GREAT DOCTOR LING RAN - ตอนที่ 451

EP 451

By loop

“ ผู้ป่วยมีโครงสร้างท่อน้ำดีในช่องท้องเป็นปกติ หลังจากตรวจสอบพบว่ามีนิ่วในท่อน้ำดี เนื่องจากผู้ป่วยกินยาไม่สม่ำเสมอ จากนั้นเขาก็ออกไปทำงานและเขาก็กินยาแก้ปวดแทน” หลังจากผู้ป่วยได้รับยาชาแล้วศาสตราจารย์หวางก็แนะนำประวัติของผู้ป่วยให้หลิงรัน ฟังสั้น ๆ

นี่เป็นวิธีที่เขาทำมาตลอด

แม้ว่าศาสตราจารย์หวางจะเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เชี่ยวชาญด้านการดูแลผู้บาดเจ็บ อีกตำแหน่งหนึ่งคือ เขาได้รับตำแหน่งมืออาชีพในในโรงพยาบาล แล้วเขายังคงทำงานในฐานะอาจารย์แพทย์แผนจีนด้วย

ผู้ป่วยก่อนหน้านี้เป็นผู้ป่วยที่เขาเคยรักษาเมื่อศาสตราจารย์หวาง ยังเป็นวัยรุ่นแต่อาการของผู้ป่วยยังคงกำเริบอยู่และในที่สุดก็ถึงขั้นต้องผ่าตัดเอากลีบตับออก

ศาสตราจารย์หวางถอนหายใจและกล่าวว่า“ จากการตรวจก่อนการผ่าตัดกลีบข้างซ้ายของผู้ป่วยได้ฝ่อไปแล้ว เราไม่แน่ใจว่ามันมีผลต่อส่วนของตับหรือไม่”

หลิงรันได้ยินน้ำเสียงของศาสตราจารย์หวาง หลิงหรันก็ไม่ได้เริ่มการผ่าตัดทันทีเหมือนอย่างที่เคยทำ แต่เขาโบกมือเรียกพยาบาลหวัง ที่อยู่เคียงข้างๆเขาก่อนที่เขาจะหันกลับมาและพูดว่า “ศาสตราจารย์ หวาง ไม่ใช่ความผิดของคุณถ้าผู้ป่วยหยุดการรักษาด้วยตัวเอง”

“ ฉันรู้…ฉันแค่รู้สึกอ่อนไหวเล็กน้อย” ศาสตราจารย์หวางหัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า“ พูดตามตรงฉันเองก็รู้สึกผิดกับผู้ป่วยคนนี้อยู่ดี”

หลิงรันเองก็พยักหน้า และฮัมเพลงเพื่อแสดงการรับรู้

หลิงรันเองเป็นคนที่ไม่ชอบปลอบคนอื่น แต่เมื่ออยู่ต่าหน้าเตียงผ่าตัด เขาหวังว่าสมาชิกทุกคนในทีมศัลยกรรมของเขาจะมีอารมณ์ที่มั่นคงที่สุด

หลิงรันจะให้ความสำคัญกับแพทย์เช่นศาสตราจารย์หวาง ซึ่งหลิงรันไม่เคยทำการผ่าตัดร่วมกับเขา

เนื่องจากจำนวนการผ่าตัดที่หลิงรันได้รับเพิ่มขึ้นและในขณะที่เขาสั่งสมประสบการณ์ในการทำศัลยกรรมอิสระเขาจึงให้ความสำคัญกับสถานการณ์ดังกล่าวมากขึ้น

สำหรับหลิงรันอุบัติเหตุบนเตียงผ่าตัดส่วนใหญ่เกิดจากแพทย์ ผู้ป่วยเพียงแค่นอนบนเตียง หากการตรวจก่อนการผ่าตัดเพียงพอ แต่อุบัติเหตุเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยมากนัก

ในทางกลับกันแพทย์ที่ยืนอยู่ข้างเจตียงผ่าตัดอาจประสบอุบัติเหตุเหล่านี้ได้จากหลายสาเหตุ อย่างเช่น มือของพวกเขาจะลื่น, เขาเหนื่อยเกินไป, หิว, เมาค้าง, หย่ากับภรรยา, ลูกชายของพวกเขาออกมายอมรับว่าเป็นเกย์, แมวค้นขยะในบ้าน, ตัวแทนขายยาที่พวกเขาชื่นชอบนอนกับคนอื่นหรือปัญหาอื่น ๆ สิ่งเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คนปกติพบ แต่แน่นอนพวกเขาก็ยังเป็นมนุษย์มีชีวิตจิตใจและหลีกเลี่ยงไม่ได้จะรู้สึกอะไรบ้างอย่างกับสิ่งนี้

