Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 616 ความลับ

บทที่ 616 ความลับ

เมื่อเจ่าไห่ได้ยินสิ่งที่ราชินีพูด เจ่าไห่ยิ้มออกมาทันทีและพูดว่า “ฝ่าบาท ในเมื่อฝ่าบาทรู้เรื่องของตระกูลบูดาของข้าแล้ว ฝ่าบาทก็น่าจะรู้เกี่ยวกับความสามารถของข้าด้วย ข้าอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่ศาสตร์มืดของข้า โดยเฉพาะเวทแห่งความตายของข้านั้นไม่มีใครเทียบได้ ถ้าข้าบอกว่าข้าเป็นอันดับ 2 ก็จะไม่มีใครกล้าบอกว่าพวกเขาเป็นอันดับ 1”

ราชินีมองไปที่เจ่าไห่ หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พูดว่า “นายน้อยต้องการช่วยเรา โดยการใช้ซอมบี้ของเจ้างั้นเหรอ?” เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “มันก็ขึ้นอยู่กับปัญหาที่ฝ่าบาทเจอ”

ราชินีมองไปที่เจ่าไห่ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ถอนหายใจและพูดว่า “การใช้ซอมบี้ของนายน้อยเจ่าไห่ เมื่อพูดถึงใคร ๆ ก็รู้จักซอมบี้ที่ท่านมีนั้นมีชื่อเสียงมากจริง ๆ ในทวีปนี้ ข้าจะบอกความจริงกับเจ้า ปัญหาที่เราเจอในครั้งนี้เป็นเรื่องที่ใหญ่มากจริง ๆ มีคนต้องการที่จะโค่นบัลลังก์ข้า!!”

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เจ่าไห่คิดไว้อยู่แล้ว เผ่านางเงือกเป็นเผ่าที่ปกครองของพวกเงือก ถ้าไม่เรื่องอะไรแบบนี้ พวกเขาก็คงไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเผ่าร็อคหรอก แต่เผ่าร็อคก็ไม่มีความสามารถเพียงพอ

เจ่าไห่มองไปที่ราชินี “ในเมื่อฝ่าบาทต้องการเป็นมิตรกับข้า เราก็จะเป็นมิตรกัน หากพันธมิตรของเรามีปัญหา สําหรับข้าแล้วเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะไม่ช่วยเหลือ ข้าอยากจะให้ฝ่าบาทบอกปัญหากับข้า เจ่าไห่คนนี้จะได้พยายามเต็มที่เพื่อที่จะช่วยเหลือ”

ราชินีมองไปที่เจ่าไห่ และรู้สึกว่าเจ่าไห่สามารถเชื่อถือได้ เธอจึงถอนหายใจ และพูดว่า “ข้าเกรงว่าเจ้าจะหัวเราะเรา แม้ว่าเราจะครองทะเล แต่ทะเลแห่งนี้ก็ใหญ่เกินไป เผ่าของเราไม่สามารถจัดการได้ทุกที่ ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากการจัดการของเราไม่ค่อยดีนัก หลายคนให้มีความหวังในตัวของข้า แต่เราก็เพิ่งเจอว่าชนเผ่าเงือกบางเผ่ากําลังเจอกับปัญหาจนให้เห็นชัดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น เราก็เลยส่งคนไปดูที่นั้น และพบว่าคนของราชาแห่งท้องทะเลที่แข็งแกร่งได้เก็บภาษีจํานวนมากภายใต้ชื่อของเรา ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ภาษีเหล่านั้นก็ไม่ได้มาถึงเรา พวกเขากลับเก็บภาษีไปใช้เอง และได้ชักชวนชนเผ่าอื่น ๆ มาเข้าร่วมกับพวกเขาด้วย ในตอนที่เรารู้ ชนเผ่าเหล่านั้นได้จัดตั้งพันธมิตรขึ้นมาแล้ว และได้ประกาศการกบฏต่อพวกเราแล้ว ตอนนี้เราสูญ เสียการครบคุมทางตะวันออกของทะเลแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เผ่ามังกรทะเลยังได้นํากองทัพเข้ามา หาเรา เนื่องจากเผ่านางเงือกของเราไม่ได้ทําสงครามมานานแล้ว ก่อนที่เราจะรู้ตัวมันก็เกือบจะไม่ทันแล้ว ตอนนี้เราได้เตรียมตัวอยู่ที่หลังกําแพงแล้ว”
ๆ

