GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 519

EP 519

By loop

หลังจากนั้นไม่นานพ่อของจินซูเจิงก็เดินมาและทักทายทุกคน

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลถามว่า “อาการของเขาคงที่แล้วหรือยัง แล้วญาติเป็นอย่างไงบ้าง”

“ไม่เป็นไรผู้หญิงสองสามคนมารวมตัวกันร้องไห้และหัวเราะแต่ผมก็ไม่ได้ไปร่วมกับพวกเธอนะ” พ่อของจินซูเจิง ชะงักไปชั่วขณะก่อนที่เขาจะพูดว่า “ซูเจิงยังอยู่ในห้องไอซียูเราไม่ได้รับอนุญาตให้แตะต้องตัวเขา แต่อย่างน้อยเราก็ขอแค่เข้าไปดูลูกชายหน่อยไม่ได้หรือยังไง?”

“ พวกเขาจำเป็นต้องป้องกันการติดเชื้อในห้องไอซียู ถ้านายเข้าไปข้างในนาย นายอาจจะสร้างปัญหาให้กับพวกเขา แล้วคุณอาจส่งผลต่อการฟื้นตัวหลังผ่าตัดของเขาด้วยซ้ำแพทย์และพยาบาลในโรงพยาบาลเป็นผู้เชี่ยวชาญดังนั้นตราบใด เนื่องจากพวกเขาเอาใจใส่พวกเขาจะดูแลเขาได้ดีกว่าครอบครัวของคุณ ” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลปลอบเขาขณะอธิบายสถานการณ์ข้างต้น

“ ฉันรู้แล้ว…เฮ้อ…” พ่อของจินซูเจิง ถอนหายใจก่อนที่เขาจะฝืนยิ้มและเริ่มดื่มกับทุกคน

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลในโรงพยาบาลเกรด A นั้นค่อนข้างเป็นคนที่มีอำนาจมากมายในสายการแพทย์ แน่นอนว่าผู้อำนวยการโรงพยาบาลเองไม่ใช่คนที่เข้าถึงง่ายด้วย ดังนั้นพ่อของจินซูเจิงจึงเป็นเป้าหมายของเหล่าแพทย์ที่จะทำความรู้จักและหาประโยชน์จากเส้นสายของเขา

ผู้เชี่ยวชาญจากทุกแผนกในห้องแสดงความเคารพอย่างสูงต่อพี่เขยของผู้อำนวยการโรงพยาบาล

ในทำนองเดียวกัน หลิงรันไม่ได้ปฏิเสธขนมปังปิ้งนั้น เขาอาจจะไม่ชอบการปิ้งขนมปังและไม่ชอบดื่มแอลกอฮอล์ทั้งหมดในคราวเดียว และการที่เขาไม่ชอบดื่มแอลกอฮอล์ก็อาจเป็นเพราะแม่ของเขาอย่างเตาปิงที่ไม่ชอลแอลกอฮอล์

ถ้าเป็นคนอื่นทุกคนจะพยายามโน้มน้าวให้เขาดื่มโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นโอกาสแบบนี้ คนที่อายุน้อยกว่าและมีตำแหน่งต่ำกว่าจะต้องเมาในโอกาสพิเศษเช่นนี้

อย่างไรก็ตามหลิงรันได้รับการคุ้มครองโดยตรงจากผู้อำนวยการฮวง ในขณะเดียวกันทุกคนในห้องก็รู้ดีว่าหลิงรันไม่ใช่คนที่จะฟังใครเพียงเพราะเขาเคารพใครสักคน

ถ้าหลิงหรันต้องการแสดงความเคารพเขาก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไรอีกต่อไป

แม้ว่าผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะมองไปที่หมอหลิงรัน แต่เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า ‘บางทีมันอาจเป็นเรื่องปกติถ้าผู้ชายอย่างหลิงรันไม่แสดงความเคารพต่อคนอื่น‘

น้องเขยของผู้อำนวยการโรงพยาบาลไม่ต้องการให้หลิงรันดื่มเช่นกัน หลังจากที่เขาทักทายทุกคนแล้วเขาก็หันกลับมาและตั้งใจนั่งข้างๆหลิงรัน เขาคุยกับหลิงรันโดยพูดว่า “หมอหลิงผมมีเรื่องที่จะข้อร้อง แต่ผมไม่แน่ใจว่าควรพูดถึงมันหรือป่าว”

หลิงรันกำลังดื่มแชมเปญขณะกินปูจากศรีลังกา เขาอารมณ์ดีเขาจึงจ้องไปที่น้องเขยของผู้อำนวยการโรงพยาบาลอย่างเย็นชาโดยไม่พูดอะไร

