยธรรม - ตอนที่ 13

ตอนที่ 13: ภาพหลอน

แม่น้ำแห่งความเดือดดาลไหลผ่านใจกลางของลูซิเฟอร์  แม้ว่าเขาจะฆ่าคนที่รับผิดชอบต่อความโกรธของเขาไปแล้ว แต่ความโกรธก็ไม่ลดลง

เขาโกรธผู้ชายที่แสดงให้เขาเห็นความเลวร้ายที่สุดของมนุษยชาติ ในขณะที่  ทำให้เขานึกถึงนักวิทยาศาสตร์ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาจะไม่ทำอะไรเลย แต่เขาในตอนนี้นั้นโกรธเคืองอยู่แล้ว

ความกระหายเลือดเพิ่มขึ้นภายในหัวใจของเขา ซึ่งดูเหมือนจะปกคลุมไปด้วยบางสิ่งบางอย่าง  ที่ไม่อาจเข้าเข้าใจได้ ซึ่งเขาไม่ค่อยเข้าใจตัวเอง มันเป็นครั้งแรกของเขาที่รู้สึกแบบนี้

สิ่งเดียวที่เขารู้คือเขาต้องการจะทำอะไรบางอย่าง… บางอย่างที่พ่อแม่ของเขา  ไม่เคยจะได้รับการอนุมัติ

ลูซิเฟอร์เหลือบมองไปทางบ้านหลังเก่า เขาได้เห็นชาย 2 คนจากกลุ่ม 3 คน เข้าบ้านไป

เขาเริ่มเดินไปที่บ้าน

ประตูยังปลดล็อคอยู่ เนื่องจากผู้ชายไม่กังวลว่าจะมีใครเข้ามา  คู่ของพวกเขายังคงออกไป อย่างน้อยก็ในสายตาของพวกเขา

เขาผลักประตูเปิดและเข้าไปในบ้าน

ชาย 2 คนกำลังนั่งอยู่บนโซฟาอย่างไม่เป็นทางการ มีโต๊ะไม้วางอยู่ข้างหน้า พวกเขา เทสารแป้งสีขาววางไว้บนโต๊ะ

ชายผมแดงผู้เป็นหัวหน้าของดูเหมือนกำลังจะผสมสารพวกนั้นอยู่  สารที่เป็นผง แววตาของความโลภเห็นได้ชัดเจนจากสายตาของเขา

“หืม? แกเป็นใคร?”

เสียงดังนั้นดึงดูดความสนใจของชายผมแดง เขามองไปทางซ้ายของเขาที่คู่หูเพิ่งจะถามออกไปเมื่อกี้

หลังจากที่สังเกตเห็นว่าคู่หูผมบลอนด์ของเขามองไปทางไหน เขาก็เปลี่ยนสายตาและ  เห็นลูซิเฟอร์ยืนอยู่ใกล้ประตู

ชายผมแดงผงกศีรษะกลับไป ในขณะที่เขาเริ่มหัวเราะออกมาดังๆ

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันเข้าใจ ดูเหมือนเขาจะเป็นลูกนอกสมรสของชายชราคนนั้น ฉันไม่รู้มาก่อนเลย  ผู้ชายจะซ่อนลูกชายไว้ในบ้านของเขา!”

เขาเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวตนของลูซิเฟอร์และถือว่าเขาเกี่ยวข้องกับชายชราที่พวกเขาได้ฆ่า

“เฮ้ เด็กน้อย คุณเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกไหม” เขาถามลูซิเฟอร์ สงสัยว่า ลูซิเฟอร์เห็นพวกเขาฆ่าชายชราคนนั้นไหม

“พูดมากทำไม มัวแต่ยุ่งอยู่ได้ ฉันจะดูแลเด็กผู้ชายคนนี้เอง”  ชายผมบลอนด์พูดขึ้น ขณะหยิบปืนที่วางอยู่บนโต๊ะ

เขาเล็งปืนไปที่ลูซิเฟอร์และยิงโดยไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว กระสุน พุ่งทะยานไปในอากาศ ทิ้งเสียงอันทรงพลังเอาไว้

ชายผมแดงมองคนที่ยิงด้วยสีหน้าหงุดหงิด

“เฮ้ มาร์ลอน! ทำไมแกถึงฆ่ามันล่ะ! คงจะดีถ้ามีคนเอาไว้ใช้ทำงานบ้านของเรา” เขาบ่น “เพราะแก  เราจึงเสียโอกาสดีๆ เช่นนี้ไป”

