God of Fishing - ตอนที่ 39

Chapter 39: แบล๊คเมล์พยัคฆ์

ในห้องทำงานหานเฟยกลอกตาของเขา ผมเขายุ่งเหมือนกับรังนก

หวังเจ๋อกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ไหนบอกฉันสิ! ใครสอนการระเบิดพลังวิญญาณให้นาย”

ไม่มีใครเชื่อว่าถังเกอทิ้งหานเฟยให้รู้จักกับการระเบิดพลังวิญญาณเพราะอาจารย์จากวิทยาเขตทางใต้ระบุว่าได้เรียนรู้มันในระหว่างการต่อสู้

หานเฟยกล่าวว่า “อาจารย์ผมเรียนรู้มันเองหลังจากการฝึกฝนอย่างโดดเดี่ยวเป็นเวลาสามวัน…”

ป้าบ!! …

หวังเจ๋อตบหัวหานเฟย เขาหน้าด้านเกินไปแล้ว มันควรจะเป็นเวลาสามวันของการกักบริเวณไม่ใช่การฝึกฝน

“นั่นมันไร้สาระ การระเบิดพลังวิญญาณเป็นทักษะที่ต้องใช้ความชำนาญ นายจะเรียนรู้มันได้ยังไง”

หานเฟยกล่าวว่า “จารย์ครับผมเรียนรู้ด้วยตัวเองจริงๆ ผมใช้เวลาสามวันสุดในห้องกักบริเวณนี้แหละครับ!”

หวังเจ๋อหมดคำพูด มันก็ฟังดูเข้าท่า เด็กคนนี้ถูกขังไว้ในช่วงที่เขากลับมาโรงเรียน แต่เขาเรียนรู้มันด้วยตัวเขาเองจริงๆ หรอ

อย่างไรก็ตามเหอหมิงถังรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ลูกสาวของเขาพยายามหลบเลี่ยงเขาเมื่อไม่นานมานี้ มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริงๆ เหรอ

หวังเจ๋อไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเพียงแค่ดุว่า “คนโง่เอ้ยคุณรู้ไหมว่าทำไมเราไม่สอนการระเบิดพลังวิญญาณให้คุณจนกว่าคุณจะอยู่ในระดับเจ็ด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพลังทางวิญญาณของคุณไม่เพียงพอส่วนหนึ่งเป็นเพราะเส้นเลือดของคุณไม่แข็งแรงเพียงพอและส่วนหนึ่งเป็นเพราะมันต้องใช้ความชำนาญ การระเบิดพลังวิญญาณเป็นเทคนิคที่ง่ายที่สุดในบรรดาเทคนิคทั้งหมด แต่คุณเคยเห็นชาวประมงที่ต่ำกว่าระดับเจ็ดใช้มันมั้ยล่ะ”

หานเฟยกัดฟัน คุณชอบตบหัวฉันเหรอ ได้เลยฉันจะตบคุณเมื่อฉันแข็งแกร่งกว่าคุณ…เดี๋ยวก่อนเส้นเลือดของฉันไม่แข็งแรงพอเหรอ ไม่น่าแปลกใจที่แขนของฉันเกือบขาดออกจากกันในตอนนี้ ถ้าอย่างนั้นฉันไม่จำเป็นต้องทำอะไรนอกจากสร้างเส้นเลือดของฉันหรอ

“หานเฟย…”

“อา..ครับ”

ป้าป!! …

“คุณกล้าเหม่อเวลาที่ฉันคุยกับคุณเหรอ”

หานเฟยกัดฟัน รอก่อนเถอะหวังเจ๋อ ฉันจะตบคุณคืนในภายหลัง

…

หานเฟยกลับบ้านเพื่อจัดการมุกผีซึ่งเป็นแก่นของหอยใบมีดผีที่สามารถสร้างเส้นเลือดได้ ถ้ามันดีอย่างที่กล่าวอ้าง การระเบิดพลังวิญญาณก็จะไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาในอนาคต

หานเฟยระมัดระวังตัวมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์ครั้งที่แล้ว กลัวว่าจะมีคนมาโจมตีเขาเขาจึงทำตัวไม่เด่นไปตลอดทาง

หานเฟยซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่และสังเกตว่ามีใครอยู่รอบๆ หรือไม่ แต่ทันใดนั้นก็มีคนพูดข้างหลังเขาว่า “คุณคือหานเฟยใช่มั้ยเพื่อน”

หานเฟยตกใจมากจึงยกคันเบ็ดไม้ไผ่สีม่วงขึ้นทันที

“อย่าตกใจเลยเพื่อน ฉันหมายความว่าคุณไม่เป็นอันตรายอะไรหรอก”

หานเฟยมองไปที่เขาอย่างระมัดระวังและพบว่าเขาเป็นผู้ชายที่มีร่างกายแข็งแรงเหมือนวัว มีรอยแผลเป็นสามจุดบนใบหน้าของเขาซึ่งตัดผ่านตาและปากของเขาซึ่งบ่งบอกว่าเขาเป็นบุคคลอันตราย

