GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 553

EP 553

By loop

ทางเดินสีขาวบริสุทธิ์อันกว้างใหญ่และดูเป็นระเบียบเรียบร้อย

ประตูไม้สีเหลืองทั้งหมดที่เรียงรายไปทั้งสองด้านของทางเดินถูกขัดใจนสะอาด ขวดเจลทำความสะอาดมือสูตรแอลกอฮอล์ที่มีขนาดเท่าฝ่ามือถูกยึดไว้ที่ประตูทั้งสองข้าง

กลุ่มแพทย์สวมเสื้อโค้ทสีขาวยาวและเดินเรียงกันมาเต็มไปทางเดิมเหมือนกับกลุ่มผู้มีอิธิพลในโรงพยาบาล

ทุกครั้งที่มาถึงก่อนประตูแพทย์คนหนึ่งจะเดินไปข้างหน้าและตรวจสอบหมายเลขห้องรวมทั้งผู้ป่วยที่อยู่ข้างในก่อนที่จะนำแพทย์คนอื่นเข้าไปในหอผู้ป่วย

“หมอหลิงกำลังทำเดินตรวจวอร์ดอยู่”

“ หมอหลิงตื่นเช้ามากจริงๆ”

“หมอหลิงเป็นผู้นำทีมที่น่าทึ่งสุด!”

“แต่เราอยู่ในภาควิชาศัลยกรรมตับและตับอ่อน”

“ แต่…รอยพับบนเสื้อคลุมของหมอหลิงนั้นสมบูรณ์แบบมาก…”

พยาบาลสาวและแพทย์รุ่นน้องแอบมองไปที่หลิงรันและพรรคพวกด้วยท่าทางผ่อนคลายก่อนจะกระซิบบอกอีกคน อย่างไรก็ตามแพทย์ทุกคนในแผนกการผ่าตัดตับและตับอ่อนที่ได้รับการจัดอันดับให้เป็นแพทย์ที่เข้ารับการรักษาขึ้นไปไม่ได้รับการผ่อนคลาย

“จางอันหมินไอ้เด็กนั่น!” แพทย์ที่เข้าร่วมคนอุทานออกมาด้วยความไม่พอใจขณะที่เขายืนอยู่ข้างๆเหอหยวนเจิ้ง

แม้ว่าเหอหยวนเจิ้งจะไม่พอใจกับสถานการณ์นี้ แต่เขาก็แค่หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “นายไปดุจางอันหมินทำไม”

แพทย์ที่คนเข้ามาก็หัวเราะเบา ๆ ถึงแม้ว่าภายในใจของพวกเขาจะไม่พอใจก็ตาม แต่เพราะขนาดผู้อำนวยการแผนกเองกล้าดุจางอันหมินเลยพวกเขาเลยไม่กล้าทำให้ผู้อำนวยการแผนกขายหน้า “ฉันเองเป็นเพียงแพทย์รุ่นเยาว์และก็คงไม่ยากให้ใครมาได้ยินว่าฉันกำลังแสดงความไม่พอใจใส่ผู้ทรงอิทธิพลอย่างจริงจัง และถ้ามีสายลับของหลิงรันอยู่แถวนั้นฉันเองก็คงจะแย่”

เหอหยวนเจิ้งสูดลมหายใจเข้าไปลึก จากนั้นเขาก็หันกลับไปที่ห้องทำงานของเขาการออกห่างจากจุดนี้ทำให้เขาพอจะอารมณ์ดีขึ้นมาได้บ้าง. ส่วนหลิงรันเองเขาก็กำลังทำการตรวจคนไข้ประมาณยี่สิบคนในแผนกของเขาอยู่

แพทย์ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมเพรียงกัน

พวกเขามองไปที่แพทย์อีกคนหนึ่งและยิ้มอย่างขมขื่น

“ เฮ้อมันคงต้องใช้เวลา เพียงประโยคเดียวของคนหนึ่งคนเท่านั้นที่จะหยุดหลิงรันไม่ให้มาได้” แพทย์คนนั้นซึ่งพูดถึงตอนก็นี้พยายามอธิบายตัวเอง ในเวลาเดียวกันนั้นเขาเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่อย่างใด แต่แน่นอนทุกคนรู้ว่าสิ่งเขาหมายถึงก็ผู้อำนวยการแผนกของพวกเขา

“ ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น” หัวหน้าแพทย์ผู้ช่วยเพียงคนเดียวในแผนกการผ่าตัดตับและตับอ่อนกล่าวอย่างเรียบเฉย เขาดูไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่เกิดขึ้น

เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งหลังจากที่เหอหยวนเจิ้งกลายเป็นผู้อำนวยการแผนก แม้ว่าโดยปกติแล้วแพทย์เองก็จะไม่ทะเยอทะยานกับการรักษาผู้ป่วยให้หายจากโรค อาการบาดเจ็บนักหรือการพยายามทำให้ผู้ป่วยบางคนฟื้นมาจากความตาย แต่นั้นไม่ใช่หลักการสำหรับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้ช่วยหัวหน้าแพทย์พวกเขาจะเริ่มรู้สึกถึงความปรารถนาอย่างท่วมท้นที่จะได้เป็นผู้อำนวยการแผนกในตอนนี้

อย่างไรก็ตามเขาเองอายุน้อยกว่าเหอหยวนเจิ้งไม่ถึงห้าปี แต่เขาจะต้องรออีกยี่สิบปีกว่าที่เหอหยวนเจ้งจะเกษียณ

แต่แน่นอนทุกคนในแผนกนี้ค่อนข้างมองโลกในแง่ดีว่าถ้าโชคดีหัวหน้าของพวกเขาอาจโดนไล่ออกเพราะทำผิดพลาดหรือไม่เป็นมะเร็ง เพราะหลายๆครั้งในนิยายเกี่ยวกับสงครามราชทยาทมักจะได้ขึ้นสู่บัลลังก์เพราะฮ่องเต้สวรรณคตก่อนวัยอันควร

นี่น่าจะเป็สิ่งที่ให้พวกเขาพอจะมีกำลังใจทำงานกันต่อไปได้

แพทย์อีกคนหนึ่งกระแอมในลำคอของเขาและพูดว่า “ผู้อำนวยการแผนกของเราเองก็ดูมีแววตาที่พอใจกับฝีมือการฝ่าตัดของหลิงรันไม่ใช่หรือยังไงกัน?

“ นายว่ายังไงนะ” หัวหน้าแพทย์ผู้ช่วยขมวดคิ้วเล็กน้อย

แพทย์ที่เข้ารับการรักษารุ่นน้องเหลือบมองไปที่แพทย์คนอื่น ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณกำลังจะถูกเกลียด”

“โดยใคร?”

“โดยทุกคน”

“ทุกคน?” หัวหน้าแพทย์ผู้ช่วยถึงเงียบไป แต่มองไปที่แพทย์คนอื่น ๆ

“แผนกห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ให้ผลการทดสอบที่เราสั่งซื้อในตอนท้ายของวันเท่านั้นพวกเขาจัดลำดับความสำคัญของแผนกอื่น ๆ ทั้งหมดมากกว่าพวกเราแพทย์ฝึกหัดที่บ่นมากไปหน่อย” แพทย์ที่คนหนึ่งเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน “เขาถูกส่งกลับมาถึงสองครั้งก่อนที่จะได้ทันทำอะไร”

“ใช่ค่ะนักศึกษาฝึกงานของกลุ่มเราก็โดนดุตอนไปที่นั่นเพื่อยื่นแบบฟอร์มคำสั่ง  แต่คนที่นั่นบอกว่าพวกเขาไม่รู้อะไรเลย” แพทย์อีกคนหนึ่งหัวเราะดังลั่นขณะที่เขาพูด “ฉันคิดว่าเขาสมควรได้รับมันเขาส่งแบบฟอร์มคำสั่งโดยไม่จำประวัติการรักษาของผู้ป่วยด้วยซ้ำมันเป็นเรื่องปกติที่ เขาจะโดนดุ”

