Dragon tamer - ตอนที่ 53

บทที่ 53: มังกรสัตว์เลี้ยงตัวใหม่

จู มิงหลาง บีบนิ้วของเขาและวาดลวดลายบนหน้าผากของมังกรทารกอย่างรวดเร็ว รูปแบบคือสัญญาวิญญาณ; เขาพยายามรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกับวิญญาณที่กำลังจะพินาศในไม่ช้านี้

ลูกมังกรไม่แสดงอาการปฏิเสธเลย เนื่องจากอวัยวะของมันอยู่ในสภาพโกโรโกโสมันอาจจะไม่มีความแข็งแรงพอที่จะทำเช่นนั้นได้

จิตวิญญาณของมันจะเชื่อมโยงกับ จู มิงหลาง หลังจากที่ได้ทำสัญญาวิญญาณแล้ว เมื่อมันถูกสร้างขึ้น จู มิงหลางก็ส่งมันเข้าไปในอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของเขาทันทีและใช้อากาศทางจิตวิญญาณ ในอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของเขาเพื่อรักษามันไว้ในลมหายใจสุดท้าย

การทำเช่นนั้นอันตรายมากจริงๆ

ลูกมังกรกำลังจะตาย หลังจากสร้างสัญญาวิญญาณแล้วถ้าเขาไม่รอดมันก็เทียบเท่ากับมังกรสัตว์เลี้ยงของ จู มิงหลาง ที่กำลังจะตายและสัญญาวิญญาณจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ

เมื่อสัญญาวิญญาณแตกสลาย จู มิงหลาง จะได้รับฟันเฟืองที่รุนแรง นับประสาอะไรกับเขาที่ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักในจิตวิญญาณของเขาสัญญาวิญญาณจะสลายตัวโดยสิ้นเชิงไม่สามารถซ่อมแซมได้

ด้วยสัญญาวิญญาณที่แตกสลายเขาจะไม่สามารถสร้างสัญญาวิญญาณอื่นกับมังกรตัวอื่นได้

ปัจจุบัน จู มิงหลาง มีสัญญาวิญญาณเพียงสามสัญญา
เนื่องจากเขาต้องการเป็น อาจารย์ผู้ฝึกม้งกร การสูญเสียสัญญาวิญญาณที่สำคัญระหว่างการพัฒนาของเขาจึงเป็นเรื่องต้องห้ามอย่างมาก

อย่างไรก็ตามบางชีวิตก็เปล่งประกายความสดใสที่ไม่อาจพรรณนาได้ มันยากมากสำหรับ จู มิงหลาง ที่จะเพิกเฉยต่อพวกเขาดังนั้นเขาจึงยังคงเลือกที่จะทำเช่นนั้นในที่สุด

แม้ว่าเขาจะต้องเสี่ยงกับการสังเวยอนาคตก็ตาม จู มิงหลาง หวังว่ามังกรตัวน้อยในอ้อมกอดของเขาจะรอดชีวิต เขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะอยู่ในโลกนี้แม้ว่าชีวิตอันแสนสั้นของเขาในตอนนี้ส่วนใหญ่จะเจ็บปวดและทรมาน

—–

มันเป็นเวลากลางคืนแล้ว จู มิงหลาง คิดว่านายเก่าน่าจะอยู่ที่ ห้องโถงเก็บมังกร

เขารีบเดินไปที่นั่นและผลักประตูให้เปิดออก ทันทีที่เขาเห็นนายเก่านั่งอยู่บนเก้าอี้หวายกำลังจะหลับไป

“ ท่านผู้เฒ่าหวู โปรดช่วยข้า ช่วยเขาด้วย” โดยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม จู มิงหลาง เปิดใช้งานอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณของเขาและวางมังกรทารกไว้ตรงหน้า ผู้อาวุโสวู

ผู้เฒ่าหวู สะดุ้งตื่นเพราะเสียงของ จู มิงหลาง ลูกมังกรเลือดไหลเข้าสู่วิสัยทัศน์ของเขากระดูกของเขาหักเกือบทั้งหมดท่าทางที่น่าสังเวชของเขาไม่ต่างจากสุนัขที่ตายแล้วที่ริมถนน!

