GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 554

EP 554

By loop

หนูย่างสองตัววางอยู่ในกรงอย่างเชื่อฟัง

กรงถูกมัดด้วยลวดเส้นเล็กและมันดูดิบเล็กน้อย นี่เป็นเทรนด์ยอดนิยมในพ่อครัวในตอนนี้ เมื่อมองแวบแรกมันเป็นเรื่องง่ายที่ผู้คนจะรู้สึกคิดถึงยุคที่เขตอุตสาหกรรมยังไม่เจริญรุ่งเรืองและมันจะทำให้ผู้คนเต็มใจที่จะแยกรายได้สองสามสัปดาห์เพื่อซื้อมัน

กรงถูกวางไว้ข้างเตาในครัวอย่างเงียบ ๆ พนักงานสาวในร้านอาหารของตระกูลเฉา กำลังลับมีดของเขา มันฟังดูเหมือนหนูที่กำลังกัดฟัน

หนูย่างสองตัวหัวพิงกัน พวกเขายังคงเคี้ยวท่อนไม้ย่างเหมือนเจ้าหน้าที่สำนักงานข้างถนนสองคนที่แผงขายอาหารเพื่อหารือเกี่ยวกับแผนห้าปีฉบับใหม่ [1]

“แค่สองคนนี้เหรอ ที่ต้องการเลือกวิธีการตายให้หนู” หลังจากที่ชายหนุ่มลับมีดแล้วเขาก็ปำหนู เขาพูดด้วยความเร็วราวฟ้าแลบและถามหมอลู่ และ มาหยางลิน “คุณต้องการฆ่าพวกเขาด้วยการปาดคอหรือการจี้ด้วยไฟฟ้า?”

“ตอนนี้ ร้านเฮียเฉาสามารถเลือกวิธีการตายของหนูได้แล้วอย่างงั้นหรอ” หมอลู่พยักหน้าด้วยความประหลาดใจและมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาของเขา เขากล่าวว่า “ร้านนี้พัฒนาไปพอสมควรในร้านอาหารของเฮียเฉาเนี่ย ฉันเดาว่านี่ถือเป็นประสบการณ์ใหม่ของลูกค้า”

“มีชายชราคนหนึ่งตะโกนว่ามันเป็นการทารุณกรรมสัตว์ดังนั้นเจ้านายของเราซื้อชุดกริด ถ้าหนูย่าง ถูกโยนเข้าไปในตะแกรงมันก็จะตายทันทีเมื่อเปิดตะแกรงและเราสามารถ แม้กระทั่งฆ่าหนูหลายตัวในครั้งเดียวก็สะดวกเช่นกัน ” ชายหนุ่มถือมีดในมือข้างหนึ่งและหยิบหางของหนูตัวน้อยขึ้นมาพร้อมกับมืออีกข้าง เขาถามว่า “คุณต้องการให้พวกมันถูกไฟฟ้าดูดไหม”

“คนส่วนใหญ่มักจะเลือกวิธีไหน” หมอลู่ถามอย่างสงสัย

พนักงานที่ถือมีดสะบัดมันและพูดว่า “การแทงให้เลือดออกจนหมดตัว“

“ทำไม?”

“เพราะมันดูได้อารมณ์กว่า” ชายหนุ่มชั่งน้ำหนักหนูไผ่แล้วพูดว่า “จริงๆแล้วมันก็ไม่ต่างกันมากหรอก … “

“จัดการเลย”

“อย่างงันก็ใช้วิธีแทงให้เลือดออก กันเถอะ”

หมอลู่และมาหยางลิน ทั้งคู่ตอบพร้อมกัน

พนักงานสาวหน้ามุ่ยและพึมพำ“ ผมเองได้ยินมาว่าหมอเป็นปัญญาชนระดับสูง ผมคิดว่าทุกวันนี้ทุกคนพูดถึงการรักษาสิ่งแวดล้อมกรงไฟฟ้าถูกใช้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น”

“ สิ่งที่นายทำนี้ไม่ใช่การทารุณกรรมสัตว์เหรอ?” หมอลู่ เหลือบมองไปที่พนักงาน

“ พวกเขาบอกว่ามันเป็นการทารุณกรรมสัตว์ แต่สุดท้ายสัตว์พวกนี้ก็ต้องลงไปอยู่ในท้องเราอยู่ดี และเมื่อเราบอกว่าการกินอาหารนอกบ้านทำให้หนูอร่อยขึ้น อย่างงั้นเมนูอาหารเหล่านี้ควรอยู่ห่างจากห้องครัวที่บ้านเพราะที่บ้านของพวกเราคงทนความโหดร้ายเช่นนี้ไม่ได้ แต่ถ้า อยากกินอาหารอยู่แล้วพูดตามตรงการฆ่าหนูมันค่อนข้างลำบาก ผมอยากให้คุณเลือกที่ให้ใช้ไฟฟ้าจี้มันตั้งหาก … “พนักงานหนุ่มพูดพึมพำ

