I บทที่ 949 โกง
(เนื้อเรื่องตอนนี้จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับหมากรุกจีน โดยจะมีตัวหมากคือ ราชาหรือกง บิน ช้าง ม้า เรือ ป้อมปืนและเบี้ยหรือจุดเป็นตัวหมาก)
การที่จะมีมนุษย์โผล่ออกมาในที่แบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเท่าไร แต่ที่น่าแปลกคือสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่อยู่อีกฝั่งนึงนั้น ดูจะไม่ทำอันตรายมนุษย์คนนั้นเลยแม้แต่น้อย และโจวเหวินเองก็ยังรู้สึกอีกด้วยว่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติพวกนั้นดูเหมือนจะเข้าข้างชายแก่นั้นด้วย
“อ้าวลุง ทำไมมาอยู่ที่แบบนี้คนเดียวละ”หลี่ซวนตะโกน
ชายแก่คนนั้นไม่สนใจเฟิงชิวเยี่ยนแล้วพูด “ในเมื่อนายรู้จักหมากรุก สนใจจะมาเล่นกับฉันซักเกมไหมละ ถ้านายชนะ นายก็จะสามารถออกจากที่นี้ได้เป็นๆ”
เห้ยตาแก่ เป็นมนุษย์เหมือนกันอย่ามาฆ่าแกงกันเองอย่างงี้ซิวะ”หลี่ซวนตะโกนซ้ำไป
ชายแก่คนนั้นพูด “จะเป็นมนุษย์หรือไม่ก็ชั่ง ในเมื่อพวกนายมาติดอยู่ที่นี้แล้ว ก็มีแค่2ทางเลือกเท่านั้นละ จะเล่นหมากรุก หรือจะตาย เลือกเอาละกัน”
“ทำไมไอ้แก่นี้มันพูดแบบนั้นวะ”หลี่ซวนพึมพำ
ชายแก่พูดต่อ “หนูเป็นม้า จิ้งจอกคือบิน…”
เขาบอกตำแหน่งของหมากฝั่งตัวเองแต่ละตัว ให้กับเฟิงชิวเยี่ยนก่อนจะพูด “ส่วนฉันเองคือราชา กฎนั้นจะต่างจากหมากรุกปรกตินิดหน่อยตรงที่มันไม่มีจำกัดตาเดิน เพราะงั้น ตราบใดที่มีความสามารถมากพอ นายก็สามารถควบคุมหมากกี่ตัวก็ได้พร้อมๆกัน ขยับตอนไหนก็ได้”
พอพูดจบ ชายแก่ก็สั่งการสิ่งมีชีวิตต่างมิติทันที
ต่างจากหมากรุกที่ต้องเดินทีละตัวเป็นฝั่งๆไป ตอนที่ชายแก่สั่งการ สิ่งมีชีวิตต่างมิติหลายๆตัวเคลื่อนที่ไปพร้อมกันในครั้งเดียว
และเพราะว่าสัตว์อสูรที่เป็นหมากของเฟิงชิวเยี่ยนนั้นไม่ใช่สัตว์อสูรของเฟิงชิวเยี่ยน ทำให้เฟิงชิวเยี่ยนต้องคอยบอกโจวเหวินให้ควบคุมไปตามสั่ง ทำให้คำสั่งการนั้นช้าไปบ้าง แต่ถึงอย่างนั้น เฟิงชิวเยี่ยนก็ไม่ได้ตามเกมส์หรือเสียเปรียบแต่อย่างใด หมากของทั้ง2ฝ่ายลดลงใกล้เคียงกันในระดับที่เรียกว่าเสมอๆกันเลย
เพียงแค่ว่าฝั่งเฟิงชิวเยี่ยนนั้นเสียเปรียบอยู่เล็กน้อย เพราะหมากที่ชายแก่นั้นสละได้เกือบทั้งหมดยกเว้นตัวเองเท่านั้น แต่ฝั่งเฟิงชิวเยี่ยน เขาสามารถสละหมากได้ทุกตัวยกเว้นพวกพ้องของตัวเอง4คน ซึ่งมันเสียเปรียบใหญ่หลวงมาก
แต่เฟิงชิวเยี่ยนเองก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นปัญหา ถึงแม้ว่าหมากจะลดน้อยลงและน้อยลงเรื่อยๆ แต่เขาก็ยังใจเย็นเป็นน้ำ สื่อสารกับโจวเหวินอย่างนิ่งสงบแล้วสั่งการสัตว์อสูรที่เหลืออยู่ให้สู้