ปฏิกิริยาแรกของ ผู้เฒ่าหวู คือการวางมังกรทารกให้ราบจากนั้นเปลี่ยนพลังวิญญาณของตัวเองให้กลายเป็นไอน้ำก้อนเล็ก ๆ เหมือนในน้ำพุร้อนห่อหุ้มมังกรตัวน้อยไว้ หลังจากนั้นเขาก็ใช้แรงกดเบา ๆ ทันทีโดยเคลื่อนให้กระดูกของมังกรกลับมาตรงๆเพื่อช่วยให้เลือดของเขาไหลเวียนได้ดีขึ้น

“ ไปที่ห้องโถงโรงพยาบาลและรับถังไม้จากสระน้ำบำบัดมาที่นี่ เร็วเข้า!” ผู้เฒ่าหวู สั่ง จู มิงหลาง

จู มิงหลาง ไม่กล้าที่จะรอช้าและรีบวิ่งไปที่ห้องโถงโรงพยาบาลทันที

หลังจากสร้างสัญญาวิญญาณความเจ็บปวดของมังกรทารกได้ถูกถ่ายโอนผ่านการเชื่อมต่อจิตวิญญาณของพวกเขาไปยังสมองของ จู มิงหลาง เขารับข้อเสนอแนะน้อยกว่าสิบเปอร์เซ็นต์และพบว่ามันยากที่จะอดทนได้

ด้วยจิตวิญญาณของพวกเขาที่ผูกมัดและเชื่อมโยงกัน จู มิงหลาง ไม่ต้องการให้มังกรทารกจากไปเช่นนั้นแม้แต่น้อย เขาพบถังไม้และเติมน้ำแร่ของสระว่ายน้ำเพื่อการบำบัดจากนั้นก็วิ่งกลับไป

—–

กลางคืนยิ่งลึกลงไป หัวเล็ก ๆ หลายคนในห้องเก็บมังกรรวมตัวกันรอบ ๆ แผนกต้อนรับด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขากำลังมองไปที่ลูกมังกรที่นอนอยู่บนโต๊ะทำงานดูเขาขณะที่เขาลืมตาจากนั้นก็ปิดจากนั้นก็เปิดอีกครั้งหลังจากนั้นไม่นาน …

ในที่สุด ผู้อาวุโสหวู ก็ใช้ผ้าที่ย้อมสีแดงด้วยเลือดเพื่อเช็ดเหงื่อบนใบหน้าของเขาออกไป เขาปล่อยให้ จู มิงหลางหยิบมังกรทารกขึ้นมาและจุ่มทั้งตัวลงในถังไม้ที่เต็มไปด้วยน้ำพุในสระบำบัด

“ โชคดีที่เจ้ามาทันเวลา” ผู้เฒ่าหวู สูดลมหายใจยาวแล้วพูดต่อ“ ถ้าไม่ข้าคงกลับไปนอนแล้ว”

“ เขาจะอยู่ไหม” จู มิงหลางถามอย่างเป็นห่วงและมองไปที่มังกรทารกที่สิ้นสติ

“ ฮึ่มถ้าเจ้าสามารถพาเขามาหาข้า ข้าสามารถทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้ตราบเท่าที่เขายังหายใจอยู่!” ผู้เฒ่าหวู ประกาศ

“ ข้ารู้ว่า ท่านเป็นเทพที่มีชีวิตตั้งแต่วันแรกที่ข้ามาถึงสถาบัน!” จู มิงหลาง ยกย่องด้วยความชื่นชมจากก้นบึ้งของหัวใจ

“ เจ้ามันไร้สาระ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นมังกรที่กำลังจะตายก็พินาศ เจ้าคิดว่าวิญญาณไม่ได้ตายทุกวันในป่าเหรอ? มังกรจะตายไม่ได้เหรอ? เจ้าเกือบจะทิ้งอนาคตของเจ้าไปแล้ว!” ผู้เฒ่าหวู ตำหนิเขาอย่างรุนแรงโดยไม่เห็นด้วยกับการกระทำของ จู มิงหลาง

หลังจากเข้าใจสถานการณ์แล้ว ผู้เฒ่าหวู ไม่รู้จริงๆว่าเขาควรประเมินนักเรียนคนนี้อย่างไร

วิญญาณมีความสำคัญต่อผู้ฝึกมังกรมาก หากพวกเขาต้องการก้าวไปอีกขั้นสัญญาวิญญาณของพวกเขาจะต้องไม่แตกสลาย ไม่ใช่แค่มังกรเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ มันยังเกี่ยวข้องกับการเติบโตของ ผู้ฝึกมังกร ด้วย!

“ มันเป็นสถานการณ์ที่ไม่เหมือนใคร” จู มิงหลาง ยิ้มอย่างขมขื่น

“ เจ้ายืนเฝ้าที่นี่ในคืนนี้ ข้าจะกลับไปนอน โอ้.. ใช่แล้วชำระบิลในภายหลัง โถงโรงพยาบาล ไม่ใช่องค์กรบรรเทาทุกข์ฉุกเฉินบางแห่ง” ผู้เฒ่าหวู ตอกเอวของเขาก่อนที่จะเดินออกจากห้องเก็บมังกร

จู มิงหลาง รีบทำความเคารพเขาเพื่อขอบคุณ ผู้เฒ่าหวู ได้ช่วยเหลือเขาอย่างมากอีกครั้ง โดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่หลบหลีกจากการช่วยเขาจะยืนคุ้มกันในคืนนี้เป็นการตอบแทน!