หมอลู่ ฟังและพยักหน้า “อย่างงั้นหลังจากฆ่ามันแล้วล่างให้สะอาดด้วยนะ”

เมื่อเขาออกไปจากห้องครัวหมอลู่อ้าปากค้างด้วยความชื่นชมและกล่าวว่า “เมื่อฉันคิดย้อนกลับไปในช่วงหลายปีที่ฉันเรียนอยู่ฉันก็มีฝีมือในการฆ่าหนูด้วยเช่นกันถ้ามีใครเอาหนูมาให้ฉันจริงๆ ฉันก็ฆ่าได้ ได้ในไม่กี่นาที “

“คุณได้โกนขนหนูพวกนั้นหรือเปล่า” มาหยานลิน มองไปที่หมอลู่

“โกน … นายโกนขนหนูทดลองด้วยอย่างงั้นหรอ นั้นไม่ใช่วิธีที่ฉันจัดการกับมันเลย”

“ อ่ะอย่างงั้นผมมีคำถามถ้าหนูเจอหนูย่างมันจะกินไหม” คำถามของมาหยางหลินนั้นดูซับซ้อนและเหมือนการ์ตูน “เจ้าหนูจัมไม”เอามากๆ

หมอลู่เองก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป แต่มองไปที่มาหยานหลิน “เต็มที่นายอยากถามอะไรก็ถามมาได้เลย การคิดแปลกประหลาดของนายอาจทำให้นายได้รับคำตอบที่ไม่เคยได้ที่ไหนมาก่อนก็ได้”

“ นี่คือประโยชน์ของการมีภรรยา” มาหยานลินยิ้มและกล่าวว่า “เมื่อคนสองคนทำงานร่วมกันคุณสามารถประหยัดเวลาและคุณสามารถใช้เวลาที่คุณประหยัดได้เพื่อคิด”

หมอลู่จ้องไปที่มาหยานหลิน ด้วยการแสดงออกที่บอกว่าเขาคิดว่ามาหยานหลิน กำลังโกหกเขาและเขาก็พูดว่า “นายมันเป็นพวกที่ไร้อิสระ?”

มาหยานหลินถอนหายใจ “บางทีสิ่งที่คุณคิดว่ามันไม่ดี อาจจะไม่ถูกต้องเพียงเพราะว่าคุณยังไม่เคยมีสิ่งนั้นก็ได้นะ”

“เพียงแค่ฟังนายพูดมันก็ดูน่าสังเวชจริงๆ” หมอลู่เองคิดว่าการใช้ชิวิตของเขานั้นเหมาสมแล้ว

“ใช่น่าสงสารเหมือนนรกเลย”มาหยานหลินพูดหยอกล้อกลับไป

ขณะที่หมอลู่ฟังมาหยานลินพูด เขาก็คิดเรื่องนี้อย่างหนักและใช้เวลาไปกับมันค่อนข้างนาน หลังจากนั้นเขาก็ละทิ้งการสนทนานี้ไปเลย

ทั้งสองคนเดินกลับไปที่ร้านอาหารของเฮียเฉา อย่างเงียบ ๆ และพวกเขาก็เห็นฝูงชนที่อยู่รอบ ๆ หน้าร้านอาหาร

ได้เวลารับประทานอาหารแล้ว ร้านอาหารของเฮียเฉา มีผู้คนแวะเวียนมาเรื่อย ๆ เกือบ 70% ถึง 80% ของโต๊ะเต็ม

ในเวลานี้ลูกค้าประจำส่วนใหญ่กำลังรับประทานเนื้อย่างบาร์บีคิวอย่างใจเย็นและลูกค้าใหม่เหล่านั้นจะร้อง” อ๋อ”เพราะพวกเขาไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์ พวกเขาก้มหน้ามองไปรอบ ๆ

“ พวกเขาเป็นแพทย์จากโรงพยาบาลหยุนหัวหรือไม่?”

“ หมอคนนั้นหล่อมากมั้ย”

“เมื่อภรรยาของผมไปโรงพยาบาลครั้งล่าสุด ก็เพื่อไปพบแพทย์หล่อๆ แต่มันดันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด”

หมอลู่เองก็คุ้นเคยกับการรับฟังความคิดเห็นของผู้คนรอบข้าง เขาใช้แขนขนาดใหญ่เพื่อเปิดเส้นทางและถามอย่างที่เคยทำมาตลอดว่า “มีอะไรหรอ?”