หานเฟยถามทันทีว่า “คุณเป็นใคร”

ด้วยรอยยิ้มที่น่าสยดสยองของชายผู้มีกำลังวังชากล่าวว่า “ฉันชื่อหลี่จื๊อหัวหน้าพยัคฆ์ เมื่อวันก่อนผู้ใต้บังคับบัญชาที่หยิ่งยโสดูถูกคุณและฉันหวังว่าคุณจะให้อภัยเราได้ พยัคฆ์อยากจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ”

หานเฟยเข้าใจว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อขอโทษ พยัคฆ์ต้องได้รู้ความสัมพันธ์ของเขากับถังเกอแล้วแน่ๆ นั่นคือเหตุผลที่ผู้นำของพวกเขามาด้วยตนเอง

พยัคฆ์สามารถฆ่าเขาได้ในตอนที่ยังไม่รู้จักตัวตนของเขา แต่ตอนนี้พวกเขาพลาดโอกาสพวกเขาจึงต้องชดเชยสิ่งที่พวกเขาทำ

หานเฟยหายใจอย่างโล่งอก “ท่านผู้นำหลี่เนื่องจากคุณมาขอโทษด้วยตนเองฉันจะยกโทษให้คุณแน่นอน อย่างไรก็ตามหลี่กังยั่วโมาโหฉันซ้ำๆ เมื่อวันก่อน ฉันหวังว่าท่านผู้นำหลี่จะยับยั้งเขาได้ในกรณีที่ชื่อเสียงของพยัคฆ์ถูกทำลายเช่นนี้”

หลี่จื๊อแสยะยิ้มอย่างน่ากลัวและกล่าวว่า “แน่นอน คุณจะไม่ได้เห็นพวกเขาในหมู่บ้านน้ำสวรรค์อีกแล้วเพื่อนของฉัน”

หานเฟยตื่นตระหนก คุณหมายถึงอะไร พวกเขาตายทั้งหมดหรอ

เขาเคยได้ยินมาก่อนว่าศัตรูของพยัคฆ์ทั้งหมดถูกโยนลงไปในมหาสมุทร เขาไม่รู้ว่าหลี่จื๊อนั้นโหดเหี้ยมอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตามหานเฟยกลอกตาและตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น เขากลัวเกินกว่าที่จะเรียกร้องค่าชดเชยจากพยัคฆ์

เมื่อพิจารณาว่าทุกอย่างอยู่ในที่โล่งหานเฟยก็หัวเราะเยาะ “ท่านผู้นำหลี่พี่ชายของฉันทิ้งน้ำยาขัดตัวปลาเหล็กไว้ให้ฉันหลายสิบขวด แต่ทั้งหมดนั้นหายไปในวันที่ฉันกลับมา…”

หานเฟยรู้สึกว่าอากาศเงียบลงและความตั้งใจในการฆ่าก็เพิ่มขึ้น ลี่จื๊อจะฆ่าเขาจริงๆ หรอ

หานเฟยไม่เชื่อว่าเขากล้าทำเช่นนี้ ไม่เพียงแต่ ถังเกอจะตามเขา แต่ครูที่โรงเรียนก็น่าจะตามสืบเรื่อของเขาด้วย

ตามที่เขาคาดไว้ไม่นานหลี่จื๊อก็ยิ้มออกมา “ได้เลย ฉันขอโทษที่ฉันฝึกวินัยคนของฉันไม่ดี ฉันจะจ่ายคืนในไม่ช้า”

ฮัหานเฟยกล่าวว่าจริงๆ แล้วสิ่งอื่นๆ ไม่เป็นไรยกเว้นไข่มุกคุณภาพปานกลางและยาเติมวิญญาณบางส่วนที่หายไป”

หลี่จื๊อค่อนข้างประหลาดใจและเกือบจะตัดสินใจฆ่าเขา น้ำยาขัดตัวปลาเหล็กมีค่าเพียงพออยู่แล้วและยาเติมวิญญาณเป็นยาดีมาก คุณกล้าขอพวกมันได้อย่างไร

ในทางกลับกันหานเฟยจ้องมองหลี่จื๊ออย่างสงบและไม่เป็นอันตราย เขาไม่เชื่อว่าหลี่จื๊อกล้าโจมตีใส่เขา

หลี่จื๊อกัดฟัน “เอาล่ะเสือจะชดเชยการสูญเสียของคุณ ขอให้มีวันที่ดีเพื่อนของฉัน”

หานเฟยแสยะยิ้มและกล่าวว่า “ลาก่อนท่านผู้นำหลี่”

ครู่ต่อมาหลี่จื๊อเฝ้ามองหานเฟยจากไปและชกต้นไม้ที่อยู่ข้างๆ เขา ต้นไม้ขนาดมหึมาหักครึ่งทันที

คนที่อยู่เบื้องหลังหลี่จื๊อกล่าวอย่างเศร้าใจว่า “เจ้านายเจ้าคนนี้เป็นคนอุกอาจมาก เขากำลังรีดไถเรา ฉันจัดการ…”

“หุบปาก”

หลี่จื๊อกล่าวว่า “สิ่งของเทียบไม่ได้กับชีวิตถังเกอจะไม่อยู่ที่นี่นานหรอก เขาจะจากไปหลังจากที่วิญญาณตื่นขึ้นและอาจจะไม่กลับมา หลังจากนั้นมาเราค่อยจัดการกับเขา..”