แพทย์ที่เข้าร่วมข้างๆเขามองเด็กฝึกงานนั้นเหมือนเป็นพวกงี่เง่า “มันเป็นเรื่องปกติเหมือนกันที่คนอื่นจะคอยแซงคิวตอนเราอยู่แผนกถ่ายภาพทางการแพทย์”

“นั้นมันเป็นเรื่องปกติใช่ไหมค่ะ?“

“ แม้แต่พยาบาลสาวที่ทำงานในห้องผ่าตัดเองก็ยังไม่เคารพเราเลย เราเองจะต้องใส่ชุดผ่าตัดด้วยตัวเอง” แพทย์ที่พึงผ่าตัดผู้ป่วยเมื่อวานนี้ก็พูดขึ้นมาทันที

“ลืมเรื่องขุดผ่าตัดไปเลย ตอนที่ฉันพยายามจะใส่ชุดและแขนฉันติด พยาบาลทุกคนก็ปฏิเสธที่จะช่วยเหลือฉัน ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากโทรหาแพทย์ประจำบ้านให้มาใส่ชุดให้ฉัน”

หลังจากที่แพทย์ได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้พวกเขาก็ทราบคร่าวๆว่าเกิดอะไรขึ้น

“ สาเหตุที่ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ในขณะที่สาเหตุที่ไม่ยุติธรรมนั้นพบได้น้อย” หัวหน้าแพทย์ผู้ช่วยกล่าวในทันใด มุมริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาหันไปและจากไป

แพทย์ที่เข้าร่วมมองไปที่อีกคนหนึ่งก่อนที่พวกเขาจะลดศีรษะและจากไป

ภายในหอผู้ป่วยคนหนึ่งของแผนกการผ่าตัดตับและตับอ่อนคือหลิงรันซึ่งกำลังทำการตรวจร่างกายผู้ป่วยเพื่อตรวจสอบความคืบหน้าในการฟื้นตัวตามปกติ ทุกครั้งที่เขาพบผู้ป่วยที่มีอาการปวดคอเขาจะให้ยาแก่พวกเขาด้วยซ้ำ

โจวซินเยียนติดตามหลิงรันอย่างใกล้ชิด เขาอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยพร้อมด้วยรอยยิ้มว่า “หมอหลิงถ้าคุณทำแบบนี้ทุกวันคุณจะไม่มีเวลาเหลือในการผ่าตัดผู้ป่วยคนอื่นเลยนะครับบ”

“ผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดถุงน้ำดีจำเป็นต้องได้รับการดูแลก่อนผ่าตัดและหลังผ่าตัดอย่างเพียงพอหืมฉันต้องดูการผลซีทีสแกน ของผู้ป่วยรายนี้” ทันทีที่หลิงรันพูดจบหยูหยวนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาก็เดินมาหาเขาพร้อมกับโน้ตบุ๊ก

หยูหยวนที่สูงสี่ฟุตเก้านิ้วยกแล็ปท็อปขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้หลิงรัน ไม่ต้องก้มหัวลงมองที่หน้าจอ สะดวกมาก

เมื่อผู้ป่วยและสมาชิกในครอบครัวเห็นว่าแพทย์ทั้งกลุ่มกำลังตรวจคนไข้อยู่พวกเขาก็ตั้งใจฟังสิ่งที่แพทย์พูด เป็นไปไม่ได้ที่คน ๆ หนึ่งจะไม่รู้สึกสัมผัสเมื่อหลิงรันนั่งอยู่ข้างเตียงจับเขาและมองไปที่ภาพสแกนของเขา

หลิงรันได้รับหีบสมบัติพื้นฐานสองใบหลังจากทำการตรวจร่างกายกับคนไข้เพียงเจ็ดคน เนื่องจากเขามีการผ่าตัดถุงน้ำดีในระดับผู้เริ่มต้นเท่านั้นจึงเห็นได้ชัดว่าปัจจัยที่ไม่ใช่ทางการแพทย์มีส่วนอย่างมากที่ทำให้เขาได้รับ “ความจริงใจจากผู้ป่วย“

และเนื่องจากหลิงรันอยู่ระหว่างปฏิบัติภารกิจจำนวนหีบสมบัติพื้นฐานที่เขาได้รับจึงเป็นสองเท่าของที่มอบให้กับเขา