ผู้คนที่เฝ้าดูอยู่ข้างๆกล่าวว่า “เฮียเฉาถูกลูกแกะกัด”

“อะไร?” แผนเดิมของหมอลู่ไม่ได้แปลกใจอะไรเลย เพียงแต่ว่าเขาไม่เคยคาดคิดว่าข่าวลือนี้จะเป็นจริง “ ลูกแกะกัดคนได้ด้วยหรอ”

“ ฉันตกใจเหมือนคุณ” เฮียเฉาเอนกายพิงโต๊ะ บนโต๊ะมีเก้าอี้เอนที่ให้เขาเอนกายได้ ในเวลาเดียวกันเขามีเก้าอี้ใต้ขาและผ้าม่านและน้ำยาฆ่าเชื้อที่สะอาดเพื่อดูแลบาดแผล

เฮียเฉาก็ยังดูปกติดี เขาหัวเราะเบา ๆ และทักทายหมอลู่ ก่อนที่เขาจะพูดว่า “ถ้าเป็นม้าฉันจะระวังมันให้ดี ฉันเองอาจจะสัมผัสกับลูกแกะที่มีชีวิตมาน้อยเลยไม่ได้ทันระวังเลยโดนกัดเข้าไปจังๆเลย”

“นี่คือลักษณะบาดแผลของลูกแกะที่กัด”มาหยานหลินศึกษาบาดแผลของเฮียเฉาด้วยความสนใจและมองไปที่หลิงรัน ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้เล็ก ๆ ข้างๆเขาในขณะที่เขาตรวจสอบแผลอย่างชำนาญ เขากล่าวว่า “โชคดีที่เรามีหมอหลิงอยู่ด้วยใช่มั้ยคุณต้องให้วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า”

“ไม่ต้อง ฉันฉีดยานี้เป็นประจำอยู่แล้ว” เฮียเฉาตะคอกออกมาและพูดกับพนักงานของเขาในร้านว่า “เร็วเข้ากับไปย่างบาร์บีคิวอย่าปล่อยให้แขกรอและเร็วหน่อย เรื่องแค่นี้ถือเป็นเรื่องเล็ก ลูกแกะตัวเล็กนิดเดียว คุณไม่จำเป็นต้องเย็บแผลให้ฉันเลย”

“สัตว์กัดต้องได้รับการรักษาและมันติดเชื้อได้ง่าย” หลิงหรันกล่าว

เฮียเฉาพยักหน้า “ฉันรู้ แต่พูดตามตรงถ้าคุณเปรียบเทียบลูกแกะกับอูฐลูกแกะตัวเล็กกว่ามากเมื่อเรากลับมาฉันจะขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงคุณด้วยเนื้อแกะอุ๊ย … “

“เสร็จแล้วกินยาปฏิชีวนะเป็นเวลาสามวันเพื่อป้องกันการติดเชื้อเฮียเองมีสุขภาพไม่ดีจึงควรกินยาปฏิชีวนะเป็นเวลา 5 วัน” หลิงรันเย็บแผลเสร็จและให้คนอื่นจัดการต่อ

หมอลู่ และ มาหยางลิน รีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยในการแต่งแผล

“ ควรใช้ยาปฏิชีวนะชนิดใด?” เฮียเฉา ถาม

“เฮียสามารถไปที่คลินิกชุมชนและขอให้แพทย์สั่งยาให้เฮียได้”

เฮียเฉาได้แต่ยิ้ม“ เราอยู่ที่จีนไม่ใช่อเมริกาต้องไปคลินิกเพื่อซื้อยาปฏิชีวนะอย่างงั้นหรอ หมอหลิงโปรดให้ใบสั่งยาแก่ฉันฉันจะไปรับยาฉันเองไม่มียาแวโคมีซีนตอนนี้ แต่ฉันมักจะซื้อยาปฏิชีวนะรุ่นที่สองและสาม อาหลิวไปหาอุปกรณ์แช่ยาให้ฉันด้วย “

“ครับเฮีย.” อาหลิวที่กำลังปิ้งย่างเนื้อปรบมือและส่งงานให้พนักงานใหม่ข้างๆเขา จากนั้นเขาก็ไปที่ชั้นวางของในห้องเก็บของ เฮียเฉาเพื่อเอาของ

“ ถ้าทุกครอบครัวซื้อยาฉุกเฉินเหมือนเฮียโรงพยาบาลชุมชนก็คงไร้ประโยชน์” หมอลู่เฝ้าดูแท่นแช่ที่ทำจากอลูมิเนียมอัลลอยด์ทั้งหมดในขณะที่มันถูกดันเข้าไปและเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “อุปกรณ์นี้ของเฮียคงมีค่ามาก”