เมื่อเดินไปที่หน้าประตู ผู้เฒ่าหวู ก็หันกลับมาถาม จู มิงหลาง ว่า “โอ้.. เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาเป็นพันธุ์อะไร”

“ ข้ายังไม่รู้” จู มิงหลาง ตอบ

“ โอ้เจ้า…เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นมังกรชนิดไหนก่อนที่จะสร้างสัญญาวิญญาณกับมัน…พิจารณาตัวเองว่าโชคดี เมื่อเขาตื่นขึ้นให้ป้อนน้ำต้นฟีบีให้เขาเพื่อช่วยให้เขาสร้างเลือดใหม่ได้ดีขึ้น” ผู้เฒ่าหวูแทบจะไม่แสดงรอยยิ้ม

“ มันไม่ใช่มังกรป่าเขียวหรือมังกรป่าใหญ่ใช่ไหม” จู มิงหลาง ถามด้วยความประหลาดใจ

“ แข็งแกร่งกว่ามาก”

พูดเสร็จนายเก่าก็อยู่ที่ประตูแล้ว วิญญาณที่ยึดติดเป็นพิเศษเพียงไม่กี่ตนติดตามนายเก่า แต่ไม่นานก็ได้รับคำสั่งให้กลับมา

จู มิงหลาง อำลานายเก่าและปิดประตู ห้องโถงเก็บมังกร
เขาตระเวนไปรอบหนึ่ง พวกวิญญาณเหมือนก่อนหน้านี้มีเสียงดังมาก ถ้าเขาไม่หยิกพวกมันและใส่กลับเข้าไปในรังพวกมันก็จะไม่เข้านอน

จนกระทั่งดึกดื่นพวกวิญญาณต่างก็หลับใหล ในที่สุดห้องเก็บมังกรก็เงียบลง

จู มิงหลางเดินไปที่ถังไม้และมองลงไปที่มังกรตัวน้อยต้องการที่จะมองเห็นสิ่งที่พิเศษมากเกี่ยวกับตัวเขาที่ ผู้เฒ่าหวูสังเกตุเห็น อย่างไรก็ตาม จู มิงหลาง เห็นเพียงรูปลักษณ์ที่เปื้อนเลือดของเขา เขาอาจจะต้องรอจนกว่ามังกรจะฟื้นตัวเต็มที่ก่อนที่จะสามารถบอกความแตกต่างได้

—–

มันเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูหนาว หิมะที่ใสสะอาดเต็ม สถาบันฝึกมังกร พวกมันเกาะอยู่บนกิ่งไม้ซึ่งตอนนี้ไม่มีใบไม้และยังกระจัดกระจายอยู่บนพุ่มไม้ปกคลุมลานเล็ก ๆ

จู มิงหลาง ยืดหลังของเขา เขาตระหนักว่าเขาเป็นคนแรกสุดในวันนี้ เพื่อนนักเรียนของเขาดูเหมือนจะยังคงนอนอยู่บนเตียง แม้แต่ หลี่เสี่ยวหยิง ที่ทำงานหนักที่สุดก็ไม่ได้ฝึกฝนจิตวิญญาณของเขาเหมือนอย่างเคย

จู มิงหลาง ง่วงนอน แต่เขาไม่มีทางเลือก เขามีหลายสิ่งที่ต้องทำ

ขั้นแรกเขาต้องไปที่โรงหล่อในตอนเช้าและฟื้นฐานรากของเขา เขาทำได้เพียงทำงานหนักและอดทน

โชคดีที่หลังจากกลายเป็น ผู้ฝึกมังกร ตัวจริงร่างกายของ จู มิงหลาง ก็ดีขึ้นกว่าเดิมมาก ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องลากตัวเองไปมาด้วยร่างกายที่ปวดร้าวและคิดถึงชีวิตที่อยู่ใกล้เรือสำราญ

ประการที่สองเขายังคงมี มังกรสะสมทรัพย์สมบัติจำนวนมากอยู่ในมือ เขาต้องหาสถานที่ ที่เหมาะสมในการล้อมรั้วสินค้าที่ขโมยมาและทำให้ตัวเองร่ำรวย ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถซื้อน้ำหวานคุณภาพสูงให้กับ ไป๋ฉี ตัวน้อยและสร้างชุดเกราะหนักในฝันของเขาได้!