หานเฟยรู้สึกไม่ดี พยัคฆ์นั้นร่ำรวยพอที่จะซื้อน้ำยาขัดตัวปลาเหล็กได้หลายสิบขวดซึ่งจะทำให้การฝึกฝนของเขาด้วยเอกสารที่ไม่สมบูรณ์ 108 วิธีในการปรับสภาพร่างกายง่ายขึ้นมาก

พยัคฆ์นั้นค่อนข้างเร็ว สิ่งที่เขาเรียกร้องในเช้าวันนั้นถูกส่งไปในช่วงบ่าย

หานเฟยตรวจสอบสิ่งของต่างๆ ประกอบด้วยน้ำยาขัดตัวปลาเหล็กสิบขวดไข่มุกคุณภาพปานกลางห้าสิบเม็ดและยาเติมวิญญาณห้าเม็ด

“หลี่จื๊อ”

หานเฟยตัวสั่นด้วยความโกรธ ฉันบอกว่าหลายสิบขวดไม่ใช่สิบขวด นอกจากนี้คุณยังให้ยาเติมวิญญาณห้าเม็ดแก่ฉันหรอ คุณคิดว่าฉันเป็นขอทานเหรอ

อย่างไรก็ตามหาเฟยได้ทำผิดต่อหลี่จื๊อ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้รับน้ำยาขัดตัวปลาเหล็ก นอกจากนี้ยาเติมวิญญาณซึ่งมีประโยชน์เพียงเล็กน้อยสำหรับเขาก็ช่วยชีวิตคนอื่นได้ เพียงแค่ห้าเม็ดก็เยอะแล้ว

หานเฟยบ่น “ช่างมัน อย่างไรก็ตามฉันเป็นคนที่พอใจได้ง่าย ฉันจะจัดการกับพวกมันในตอนนี้!”

หากหลี่จื๋อได้ยินคำบ่นของหานเฟยเขาอาจจะฆ่าหานเฟยไปแล้ว

ในถ้ำหานเฟยถือมุกผีซึ่งน่าจะช่วยบำรุงและขยายเส้นเลือด เขากลืนมันโดยไม่ลังเลใด ๆ

ไม่นานต่อมาหานเฟยไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากว่าร่างกายของเขาเย็นเล็กน้อยราวกับว่าเขามีน้ำหยดเข้าเส้นเลือด

หลังจากนั้นสองชั่วโมงต่อมาหานเฟยก็รู้สึกได้ว่าเส้นเลือดของเขาแข็งแรงขึ้นเพราะเขาเห็นสิ่งสกปรกรั่วออกมาจากผิวหนังของเขา

สิ่งนี้ไม่ดีอย่างที่ฉันคาดไว้ ดูเหมือนว่าฉันจะต้องใช้ไข่มุกจำนวนหนึ่งไปพร้อม ๆ กัน

คนอื่นๆ จะฆ่าหานเฟยถ้าพวกเขารู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ยาที่สามารถเสริมสร้างเส้นเลือดนั้นหายากและมีค่า แต่เขาก็บ่นว่ามันไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ..

..

..สามวันต่อมาเสียงแตกดังออกมาจาก ชายหนุ่มคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้นโดยที่เสื้อผ้าเปียกหมด ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนี้

ว้าว…ในที่สุดฉันก็ทำสำเร็จแล้ว

ฮ่าๆๆ ตอนนี้ฉันจะอยู่ยงคงกระพันอย่างแน่นอน!

หานเฟยตรวจสอบข้อมูลของเขา

เจ้าของ: หานเฟย

ระดับ: หก (นักตกปลาระดับกลาง)

พลังวิญญาณ: 1,288 (249)

มรดกทางจิตวิญญาณ: ระดับสองคุณภาพต่ำ (อัพเกรดได้)

อาวุธ: เบ็ดไผ่สีม่วง

ความสามารถหลัก: ตกความมว่าเปล่า กระบวนท่าที่หนึ่ง: ตะขอจูบ (ระดับมนุษย์คุณภาพระดับเทพ)

…

เขาทำใจแล้วว่าติด ตามที่เขาคาดไว้พลังวิญญาณของเขาไปอยู่ที่ 249 จุด เขารู้สึกว่าเขาสามารถสร้างความก้าวหน้าอีกครั้งได้ แต่มันต้องใช้พลังวิญญาณมหาศาล ของที่เขามีในปัจจุบันของเขาดูเหมือนจะไม่เพียงพอ

“ดูเหมือนว่าฉันจะต้องออกเรืออีกครั้งแล้ว”