GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 605

EP 605

By loop

“ หมอหมาทําไมหมอหลิงถึงยังไม่มาที่นี่” มาดามจางซึ่งอยู่ในวัยสี่สิบต้น ๆ ของเธอนั่งลงบนเก้าอี้นั่งเล่นข้างเตียงของลูกชาย มีน้ําเสียงขุ่นเคืองเล็กน้อยในน้ําเสียงของเธอ

หมาหยานลินที่กําลังวัดความดันโลหิตให้กับนักฟุตบอลทีมชาติหลี่เทียนหงยิ้มและพูดว่า “ เมื่อวานหมอหลิงไม่ได้มาเดินตรวจรอบวอร์ดเหรอ?”

“ เขามาเมื่อวานนี้ แล้วทําไมวันนี้เขาไม่มาล่ะ”

หม่าหยาดินยิ้มอย่างอบอุ่นบนใบหน้าและกล่าวว่า “ วันนี้เป็นวันที่ห้าหลังการผ่าตัดและตอนนี้อาการของคนไข้ก็คงที่แล้ว ไม่ควรเป็นปัญหาหากผู้ปวยเข้ารับการฟื้นฟูตรงเวลาและทําการตรวจสุขภาพ”

“ ฉันไม่มั่นใจกับสิ่งที่คุณพูดฉันอยากได้ยินจากหมอหลิง” ท่าทีของมาดามจางหนักแน่นมากขึ้นและน้ําเสียงของเธอก็ดูดุดัน

ตั้งแต่ลูกชายที่น่ารักของเธอ หลี่เทียนฮงกลายเป็นนักฟุตบอลอาชีพมาดามจางเองให้ความสําคัญกับลูกชายคนนี้มา และยังได้รับการปฏิบัติในฐานะวีไอพีในโรงพยาบาล

การรักษาที่เธอได้รับในครั้งนี้ก็อยู่ในระดับวีไอพีเช่นกันและมาดามจางก็ยังค่อนข้างพอใจกับสิ่งต่างๆเช่นอาคารผู้ปวยวีไอพี ผลการผ่าตัดดูเหมือนจะค่อนข้างดี แต่เมื่อความกังวลระหว่างการผ่าตัดหายไปมาดามจางก็กังวลว่าแพทย์จะเอาใจใส่ลูกชายของเธอมากเพียงใด

การผ่าตัดทําโดยหมอหลิง หลิงรันมีชื่อเสียงในด้านการรักษาเอ็นร้อยหวายดังนั้นมาดามจางจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าหลิงรันจะเข้ามาในวอร์ดได้

แน่นอนว่าเธอรู้ว่าหมออย่างหลิงรันต้องยุ่งมากเหมือนกับที่ลูกชายของเธอยุ่งมากหลังจากที่เขากลายเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ

อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองจากมุมมองอื่นถ้าหมอยุ่งอย่างหลิงรันสามารถมารอบวอร์ดบ่อยๆนั่นไม่ได้หมายความว่าเขากําลังให้ความสําคัญกับลูกชายของเธอ นี่เป็นเช่นเดียวกับที่คน ๆ หนี้งจะรู้สึกสง่างามหากพวกเขาพยายามทําให้คนอื่นที่ไม่เคยดื่มเพื่อพวกเขา

ถึงกระนั้นสถานการณ์ที่ยากขึ้นมากสําหรับมาหยานลินซึ่งเป็นเพียงคนรับใช้ในบ้าน

พูดตามตรงว่ามีญาติหลายคนเช่นมาดามจางและแพทย์ที่มีประสบการณ์จะมีวิธีจัดการกับสถานการณ์ดังกล่าวของตนเอง อย่างไรก็ตามมาหยานลินยังคงเป็นแม่บ้านที่อายุน้อย

สถานะของเขาสูงกว่าแพทย์ฝึกหัดเล็กน้อย แต่ประสบการณ์ของเขาต่ํากว่าแพทย์ประจําเมื่อเขาคิดถึงวิธีที่แพทย์ประจําบ้านมีประสบการณ์ไม่เท่ากันเขาก็ตระหนักว่าประสบการณ์ในงานแม่ บ้านนั้นเป็นเรื่องตลก