ผู้อำนวยการฮวงหัวเราะและพูดว่า “ผู้กำกับจิน คุณสามารถพูดได้เลย และพูดอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะพูดหลิงรัน ของเราเป็นคนที่เชี่ยวชาญในการผ่าตัดแต่เขาเองพูดไม่เก่ง”

“ฉันรู้ฉันรู้มีบางคนที่ทำการก่อสร้างที่เป็นแบบนั้นเช่นกัน” พ่อของจินซูเจิง หัวเราะด้วยท่าทางที่ไม่รักษาภาพลักษณ์ของตัวเองอีกต่อไป ก่อนที่เขาจะพูดว่า “หมอ หลิงเป็นไปได้ไหมที่คุณจะดูแลจินซูเจิง ให้กลับมาเป็นปกติคุณพอจะช่วยลูกชายผมได้ไหม … “

“ผมจะต้องตรวจรอบวอร์ดบ่อยๆสำหรับคนที่ผมผ่าตัดไปอยู่แล้ว” หลิงรันเข้าใจสิ่งที่เขาพยายามจะพูดและเขาไม่ได้พยายามหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ เขาตอบตามตรงว่า “ผมไม่ได้เชี่ยวชาญความรู้ด้านการพยาบาลมากนัก  แต่ถ้ามีความจำเป็นผมสามารถส่งแพทย์ประจำที่คนอื่นไปได้คำแนะนำทางการแพทย์ไม่ใช่สิ่งที่ผมคุ้นเคยเลย”

“ อืม…หมอหลิงผมมีลูกชายเพียงคนเดียวและผมไม่มีทางเลือกจริงๆหมอหลิงคุณสามารถใช้เวลาดูแลเขาสัก 1-2 สัปดาห์ได้ไหมตราบใดที่คุณดูแลลูกชายของผมทั้งครอบครัวจะ จดจำความเมตตาของคุณตลอดไป…” นี่เป็นการตัดสินใจของพ่อของจินซูเจิง หลังจากที่เขาคุยเรื่องนี้กับผู้อำนวยการโรงพยาบาล

แม้ว่าผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าแพทย์เสมอไป แต่เขาก็รู้ชัดเจนว่าใครคือผู้มาใหม่ที่เริ่มแสดงให้เห็นว่าพวกเขาโดดเด่นแค่ไหน

แน่นอน “ผู้มาใหม่” ที่หลงใหลในความคิดของเขามักจะเป็นผู้ช่วยหัวหน้าแพทย์หรืออย่างน้อยที่สุดก็คือแพทย์อาวุโสที่เข้าร่วม

นับตั้งแต่ก่อตั้งโรงพยาบาลหยุนหัวสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกแพทย์ที่อยู่มานานแล้ว คือการรักษามาตฐานตัวเองให้อยู่ในโรงพยาบาลเกรดเออย่างเช่นโรงพยาบาลหยุนหัว

ถ้าจะเทียบกันจริงๆแล้วโรงพยาบาลที่มีแพทย์มากกว่าหนึ่งพันคนก็มีขนาดเท่ากับโรงเรียน

แพทย์ส่วนใหญ่ยังคงอยู่ระหว่างการพัฒนาทักษะของตนเองให้เก่งขึ้นพอที่จะดำรงตำแหน่งสูงๆในโรงพยาบาล

ผู้ที่มีความสามารถหรือโชคดีพอที่จะไปถึงระดับรองหัวหน้าแพทย์ได้ภายในห้าถึงแปดปี ตามมาตรฐานของโรงพยาบาลในอเมริการะดับนี้เทียบเท่ากับระดับของแพทย์ที่เข้าร่วม ซึ่งสิ้นสุดการฝึกงานและสามารถฝึกฝนงานฝีมือได้อย่างอิสระ อเมริกาไม่มีหัวหน้าแพทย์หรือหัวหน้าแพทย์ร่วม สำหรับแพทย์ที่มีคุณสมบัติในการฝึกฝนอย่างอิสระพวกเขาได้รับการพิจารณาว่าได้ปีนขึ้นไปบนสายทักษะแล้ว

จากนั้นพวกเขาจำเป็นต้องฝึกฝนการแพทย์ต่อไปและได้รับการฝึกฝนประสบการณ์ หลายคนกลายเป็นคนทั่วไปในระบบการแพทย์ แต่มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่อัพเกรดตัวเองอย่างต่อเนื่องและพวกเขาใช้เวลาห้าถึงสิบปีเพื่อสร้างตัวเองให้เป็นแพทย์ชั้นยอด

ในฐานะผู้อำนวยการโรงพยาบาลในโรงพยาบาลเขาต้องกังวลเกี่ยวกับกระบวนการนี้และให้ความสำคัญกับการเติบโตของแพทย์ของเขา

