I บทที่ 948 พื้นที่ต่างมิติหมากรุก
ร่างของชุดเกราะเทพนั้นถูกแรงระเบิดฉีกออกเป็นชิ้นๆ ในขณะเดียวกันก็มีสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่หน้าตาเหมือนกระรอกตัวน้อยกระโดดออกมาแล้วยืนอยู่บนซากของแรงระเบิดชุดเกราะเทพ
“อะไรกันวะนั้น กระรอกบ้านั้นมันเก่งจังวะ” ดวงตาของหลี่ซวนมองอย่างตกใจ
เขาเคยเห็นชุดเกราะเทพมาก่อนแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ระดับมหากาพย์แต่พลังป้องกันของมันนั้นมีเยอะมาก พูดง่ายๆถ้าเป็นระดับเร้นลับที่มีพลังโจมตีไม่สูงมาก ก็ไม่สามารถทะลุการป้องกันของเกราะเทพได้แน่นอน แต่มันกลับสามารถระเบิดออกมาได้อย่างง่ายดายแบบนี้ กระรอกนั้นคงต้องเป็นระดับเร้นลับพลังเท่าๆกันกับเบม่อนแน่ๆ
แต่ดูจากหน้าตาแล้ว มันกลับดูน่ารักน่าชังไม่ได้ดูมีพลังร้ายกาจอะไรเลย
โจวเหวินเองก็ยังรู้สึกไม่น่าเชื่อเหมือนกัน เขาเลยใช้สดับวานรลองตรวจสอบกระรอกนั้นจากระยะไกล แต่ไม่ว่ายังไง มันก็ดูไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่ฆ่าเกราะเทพแล้วระเบิดทิ้งจนเหลือแต่ซากได้ในครั้งเดียวเลยซักนิด
“มีอะไรแปลกๆแหะ เหมือนกับว่าไม่ได้เป็นที่กระรอกแต่เป็นที่คำสาปของพื้นที่ต่างมิตินี้มากกว่า”โจวเหวินมองกระรอกนั้นมองแล้วมองอีก
หลี่ซวนเองก็เหมือนจะคิดอะไรได้บางอย่างเลยพูดกับโจวเหวินขึ้นมา “นี้โจวเหวิน นายมีพลังตรวจสอบดีๆใช่ไหม ดูที่ด้านหลังของกระรอกนั้นให้หน่อยซิ ช่วยดูให้หน่อยว่ามันมีสิ่งมีชีวิตต่างมิติตัวอื่นอยู่เป็นเส้นทางตรงกับกระรอกนั้นไหม”
โจวเหวินพยักหน้าแล้วใช้พลังของสดับวานร แล้วเขาก็พบว่ามีกระต่ายตัวนึง นั่งอยู่ด้านหลังของกระรอกห่างออกไประยะหนึ่ง มันนั่งอยู่นิ่งๆและใช่ มันยืนตรงกับกระรอกเป๊ะๆ
โจวเหวินบอกที่ตัวเองรู้ให้หลี่ซวนฟังแล้วหลี่ซวนก็พูดออกมา “อ้อ เข้าใจละ คำสาปของพื้นที่ต่างมิตินี้ คือหมากรุกยังไงละ”
“หมากรุกงั้นเหรอ”โจวเหวินไม่รู้วิธีเล่นหมากรุกจีนด้วยซ้ำเขาเลยถามหลี่ซวน
หลี่ซวนอธิบาย “นายคงเล่นหมากรุกไม่เป็นซินะ ไม่งั้นถ้านายเห็นแบบนี้นายอาจจะเข้าใจได้เลยก็ได้ ตามกฎของหมากรุกแล้ว หมากแต่ละตัวจะมีวิธีการเดินเป็นของตัวเอง อย่างเช่นม้าเดินเป็นรูปตัวแอล เรือเดินเป็นทางตรงงี้ มันชัดเจนมากๆเลย อย่างเช่นฉันที่เดินได้แค่ทางเฉียงอย่างเดียวน่าจะเป็นการ์ดไม่ก็ม้า ส่วนเฟิงชิวเยี่ยนที่เดินเป็นทางตรงอย่างเดียวน่าจะเป็นเรือ ส่วนนายที่เดินหน้าได้อย่างเดียวถอยไม่ได้ นายน่าจะเป็นเบี้ย ที่ทำได้แค่เดินหน้าถอยไม่ได้”