มาหยานลินทําได้เพียงยิ้มอย่างโง่ ๆ และพูดด้วยท่าทางตะกุกตะกักๆสภาพของวันนี้ค่อนข้างคล้ายกับสภาพของเมื่อวาน หมอหลิงบอกหรือเปล่าว่าเมื่อวานไม่มีปัญหา…”

* เงื่อนไขคล้าย ๆ กันที่คุณพูดถึงไม่สามารถเชื่อถือได้คุณต้องให้หมอหลิงคุยกับเรา” มาดามจางขมวดคิ้วและกล่าวว่า “ ชายหนุ่มเรามาที่โรงพยาบาลหยุนหัวเพื่อหาหมอหลิงเพื่อรับการรักษาตอนนี้หมอหลิงไม่ได้อยู่ที่นี่และเขายังขอให้พวกเราฟังหมอหนุ่ม? ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคายแต่ฉันไม่พอใจ!”

มาหยานลินคิดว่า “ฉันเป็นคนที่ควรจะรู้สึกไม่พอใจ!”

อย่างไรก็ตามหลี่เทียนหงซึ่งพักอยู่ที่อาคารผู้ป่วยวีไอพีเป็นผู้ป่วยที่ได้รับการยกย่องจากผู้นําของโรงพยาบาล ไม่ว่ามาหยานลิน จะมีความสุขแค่ไหนเขาก็ทําได้แค่ ..

หลี่เทียนฮงลืมตาขึ้นและพูดว่า “ แม่ตั้งแต่ผมอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วผมก็มีอาการดีขึ้น แล้วเมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับผม ถ้ามีหมออยู่รอบตัวผมจริงๆแม่คิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี?”

“ อย่าหลอกตัวเอง…” มาดามจางส่ายหัวอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ ลูกจะพูดเรื่องไร้สาระแบบไหน ตอนนี้ลูกเริ่มดีขึ้นทุกวัน แม่ไม่ได้เป็นห่วงลูก แต่ลูกยังต้องเล่นฟุตบอลต่อไปในอนาคต ดังนั้นการฟื้นฟูสมรรถภาพของลูกควรได้รับคําแนะนําจากผู้เชี่ยวชาญใช่ไหม”

“ ไม่มีผู้เชี่ยวชาญในห้องพักฟื้นแล้ว”

“ นักกายภาพบําบัดในห้องพักฟื้นสามารถเทียบกับหมอหลิงได้หรือไม่? เราทั้งสองเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอหลิง นักกายภาพบําบัดในห้องพักฟื้น…”

หลีเทียนฮงไม่สามารถควบคุมตัวเองจากการหัวเราะได้ “ มีผู้เชี่ยวชาญในหมู่ผู้เชี่ยวชาญ คุณไม่สามารถปล่อยให้คนที่เล่นปิงปองไปเล่นฟุตบอลได้ใช่ไหม?”

“ ทําไมฉันทําไม่ได้? ใครจะรู้ว่าผลลัพธ์ของพวกเขาจะดีขึ้นหรือไม่” มาดามจางอยู่ในแถวและ เธอไม่คิดแม้แต่จะวิพากษ์วิจารณ์ลูกชายของเธอทางอ้อม จากนั้นเธอก็เปลี่ยนคําพูดอย่างรวดเร็ว คุณไม่รวมอยู่แล้ว ลูกชายคุณแตกต่างจากนักฟุตบอลชาติอื่น ๆ …”

“ เส้นเอ็นร้อยหวายของผมสั้นกว่าเส้นอื่น ๆ มาก” หลี่เทียนหงกล่าวอย่างโกรธ ๆ “ ยิ่งไปกว่านั้นมีเพียงไม่กี่คนในทีมปิงปองและพวกเขาก็ผอมและเล็ก อย่างน้อยคุณต้องเปรียบเทียบผมกับทีมนักฟุตบอลรุ่นเดียวกันใช่ไหม?”

