Dragon tamer - ตอนที่ 16

บทที่ 16:น่าน หลิงชา

หลังจากวิเคราะห์รูปแบบของปีศาจปลาสีฟ้าควบคู่ไปกับการพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างรวดเร็วของมังกรจระเข้ตัวน้อยการกำจัดปีศาจปลาสีฟ้าเป็นเพียงเรื่องของเวลา

กระจายพวกมันก่อน จากนั้นโจมตีทำลายทีละตัว สิ่งนี้ทำให้กลุ่มปลาอัจฉริยะกลายเป็นฝูงปลาโง่ ๆ ที่ไม่รู้อะไร ส่วนที่เหลืออยู่คือการไล่ล่าและตามล่าพวกเขาเอง อย่างไรก็ตามปีศาจปลาสีฟ้าที่พบเห็นนั้นไม่สามารถต่อสู้กับสายพันธุ์อย่างมังกรจระเข้ได้โดยธรรมชาติ

เมื่อภารกิจในสถาบันของเขาเสร็จสิ้น จู มิงหลาง ก็ได้รับเม็ดทรายสีทอง

เพื่อให้รางวัลแก่มังกรจระเข้น้อยเป็นพิเศษ จู มิงหลาง ได้ไปที่ เมืองฟินิกซ์ วางแผนที่จะซื้อหนอนไหมที่สดใหม่และมีคุณภาพสูงจากเกษตรกรด้านหม่อน

เขาจะต้องหาซื้อน้ำหวานสดมาด้วย เมื่อพิจารณาจากสภาพของดักแด้น้ำแข็งของ ไป๋ฉี ตัวน้อยน่าจะอีกไม่นานที่มันจะโผล่ออกมา

“ อื้มเจ้าใช้เวลาครึ่งเดือนในการคลานออกมาจากทะเลสาบได้อย่างไร” เด็กหญิงพีชผิวสีแทนจากสะพานถาม

จู มิงหลาง มองไปที่นาง รอยยิ้มที่สดใสค่อยๆกว้างขึ้นในขณะที่เขาพูดว่า“ เจ้ายังคงเป็นหนี้ตะกร้าลูกพีชข้าอยู่”
สาวพีชตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนที่จะตระหนักว่ามีตราประจำสถาบันอยู่บนหน้าอกของเขาจริงๆ

“ เจ้าเป็นนักเรียนของ นักเรียนของสถาบันฝึกมังกร จริงๆ! แล้วมังกรของเจ้าอยู่ที่ไหน” สาวพีชถาม

“ นั่นไม่ใช่เรื่องน่ากังวลของเจ้า ข้าต้องการลูกพีชที่สดใหม่ใหญ่ที่สุดและชุ่มฉ่ำที่สุด” จู มิงหลาง รู้สึกมีความสุขทันที ความคับแค้นใจเล็กน้อยที่เขาประสบในตอนนั้นก็ถูกชะล้างไปหมดแล้ว!

“ ตกลง ตกลง เจ้าชนะ ข้ามีลูกพีชมากมายที่บ้าน ไปที่บ้านของข้าเพื่อรับมัน เมื่อข้าขายของสำหรับวันนี้เสร็จแล้ว” สาวพีชตอบอย่างตรงไปตรงมา

“ แน่นอน. รู้ไหมว่าข้าจะหาซื้อหนอนไหมได้ที่ไหน แล้วน้ำหวานดีๆมีขายที่ไหน?”จู มิงหลาง สอบถาม

“ บ้านข้าทำ” สาวพีชพูด

จู มิงหลาง มองไปที่นางด้วยความสับสนและพูดว่า“ ครอบครัวของเจ้าไม่ขายลูกพีชหรือ?”

“ เกษตรกรไม่มีรูปแบบเผ่าได้หรือ? พ่อแม่ของข้าปลูกและขายลูกพีชพี่ชายคนที่สามของข้าเลี้ยงหนอนไหมลุงคนที่เจ็ดของข้าเก็บเกี่ยวน้ำหวาน ไม่มีสินค้าเกษตรที่ครอบครัวของพวกเราไม่ขาย!” สาวพีชพูดอย่างมั่นใจ

“ เอาล่ะเอาล่ะครอบครัวของเจ้าขายทุกอย่าง ถ้าคุณภาพดีข้าจะซื้อของเจ้าต่อไป”จู มิงหลาง ตอบอย่างเห็นด้วย

“ ขอข้าพูดก่อน ครอบครัวข้าไม่ขายเงินติด” สาวพีชกล่าว

จู มิงหลาง งุนงง ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาดูเหมือนคนที่ยอมเป็นหนี้? เขาพูดทันทีอย่างรำคาญ“ ได้ของทั้งหมดจะจ่ายทันที!”

หลังจากตกลงราคากับสาวพีชแล้วจู้หมิงหลางก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

ในที่สุดเขาก็แก้ปัญหาการจัดสรรส่วนของทารกทั้งสอง ของเขาได้ในที่สุด!

“ พี่ชายสุดหล่อเจ้าต้องขาดแคลนเงิน ซื้อของเพียงแค่นี้ ดูเรือสำราญที่ริมแม่น้ำ จริงๆแล้วข้างในไม่ได้มี แต่ผู้หญิงสวย ๆ นอกจากนี้ยังมีผู้ชายหล่อๆ หากเจ้าต้องการเงินอย่างเร่งด่วน เจ้าสามารถไปลองดูได้ที่นั่น ดูๆแล้วแล้วเจ้าก็ดูดีพอสมควรและอาจดึงดูดสายตาของหญิงชราที่เป็นม่ายขี้เหงาเหล่านั้นได้ ข้าไม่อยากเห็นเจ้าทำอะไรไม่ถูกเหมือนตอนที่พวกเราพบกันครั้งแรก” สาวพีชพูดเตือนสติด้วยเจตนาดีกับจู้หมิงหลาง

“ ????” จู้หมิงหลางกดหน้าอกของเขารู้สึกเจ็บแปลบ
นางดูแคลนเขาอีกแล้ว!

เจ็บปวดมาก!

“ เนี่ยเหนียน เจ้าเก็บลูกพีชน้ำผึ้งไว้ให้ข้าบ้างไหม” เสียงที่อ่อนโยนและไพเราะดังมาจากด้านหลังเขา

เพียงแค่ได้ยินเสียงนี้ก็ทำให้หัวใจของพวกเขารู้สึกเสียวซ่า เหมือนกับว่าเขาสามารถจินตนาการถึงความดีทั้งหมดของเจ้าของเสียงได้

“ใช่ ๆ.” ทันใดนั้นเสียงของสาวพีชก็หวานขึ้น นางหยิบลูกพีชขนาดใหญ่ที่ห่ออย่างประณีตออกมาทันทีแล้วยิ้มและพูดว่า“ พี่สาวสวยมากจริงๆ! ข้ารู้สึกหน้าแดงและหัวใจเต้นเร็วขึ้นแม้ว่าข้าจะเป็นผู้หญิงก็ตาม”

ดวงตาของ จู มิงหลาง เบิกกว้างทันทีด้วยความไม่เชื่อ ผู้หญิงที่มีลิ้นชั่วร้ายคนนี้กลายเป็นปากหวานในทันที!

“ จริงๆแล้วพี่สาวชอบผู้หญิงที่นุ่มนวลและอ่อนโยนมากกว่า” น้ำเสียงของผู้หญิงฟังดูเหมาะสม แต่คำพูดของเธอฟังดูมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

ไม่เพียงแค่นั้นเสียงของเธอฟังดูคุ้นเคย

จู มิงหลาง ไม่สามารถซ่อนความอยากรู้อยากเห็นของเขาได้และหันไปมองที่ผู้หญิงคนที่พูด

ความรวดเร็วนี้ทำให้ จู มิงหลาง กระตุกราวกับไฟฟ้าที่พุ่งผ่านเขาไป

เพียงแค่เสียงเพียงอย่างเดียวก็สามารถบอกได้ว่าเธอคือความงาม เขาแปลกใจที่รูปลักษณ์ของเธอสวยกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก จู มิงหลาง ไม่สามารถกลับมาเป็นตัวเองของตัวเองได้ เขาจ้องมองนางอย่างตกตะลึง!

ผู้หญิงคนนั้นก็สังเกตเห็นการจ้องมองของ จู มิงหลาง เช่นกัน นางเผยให้เห็นเพียงรอยยิ้มจาง ๆ รอยยิ้มที่สุภาพจากการเลี้ยงดูที่ดีของเธออย่างหมดจดก่อนที่จะพูดคุยกับสาวลูกพีชนามเนี่ยเหนียน

“ เจ้ามาเยี่ยมข้าเป็นพิเศษหรือเปล่า”จู มิงหลาง พยายามอย่างเต็มที่ ที่จะพูดกับผู้หญิงอย่างใจเย็นแม้ว่าความงามของนางจะทำให้หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น

หลี่หยุนซี. ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคือหลี่หยุนซี!

ดวงตาที่สวยงามแพรวพราวของนางราวกับดวงดาวริมฝีปากที่เต็มไปด้วยน้ำผึ้งของนาง จู มิงหลาง ใช้เวลาตลอดทั้งคืนกับนาง เขาจะจำนางไม่ได้อย่างไร? แม้ว่าการแต่งหน้าของนางในวันนี้จะค่อนข้างแตกต่างจากปกติเช่นหญิงสาวจากบ้านขุนนาง แต่รูปลักษณ์ที่เป็นเอกลักษณ์และโดดเด่นของนางก็ทำให้ความประทับใจฝังลึกเกินไป

“พวกเรารู้จักกันหรือเปล่า?” สายตาของนางกลับมาที่ใบหน้าของ จู มิงหลาง ด้วยน้ำเสียงที่สม่ำเสมอ

“ นี่…” การแสดงออกของ จู มิงหลาง ทำให้คำถามของนางอึดอัดใจ

– หลี่หยุนซีไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่าง2คนและต้องการให้แสร้งทำเป็นคนแปลกหน้าต่อจากนี้หรือไม่? –

“ พี่ชายสุดหล่อทักษะการเจ้าชู้ของเจ้าต่ำกว่าคางคกซะอีกน่าเกลียดจริงๆ” สาวลูกพีชชื่อเนี่ยเหนียนเปลี่ยนไปตามธรรมชาติระหว่างท่าทางอ่อนหวานและลิ้นที่ชั่วร้ายของนางโดยพูดว่า“ พี่สาวน่านหลิงชาท่านมีเสน่ห์เกินไป แม้แต่พี่ชายสุดหล่อคนนี้ที่มีปัญหาทางจิต ท่านก็ยังดึงดูดเขาได้”

“ พอแล้วพอแล้ว ข้าจะกลับไปที่ สถาบัน” หญิงสาวยิ้มและเดินออกไปที่สะพานหินสีขาวโดยถือถุงน้ำผึ้งที่วางไว้ ตรงไปทิศทางของสถาบันการศึกษา

จู มิงหลาง มองไปที่ด้านหลังของ หลี่หยุนซี ใบหน้าของเขาแดงขึ้นด้วยความสับสน

“ ก่อนหน้านี้เจ้าเรียกนางว่าอะไร” จู มิงหลาง หันไปถามสาวพีช เนี่ยเหนียน
“ น่านหลิงชา! เจ้าเป็นนักเรียนของ สถาบันฝึกมังกร จริงหรือ? เจ้าไม่เคยได้ยินความงามที่ยอดเยี่ยมเช่น น่านหลิงชา หรือ?” สาวลูกพีชเนี่ยเหนียนถามอย่างสงสัย

“ข้าเรียนด้วยตัวเองมาตลอดและไม่รู้มากเกี่ยวกับสถานการณ์ใน สถาบัน นางมีชื่อว่า น่านหลิงชาและมาจากสถาบันฝึกมังกร ของ หลี่ฉวนหรือ” จู มิงหลาง สอบถาม

“ข้าขอบอกว่าเจ้าไม่ควรยึดติดกับจินตนาการใด ๆ ของ น่านหลิงชา นางคือคุณหนูแห่งตระกูลน่านผู้สูงศักดิ์ดุจนกฟีนิกซ์! เจ้าควรใช้เวลาคิดหาวิธีรักษาชีวิตร่วมกันไว้จะดีกว่า อย่าคิดว่าเจ้าทำได้เพียงเพราะเข้าสู่ สถาบันฝึกมังกร! มีนักเรียนมากมายที่ผิดหวังและคลั่งไคล้เพราะจิตวิญญาณของพวกเขาไม่ได้เป็นมังกร” สาวลูกพีชเนี่ยเหนียน กล่าว

“ ครอบครัวน่าน? ข้าจำผิดจริงๆเหรอ” จู มิงหลาง รู้สึกงุนงงในขณะนี้

แม้ว่านิสัยใจคอของผู้หญิงคนนั้นและความอ่อนโยนที่แสดงออกมาจากดวงตาของนางจะแตกต่างกันไปบ้าง แต่รูปลักษณ์ของนางก็ชัดเจนว่าเป็นของ หลี่หยุนซี

– น่านหลิงชา…

-น่านหลิงชา .. ดูเหมือนว่าข้าจะได้ยินปรมาจารย์หลี่ ที่เอ่ยชื่อนี้มาก่อน

– พวกเขาเป็นพี่น้องกันเหรอ?

– แต่พี่สาวดูไม่เหมือนกัน! –

จู มิงหลาง ส่ายหัว เขาอาจจะคิดถึงหลี่หยุนซีมากเกินไปและเข้าใจผิดคิดว่าคนอื่นเป็นนางภายใต้แสงตะวันที่มีเสน่ห์