โดยทั่วไปเขาได้รับหีบสมบัติพื้นฐานสี่ใบหลังจากตรวจสอบคนไข้เพียงเจ็ดคน นี่เป็นมากกว่าสิ่งที่เขาได้รับเมื่อเขาทำการผ่าตัดตับระดับปรมจารย์เสียอีก นอกจากนี้ยังเป็นมากกว่าสิ่งที่เขาได้รับเมื่อเขาใช้การผ่าตัดซ่อมแซมเอ็นร้อยหวายระดับสมบูรณ์แบบและการผ่าตัดเปลี่ยนนิ้วมือในระดับที่สมบูรณ์แบบ

“ไม่มีปัญหากับการสแกนเขาสามารถออกจากโรงพยยาบาลได้ในวันพรุ่งนี้หลังจากที่เราเฝ้าดูเขาอีกคืน” หลิงรันสั่งจางอันหมินหลังจากที่เขาดูผลซีทีสแกน

แม้ว่าในทางทฤษฎีจางอันหมินเป็นคนที่อำนวยความสะดวกในการส่งมอบผู้ป่วยเหล่านี้ให้กับหลิงรัน แต่เขาก็ไม่ได้ดูแลพวกเขาอย่างสมบูรณ์ ถ้ามีคนมองไปทางนั้นก็ไม่มีทางที่จะเรียกจางอันหมินว่าเป็นคนขี้โมโห เขาเป็นเหมือนผู้บริหารฝ่ายการตลาดของแผนกตับและท่อน้ำดีและการผ่าตัดตับอ่อนมากกว่า

หลิงรันสามารถตรวจสอบผู้ป่วยทั้งหมดของเขาในแผนกการผ่าตัดตับและตับอ่อนโดยไม่มีปัญหา ไม่มีสิ่งรบกวน แต่อย่างใด

ขณะที่เหอหยวนเจิ้งทำราวกับว่าเขาไม่เห็นอะไรเลยไม่มีหมอคนอื่นกล้าพูดถึงเรื่องนี้

แผนกของโรงพยาบาลเดียวกันมักต่อสู้เพื่อผู้ป่วยด้วยเหตุผลสองประการ เหตุผลหลักคือการได้รับเงินมากขึ้น เมื่อดำเนินการกับผู้ป่วยพวกเขาจะได้รับผลกำไรจากค่าผ่าตัดและวัสดุสิ้นเปลืองทางการแพทย์ที่ใช้ พวกเขายังได้รับการตัดเงินจากค่ารักษาพยาบาลที่ผู้ป่วยจ่ายในขณะที่พวกเขาอยู่ในโรงพยาบาล สิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งรายได้หลักของแพทย์ เหตุผลที่สองคือพวกเขาต้องฝึกฝนมากขึ้น ถ้าศัลยแพทย์ผ่าตัดคนไข้น้อยกว่าหนึ่งร้อยคนต่อปีเขาจะสูญเสียการสัมผัส และถ้าเขาต้องการที่จะปรับปรุงเขาจะต้องผ่าตัดกับผู้ป่วยมากกว่าหนึ่งร้อยคนต่อปี

หากบุคคลต้องคำนึงถึงเพียงสองแง่มุมนี้การปรากฏตัวของหลิงรันไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อแผนกการผ่าตัดตับและตับอ่อน

ประการแรกเนื่องจากผู้ป่วยทั้งหมดที่เขาผ่าตัดอยู่ในหอผู้ป่วยของแผนกตับและท่อทางเดินปัสสาวะและการผ่าตัดตับอ่อนแพทย์ในแผนกจะไม่ต้องสูญเสียรายได้ใด ๆ พวกเขายังได้ตัดงานสำหรับพวกเขา นอกจากนี้การผ่าตัดถุงน้ำดีหลิงรันตอนนี้ไม่ใช่วิธีการผ่าตัดที่แพทย์ในแผนกให้ความสนใจมากนัก

แต่ผู้อำนวยการแผนกกลับเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายมากที่สุด