มาดามจางคิดถึงเรื่องนี้และพึมพํา“ นั่นเป็นเรื่องจริงเนื่องจากพวกคุณทุกคนไม่สามารถควบคุมลูกบอลได้”

ใบหน้าของหลี่เทียนฮงเข้มขึ้น “ แม่พูดกับผมได้แค่คําพูดนั้น ถ้าแม่พูดกับคนอื่นแม่จะฟังดูเหมือนว่าแม่กําลังดุคนๆนั้นอยู่”

“ใช่ไหม?”

“ ใช่” หลี่เทียนฮงกล่าวอย่างหนักแน่น

มาหยานลินก้มศีรษะลง เขาอยากจะหัวเราะ แต่เขาไม่สามารถทําได้ ดังนั้นเขาจึงเดินออกจากห้องไปอย่างช้าๆ

“ หมอหม่ากรุณารอสักครู่ มันอาจจะมีเรื่องเพิ่มเติมคุณช่วยอยู่ที่นี้สักพักได้ไหม” มาดามจางกล่าวขณะเงยหน้าขึ้น จากนั้นเธอก็หยิบไอแพดของเธอออกมาและโทรวิดีโอ

มาหยานลินมองไปที่หลี่เทียนฮง อย่างงง ๆ แต่หลี่เทียนฮงแสร้งทําเป็นว่าเขาไม่เห็นสิ่งนั้น

หากมีใครต้องการให้หมาเหยียนหลินตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลําบากหลี่เทียนฮงจะทําอะไรได้อีก?

ไม่นานหลังจากนั้นแฮงเอาท์วิดีโอก็เชื่อมต่อกันและสามารถได้ยินมาดามจางทักทายเขาอย่างอบอุ่น “ หมอเหมิงฉันต้องรบกวนคุณสักสองสามนาที”

“ไม่มีปัญหา. ได้เลย” เสียงของหมอเหมิงหุ้มและมั่นคงและเขาฟังดูมั่นใจมาก

“ หมอเหมิงนิ้วหัวแม่เท้าขวาของเทียนฮง รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยในวันนี้ ให้ผมแสดง.” ขณะที่มาดามจางพูดเธอเล็งกล้องไปที่ขาของหลี่เทียนฮง การแสดงที่มีทักษะของเธอแสดงให้เห็นว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทําเช่นนี้

หม่าหยานลินรู้สึกโกรธ แต่ก็รู้สึกสนุกเมื่อมองจากด้านข้าง

มันเป็นเรื่องตลกและน่าโมโหสําหรับเขาเมื่อคนไข้อยู่ที่โรงพยาบาลหยุนหัว แต่แม่มองหาหมอจากที่อื่นเพื่อทําการวินิจฉัยทางไกล! หากสิ่งนี้เกิดขึ้นกับแพทย์คนอื่น ๆ ในละครญี่ปุ่นพวกเขาอาจขอให้ผู้ป่วยกลับไปในขณะนั้น

อย่างไรก็ตามมันแตกต่างกันในประเทศ แพทย์ในอเมริกามีรายได้ปีละหนึ่งล้านคนและด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงสามารถอนุญาตให้ผู้ปวยค้นหาความคิดเห็นที่สองสําหรับการวินิจฉัยของพวกเขา

ท้ายที่สุด มาหยานลิน ยังไม่มีประสบการณ์เพียงพอและเขาสามารถมองจากด้านข้างเท่านั้น

น้องสาวจางรู้สึกภูมิใจเล็กน้อย เธอทําสิ่งนี้โดยมีจุดประสงค์เพื่อกดดันมาหยานก่อนอื่นเธอจะทําให้หมอหนุ่มอย่างเขารู้ว่าเรื่องแบบนี้อาจเกิดขึ้นได้และจะง่ายขึ้นสําหรับเธอที่จะเริ่มจัดการกับสิ่งต่างๆ มาดามจาง ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสาขาการแพทย์ แต่เธอรู้เรื่องแผนการเล็กน้อยเธออาจ ไม่รู้กลยุทธ์ทั้งหมดในยทธวิถีในการทําสงครามแต่เธอสามารถใช้กลยุทธ์ส่วนใหญ่ได้