เฟิงชิวเยี่ยนคิดซักพักแล้วพูด “ที่ประธานพูดก็มีเหตุผลนะครับ ถ้าพื้นที่ต่างมิตินี้เกี่ยวข้องกับกฎของหมากรุกจริง มันก็อาจจะเป็นเหตุผลที่อธิบายได้ว่าทำไมกระรอกตัวนั้นถึงได้ฆ่าชุดเกราะเทพได้อย่างง่ายดาย เพราะว่าตามกฎของหมากรุก ตัวหมากทุกตัวสามารถตายได้ในการโจมตีครั้งเดียวไม่ว่าจะเก่งจะอ่อน ถ้าโดนโจมตีคือตายเลย
“ฉันไม่รู้กฎของหมากรุกอะ พอจะมีวิธีอะไรไหม”โจวเหวินถาม
“ฉันเองก็เข้าใจแค่พื้นฐานของมันเฉยๆ ไม่ได้เล่นเก่งอะไรด้วย แล้วนายละเฟิงชิวเยี่ยน พอจะเล่นเป็นไหม”หลี่ซวนถาม
เฟิงชิวเยี่ยนคิดก่อนจะตอบ “ปู่ของผมชอบเล่นหมากรุกมาก ผมเลยเรียนรู้การเล่นหมากรุกมาตั้งแต่เด็ก แต่ที่นี้มันไม่มีกระดานหมากรุก มีแค่กฎของมัน มันอาจจะต่างกับหมากรุกจริงๆ ผมไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้ผลรึเปล่า”
“ลองกับสัตว์อสูรก่อนก็ได้ บอกมาเลยว่าต้องทำไง”โจวเหวินอัญเชิญชุดเกราะเทพออกมาอีกครั้ง”
แต่ทันทีหลี่ซวนกับเฟิงชิวเยี่ยนเห็นตำแหน่งที่โจวเหวินอัญเชิญชุดเกราะเทพออกมา พวกเขาก็ตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน “ถอยออกมาเดี๋ยวนี้!”
ชุดเกราะเทพที่พึ่งถูกอัญเชิญออกมานั้นอยู่ตำแหน่งเดียวกันในแนวเดียวกับกระรอกเป๊ะๆ
ตู้ม!!
กระรอกนั้นกระโดดพุ่งผ่านอากาศเข้าชนในตำแหน่งที่โจวเหวินอยู่ โชคยังดีที่เฟิงชิวเยี่ยนกับหลี่ซวนเตือนเขาไว้ก่อนหน้านี้แล้วทำให้เขาหลบพ้นไม่งั้นจบไม่สวยแน่ๆ
“เกิดอะไรขึ้นหน่ะ”โจวเหวินถาม
“กระรอกนั้นน่าจะเป็นปืนใหญ่(ในหมากรุกจีน) มันสามารถโจมตีข้ามตัวอีกฝ่ายได้”เฟิงชิวเยี่ยนอธบาย ในตอนนั้นเองที่เฟิงชิวเยี่ยนเดินตรงดิ่งเข้าหากระรอกแล้วโจมตีเข้าใส่กระรอกด้วยดาบจนตัวของกระรอกนั้นระเบิดออกมา
“ดูเหมือนว่าผมจะเป็นเรือในหมากรุกจริงๆนะครับ”เฟิงชิวเยี่ยนคิดแล้วพูดกับโจวเหวิน “โค้ชครับ เราต้องมีตัวหมากให้มากกว่านี้ก่อน อัญเชิญสัตว์อสูรออกมาก่อนได้เลยครับเอาแบบไม่ต้องเก่งก็ได้ ระดับตำนานหรือตัวอ่อนก็พอครับ เราต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าแต่ละตัวเป็นตัวหมากไหนเราถึงจะเล่นได้”
โจวเหวินนั้นมีสัตว์อสูรอยู่เยอะ แต่ระดับตำนานที่กากที่สุดนั้นมีน้อยมากๆ เพราะเขารู้สึกว่าระดับตำนานมันกระจอกเกินไป พอได้มาก็เลยไม่ได้ฟัก ส่งไปให้สัตตว์อสูรกินอย่างเดียว
โจวเหวินเลยอัญเชิญสัตว์อสูรระดับมหากาพย์ออกมา จนหลี่ซวนพูด “เห้ยโจวเหวิน ไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นก็ได้ แค่ระดับตำนานก็พอมั้ง”
