GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 604

EP 604

By loop

ผู้อํานวยการแผนกV” ส่งเครื่องช่วยหายใจข้างเตียงสองเครื่องไปยังแผนกฉุกเฉิน

รุ่นของเครื่องช่วยหายใจคือ sv800 ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ในประเทศระดับไฮเอนด์ ราคาประมูลของโรงพยาบาลสําหรับคนเดียวมากกว่า 300,000 หยวน มันคล้ายกับสินค้าระดับไฮเอนด์ในซีรี่ส์ทีวีของสหรัฐฯ มีหน้าจอผลึกเหลวและฟังก์ชั่นใหม่ ๆ เพื่อให้ข้อมูลต่างๆ มันดีกว่าการใช้รุ่นเก่ามาก

ผู้อํานวยการฮวงต้องการซื้อเครื่องนั้นสําหรับแผนกฉุกเฉินมานานแล้ว แต่ไม่ผ่านการตรวจส อบของแผนกอุปกรณ์ อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่โรงพยาบาลสามารถซื้อได้ทุกปีมีจํานวนจํากัด ทุก แผนกย่อมต้องการเครื่องช่วยหายใจที่มีประโยชน์และดูดีไว้ใช้เอง ตอนนี้ยังไม่ถึงคราวที่แผนกฉุกเฉินจะเล่นกับมัน

ผู้อํานวยการฮวง ต้องการของเล่นใหม่จํานวนมาก ดังนั้นแม้ว่าเขาจะล้มเหลวในการชนะ เครื่องช่วยหายใจระดับไฮเอนด์เขาก็ไม่รู้สึกผิดหวังหรือขัดแย้งและในไม่ช้าเขาก็วางมันไว้ข้างหลังเขา

ผู้อํานวยการแผนกองเป็นผู้ได้รับรางวัลเครื่องช่วยหายใจจําเรื่องนี้มาโดยตลอด คราวนี้เมื่อ เขากลับไปที่แผนกและเสนอให้” ยืม” เครื่องช่วยหายใจข้างเตียงสองตัวให้กับแผนกฉุกเฉินเป็ นการรวมรุ่นเครื่องช่วยหายใจในแผนกและเพื่อลดความยุ่งยากในการบํารุงรักษาและการใช้งาน

สมาชิกทุกคนของแผนกอายุรกรรมระบบทางเดินหายใจผ่านข้อเสนอแล้ว

ผู้อํานวยการแผนกฮวงซึ่งสูบบุหรี่มากถึงสี่ซองต่อวันใช้เวลาสิบปีในแผนกอายุรกรรมระบ บทางเดินหายใจ หมอคนไหนที่กล้าคัดค้านเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ถูกไล่ออกเมื่อนานมาแล้ว แพทย์ที่มีอยู่ในแผนกรวมทั้งหัวหน้าแพทย์ผู้ช่วยเป็นนักเรียนของเขาทั้งหมด พี่ชายรุ่นน้องและหลานชายฝึกหัดของเขาต่างก็ออกไปพัฒนาอาชีพของพวกเขา

โรงพยาบาลไม่เคยเป็นเหมือนโรงเรียนที่จะต่อต้านคนของพวกเขาที่ปลูกฝังคนของตัวเองใน แผนกของพวกเขา ในโรงพยาบาลในปัจจุบันผู้อํานวยการแผนกปลูกฝังคนของตนเองจะทําให้ เกิดบรรยากาศที่ดีในแผนก หากเจ้าหน้าที่มาจากแหล่งต่างๆผู้อํานวยการแผนกจะอยู่ในสถานการณ์ที่พวกเขาเพิ่งเพาะหนอนพิษและพวกเขาจะต่อสู้กันเองจนถึงชีวิตและความตายก่อนที่พวกเขาจะสงบและเงียบในที่สุด

“ พี่ฮงขอขอบคุณสําหรับการแก้ไขปัญหาฉุกเฉินของแผนกฉุกเฉินของเรา” ผู้อํานวยการแผนกฮวงจับมือผู้อํานวยการแผนกฮง ผู้ส่งเครื่องช่วยหายใจ เขาแสดงความเคารพเขามากพอ 