และในปีนี้บุคคลที่คู่ควรกับเขาให้ความสนใจและต้องใส่ใจมากที่สุดก็คือหลิงหรัน

แง่มุมที่เขาให้ความสนใจไม่เหมือนกับแพทย์คนอื่น ๆ ในฐานะผู้อำนวยการโรงพยาบาลหวู่ซินเหวิ้ง ไม่รู้เกี่ยวกับระดับทักษะขอหลิงรัน ดีนัก แต่เขาได้เห็นการวินิจฉัยของทีมรักษาขอหลิงรัน ผ่านข้อมูลที่เขารวบรวมจากทุกฝ่าย เขามีอัตราการเสียชีวิตต่ำมากมีภาวะแทรกซ้อนน้อยเวลาในการฟื้นตัวสั้น ๆ และอื่น ๆ และตัวเลขเหล่านี้ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับต้น ๆ ของโรงพยาบาล เนื่องจากแพทย์บางคนจะเลือกคนไข้ของตนผู้อำนวยการโรงพยาบาลจึงมีความประทับใจอย่างลึกซึ้งต่อการวินิจฉัยของผู้ป่วยของหลิงรัน

ดัชนีการพยากรณ์โรคของกลุ่มการรักษาของหลิงรันระบุว่าอัตราการหมุนเวียนของเตียงในโรงพยาบาลลดลงและระยะเวลาการรักษาตัวในโรงพยาบาลโดยเฉลี่ยของผู้ป่วยส่วนใหญ่เกินกว่าตัวเลขที่กำหนดโดยโรงพยาบาล อย่างไรก็ตามแผนกฉุกเฉินไม่สนใจเรื่องนั้นและผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็ไม่ได้ห้ามในเรื่องนี้เช่นกัน

ในขณะเดียวกันถ้าเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้จากมุมมองของครอบครัวผู้ป่วยมันไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่พวกเขาจะอยู่ต่อไปอีกสองสามวัน

แม้แต่เตียงในโรงพยาบาลในห้องไอซียูก็มีค่าใช้จ่ายต่อวันสำหรับผู้ป่วยปกติ 2,000 หยวนนอกเหนือจากสามวันแรกซึ่งค่าธรรมเนียมสำหรับสิ่งจำเป็นอื่น ๆ จะทำให้การพักอาศัยมีราคาแพงขึ้น หากพวกเขาอยู่ต่อไปอีกสามถึงห้าวันและการฟื้นตัวของพวกเขาดีขึ้นผู้ป่วยส่วนใหญ่ยินดีที่จะอยู่ในโรงพยาบาล นอกจากนี้ยังสามารถเรียกร้องค่าใช้จ่ายได้มากและจะมีโอกาสสูงในการลดรายจ่ายของผู้ป่วย

เมื่อพ่อของจินซูเจิง ได้รับข้อมูลจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลเขาก็ให้ความสนใจมากขึ้นเกี่ยวกับ “เอกลักษณ์” ของหลิงรัน

เนื่องจากการผ่าตัดเสร็จสิ้นการวินิจฉัยจะเป็นปัญหาหลักของสมาชิกทุกคนในครอบครัว

จินซูเจินสูญเสียตับไปครึ่งหนึ่ง ม้ามบางส่วนของลำไส้และมีกระเพาะปัสสาวะที่ไม่สมบูรณ์เช่นเดียวกับท่อปัสสาวะ แต่ถ้าการวินิจฉัยดีหลังจากผ่านไป 2 ปีเขาก็ยังขับรถสปอร์ตและนอนกับนางแบบได้ ตราบใดที่เขากินเนื้อสัตว์น้อยลงดื่มไวน์น้อยลงและไม่นอนดึกบ่อยๆอายุขัยของเขาจะมากกว่าโปรแกรมเมอร์และเขาจะมีผมมากกว่า

แต่ถ้าการวินิจฉัยไม่ดี … ห้องไอซียูอาจเป็นที่สุดท้ายที่เขาอยู่ได้

หลิงรันขมวดคิ้วและพูดว่า “ผมไม่ใช่แพทย์ฝึกหัดดังนั้นถ้าผมรักษาเขาการวินิจฉัยโรคของเขาในระหว่างการรักษาทั้งหมดของเขาจะไม่ดีไปกว่าตอนที่แพทย์ ICU รักษาเขา”

“คุณเพียงแค่ต้องติดตามสถานการณ์โดยรวม” จู่ๆพ่อของจินซูเจิง ก็เสียใจที่พูดแบบนี้ต่อหน้าทุกคน แต่เพียงเล็กน้อย

ในตอนแรกเขาคิดว่าการขอร้องหลิงรันต่อหน้ากลุ่มผู้อำนวยการแผนกจะได้ผล โดยทั่วไปคนหนุ่มสาวจะตบหน้าอกและให้คำสัญญากับคนอื่นเมื่อพวกเขาถูกยกย่องเช่นนี้

อย่างไรก็ตามเห็นได้ชัดว่าหลิงรันไม่ใช่ชายหนุ่มเช่นนั้น!