“นี้มันสัตว์อสูรที่กระจอกที่สุดของฉันแล้วนะ เก็บไว้ก็เท่านั้นละฉันไม่ได้ใช้มันอยู่แล้ว อีกอย่าง ฉันมีเยอะมากๆด้วย”โจวเหวินพูดแล้วอัญเชิญสัตว์อสูรออกมาจำนวนมาก แต่พออัญเชิญออกมาได้12ตัว โจวเหวินก็พบว่าเขาไม่สามารถอัญเชิญออกมาได้อีก
“แสดงว่าเราเข้าใจตรงกันแล้วละ”หลี่ซวนพูด
เฟิงชิวเยี่ยนนับจำนวนของสัตว์อสูรแล้วพูด “ดูเหมือนว่ากฎของหมากรุกมันจะใช้กับทุกอย่างจริงๆแหะ ตัวหมากในกระดานมีทั้งหมด16ตัว สัตว์อสูร12ตัว บวกกับตัวเราอีก4คน กลายเป็น16ตัวพอดี ตอนนี้เราต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าสัตว์อสูรแต่ละตัวเป็นตัวหมากอะไร โค้ชลองให้พวกมันเดินไปรอบๆหน่อยครับ”
โจวเหวินก็สั่งให้สัตว์อสูรเดิน ซึ่งทันทีที่พวกมันเดิน เฟิงชิวเยี่ยนก็มองออกทันทีว่าสัตว์อสูรแต่ละตัวคือตัวหมากอะไร
“ถ้าผมคิดไม่ผิด หยาเอ๋อตอนนี้คือพระราชาครับ โค้ชต้องปกป้องเธอไม่ว่าจะยังไงก็ตามนะครับ เพราะถ้าเธอตาย หมายความว่าเราแพ้ ซึ่งถ้าเราแพ้ก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อนะครับ”เฟิงชิวเยี่ยนพูด
“โอเค”โจวเหวินพยักหน้า ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาพอจะรู้กฎบ้างแล้วแต่การเล่นหมากรุกนั้นกฎเป็นแค่พื้นฐานที่ทุกคนรู้ แต่เทคนิคคือสิ่งที่ทำให้ชนะมากกว่า
“ตอนนี้สิ่งที่เราต้องรู้คืออีกฝ่าย ว่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติของอีกฝ่ายเป็นหมากอะไรบ้าง”เฟิงชิวเยี่ยนพูดแล้วมองฝั่งตรงข้าม
โจวเหวินใช้พลังของสดับวานรในการแสกนพื้นที่ แล้วก็บอกเฟิงชิวเยี่ยนว่าเจออะไรอีกฝั่งของแม่น้ำบ้าง แต่สิ่งมีชีวิตที่เจอนั้น ต่างก็เป็นสัตว์เล็กๆอย่างหนู แกะ แมว หมา ไม่ได้ดูแกร่งอะไร
เฟิงชิวเยี่ยนคิดแล้วพูด “ตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าแต่ละตัวเป็นหมากตัวไหน ตอนนี้ที่เราทำได้คือการทดสอบด้วยการลงมือทำจริงเท่านั้น เราอาจจะต้องเสียสละเบี้ยของเราไปด้วยจำนวนนึง”
“ไม่เป็นไร สัตว์อสูรพวกนี้ฉันไมได้ใช้อยู่แล้ว”โจวเหวินพูด
เฟิงชิวเยี่ยนพยักหน้าแล้วเตรียมสั่งการให้สัตว์อสูรเดินข้ามแม่น้ำไป แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงที่ดังมาจากอีกฝั่งของแม่น้ำ “น่าสนใจจริงๆ ไม่คิดเลยนะว่าคนหนุ่มสมัยนี้จะยังมีคนที่เชี่ยวชาญหมากรุกอยู่อีก หายากนะเนี่ย”
ทั้ง3คนผงะทันทีแล้วมองไปอีกฝั่ง ภาพที่เห็นคือตาเฒ่าคนนึงนั่งอยู่บนหินขนาดใหญ่ที่สูงมากกว่า10เมตร ดวงตาของเขาจ้องมาทั้งโจวเหวิน
“มนุษย์งั้นเหรอ”โจวเหวินตกใจ