“ มันไม่ควรเป็นปัญหาถ้ามันเป็นแค่การต่อยเบา ๆ อาจเป็นเพราะเส้นประสาทยาวและเช่นนั้น” หมอเพิ่งพูดในแง่คนธรรมดาผ่านไอแพดและทําให้มาดามจางเข้าใจทันที

“ มันจะดีถ้าไม่มีปัญหา….”

“ ทําไมคุณไม่ให้แพทย์จากโรงพยาบาลหยุนหัวตรวจดูล่ะ? อาคารผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลหยุนหัวก็น่าจะดีเช่นกัน” หมอเหมิงส่งเสียงยั่วยุเล็กน้อยจากไอแพด

มาดามจางชอบบรรยากาศการแข่งขันแบบนี้ เธอมองไปที่มาหยานลินอย่างพอใจบ่นและพูดว่า “ หมอเหมิงคุณไม่รู้เหรอ? โรงพยาบาลหยุนหัวไม่ยอมใครง่ายๆ พวกเขาคิดว่าเป็นรัฐวิสาหกิจโรงพยาบาลศาสตร์ตะวันออกก็ดี ทักษะของคุณยอดเยี่ยมและทัศนคติของคุณก็ดีเช่นกัน” 

“แม่” หลี่เทียนฮงหยุดบ่นมารดาของเขาอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “ ก็ดีถ้าโรงพยาบาลหยุนหัวสามารถรักษาฉัน โปรดอย่ายึดติดกับรายละเอียดเล็กน้อยเหล่านั้นต่อไป”

“ การฟื้นฟูสมรรถภาพหลังผ่าตัดถือเป็นรายละเอียดเล็กน้อยหรือไม่” แม่ของหลี่เทียนฮงขึ้นเสียงของเธอทันที

มาหยานลินถูกบังคับให้พูดขึ้นและกล่าวว่า “ มีขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐานสําหรับการนฟูหลังการผ่าตัดของเรา”

* เนื่องจากหลี่เทียนหงเป็นนักฟุตบอลทีมชาติจึงไม่เหมาะที่จะใช้ขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐานของโรงพยาบาลหยุนหัวกับเขาใช่ไหม” หมอเหมิงพูดราวกับว่าเขากําลังทําการสอบปากคํา

เมื่อแม่ของหลี่เทียนฮงได้ยินเช่นนั้นเธอก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างในทันที่เธอจึงพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า “ ถ้าเราต้องการเพียงขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐานทําไมเราต้องหาหมอหลิง? โรงพยาบาล อื่น ๆ ก็ปฏิบัติตามขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐานของพวกเขาเช่นกัน”

ในแง่มุมทางชีววิทยานักกีฬาและบุคคลทั่วไปเป็นคนสองประเภทที่แตกต่างกันอย่างแท้จริง

มาหยานลินเหงื่อแตกหลังจากที่เขาพูดอะไรผิด “ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น การฟื้นฟูหลังผ่าตัดของเรายังตอบสนองความต้องการของคนไข้ได้เช่นกัน…”

“ โรงพยาบาลใช้การฝึกกล้ามเนื้อระบบทางเดินหายใจแบบเพิ่มภาระก่อนกําหนดหรือแบบช้า” หมอเหมิงกดไปที่ไอแพด

มาหยานลินรู้สึกตึงเครียด ในเวลานี้เมื่อเขาได้ยินหมอเหมิงถามคําถามทางการแพทย์เขาก็สํานึกได้อย่างรวดเร็ว “ คุณคือ เหมิงฉาง จากโรงพยาบาลตะวันออก”

“รู้จักฉันหรอ?” เหมิงฉาง มีความสุข

“ผมอ่านบทความวิจัยของคุณแล้ว” เสียงของมาหยานลินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น