หลิงรันให้ความสำคัญกับศาสตราจารย์หวาง เขายังคงต้องการใช้เวลาสองสามนาทีก่อนการผ่าตัดเพื่อพูดคุยกับเขาและลดความเครียดของเขาลงก่อน

ศาสตราจารย์หวางไม่ต้องการเริ่มการผ่าตัดทันที เมื่อเขาเห็นว่าหัวหน้าศัลยแพทย์ยินดีที่จะสนทนาเขามองไปที่หลิงรันและพูดด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้นึกถึง“ ถึงจะพูดอย่างนั้นฉันยังคงเป็นแพทย์ที่ทำการรักษาเขา เมื่อฉันรักษาผุ้ป่วยคนนี้ครั้งแรก ตอนนั้นเขาพูดอะไรบางอย่างที่ฝังลึกอยู่ในใจฉันมาก”

“ หืม?” น้ำเสียงของหลิงรันแสดงให้เห็นว่าเขาสนใจกับเหตุการณ์นี้

เนื่องจากหลิงรันแสดงท่าทีเช่นนั้นออกมา ศาสตราจารย์หวางกล่าวต่อว่า“ ตอนนั้นผู้ป่วยคนนี้ไม่ไว้ใจฉัน ฉันพยายามโน้มน้าวให้เขาเข้ารับการผ่าตัด แต่เขาไม่เต็มใจที่จะฟังและเขาก็ยืนยันที่จะหาผู้อำนวยการ”

“ โอ้?”

“ แน่นอนผู้อำนวยการก็ย้ายเขากลับมาหาฉัน ฉันโน้มน้าวให้เขาไปรับการผ่าตัดรักษา แต่เขาก็ยังปฏิเสธและยืนกรานที่จะตามหาผู้อำนวยการ จากนั้นเขาไปรับการรักษาแบบทั่วไปและเขาก็เกิดปัญหาเดิมขึ้นมาอีก หลังจากนั้นเขาก็ดูหมิ่นฉันเสมอในฐานะแพทย์และหลังจากนั้นเขาหายไป เราไม่ได้เจอกันมาสิบปีแล้ว แต่พอฉันเจอเขาฉันก็ยังจำเขาได้ทันที” ศาสตราจารย์หวางเล่าราวกับว่าเขาคิดถึงวันเวลาอันดีงามเหล่านั้นและไม่รู้สึกภาคภูมิใจแม้แต่น้อย

หลิงรันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ แล้วทำไมเขายังกลับมาหาคุณอีกล่ะ”

“ เพราะฉันเคยรักษาเขา” ศาสตราจารย์หวาง ตอบอย่างเป็นธรรมชาติ

หลิงรันเข้าใจและพูดว่า“ เขาเป็นผู้ป่วยที่ยังคงทำตัวเหมือนเดิม หวังเจียยื่นมีดผ่าตัดให้กับผู้อำนวยการหวางปล่อยให้เขาทำเปิดแผลแรก”

ศาสตราจารย์หวางตะลึงและหัวเราะ “ โอเคฉันจะทำสิ่งที่ฉันเริ่มให้เสร็จ ขอบคุณมาก.”

ขณะที่เขาพูดศาสตราจารย์หวาง หยิบมีดผ่าตัดและตัดตามเส้นที่ลากไว้

หลังจากการผ่าตัดอารมณ์ของศาสตราจารย์หวางก็คงที่ เขาถอดมีดผ่าตัดออกไปและเขาก็ก้าวถอยหลังอย่างเงียบ ๆ โดยให้หลิงรันเข้ามาสั่งกรแทน

ในทำนองเดียวกันหลิงรันเข้ามาแทนที่โดยไม่พูดอะไรต่อ หลังจากเปิดช่องท้องแล้วเขายืนยันตำแหน่งของท่อน้ำดีในตับทีละขั้นตอนโดยไม่พบปัญหาใดๆเลย

ศาสตราจารย์หวางยังคงเงียบในขณะที่เขาทำงานเป็นผู้ช่วย

เมื่อพูดถึงการผ่าตัดศาสตราจารย์หวาง ให้ความสำคัญกับการดูแลผู้บาดเจ็บ เมื่อเขาอายุมากขึ้นและความสนใจของเขาก็เปลี่ยนไปเขาใช้เวลากับการวินิจฉัยโรคมากขึ้น