มือของผู้อํานวยการกรมหงเป็นสีเหลืองซีดราวกับว่าเขาอยู่ในแผนกระบบทางเดินปัสสาวะ มาเป็นเวลานาน เขายิ้มอย่างใจเย็นและถามว่า “ หมอหลิงอยู่ที่นี่หรือเปล่า”

“ เขาทํารอบวอร์ด”

“ ไม่เป็นไรฉันจะไม่รบกวนเขา คุณสามารถใช้เครื่องช่วยหายใจได้ตามที่คุณต้องการ หากมีปัญหาใด ๆ เพียงแค่ไปหาผู้ผลิต” ผู้อํานวยการฮงเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าไร

เขาแค่ต้องทําตัวให้เหมาะสมในเรื่องนี้ ไม่จําเป็นต้องจงใจอธิบายสิ่งต่างๆให้คนเห็นต่อหน้า

นอกจากนี้ผู้อํานวยการแผนกฮงต้องการแสดงความขอบคุณเป็นหลัก เนื่องจากนี่เป็นเพียงการแสดงความขอบคุณเขาจึงไม่ต้องสนใจคําตอบของหลิงรันมากนัก

ตราบใดที่เขาจริงใจและทําดีที่สุดก็เพียงพอแล้ว

แม้ว่าพวกเขาจะใช้เครื่องช่วยหายใจจากแผนก แต่สิ่งหนึ่งที่แผนกอายุรกรรมระบบทางเดิน หายใจมีมากที่สุดคือเครื่องช่วยหายใจ การมีช่องระบายอากาศระดับไฮเอนด์สองตัวจะทําให้ฉากสวยขึ้นหล่อขึ้นใช้งานง่ายขึ้นและมีเทคโนโลยีที่เหนือกว่าซึ่งเหมาะกับหลิงรัน …

หลิงรันเดินตรวจรอบวอร์ดในขณะที่ได้รับความขอบคุณอย่างจริงใจ

ในปัจจุบันเขามีเซรั่มพลังงานมากกว่าหนึ่งพันหนึ่งร้อยเซรั่มผ่านความขอบคุณอย่างจริงใจ พว กที่ถูกใช้จะไม่ถูกนับ

อาจกล่าวได้ว่าเมื่อแพทย์หลายคนเข้ามาเป็นแพทย์แล้วพวกเขาอาจไม่ได้ทําการผ่าตัดมาก เท่าที่หลิงรันทํานอกจากนี้ผลของการผ่าตัดอาจยังไม่ถึงขั้นที่พวกเขาจะได้รับความขอบคุณอย่างจริงใจ

และนี่เป็นเพราะหลิงรันมักจะไปเดินตรวจรอบวอร์ดในตอนเช้า

มิฉะนั้นหลิงรันรู้สึกว่าเขาควรจะสามารถสะสมเซรั่มพลังงานได้เพิ่มอีกหนึ่งถึงสองร้อยขวด

อย่างไรก็ตามจากมุมมองอื่นถ้าเขากําหนดเดินตรวจรอบวอร์ดตอนเจ็ดหรือแปดโมงเหมือน แพทย์คนอื่น ๆ ก็จะเป็นการระเบิดครั้งใหญ่ที่ทําให้การผ่าตัดของเขาต่อเนื่อง การผ่าตัดที่สําคัญ หลายอย่างเช่นการตัดตับอาจมีสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้ง่ายดังนั้นจึงต้องใช้เวลาเพิ่มอีกหนึ่งหรือสองชั่วโมง เมื่อพวกเขาไม่สามารถคาดเดาได้ว่าการผ่าตัดเหล่านั้นจะสิ้นสุดลงเมื่อใดหากการทํารอบวอร์ดเสร็จสิ้นในเวลาสองทุ่มนั่นก็หมายความว่าจะต้องตั้งเวลาสิ้นสุดที่คาดไว้ของการผ่าตัดไว้ที่เจ็ดนาฬิกาหรือก่อนหน้านั้น

