ลูกทองแดง

“เรื่องนี้เราสะดวกจะเข้าไปแทรกแซงแน่เหรอ”ชูไอขมวดคิ้ว

“เอาจริงๆทางตระกูลฝั่งนั้นได้เตรียมหาคนมาจัดการเรื่องนี้แล้ว แต่เจ้าสิ่งมีชีวิตที่หลุดจองจำออกมา คุณหญิงสามารถจัดการเองได้เลยค่ะ คนอื่นไม่น่าจะไหวกัน”บอดี้การ์ดพูด

“ในเมื่ออยู่ที่นี้ต่อไปก็ไม่ได้อะไร แถมฉันเองก็คงอยู่ในตระกูลอันนานๆมากไม่ได้ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันจะลองดูละกัน”ชูไอคิดก่อนจะพูด

…

โจวเหวินไปที่ภูเขาฉีซือพร้อมๆกับหยาเอ๋อ แต่เขาไม่ได้ไปที่ค่ายทหารเขาเดินอ้อมเข้าไปในภูเขาฉีซือเพื่อตรงไปที่บริเวณยอดเขาทันที

“ไม่รู้ว่าจะล่อมันมาได้ไหมนะ”โจวเหวินเอาเตาปรุงยา กับยาแดงออกมา ก่อนจะจุดไฟแล้ววางบนพื้น

จากนั้นเขาก็หยิบเอาลูกบอลทองแดงออกมาแล้วฉีดลมปราณเข้าไป

หลังจากที่ลูกบอลนั้นซึมซับลมปราณลงไปแล้ว มันก็เรืองแสงขึ้นมาเรื่อยๆเหมือนกับเหล็กเผาไฟร้อนๆ

ลูกบอลทองแดงนั้นเหมือนกับว่ามีธาตุไฟในตัวเองอยู่แล้ว ตราบใดที่ฉีดลมปราณเข้าไป ลูกบอลนั้นก็จะสร้างความร้อนขึ้นมา แต่นอกจากสร้างความร้อนแล้วมันก็ไม่มีความสามารถอะไรพิเศษอีก

โจวเหวินลองมาหลายรอบแล้วก่อนหน้านี้ และมันก็ทำให้ชายแก่นักเล่นแร่แปรธาตุนั้นตามหาเขาเจอ บางทีมันก็อาจจะเป็นไปได้ที่เรื่องทั้งหมดมันจะเกี่ยวข้องกับลูกบอลทองแดงนี้ ดูเหมือนว่าการฉีดลมปราณเข้าไปในลูกบอลจะทำให้ชายแก่จับตำแหน่งของเขาได้

โจวเหวินนั่งลงกับพื้นแล้วฉีดลมปราณเข้าไปในลูกบอลนั้นเรื่อยๆทำให้มันเผาไหม้ไปเรื่อยๆ

การที่ลมปราณจะหมดนั้นไม่ใช่ปัญหาของโจวเหวิน เพราะยังไงเขาก็มีลมปราณไร้ขีดจำกัดจากวิญญาณชีวิตฆาตกรอยู่แล้ว

ถึงแม้ว่าจะยังไม่รู้ว่าชายแก่นั้นจะโดนล่อมาไหมหรือจะมาไม้ไหน แต่โจวเหวินก็เตรียมพร้อมที่จะหนีตลอดเวลา โจวเหวินมีทั้งอสูรปฐพีและผ้าคลุมล่องหนอยู่ตลอดเวลา มีสดับวานรคอยฟังเสียง มีมารระเบิดวางกับดับไว้รอบๆพื้นที่ไว้แล้ว

นอกจากนี้โจวเหวินยังแฝงแมลงเอาไว้ในบางพื้นที่รอบๆอีกด้วย

โจวเหวินฟาร์มหนอนแมลงมาได้จากเกมส์ภูเขาไร้หวนกลับมาเยอะมาก ทำให้ตอนนี้เขาได้ใช้ประโยชน์จากมัน แม้แต่ในแม่น้ำของภูเขาฉีซือโจวเหวินยังให้ลูกอ๊อดระเบิดให้ไปแอบอยู่ในน้ำด้วย

ถึงแม้ว่ามันจะฆ่าชายแก่นั้นไม่ได้แต่ขอแค่ยื้อเขาไว้หรือไม่ก็เจอตัวเขาก่อนหน้ามันก็เพียงพอ

“หื้ม นั้นมันอะไรหน่ะ”ทันใดนั้นเอง โจวเหวินก็สังเกตเห็นความผิดปรกติบางอย่างที่เกิดขึ้นกับลูกทองแดง

อาจจะเป็นเพราะการอัดลมปราณและการเผาไหม้ที่นานจนตอนนี้ทั้งลูกกลายเป็นสีเหลืองทอง และภายในสีเหลืองทองนั้นมีอะไรบางอย่างสีม่วงกำลังไหลอยู่ภายในนั้น

แสงสีม่วงทที่ไหลอยู่ในนั้นเหมือนกับควัน ไหลไปมาภายในลูกทองแดงอย่างต่อเนื่อง

โจวเหวินมองมันไปได้ซักพักแล้วรู้สึกได้ว่าสีม่วงที่ว่านั้นมันประหลาดมาก มันดูเหมือนกับว่ามีชีวิต ทุกๆที่ที่มันเคลื่อนที่ผ่าน ลมปราณส่วนนั้นจะหายไป ทำให้ลูกทองแดงที่เผาไหม้เป็นสีเหลืองทองนั้นเย็นลงมาก

โจวเหวินพยายามจะอัดลมปราณเข้าไปอีกแต่ผลก็เป็นเหมือนเดิม ไม่ว่าจะอัดลมปราณเข้าไปมากแค่ไหน แต่แสงสีม่วงภายในนั้นก็ดูดซับได้หมดทำให้อุณหภูมิของลูกนั้นไม่สูงไม่ต่ำจนเกินไป

“หรือว่าแสงสีม่วงข้างในนี้มันจะเป็นสิ่งมีชีวิตต่างมิติกัน …หรือทั้งลูกบอลนี้จะเป็นสิ่งมีชีวิตต่างมิติ”โจวเหวินก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ เขายังคงสังเกตการณ์อย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ที่เขาเห็นมีแค่แสงสีม่วงที่ไหลเวียนอยู่รอบๆลูกบอลทองแดง มันดูสงบเสงี่ยมมาก ไม่ได้พยายามแหกออกมา

“ไอ้นี้มันมีไว้ใช้ทำอะไรแน่เนี่ย หรือว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งของเตาทองแดงนั้น”โจวเหวินงง ตอนแรกเขาอยากจะถามหลิวหยุนว่ามันคืออะไรกันแต่ แต่โชคร้ายที่ตอนนี้หลิวหยุนไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว

“หลิวหยุนบอกมาว่าลูกบอลนั้นมันมี2ลูก ถ้าเขาหามันเจอ บางทีอาจจะรู้ก็ได้ว่ามันใช้ทำอะไรได้”โจวเหวินยังคงสังเกตการณ์ต่อไป แต่มันก็ไมได้มีปฏิกิริยา ต่างอะไรออกไป เขาเลยเลิกสนใจไป

ลมปราณที่ไหลเวียนอยู่นั้นมันวนไปวนมาเหมือนเดิม โจวเหวินเลยให้สดับวานรตั้งใจฟังเสียงสิ่งรอบข้างแล้วให้อสูรปฐพีเตรียมตัวขุดดินหนีเอาไว้ตลอดเวลา

จากนั้นโจวเหวินก็หยิบโทรศัพท์ออกมาฟาร์มเกมส์ตามปรกติ

ส่วนหยาเอ๋อนั้นกำลังเรียนรู้ภาษามนุษย์จากโทรศัพท์ที่โจวเหวินซื้อให้เธออยู่

“ A E I O U” หยาเอ๋อพยายามอ่านตามที่โทรศัพท์พูดเบาๆอย่างตั้งใจและจริงจังมาก

หลังจากผ่านไป2วันเต็มๆก็ยังคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนที่โจวเหวินกำลังจะคิดว่าลูกบอลทองแดงนี้มันไร้ประโยชน์นั้นเอง จู่ๆเขาก็รู้สึกแปลกๆแล้วเขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปรกติ

โจวเหวินอุ้มหยาเอ๋อขึ้นมาโดยไม่ลังเลแล้วกระโดนขึ้นฟ้าทันที

เกือบจะทันทีที่ขาของโจวเหวินหลุดออกจากพื้นนั้นเอง เขาก็เห็นร่างของอสูรปฐพีโดนสายฟ้าฟาดอย่างแรงจนมันกระเด้งกันพื้น

ด้านใต้ตัวของอสูรปฐพีนั้น คือชายแก่นักเล่นแร่แปรธาตุที่ทะลุขึ้นมาจากดินแล้วมองโจวเหวินฟ้าอย่างอาฆาตแค้น