อย่างไรก็ตามมีแพทย์เพียงไม่กี่คนที่เชี่ยวชาญด้านการวินิจฉัย มหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนไม่มีความสามารถในการจัดให้ศาสตราจารย์หวางกับศัลยแพทย์และแพทย์ฝึกหัดในสาขาที่เกี่ยวข้อง ระดับของเขาก็ไม่ถึงมาตรฐานเช่นกัน

ดังนั้นส่วนใหญ่แล้วศาสตราจารย์หวาง จึงมองหาแพทย์และโรงพยาบาลที่เหมาะสมด้วยตนเอง

ในเรื่องนี้ศาสตราจารย์หวางเป็นเหมือนแพทย์ประจำบ้านชั้นสูงในต่างประเทศที่สามารถจัดการกับบาดแผลฉุกเฉินในขณะที่ทำการวินิจฉัยได้อย่างสมเหตุสมผล จากนั้นจะย้ายผู้ป่วยไปให้ผู้เชี่ยวชาญ ความแตกต่างคือในระหว่างกระบวนการนี้เขาทำมันด้วยตัวเองและเครือข่ายความสัมพันธ์ส่วนตัวเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับโรงพยาบาลอื่นๆ

หลี่เสี่ยวปิงและสามีและครอบครัวแพทย์ของเธอเคยเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายความสัมพันธ์ของศาสตราจารย์หวาง ตอนนี้ หลิงรันก็เริ่มรวมอยู่ในเครือข่ายความสัมพันธ์นี้ด้วย

หากทักษะการผ่าตัดของหลิงรันดีและมั่นคง ศาสตราจารย์หวาง ก็มักจะชื่นชมศัลยแพทย์อย่างหลิงรันอยู่แล้ว

จากมุมมองของศาสตราจารย์หวางศัลยแพทย์ที่เขาร่วมมือด้วยก็จำเป็นต้องได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างสม่ำเสมอเช่นกัน

ตัวอย่างเช่นศัลยแพทย์สองคนในภาควิชาศัลยศาสตร์ตับและทางเดินปัสสาวะที่เขาเคยทำงานด้วยตอนนี้อายุห้าสิบหกปีและห้าสิบสี่ปีตามลำดับ ปริมาณการผ่าตัดลดลงในปีที่มากขึ้น. โดยเฉลี่ยถือว่าเป็นเรื่องที่ดีหากสามารถดำเนินการได้ประมาณสิบรายต่อเดือน พวกเขายังมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นซึ่งทำให้ใช้งานได้ยากขึ้น

สำหรับแพทย์วัยกลางคนอีกสามคนในรายชื่อสำรองระดับของพวกเขาและของหลิงรัน…ไม่พวกเขาเทียบไม่ได้กับหลิงรันโดยสิ้นเชิง

ศาสตราจารย์หวาง เฝ้าดูหลิงรันพลิกมือของเขาและในวินาทีถัดมาตับก็อยู่ในมือของเขาแล้ว ตับของตัวเขาเองก็อดไม่ได้ที่จะสั่นอยู่สักพักหนึ่งด้วยความตกใจ

การเคลื่อนไหวของหลิงรันอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ในระหว่างการทำแผลบาดแผลของเขาก็มั่นคง …

ขณะที่ศาสตราจารย์ หวางช่วยในการผ่าตัด เขาเองก็รู้สึกตึงเครียดเช่นกัน ความรู้สึกแบบนั้นเหมือนกับการเดินบนกำแพงที่มีความกว้าง 3.28 ฟุต ถ้าเขาเดินบนพื้นเรียบความกว้างนี้จะไม่มีปัญหาใด ๆ แต่ถ้าเขาเดินบนกำแพงที่สูงระหว่าง 3.28 ฟุตถึง 6.56 ฟุตขาของเขาจะสั่นโดยไม่รู้ตัว

อย่างน้อยหลิงรันก็ทำการผ่าตัดด้วยความเร็วสูงและหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ทำการผ่าตัดจนเสร็จซึ่งช่วยให้ศาสตราจารย์หวงไม่รู้สึกประหม่า

“ ระวัง!” หลิงรันนึกถึงศาสตราจารย์หวาง การผ่าตัดเช่นนี้ยังคงห่างไกลจากการไปถึงระดับของช่องผ่าตัดที่ไม่มีเลือด

“ โอเค” ศาสตราจารย์หวางตอบ จากนั้นเขาก็หัวเราะและพูดว่า“ หมอหลิงห้องผ่าตัดของคุณเงียบจริงๆ”