ตอนที่โจวเหวินรับคำสั่งอยู่นั้นเอง เขาก็เริ่มเข้าใจกฎของหมากรุกขึ้นมาบ้างแล้ว และเขาก็เริ่มรู้แล้วด้วยว่าเฟิงชิวเยี่ยนตอนนี้กำลังเสียเปรียบ
หลังจากผ่านไปซักพัก สัตว์อสูรของทั้ง2ฝั่งก็ศูนย์เสียไปเท่าๆกัน นอกเหนือจากทั้ง4คนแล้ว เฟิงชิวเยี่ยนเหลือหมากสัตว์อสูรแค่ม้าตัวเดียวเท่านั้น
ส่วนฝั่งชายแก่นั้นนอกจากตัวเองที่เป็นราชาแล้ว ยังมีม้า1ปืนใหญ่1 และเรืออีก2ด้วย
ดูจากตอนนี้แล้วเฟิงชิวเยี่ยนเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด แถมตอนนี้เขายอมเสียสละไม่ได้แล้วด้วย
ชายแก่ยิ้ม “ดูเหมือนว่ามันจะถึงเวลาที่จะต้องสละเบี้ยทิ้งไปแล้วนะ”
นอกจากตัวของชายแก่ ทั้งม้า ทั้งปืนใหญ่ ทั้งเรือ ต่างก็เข้าโจมตีโจวเหวินกับคนอื่นๆทันที
เรือ2คันนั้นแข็งแกร่งที่สุด เพราะมันจะทำลายทุกอย่างที่อยู่ในเส้นตรงเดียวกับมัน ขอแค่โจมตีโดนครั้งเดียวทุกอย่างจะระเบิดเป็นผงทันที
หลังจากที่ม้าเดินไปมาได้ไม่นานมันก็ตกอยู่ใต้ระยะโจมตีของปืนใหญ่และโดนฆ่าตายไป
ทางฝั่งของโจวเหวินนั้นแย่กว่าเดิมอีก เพราะถึงแม้ว่าหลี่ซวนจะเป็นบินที่มีความคล่องตัวสูงเดินเฉียงได้แต่เขาก็เดินได้แค่ทีละช่อง ไม่ว่าตัวของหลี่ซวนจะเร็วแค่ไหน แต่เพราะกฎที่พื้นที่ต่างมิตินี้มีทำให้ความเร็วของเขานั้นไม่มีผล เขาต้องเดินทีละช่องเท่านั้น
โจวเหวินเองก็เป็นแค่เบี้ยตัวน้อยๆ เขาทำได้แค่เดินทีละช่อง แถมยังเดินหน้าได้อย่างเดียวถอยไม่ได้ด้วย แต่อย่างน้อยเขาก็เดินซ้ายขวาได้ซึ่งก็พอจะหลบอะไรหลายๆอย่างได้แต่ก็ไม่ได้เป็นอันตรายกับอีกฝ่ายแต่อย่างใด
ตอนนี้มีเพียงแค่เฟิงชิวเยี่ยนที่เป็นเรือเท่านั้นที่อันตรายสำหรับฝั่งโน้น แต่เพราะว่าเขาจะสามารถโจมตีได้ในระยะตรงๆเท่านั้น ทำให้เขายังหาโอกาสโจมตีไม่ได้เลย
และในเมื่อม้าที่เหลือเพียงตัวเดียวของโจวเหวินตาย ทั้ง4คนก็ไม่มีอะไรเหลือให้แลกแล้ว
“ฝีมือหมากรุกของนายเก่งน่าดูเลยนี้ แต่น่าผิดหวังน่าดูเลยนะ”ชายแก่ที่กำลังได้เปรียบสุดๆไม่ได้รีบบุกแต่อย่างใด
เฟิงชิวเยี่ยนมองชายแก่แล้วพูด “ฝีมือหมากรุกของผมอาจจะไม่ได้เก่งเท่า ถ้านี้เป็นเกมหมากรุกจริงๆ ผมคงแพ้ไปแล้ว แต่ก็อย่างว่า นี้มันไม่ใช่เกมหมากรุกจริง เพราะงั้น ผมชนะแน่นอน”
“หึ ในเมื่อทุกอย่างตอนนี้มันคือหมากรุก ชีวิตของแกก็คือหมากรุกที่จะแพ้เหมือนกันนั้นละ” ชายแก่พูด
“ทุกๆอย่างเป็นหมากรุกก็จริง แต่หมากแต่ละคนมันไม่ได้เหมือนกันซักหน่อย”เฟิงชิวเยี่ยนพูด
“ไม่ได้เหมือนกันงั้นเหรอ เหอะ ไม่ว่าจะเก่งกล้าสามารถมาจากไหน ตราบใดที่เป็นแค่เบี้ย ก็กระจอกเหมือนกันหมดนั้นละ”ชายแก่พูด