“ฉันใช้มันบ่อยๆดังนั้นจะดีกว่าถ้าฉันซื้อชุดที่ดีกว่านี้ “เฮียเฉา กล่าวขณะที่เขาเริ่มหัวเราะและหอบ

หมอลู่ และ มาหยางหลิน ช่วย เฮียเฉาในการทำแผลอย่างรวดเร็ว

เมื่อบรรดาผู้สังเกตการณ์เห็นว่าไม่มีความตื่นเต้นให้เห็นอีกแล้วพวกเขาก็รีบกลับไปที่โต๊ะและสั่งอาหารและเครื่องดื่มอีกครั้งก่อนจะเริ่มกินและดื่มอย่างมีความสุข พวกเขาดูราวกับว่าเพิ่งดูการแสดงในบาร์

ลูกค้าประจำที่ยังคงนั่งและไม่ขยับเลยเคี้ยวเนื้อบาร์บีคิวด้วยท่าทางมูมมาม

เฮียเฉาเองเดินกะเผลกและกลับไปที่รถเข็นของเขา

เขาตรวจสอบให้แน่ใจว่าจะไม่มีสิ่งกีดขวางใด ๆ เมื่อเขาปรับปรุงร้านอาหารของเขา เมื่อใช้รถเข็นเฮียเฉาดูเหมือนจะไม่พบว่าตัวเองไม่สามารถปรับตัวได้เลย

ในช่วงเวลาสั้น ๆ อาหารที่เป็นบาร์บีคิวสองสามจานก็ถูกเสิร์ฟลงบนโต๊

โจวซินเยียนลุกขึ้นตามปกติรินเบียร์ให้กับทุกคน และปิ้งบาร์บีคิวและก่อนดื่มเบียร์ต่อ

หลิงรันจิบเพียงไม่กี่ครั้งแล้วเพ่งความสนใจไปที่เนื้อบาร์บีคิว

เซรั่มพลังงานสามารถฟื้นฟูจิตวิญญาณของเขาได้ แต่ไม่สามารถให้พลังงานได้

สิ่งนี้ทำให้หลิงรันมีปริมาณอาหารเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังมีบางกรณีที่เขาจะหิวไปได้ครึ่งทางจากการผ่าตัด

เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ไม่กี่ครั้งจึงกลายเป็นเรื่องปกติที่แพทย์จะต้องกินเมื่อมีโอกาสให้พวกเขากิน

“เราขอเครื่องในและตับปรุงสุก อีกหนึ่งชาม” โจวซินหยียนกินจนหน้าผากของเขาเริ่มมีเหงื่อออก

เมื่อน้ำซุปถูกเสิร์ฟโจวซินเยียน จงใจเลือกตับแกะและกินก่อนที่จะหายใจออกมากและพูดว่า “หมอหลิงผมติดต่อโรงพยาบาลสองแห่งที่ต้องการผ่าตัดอิสระในช่วงสุดสัปดาห์ตารางงานจะแน่นหน่อย มีเคสการผ่าตัดตับคุณอยากไปไหม “

“ไปกันเถอะ.” หลิงหรันไม่ได้หยุดคิดกับคำตอบนี้เลย

“ งั้นผมจะยืนยันกับอีกฝ่ายแล้วนะครับ” โจวซินเยียนดื่มซุปของเขาทันทีที่เขาพูดจบด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลาย

จางอันหมินฟังและถอนหายใจอย่างไม่รู้จบ

ความจริงการผ่าตัดตับทั้งสองมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงสำหรับโรงพยาบาลที่ต้องการศัลยแพทย์อิสระ

การเตรียมตัวก่อนการผ่าตัดและการดูแลหลังผ่าตัดสำหรับการผ่าตัดใหญ่เช่นการตัดตับเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการดูแลหลังการผ่าตัด หากโรงพยาบาลไม่มีห้องไอซียูจำเป็นต้องให้แพทย์ในระดับของแพทย์ที่เข้าร่วมดูแลผู้ป่วยจนกว่าเขาจะตื่น การทำศัลยกรรม 2 อย่างในครั้งเดียวคงจะเหนื่อยมาก

จากนั้นจางอันหมินจำได้ว่าแพทย์ที่เข้าร่วมกลุ่มรักษาของหลิงรันคนเดียวที่มีประสบการณ์การพยาบาลสำหรับการผ่าตัดครั้งใหญ่คือเขาคนเดียว …

“ขอเครื่องในที่มีตับมากขึ้นและไตสองอันให้ฉันด้วย” จางอันหมินดื่มเบียร์ในแก้วในครั้งเดียวเขารู้สึกว่าตับของเขาไหลเวียนอยู่ในตัวเขาอยู่และคงจะไม่ได้ออกไปเป็นของเล่นของหมอหลิงอย่างแน่นอน