“ คุยกันก็ได้” หลิงรันบริหารคอและมองไปที่หน้าท้อง จากนั้นเขาก็พูดอย่างเป็นกันเองว่า“ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป”

“ตกลง. ให้ฉันเริ่มหัวข้อ ” จู่ๆศาสตราจารย์หวางก็รู้สึกประหม่า เขารู้ว่าเขาไม่สามารถคาดหวังกับมาหยานลินที่ยังดูเด็กอยู่ได้ เขาครุ่นคิดถึงเรื่องนี้และพูดว่า“ แล้วมันเป็นอย่างไร? ให้ฉันพูดถึงผู้ป่วยรายนี้ เขาถือได้ว่าเป็นตำนาน เขาเป็นหนึ่งในคนแรก ๆ ที่หาเงินได้ 10,000 หยวน!”

“ นั่นหมายความว่าเขามีเงินเก็บแค่ 10,000 หยวน  ” หวังเจียถามอย่างสงสัย

“ มันมากกว่านั้น” ศาสตราจารย์หวาง กล่าว“ ข้อตกลงที่แท้จริงคือคนที่มีรายได้ 10,000 หยวนต่อปี ในตอนนั้นเงินเดือนของเราเพียงไม่กี่ร้อยหยวนและผู้ป่วยมีเงินเดือนที่เทียบเท่ากับเงินเดือนของเราสิบปี ”

“ ถ้าอย่างนั้นเขาเองก็รวยพอที่ซื้อบ้านได้สบายๆเลยสินะ” มาหยานลินดึงตัวดึงกลับอย่างแรง เขากล่าวว่า“ ทุกวันนี้มีคนรวยมากมาย”

“ เขาไม่ได้ร่ำรวย” ศาสตราจารย์ หวางหัวเราะและกล่าวว่า“ ฉันเคยถามเขาก่อนหน้านี้เขามีรายได้ประมาณ 10,000 หยวนอยู่รึเปล่า”

“ความจริงคือ ?” มาหยานลินรู้สึกประหลาดใจและกระชับตัวดึง

“ เขาตอบว่า ทุกๆปีเขาหวังเพียงเงิน 10,000 หยวนเท่านั้น” ศาสตราจารย์หวางส่ายหัว“ มันค่อนข้างหายากจริงๆ ถ้าเขามีฐานะทางการเงินที่ดีขึ้นแม้ว่าอาการของเขาจะไม่ดีขึ้น แต่อย่างน้อยเขาก็จะไม่มาถึงขั้นนี้”

“ แล้วเขาได้รับเงินเพียง 10,000 หยวนจริงๆหรือแม้ว่าเขาจะไปทำงาน?”

“ ตอนนี้เขาไม่ได้รับเงินจำนวนเท่านั้นแล้ว เหมือนว่าเขาจะถูกโกงจนหมดตัวไปแล้วตอนนี้”

มาหยานลินตัวสั่น “ทำไมเขาดูน่าสงสารจังเลย…”

“ไม่มีปัญหา. หากการผ่าตัดสำเร็จเขาสามารถก็จะเป็นผู้ชายที่ดีขึ้นได้ ถ้ามันล้มเหลว…เราก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงดี” ศาสตราจารย์หวาง กล่าวขณะมองไปที่หลิงรัน

“ แล้วครอบครัวของเขาล่ะ? พวกเขาก็ไม่มีเงินเหมือนกันหรอ” หลิงรันทำลายความเงียบและถาม

“ พวกเขาเองก็แย่ ครอบครัวของเขามาหาฉันเพราะต้องการประหยัดค่ายาหลังผ่าตัดและพยายามเรียกร้องประกันสุขภาพสำหรับทุกอย่าง” ศาสตราจารย์หวางถอนหายใจและกล่าวว่า“ ตอนนี้สำหรับการบางคนการมีชีวิตอยู่ไม่ใช่เรื่องง่าย”

“ ถ้าผู้ป่วยมีปัญหาทางการเงินเขาสามารถอยู่ในห้องไอซียูน้อยลงได้” หลิงรันกล่าวและทำการผ่าตัดต่อไปอย่างเงียบ ๆ

ศาสตราจารย์หวางหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนี้ หากการผ่าตัดดีพอก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ระยะเวลาที่ผู้ป่วยอยู่ในห้องไอซียูจะลดลง หากค่าใช้จ่ายด้านนี้ลดลงก็สามารถลดภาระของผู้ป่วยได้มาก

อย่างไรก็ตามไม่ใช่สิ่งที่แพทย์จะควบคุมเรื่องนี้ได้ง่ายๆ