“ไม่หรอกครับ บางครั้งตัวเบี้ยเนี่ยละที่จะยึดกระดานหมากรุกได้”เฟิงชิวเยี่ยนหันไปมองโจวเหวินกับหลี่ซวน “โค้ชกับประธานครับ ผมใช้ความสามารถเต็มที่แล้ว ผมทำให้ศัตรูอ่อนแอมาถึงจุดนี้แล้วครับ ตอนนี้กฎอะไรก็ไม่สำคัญแล้ว ขั้นต่อไปเป็นการต่อสู้จริงแล้วครับ นี้ไม่ใช่หมากรุก โค้ชมีประสบการณ์ในการต่อสู้จริงมากกว่าผมอยู่แล้ว ไม่ต้องฟังคำสั่งแล้วครับ”
เฟิงชิวเยี่ยนชักดาบออกมาแล้วเตรียมเดินหน้าเข้าสู้ โจวเหวินกับหลี่ซวนเองก็ไม่พูดอะไรแล้วดาหน้าไปพร้อมๆกับเฟิงชิวเยี่ยน
ก่อนหน้านี้โจวเหวินไม่ได้รู้กฏแต่ตอนนี้เขารู้กฏแล้ว ที่เฟิงชิวเยี่ยนทำคือการทำลายตัวหมากไปให้ได้มากที่สุดเพื่อลดความยุ่งยากของเกมหมากรุกและลดโอกาสที่จะตายให้ได้น้อยที่สุด
ก็อย่างที่เฟิงชิวเยี่ยนพูด ตอนนี้พวกเขาแค่สู้ตามกฎเฉยๆ พวกเขาไม่ได้เล่นหมากรุกอยู่อีกแล้ว มีเพียงแค่ร่างกายที่ถูกจำกัดการเคลื่อนไหวไว้เท่านั้น แล้วก็ต้องระวังการโจมตีจากศัตรูแค่นี้ก็ไม่ต่างอะไรจากการต่อสู้ปรกติแล้ว
ทั้ง3คนดาหน้าไปพร้อมกัน เฟิงชิวเยี่ยนนั้นพุ่งไปเร็วมากๆ โจวเหวินกับหลี่ซวนไม่ได้เร็วขนาดนั้นเพราะต้องเดินทีละช่อง
ม้า ปืนใหญ่และเรือเข้าขนาบข้างของทั้งโจวเหวินและหลี่ซวนทันที แต่พวกเขาใช้ตำแหน่งและการตัดสินใจในการมุดผ่านพวกมันไปได้แบบไม่โดนฆ่า ฝั่งที่ได้เปรียบกลับเป็นเฟิงชิวเยี่ยนที่ฉวยโอกาสที่พวกมันโจมตีพลาดเข้าฆ่าม้าทันที
ตอนนี้เหลือแค่ปืนใหญ่กับเรือซึ่งทั้ง2ตัวโจมตีได้แค่เส้นตรงงเท่านั้น ทำให้ความอันตรายลดน้อยลงอย่างมาก
ทำให้ทั้ง3คนไม่จำเป็นต้องสนใจพวกตัวหมากตัวอื่นอีก แล้วพุ่งเข้าใส่ชายแก่คนเดียว
ตามที่เฟิงชิวเยี่ยนว่าถ้าเป็นหมากรุกจริงๆยังไงพวกเขาก็แพ้ แต่นี้มันไม่ใช่หมากรุกจริงๆหมากรุกจริงๆ ตัวหมากของหยาเอ๋อกับหลี่ซวนนั้นไม่สามารถข้ามแม่น้ำมาได้ด้วยแต่ในความเป็นจริงมันต่างกันออกไป พอเห็นว่าโจวเหวินกับคนอื่นพุ่งตรงเข้ามาหา แล้วหมากทั้ง3ตัวของชายแก่ฆ่าพวกเขาไม่ได้เลยทำให้เขาเริ่มหน้าเสียขึ้นมา
“ให้อภัยไม่ได้ พวกแก หมากรุกมันไม่ได้เล่นกันแบบนี้นี่” สีหน้าโกรธเริ่มปรากฏบนใบหน้าของชายแก่
“นายไม่มีโอกาสรอดแล้ว ยอมแพ้ซะเถอะ”เฟิงชิวเยี่ยนพูด ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นมนุษย์เขาเองก็ไม่ได้อยากฆ่าคนซักเท่าไรด้วย
“ยอมแพ้เหรอ ไม่วะ ฉันยังไม่แพ้ ไม่มีใครเอาชนะฉันบนกระดานหมากรุกได้ ไม่มีวัน!!”ชายแก่ลุกขึ้นยืนแล้วคำรามเสียงดังงลั่น
ทันใดนั้นเอง ฝูงสิ่งมีชีวิตต่างมิติจำนวนมากก็แห่กันออกมาเติมกระดานหมากรุกทั้งหมดจนเต็ม ทำให้โจวเหวินกับพวกนั้นตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากทันที เพราะไม่ว่าจะขยับไปไหนก็โดนโจมตีได้ทั้งหมดเลย
“ไอ้แก่เวรเอ้ย โกงกันเหรอ”หลี่ซวนตะโกน
“แล้วไงวะ ถ้าฉันชนะ พวกแกก็ตายหมด ฉันคืออันดับ1ของที่นี้ ไม่มีใครล้มฉันได้โว้ย!!”ชายแก่ตะโกน