“ เสียงระฆังดังเพื่อโทรกลับบ้านมันเป็นชีวิตที่เหนื่อยและดูเหมือนจะไม่มีความหมายอะไร…” โทรศัพท์ของผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมกระเพาะและทางเดินเริ่มดังขึ้น

ผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมทางกระเพาะและทางเดินอาหารฉีกกุ้งก้ามกรามออสเตรเลียขณะที่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยอีกมือหนึ่ง“ สวัสดี…มีการติดเชื้อกี่คน?”

นี่เป็นครั้งที่สามที่พวกเขาได้ยินคำว่า “การติดเชื้อ” แพทย์ทุกคนในห้องจึงหยุดไม่ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่

ผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารฮึดฮัดสองสามครั้งก่อนที่เขาจะวางโทรศัพท์เช็ดมือและพูดว่า “เสร็จแล้วฉันจะกลับไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจดู”

“เดี๋ยวก่อนมีกี่คน” สีหน้าของผู้อำนวยการโรงพยาบาลมืดลง

การติดเชื้อในโรงพยาบาลเป็นหัวข้อที่ร้ายแรง

หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดการติดเชื้อตามปกติ บางครั้งก็เป็นเรื่องปกติที่ผู้ป่วยหนึ่งหรือสองคนจะติดเชื้อโดยไม่ทราบสาเหตุ ในช่วงฤดูหนาวเป็นเรื่องปกติมากที่ผู้ป่วยที่มีปัญหาระบบทางเดินหายใจในแผนกอายุรกรรมระบบทางเดินหายใจจะติดเชื้อ

อย่างไรก็ตามหากมีผู้ติดเชื้อจำนวนมากก็จะเป็นปัญหา

ระดับความรุนแรงในเรื่องนี้อาจแตกต่างกันไป ถ้ามันไม่ร้ายแรงแพทย์คนนั้นก็อาจจะโดนทำโทษเล็กๆน้อยๆ หากร้ายแรงมากผู้อำนวยการโรงพยาบาลอาจต้องลาออก

อาจมีสาเหตุหลายประการที่ทำให้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่รับผิดชอบด้านการบริหารลาออก แต่การติดเชื้อในโรงพยาบาลไม่ใช่สาเหตุหนึ่งที่พวกเขาชอบนัก

ผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารไอและกล่าวว่า “ผู้ป่วย 2 รายได้รับการยืนยัน มีอีกรายสงสัยว่าจะติดเชื้อ”

“พบสาเหตุหลักหรือยัง”

ผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารส่ายหัว

“คุณไปก่อนก็ได้.” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลไม่ได้เคร่งขัดมากกับงานเลี้ยงนี้ แต่ใบหน้าของเขาในขณะนี้ยังคงมืดและน่ากลัวมาก เขาคิดถึงเรื่องนี้และพูดว่า “โทรหาทุกคนในแผนกของคุณทุกคนและดูว่ามีเคสแบบนี้หรือไม่”

เขาไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้ทุกคนเริ่มส่งข้อความไปแล้ว

แต่เมื่อได้รับอนุญาตจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลทุกคนก็ทำการโทรออกทันที

ทั้งห้องมีเสียงดังเหมือนตลาด

สายไปหนึ่งนาทีทั้งห้องก็เงียบลงอีกครั้ง

“มีผู้ป่วยที่สงสัยว่าจะติดเชื้อ”

“เราก็อาจจะมีเช่นกัน”

“สองเคสเราส่งพวกเขาไปที่ห้องเดี่ยว”

แพทย์ส่งข้อความทีละคน มีเพียงผู้อำนวยการฮวง เท่านั้นที่แสดงสีหน้าแปลก ๆ โดยไม่พูดอะไร

“ พี่หัวเหรอ แผนกพี่เองมีกี่คน พี่อย่าพยายามซ่อนจำนวนผู้ติดเชื้อจากแผนกฉุกเฉิน มันเป็นเรื่องปกติถ้ามีผู้ติดเชื้อสองสามคน การแสดงออกของหวู่จินเซิงนั้นมืดมน แต่เขามุ่งเป้าไปที่ผู้อำนวยการฮวงซึ่งเป็นผู้อำนวยการการแผนกฉุกเฉิน

ผู้อำนวยการฮวงเม้มริมฝีปากของเขา ก่อนอื่นเขาปฏิเสธที่จะประกาศว่าแผนกเขานั้นน่าทึ่งมากและเขากล่าวว่า “ไม่มีผู้ป่วยติดเชื้อในแผนกฉุกเฉินเลยแม้แต่คนเดีย”

“ตรวจสอบอย่างรอบคอบแล้วนะ” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลไม่ได้พูดอะไรมาก เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรออก