Dragon tamer - ตอนที่ 17

บทที่ 17: มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า

ที่ราชสำนักตระกูลหลี่ …

เสื้อคลุมที่นุ่มและเรียวยาวเหนือชุดเกราะผมที่ประอยู่บนไหล่ทั้งสองข้างและผิวพรรณที่ซีดเผือด หลัวเสี่ยวยืนอยู่บนสะพานที่มีกำแพงล้อมรอบที่เชื่อมระหว่างคฤหาสน์ของราชวงศ์และสถาบันการทหารจ้องมองไปที่ชั้นของห้องใต้หลังคาลานที่คดเคี้ยว

เขายืนอยู่ที่นี่เป็นปกติวิสัย แม้ในขณะที่เขายังเป็นคนรับใช้เขาก็สามารถมองเห็นต้นโฟเบะในฤดูใบไม้ร่วงในป่าได้จากระยะไกลหลังจากผ่านหอคอยเหล่านั้นเช่นเดียวกับหลังคาสีเงินจาง ๆ ของลานที่สวยงาม

ในตอนแรกเขาคิดว่า เขาจะมีโอกาสใกล้ชิดกับหลี่หยุนซีมากขึ้นหลังจากที่ได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพร้อยกองทัพของตระกูลหลี่ อย่างไรก็ตามในความเป็นจริงหลังจากสารภาพความรู้สึกของเขาในวันนั้นหลัวเสี่ยวก็ไม่สามารถพบเธอได้แม้แต่ครั้งเดียว

“ ผู้บัญชาการ หลัว ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่ ไม่ใช่ว่าข้าไม่เต็มใจที่จะให้โอกาสเจ้าไปเยี่ยม แต่พ่อของ หยุนซี ได้ออกคำสั่งกักบริเวณ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหน้าตาของตระกูลหลี่ของพวกเรา เจ้านายไม่ปรารถนาที่จะได้ยินใครในนครรัฐพูดถึงเรื่องที่น่าอับอายเช่นนั้น” นางสนมกงตงหญิงของบ้านแจ้งให้เขาทราบ

“ ผู้ใต้บังคับบัญชาคนนี้มีข้อเสนอแนะเล็กน้อย นั่นคือถ้านายท่านหลี่สามารถจัดให้ แม่นางหลี่หยุนซี แต่งงานและใช้เงินเพื่อให้คนที่ซุบซิบตามท้องถนนแพร่กระจายข่าวลือว่ามีนครรัฐอื่น ๆ ใช้ข่าวลือนี้สร้างความเสื่อมเสียให้กับ แม่นางหลี่หยุนซี และ ชื่อเสียงของตระกูลหลี่ ไม่ว่าประชาชนจะเชื่อเรื่องนี้หรือไม่แต่ข่าวลือจะแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว” หลัวเสี่ยวกล่าวกับนายหญิงกงตงด้วยความเคารพ

กงตงมองไปที่หลัวเสี่ยวซึ่งก้มหัวลงเพื่อแสดงความเคารพและเผยรอยยิ้ม นางกล่าวว่า“ ไม่ใช่ความคิดที่แย่ ข้าจะให้เจ้านายพิจารณาการแต่งงานของหยุนซีเร็ว ๆ นี้”
“ ขอบคุณ นายหญิงของข้า!” หลัวเสี่ยว ทั้งดีใจและทั้งตื่นเต้น หาก กงตงยินยอมโอกาสที่สิ่งต่างๆจะผ่านพ้นไปมีสูงมาก!
“ นี่คือคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับภารกิจของเจ้า นายท่านให้ข้าส่งต่อให้เจ้า เมืองหวู่ตูทั้งเก้าเป็นพันธมิตรกันเพื่อก่อกบฏโดยต้องการยึดครองฐานที่มั่นเมืองรุ่งอรุณตะวันออกของพวกเรา กองทัพของนครรัฐกำลังมุ่งหน้าไปแล้ว เจ้าออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ เนื่องจากกองทัพกบฏของหวู่ตูคิดว่าสวรรค์ไม่ยุติธรรมในการมอบดินแดนอันแห้งแล้งเช่นนี้ให้พวกเขาหวู่ตูจะได้รู้ว่าใครคือสวรรค์ที่แท้จริง!” กงตงกล่าวพร้อมกับมอบคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรให้กับหลัวเสี่ยว

หลัวเสี่ยว ยอมรับคำสั่งด้วยมือทั้งสองข้างด้วยความเคารพ เขาไม่พอใจที่คนของ หวู่ตู เริ่มด้วยดังนั้นจึงมีความสุขที่ได้รับงานนี้

การเข่นฆ่าพวกก่อกบฏเป็นวิธีการที่ตรงที่สุดและได้ผลที่สุดในการจัดการกับพวกเขา ไม่เพียงแค่นั้นความหวาดกลัวของการสังหารจะแพร่กระจายไปทั่ว หวู่ตู อย่างรวดเร็ว พลเมืองของเมืองอื่น ๆ ของ หวู่ตู จะอาศัยอยู่ในเงามืดของความหวาดกลัวนี้เป็นเวลานานโดยไม่กล้าที่จะสร้างความเดือดร้อนใด ๆ !

“ สิ่งนี้แตกต่างจากความดีความชอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เจ้าเคยทำได้มาจนถึงตอนนี้ หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจนี้ชื่อเสียงของเจ้าในนครรัฐจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ” กงตงกล่าวต่อ

“ หลัวเสี่ยวจะไม่ทำให้นายผู้หญิงและนายท่านผิดหวัง!” หลัวเสี่ยว ตอบ

“ โอ้ยังมีเรื่องอื่นอีกที่ข้าต้องถามเจ้าเกี่ยวกับ…” กงตงพูดขึ้นทันใดนั้นก็นึกอะไรบางอย่างได้

หลัวเสี่ยว หยุดก้าวของเขา เขาหันกลับมาและโค้งคำนับอีกครั้งเพื่อรอคำถามของกงตง

“ ผู้ชายคนนั้นที่กลับมากับเจ้า เจ้าจำเขาได้ไหม” กงตงเปลี่ยนใจ

หลัวเสี่ยว ขมวดคิ้วเขาถามอย่างสงสัย“จู มิงหลาง เขาไม่ใช่คนของตระกูลหรือ?”

“ ไม่มีใครที่มีชื่อนี้ในกลุ่ม ใครบอกเจ้าว่าเขาเป็นหนึ่งในพวกเรา” กงตงถาม

“ คุณหนูหยุนซี” หลัวเซียวคิ้วขมวดเห็นได้ชัดว่าคิดถึงคำถามนี้อย่างจริงจัง
“ เอาล่ะเจ้ามุ่งหน้าไปที่ เมืองตะวันออกก่อนเราจะพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้งเมื่อเจ้ากลับมา ข้าต้องการเวลาในการตรวจสอบตัวตนของผู้ชายคนนี้ เนื่องจากหยุนซีถูกตั้งขึ้นโดยคนอื่น นางมั่นใจว่าจะมีคนบางคนที่มีแรงจูงใจแอบแฝงอยู่รอบตัวนาง” กงตงกล่าว

หลัวเสี่ยวโค้งคำนับอีกครั้ง เมื่อเขาหันจากไปสีหน้าของเขาก็คล้ำลง

ถ้า จู มิงหลาง ไม่ใช่คนจากตระกูล หลี่ แล้วทำไม หลี่หยุนซี ถึงโกหก?

——–

ที่ สถาบันฝึกมังกร…

ในลานบ้าน จู มิงหลาง มีความสุขมาก ในที่สุด ไป๋ฉี ก็โผล่ออกมาจากรังไหมของเขา!

จู มิงหลาง นำ ไป๋ฉี ตัวน้อยที่หลับใหลออกจากจิตวิญญาณของเขาอย่างระมัดระวังและต้องการที่จะเห็นการปรากฏตัวของมันโดยเร็วที่สุด

“แปลก. เขาไม่ใช่มังกรฟ้า?” จู มิงหลาง ประหลาดใจมาก!

แม้ว่าไป๋ฉีตัวน้อยจะกลายเป็นมังกรอีกครั้ง แต่เขาก็ดูแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก!

ไป๋ฉี เคยเป็น มังกรฟ้าน้ำแข็ง ที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ เขามีเกล็ดที่แข็งและเยือกแข็งลำตัวยาวเรียวและหางแคบยาว เขาค่อนข้างคล้ายกับ มังกรน้ำท่วม ไม่มีปีกใด ๆ

อย่างไรก็ตาม ไป๋ฉี ในปัจจุบันมีปีกคู่ใหญ่!

เมื่อนึกย้อนกลับไปเขามีปีกที่เบาและอ่อนนุ่มเหมือนผีเสื้ออยู่ในรังไหม ตอนนี้ปีกของเขาแข็งแรงขึ้นและปกคลุมไปด้วยขนน้ำแข็งที่บางและละเอียดอ่อน
ไม่เพียงแค่นั้นกระดูกของปีกยังประกอบขึ้นเป็นหลายส่วนซึ่งว่องไวกว่านิ้วมือของมนุษย์ ดูเหมือนว่าจะปล่อยให้ปีกของมันสยายไปข้างหลังเหมือนผีเสื้ออวดความงามของพวกมัน มันสามารถเอาชนะปีกของมันได้อย่างทรงพลังเพื่อใช้เทคนิคการบินที่น่าตกใจโจมตีและหลบได้อย่างอิสระในอากาศหรือถอยกลับอย่างนุ่มนวลทำให้ดูเหมือนหงส์น้อยที่ไม่เป็นอันตราย แต่มีเกียรติและสง่างาม

โดยธรรมชาติแล้วมันยังมีส่วนหนึ่งของร่างกายของ มังกรฟ้า คอหน้าอกสะโพกและหางของมันสง่างามและเรียวเหมือนงูมีแขนขาคล้ายกับแมวและเท้ามีเล็บ

ไม่มีเกล็ดแข็งรูปเพชรแบบเก่าของเขาบนร่างกายของมังกร คอของเขาถูกปกคลุมด้วยกำมะหยี่สีขาวเงินยาวสง่างามราวกับพู่ นอกจากนี้ส่วนที่เหลือของร่างกายของเขายังปกคลุมไปด้วยขนกำมะหยี่สีเงินสั้นนุ่มลื่นราวกับไหมสีเงินจนถึงหางของมัน

หางของมันก็แตกต่างกันเล็กน้อย มันยาวและดูเหมือนจะถักทอเหมือนผมเปียของเด็กผู้หญิง เขาไม่รู้ว่าขนหางของมังกรเป็นแบบพิเศษหรือว่าน้ำค้างแข็งที่เกาะร่างของเขาแผ่กระจายออกไป!

ในขณะที่ จู มิงหลาง กำลังสังเกตุ ไป๋ฉี ตัวน้อยอย่างใกล้ชิดเขาก็ให้อาหารมังกรอย่างระมัดระวัง

มันน่าสนใจที่เมื่อมังกรน้ำแข็งตัวนี้ดูดน้ำหวานอย่างจริงจังหางที่เรียวยาวสีขาวที่น่าดึงดูดของเขาจะเงยขึ้นอย่างช้าๆจากนั้นก็ตกลงทันทีหลังจากนั้นและไม่ขยับสักพัก …

โดยรวมแล้ว ไป๋ฉี ดูสง่างามน้อยกว่าเมื่อก่อนมาก แต่มีรูปลักษณ์ที่สง่างามและมีเกียรติมากขึ้น ขนทุกเกล็ดน้ำแข็งและผิวหนังทุกนิ้วล้วนเปล่งประกายงดงามเป็นพิเศษ

“ นี่คือมังกรชนิดใด? มังกรปีกขนนกสีขาว? แต่ดูเหมือนว่าจะมีสายเลือดของ มังกรที่ยิ่งใหญ่…มันอาจจะเป็น มังกรน้ำแข็งขาวยามเช้า หรือไม่” จู มิงหลาง ไม่สามารถตัดสินได้อย่างถูกต้อง

โดยรวมแล้วเขาดูเหมือนมังกรมีปีก แต่ขนกำมะหยี่น้ำแข็งบนปีกของมันนั้นคล้ายกับ ราชามังกร เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาได้รับการสอนเกี่ยวกับมังกรมันคล้ายกับมังกรน้ำแข็งขาวยามเช้าที่กล่าวว่าอาศัยอยู่บนท้องฟ้าที่เย็นยะเยือกซึ่งอยู่เหนือพื้นดินหลายพันกิโลเมตร!
“ เหยี่ยยยยยย…!” ไป๋ฉี ตัวน้อยยังคงฟังดูเหมือนเด็ก จู มิงหลาง ไม่แน่ใจว่าเขาทำตัวเหมือนเด็ก ๆ เพราะเขาหิวหรือตอนนี้เสียงของเขาเป็นแบบนั้น

ถึงกระนั้นเขาได้เตรียมน้ำหวานไว้เพียงพอสำหรับ ไป๋ฉี ก่อนหน้านี้

น้ำหวานที่ยังคงมีกลิ่นหอมของดอกไม้อยู่ในช้อนเล็ก ๆ ไป๋ฉีน้อยจ้องมองไปที่จู มิงหลางก่อนจากนั้นก็มองไปที่น้ำหวานดวงตาของเขากระเพื่อมด้วยความสุข

“ กินมากขึ้นและเติบโตได้ดี”จู มิงหลาง กล่าว

ไป๋ฉีดูดน้ำหวานจากนั้นค่อยๆนำหัวเล็ก ๆ สีขาวเลือนรางของมันไปที่ตักน้ำหวานและเลียมันเบา ๆ เหมือนแมวเด็ก

–

ในที่สุด ไป๋ฉี ก็กินรังไหมของเขา อย่างไรก็ตามเขาไม่ต้องการกลับไปที่เตียงรังไหมน้ำแข็งในจิตวิญญาณของจู มิงหลาง

เขาค่อยๆคลานเข้าไปในอ้อมกอดของ จู มิงหลาง หางยาวของเขาขดรอบตัว ปีกของเขาถูกหดจนสุดคลุมร่างกายของเขาและเขาอิงแอบอย่างมีความสุขในอ้อมแขนของ จู มิงหลาง อย่างเชื่องและเกียจคร้าน

ในไม่ช้าเขาก็ได้ยินเสียงหายใจแผ่วเบาของมังกรน้ำแข็งขาว มันกำลังนอนหลับสบาย ขนสั้นที่นุ่มและสบายของมันทำให้ จู มิงหลาง รู้สึกราวกับว่าเขากำลังเลี้ยงแมวสีขาวตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งและไม่ใช่มังกรตัวจริง!

แน่นอนว่า จู มิงหลาง เห็นชัดว่า ไป๋ฉี ตัวน้อยได้ผ่านวงจรชีวิตหลังจากที่โผล่ออกมาจากรังไหมและกลับไปสู่วัยเด็ก

ความเร็วในการเติบโตของมังกรส่วนใหญ่ช้ามาก อายุขัยของมังกรใหญ่ถึงหนึ่งพันปี การเติบโตจากทารกเป็นผู้ใหญ่อาจอยู่ได้นานกว่ามนุษย์สองชั่วอายุคน

เมื่อถึงจุดนี้ผลของ ต้นแบบคนเลี้ยงมังกร จะปรากฏขึ้นอย่างเด่นชัดที่สุด

ประการแรกจิตวิญญาณของมนุษย์เปรียบเสมือนเรือนกระจกสำหรับการเติบโตของมังกรที่จิตวิญญาณของพวกเขา แม้ว่าสิ่งที่พวกเขาทำภายในคือการนอนหลับ แต่อัตราการเติบโตของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ประการที่สองการเติบโตอย่างรวดเร็วในจิตวิญญาณยังคงไม่ส่งผลกระทบต่ออายุขัยของมังกร

นอกจากนี้การให้อาหารบางอย่างแก่พวกเขาหรือซื้อผลไม้จิตวิญญาณให้พวกเขาก็สามารถช่วยให้มังกรหนุ่มผ่านพ้นช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดไปได้อย่างรวดเร็ว

ไม่สำคัญว่า มังกรน้ำแข็งขาว ยังเด็ก นอนหลับให้มากขึ้นและกินน้ำหวานมากขึ้น ในฐานะมังกรที่แท้จริงมันเปลี่ยนไปอย่างมากในทุกๆวันที่ผ่านไป ในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนมันจะมีความสามารถในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม!
“ แย่จังข้าเกือบลืมไปแล้วว่าวันนี้มีบทเรียนปลายเดือน!” จู มิงหลาง มีใจจดจ่ออยู่กับ ไป๋ฉี ตัวน้อยและแทบจำเรื่องนั้นไม่ได้

การจัดการนักเรียนของ สถาบันฝึกมังกร มีความหละหลวมมาก มีการจัดชั้นเรียนทุกเช้าและให้นักเรียนตัดสินใจเองว่าจะเข้าเรียนหรือไม่

มีสิ่งอำนวยความสะดวกและสถานที่จัดงานมากมายใน สถาบัน ที่ไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมใด ๆ สำหรับการใช้งาน นักเรียนสามารถใช้งานได้อย่างอิสระ

อย่างไรก็ตามสำหรับเรื่องต่างๆเช่นการไปที่ห้องเก็ยบมังกร เพื่อเลือกวิญญาณตัวใหม่และการได้รับยาหรืออาหารพิเศษนักเรียนจะต้องพึ่งพาการทำภารกิจของสถาบัน ให้สำเร็จเพื่อสะสมหน่วยกิตของหลักสูตรให้เพียงพอเพื่อแลกเปลี่ยนกับพวกเขา

เครดิตหลักสูตรใน สถาบันฝึกมังกร มีค่ามากกว่าทองและเงิน สถาบัน ได้จัดเก็บสมบัติทางจิตวิญญาณไว้มากมายในพิพิธภัณฑ์ทุกปี นักเรียนสามารถแลกเปลี่ยนได้ตราบเท่าที่พวกเขาได้รับหน่วยกิตหลักสูตรเพียงพอ

ว่ากันว่ามีไข่มังกรจำหน่าย พวกมันเป็นมังกรที่แท้จริงหลังจากฟักออกมา!

จู มิงหลาง ยังไม่ได้ไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ในตำนาน สาเหตุหลักมาจากการที่เขาจะต้องแลกเปลี่ยนหน่วยกิตที่เขาได้รับหลังจากความยากลำบากในการหาเงินและค่าอาหาร ทำไมต้องไปเยี่ยมชม พิพิธภัณฑ์ เพื่อให้น้ำลายไหล? …

ชั้นเรียนทุกเช้าก็ไม่ว่างเช่นกัน เครดิตหลักสูตรถูกเรียกเก็บสำหรับพวกเขา

อย่างไรก็ตามชั้นเรียนขนาดใหญ่ในช่วงสิ้นเดือนนั้นไม่มีค่าใช้จ่ายและนักเรียนในกลุ่มเดียวกันไม่ได้รับอนุญาตให้ข้ามไปไม่เช่นนั้นหน่วยกิตของหลักสูตรจะถูกหักออกจากพวกเขา

จู มิงหลาง จำเป็นต้องไปชั้นเรียน เขาไปจัดรูปลักษณ์ของเขาให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ในแง่หนึ่งเนื้อหาของชั้นเรียนขนาดใหญ่ในช่วงปลายเดือนนั้นมีมากขึ้น ในทางกลับกันเขายังไม่ได้พบกับเพื่อนร่วมรุ่นของเขานอกจากคนที่อยู่ในลานบ้านเดียวกันกับเขาโดยเฉพาะเพื่อนร่วมชั้นหญิงของเขา พวกนางเป็นดอกไม้ชนิดใด?