สําหรับหลิงรันนั่นหมายความว่าเขาจะเสียเวลามากเกินไปและด้วยเหตุนี้เขาจึงจําเป็นต้องลดจํานวนการผ่าตัดลงด้วยเหตุนี้ มันไม่คุ้มค่า

แน่นอนว่าเมื่อมีเวลาเพียงพอหลิงรันก็จะหาเวลาในระหว่างวันเพื่อเดินตรวจรอบวอร์ด

เช่นเดียวกับวันนี้เนื่องจากเขาเพิ่งรับคนไข้แปดคนที่มีอาการเอ็นร้อยหวายแตกและบาดเจ็บที่หัวเข่า หลิงรันใช้เวลางีบหลับเพื่อเดินตรวจรอบวอร์ด การงีบหลับเป็นสิ่งจําเป็นสําหรับแพทย์ และพยาบาลคนอื่น ๆ แต่หากปราศจากความร่วมมือจากพยาบาลและแพทย์หลิงรันก็ไม่มีวิธีอื่นใดในการผ่าตัด ดังนั้นเขาจึงต้องออกมาทํารอบวอร์ดและรอให้แพทย์ที่อยู่ใต้เขาตื่นก่อน จึงจะสามารถทําการผ่าตัดอื่น ๆ ได้

จางอันหมินหาวอย่างเงียบ ๆ และเดินตามหลังหลิงรัน

เขายังคงอยู่ภายใต้แผนกศัลยกรรมตับและตับอ่อนดังนั้นเขาจึงไม่ต้องเตรียมตัวสําหรับการผ่า ตัดตั้งแต่สามหรือสี่โมงเช้าเหมือนหยูหยวน และคนอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้จางอันหมินจึงไม่มีเวลางีบ หลับเลย

เขายังคงต้องทําอะไรบางอย่างให้กับแผนกศัลยกรรมตับและตับอ่อนและด้วยจํานวนงานที่ ไม่มีที่สิ้นสุดในทีมรักษาของหลิงรันเวลาก็ไม่เพียงพอแล้ว การมีเวลางีบหลับเป็นเพียงภาพลวงตา

หยูเป๋า ตื่นแล้ว ตอนนี้ในทีมแพทย์ของหลิงรันยังขาดคนประเภทหนึ่งอยู่คือคนที่ขยันขันแข็ง แต่ตอนนี้ในทีมรักษาคนเต็มแล้ว หยูเป๋าจึงกลายเป็นส่วนเกิน แต่เขาไม่ต้องตื่นเช้าตราบใดที่เขาไปถึงโรงพยาบาลตอนหกโมงเช้าหรือเจ็ดโมง

จากนั้นเขาถือกองข้อมูลเช่นแพลงก์ตอนที่ล่างสุดของห่วงโซ่อาหารและติดตามจางอันหยุนไประยะหนึ่งก่อนที่เขาจะเปลี่ยนไปติดตามหลิงรันไประยะหนึ่งเช่นกัน บางครั้งเขาก็จะเดินเล่นแถวทางเดินอย่างสบายใจ แพทย์และพยาบาลที่ผ่านมาตลอดจนผู้ป่วยที่ผ่านไปและครอบครัวของ พวกเขาไม่ได้สนใจเขาเลย

“ หมอหลิง!”

“ เร็วหมอหลิงกําลังจะมา”

“ เร็วเข้าและแพ็คของ ถุงเท้าซ่อนถุงเท้า…”

ถ้าการปรากฏตัวของหยูเป๋าเป็นเหมือนแพลงก์ตอนการปรากฏตัวของหลิงรันก็เหมือนกับปลาวาฬสีน้ําเงิน

เมื่อเขาเดินบนเส้นทางลาดตระเวนระหว่างรอบวอร์ดมักจะมีคนอีกสองสามคนอยู่ที่ทางเดิน ผู้ป่วยในวอร์ดและสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยก็ดูแตกต่างกันมากเช่นกัน

“ เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และคนไข้ฉันชื่นชมหมอหลิงมากที่สุด ดูสถานการณ์ นี้ทัศนคติของผู้ป่วยและครอบครัวแตกต่างกันมาก” จางอันหมินหาวอีกครั้งและเริ่มหัวข้อกับหยู เปาเค่ออย่างรวดเร็วหวังจะขับไล่ความง่วงเหงาหาวนอนด้วยการสนทนา

หยูเป๋าถือกองคดีทางการแพทย์ในขณะที่เขาทําตัวเหมือนกุ้งและมีความสุขกับการเป็นแพลงก์ตอน เขาได้ยินคําพูดของจางอันหมินและพูดโดยไม่คิดว่า “ เขาเหมือนคนเป็นโรคเรื้อนเมื่อไป ตามท้องถนน ทุกคนวิ่งเมื่อเห็นเขา”

จางอันหมินตัวสั่นและอาการง่วงนอนก็หายไป “ ชอบอะไร”

หยูเป๋าก็สั่น หลังจากคิดใหม่แล้วเขาก็พูดคําที่ฟังดูเป็นทางการแพทย์มากขึ้นว่า “ชอบการผ่าตัด?”

“ เด็กน้อย..” จางอันหมินชี้ไปที่หยูเป๋า แต่เขายิ้มในพริบตา “ คุณไม่พูดไม่ว่าหมอหลิงจะไปที่ไหนเขาจะทําให้สถานที่นั้นสะอาดขึ้นมาก”

“ นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายถึง” หยูเป๋า เห็นด้วย

จางอันหมิน ถามว่า “ คุณคิดว่าแบบไหนเหมาะสมกว่ากัน”

“ เขายังคงเป็นเหมือนคนขี้เรื้อนข้างถนน ถ้าคุณบอกว่าหมอหลิงเป็นเหมือนโรคระบาดคนในโรงพยาบาลก็จะรู้สึกขนลุกไม่น้อย” หยูเป๋า คิดอย่างรอบคอบ

จางอันหมินตอบด้วยเสียงฮัมและกล่าวว่า ในอนาคตถ้าหมอหลิงมีงานต้องทําคุณต้องแจ้งให้ ฉันทราบก่อน ถ้าคุณต้องทําอะไรคุณต้องมาหาฉันก่อนเข้าใจไหม”

หยูเป๋าไม่เข้าใจ “ คุณหมายถึง…”

จางอันหมิน เหลือบมองเขาและพูดว่า ถ้าคุณมองหาหมอลู่หรือคนอื่น ๆ ผมจะบอกหมอหลิงและ หมอโจวซินเยียน เกี่ยวกับสิ่งที่คุณเพิ่งพูดเกี่ยวกับเขาที่เป็นโรคเรื้อนตามท้องถนนและโรคระบาด คุณจะถูกไล่ออกแน่นอน”

“ เป็นไปไม่ได้” ดวงตาของหยูเป๋าเบิกกว้างและเสียงของเขาก็อ่อนแอลง “ คุณไม่สามารถพูด อะไรได้โดยปราศจากการพิสูจน์ใด ๆ ”

“ ผมได้บันทึกประโยคสุดท้ายที่คุณเพิ่งพูดไปแล้วประโยคที่เกี่ยวกับเขาน่าขนลุก” ฟันของจางอันหมิน เป็นสีขาวเหมือนปลาตะเพียนสีเงินที่กินแพลงก์ตอน

หยูเป๋าลื่นล้ม เมื่อเขาย้ายไปตามจางอันหมิน ในภายหลังเขาไม่สามารถเดินอย่างหยิ่งผยองได้ อีกต่อไป จากด้านหลังเมื่อเขาถือของกระจุกกระจิกเขาดูเหมือนเด็กน้อยที่ติดตามพ่อของเขาขณะไปเยี่ยมญาติของเขาในช่วงปีใหม่