“เอ๊ะ ทำไมฉันคิดไม่ถึง!” มาร์ลอนอดไม่ได้ที่จะเอามือตบหน้าตัวเอง

“เฮ้อ มันสายไปแล้ว ยังไงก็ดูแลร่างกายของเด็กนั่นด้วย” ชายผมแดง ผิดหวังเมื่อจ้องมองมาร์ลอน

เขาหันกลับมามองลูซิเฟอร์เพียงเพื่อให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

“อืม มาร์ลอน ทำไมเด็กผู้ชายคนนี้ถึงยังยืนนิ่งอยู่ล่ะ” เขาถามด้วยสีหน้าว่างเปล่า “นั่นก็เหมือนกัน  นี่แกยิงที่หัวของมันแล้วใช่ไหม”

แทนที่จะเห็นลูซิเฟอร์ล้มลง ทั้ง 2 คนกลับเห็นลูซิเฟอร์ยืนสูงขึ้น ไม่เพียงแค่นั้น, ลูซิเฟอร์เริ่มเดินไปหาพวกเขาอย่างช้าๆ

“บางสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง!” มาร์ลอนหอบหายใจขณะยืนขึ้น

ทั้ง 2 คนรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติที่นี่

“เรามีอาการประสาทหลอนอยู่แล้วหรือ? ชายผมแดงถาม ขณะขยี้ตาของเขา. เขาสงสัยว่ายาเข้าสู่ร่างกายของเขาหรือไม่ตอนที่เขาผสมมัน

“เราไม่ประสาทหลอนในเวลาเดียวกันหรอกน่า!” มาร์ลอนยืนยันในขณะที่เขาตระหนักว่า พวกเขาตกอยู่ในอันตราย

เขาเล็งปืนไปที่หัวของลูซิเฟอร์อีกครั้งก่อนเริ่มยิง

ทีละนัด กระสุนทั้งหมดว่างเปล่าในตัวลูซิเฟอร์

มาร์ลอนไม่ได้หยุดยิงในเวลานี้จนกว่าปืนของเขาจะว่างเปล่า น่าเสียดายสำหรับ เขา ลูซิเฟอร์ยังไม่ล้ม

ไม่เพียงเท่านั้น วิธีที่ลูซิเฟอร์จับกระสุนได้ง่าย มาร์ลอนรู้สึกเหมือนอยู่ใน นรก เขากำลังฝันร้ายที่ปีศาจได้แปลงร่างเป็นเด็กเพื่อทำให้พวกเขาหวาดกลัว

“ทำไมมันไม่ตายล่ะ!” มาร์ลอนคำราม ขณะขว้างปืนไปทางลูซิเฟอร์

ลูซิเฟอร์โบกมือเบา ๆ โยนปืนออกข้าง ๆ โดยไม่ปล่อยให้มันกระทบเขา

มาร์ลอนรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นบ้า เขาเริ่มวิ่งไปทางลูซิเฟอร์ขณะที่เขาชก

เนื่องจากปืนไร้ประโยชน์ เขาจึงยอมปล่อยให้มือของเขาทำงานเพื่อผลักลูซิเฟอร์ออกไป

คราวนี้โชคไม่ดีที่เขาไม่ปล่อยมันไป เพราะมือของเขาจับมันได้ง่าย

ลูซิเฟอร์จับหมัดของมาร์ลอนที่พุ่งเข้ามาหาเขา

มาร์ลอนพยายามผลักลูซิเฟอร์แต่ล้มเหลว ราวกับว่ามือของเขาถูกจับโดยภูเขาที่กำลังสั่นคลอนไม่ได้

ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ขยับมือไม่ได้ ไม่เพียงแค่นั้น ในไม่ช้า เขา เริ่มรู้สึกราวกับว่ามือของเขากำลังไหม้อยู่ในเปลวเพลิงแห่งนรก

ไม่นานความรู้สึกนี้ก็ได้แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของเขา เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาอ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว ริ้วรอยเริ่มปรากฏขึ้นบนใบหน้า เมื่อร่างกายเริ่มหดตัว เขาเริ่มแก่ขึ้น ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนผู้ชายคนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง  ต่อการตอบสนองก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

ชายผมแดงมองลูซิเฟอร์ด้วยใบหน้าซีดเผือด ขณะที่เขาเห็นเพื่อนของเขาตาย  นั่นคือ ความตายที่น่าสยดสยอง

เขากลัวมากขึ้น เมื่อเห็นร่างแห้งของคู่หูของเขา

“ค-คุณคือแวเรียนท์เหรอ!” เขาตะกุกตะกัก เมื่อรู้ว่านั่นไม่ใช่ภาพหลอนของเขา  นั่นหมายความว่าเด็กที่อยู่ข้างหน้าเขามีความสามารถพิเศษ เขาเป็นแวเรียนท์