โจวเหวินรีบเก็บอสูรปฐพีกลับมาทันที ก่อนจะใช้อารยสูญหายที่นิ้ว พุ่งตรงไปที่ภูเขาฉีซือที่อยู่ไม่ไกลทันที

โจวเหวินไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นหรือมันเกิดขึ้นได้ยังไง ตอนนี้เขาไม่คิดอะไรทั้งนั้นแล้ว เขาออกมาจากการวาปได้แล้วเขาก็มาถึงที่บริเวณแม่น้ำภูเขาฉีซือพอดี

ชายแก่นั้นไม่สนใจเตาหรือยาที่อยู่ที่พื้นเลย ร่างของเขาวาปตามโจวเหวินมาทันทีเหมือนกับจะเล่นงานโจวเหวินให้ได้

โจวเหวินคิด ไม่ว่าเขาจะมีวิชามุดดินแทรกไม้ยังไง แต่ชายแก่คนนั้นก็คงไม่มีทางไล่จับเขาจากแม่น้ำเลือดได้ เขาเลยบินเหนือแม่น้ำไปที่ภูเขาฉีซือ

แต่ใครมันจะไปคิดว่าทันใดนั้น จู่ๆ กระแสน้ำก็ปรากฏรวมกันเป็นร่างของชายแก่ตามมาเล่นงานโจวเหวิน

“อะไรวะ กายาวารีเหรอ เป็นไปไม่ได้ คนบ้าอะไรมันจะสำเร็จวิชา5ธาตุได้เลยวะ” สิ่งที่โจวเหวินไม่ชอบที่สุดเลยคือการเจอกับคนที่ไม่ว่าจะหนียังไงไปทางไหนก็หนีไม่พ้น หรืออะไรก็ตามแต่ที่มีความสามารถในการวาปได้

ก่อนหน้านี้โจวเหวินก็ไปเจอกับยาติที่สามารถวาปสลับร่างไปมาได้ แต่ชายแก่คนนี้มันโหดกว่ายาติมากนี้ซิ

โชคยังดีที่ชายแก่คนนี้อย่างน้อยก็ยังไม่แกร่งพอที่จะหยุดการวาป โจวเหวินเลยวาป6รอบรวดจนกระทั้งเขาไปถึงกำแพงภูเขาใกล้ๆกับภูเขาฉีซือ ซึ่งเขาสามารถมองเห็นดอกไม้จักรพรรดินีเติบโตบนนั้นอย่างงดงาม

“จักรพรรดินี ช่วยฉันด้วย!”โจวเหวินขอร้องอ้อนวอนต่อหน้าจักรพรรดินี เขาลองขอความช่วยเหลือดูก่อน ถ้าเธอไม่ยอมช่วย โจวเหวินค่อยบุกเข้าไปในหลูไท่ก้ได้

แต่ดอกไม้นั้นยังคงไม่ตอบสนอง จนกระทั้งชายแก่ตามมาอย่างไวทำให้โจวเหวินจำใจต้องวาปอีกรอบ

รอบนี้พอวาปออกโจวเหวินก็มาถึงกำแพงหินพอดี แต่ดอกไม้นั้นยังคงไม่ตอบสนอง โจวเหวินเลยอัญเชิญอสูรปฐพีออกมาเพื่อเตรียมข้ามไปยังหลูไท่ ลากชายแก่คนนี้ไปหาจิ้งจอก9หาง

ชายแก่เองตอนแรกก็กลัวๆภูเขาฉีซือเหมือนกันแต่พอผ่านไปซักพัก พอเห็นว่าไม่มีอะไรเขาจึงไล่ตามต่อ

ในตอนนั้นเองที่ดอกไม้บนยอดกำแพงก็กรีบดอกหลุดใบ1กรีบ

ทันทีที่กรีบดอกร่วงโรย ชายแก่ที่ไล่ตามโจวเหวินอยู่ก็หยุดกึกทันที เหมือนกับม้าศึกที่ควบความเร็วเต็มที่แต่กลับโดนตรึงไว้อยู่กับที่ในครั้งเดียว

“บ้าเอ้ย! เจ้าเป็นเทพตนใดกัน ข้าคือราชาหยิน จากตระกูลเทพ ไม่ได้มีเจตนาจะล่วงเกิน”ชายแก่คนนั้นมองขึ้นไปยังดอกไม้แล้วตกตะลึง

“คนอย่างแกเรียกตัวเองว่าเป็นคนของตระกูลเทพได้ด้วยเหรอ เป็นแค่เศษเดนสวะชั้นต่ำแท้ๆ”จักรพรรดินีพูดออกมาเสียงก้องมาจากดอกไม้