เหอหยวนเจิ้งก็ไม่ได้แสดงท่าทางที่หุนหันพลันแล่นถึงขนาดที่จะไปเผชิญหน้ากับหลิงรันโดตรง

จินเฟิงซึ่งนั่งอยู่นอกห้องทำงานของศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นหลิงรันและแพทย์ทีมรักษาของเขาซึ่งกำลังเดินมาอย่างยิ่งใหญ่

หลิงรันยังจำผู้คุมคนนี้ที่ให้กระเทียมดองกับเขาได้ เขาพยักหน้าให้จินเฟิง

จินเฟิงยิ้มออกมาทันที เมื่อเห็นว่าหมอคนอื่น ๆ กลับไปที่ห้องทำงานแล้วเขาก็รีบเดินไปหาหลิงรัน

“หมอหลิงน้องชายของ ผมดีขึ้นมาแล้ว ผมขอบคุณหมอหลิงมากๆเลยนะ” จินเฟิงยิ้มอย่างสดใสจนใบหน้าของเขายับยู่ยี่เหมือนสุนัขพันธุ์บูลด็อก

“ด้วยความยินดี” หลิงรันกล่าว

จินเฟิงใช้เวลาเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าหลิงรันไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะพูดคุยเล็ก ๆ น้อย ๆ เขารีบพูดว่า “ฉันเอากระเทียมดองมาอีกสองสามขวดฉันเอาของเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้คุณด้วยฉันหวังว่าคุณจะชอบมัน”

ในขณะที่เขาพูดเขาหยิบกระดานสแตนเลสขนาดใหญ่ออกมา

กระดานสแตนเลสทรงสี่เหลี่ยมมีความกว้างของแขนคนและความยาวครึ่งแขน ขณะที่จินเฟิงยื่นมันออกมาด้านหน้าหน้าอกของเขาดูเหมือนเกราะกันกระสุน

เมื่อจินเฟิงยกกระดานขึ้นหลิงรันสังเกตเห็นว่ามีการสลักภาพวาดไว้บนกระดานอย่างประณีต

“ภาพวาดทั้งสองนี้สลักด้วยมีด” จินเฟิงกล่าว “ผมมองทั้งสองภาพเหมือนกับว่าเป็นศิลปะที่ถูกเลียนแบบตั้งแต่ยุคโบราณเหมือนกับประติมากรรมตอนที่กวนอูจะต้องผ่าตัดเพื่อรักษาพิษเกาทัณฑ์โดยหมอฮัวโต๋ผู้เก่งฉกาจ”

“ ห่ะ…”

“กวนอูผู้นั้นก็เปรียบเสมือนน้องชายของผมซึ่งได้รับการรักษาอย่างดีจากสุดยอดแพทย์ที่มีฝีมือสุดแสนจะบรรยายได้“

พื้นผิวของภาพวาดที่สลักบนกระดานสแตนเลสนั้นสวยงามมาก มันพิเศษมาก

“ช่วยเอาไปเป็นสัญลักษณ์ของความภาคภูมิใจหน่อยจะแขวนไว้บนผนังหรือใช้เป็นของตกแต่งก็ได้” จินเฟิงเขย่ากระดานในมือขณะที่เขาพูด

“ฉันขอบคุณสำหรับความรู้สึกนี้ แต่โปรดนำกลับบ้านไปด้วย” หลิงรันได้เรียนรู้วิธีการปฏิเสธของขวัญด้วยวิธีที่สุภาพเมื่อหลายปีก่อน เขาตอบว่าไม่และส่งจินเฟิงออกไป

จากนั้นเขาก็หันไปและเห็นขวดกระเทียมดองที่พื้น

หลังจากลังเลอยู่สองสามวินาทีหลิงรันก็หยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาและโทรหาโจวซินเหยียน “เฮ้นายถามคนที่อยู่ในคืนวันนี้ได้ไหมว่าพวกเขาต้องการทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารของตระกูลเฉา หรือไม่ฉันมีกระเทียมดองที่เข้ากันได้ดีกับเนื้อย่างจริงๆสั่งหนูย่างไผ่สองตัวด้วย”