เจ่าไห่พยักหน้าและพูดว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าคงต้องรบกวนฝ่าบาทสัก 2-3 วัน ในอีกไม่กี่วันนี้ ข้าจะใช้เวลาในการสร้างซอมบี้ที่เป็นสัตว์ทะเลระดับสูงจํานวนหนึ่ง และทําให้พวกเขาเป็นกองทัพที่แข็งแกร่ง เมื่อถึงเวลานั้น ข้าเชื่อว่าพวกเขาจะสามารถช่วยเหลือฝ่าบาทได้ ฝ่าบาทคิดยังไงกับแผนของข้า?”

ราชินีจ้องเป๋งกับสิ่งที่เจ่าไห่พูด จากนั้นสีหน้าของเธอก็แสดงให้เห็นถึงความยินดี ขณะที่เธอพูดว่า “ถ้าเช่นนี้ข้าต้องขอรบกวนนายน้อยเจ่าไหด้วยแล้วกัน โลล่าจัดห้องให้นายน้อยเจ่าไห่พักผ่อนหน่อย”

โลล่าก้าวไปข้างหน้า และคํานับราชินี จากนั้นเธอก้หันไปหาเจ่าไห่ และพูดว่า “นายน้อย โปรดตามข้ามาได้เลย” เจ่าไหคํานับให้ราชินีก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับโลล่า

เมื่อเจ่าไห่ออกจากห้องโถงใหญ่แล้ว นางเงือกคนหนึ่งก็เข้าไปในห้องโถงใหญ่ จากทางเข้าเล็ก ๆ ด้านข้าง นางเงือกบอกกับราชินนีว่า “ฝ่าบาท จากสิ่งที่เราได้ยินจากนายน้อยเจ่าไห่ ดูเหมือนว่าการโจมตีของมังกรทะเลอาจจะเกี่ยวข้างกับชนเผ่าในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วย” ราชินีพยักหน้าและพูดว่า “ในบันทึกของเผ่าเรา เผ่ามังกรทะเลเป็นสนุขที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มังกรทะเลเป็นเผ่าสาขาของมังกร การเคลื่อนไหวของพวกเขาในครั้งนี้อาจมีเหตุผลบางอย่างอยู่ด้วย งั้นเจ้าลองไปดูหน่อยว่าเมื่อสงครามครั้งก่อนเผ่ามังกรทะเลทําอะไรบ้างในสงคราม จากบันทึกที่พวกเรามี ข้าจําไม่ได้ว่าบันทึกถึงเรื่องนี้มันยังมีอยู่จริง ๆ ไหม?” นางเงือกหลินหลินท่าตามคําสั่งทันที จากนั้นเธอก็มองไปที่ราชินี และพูดว่า “ฝ่าบาท ท่านคิดว่าแผนของเจ่าไห่เป็นไปได้ไหม? พวกซอมบี้จะสามารถจัดการกับเผ่ามังกรเหล่านั้นได้จริงเหรอ?”

ราชินียิ้มและพูดว่า “นายน้อยของตระกูลบูดานั้นเป็นชายที่ลึกลับมาก ๆ ผู้คนมากมายในทวีปนี้ที่ต้องการจะรู้จักกับเขา แต่พวกเขาก็ไม่พบอะไรเลย แต่ก็มีบางคนที่สงสัยว่าเจ่าไห่มีมิติ ยิ่งไปกว่านั้น ซอมบี้ทั้งหมดของเจ่าไห่มีระดับที่สูงมาก ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของพวกมันไม่ธรรมดาเลย หากเราได้รับความช่วยเหลือจากเขา เราก็อาจลดจํานวนของคนที่ต้องตายลงได้ เจ้าน่าคนสั่งของข้าไปให้เงือกเฝ้าประตูให้นําวาฬออกไปเพื่อจับสัตว์เวทย์จํานวนมาก และนําพวกมันกลับมา ตอนนี้เราไม่รู้จํานวนที่แน่นอนของซอมบี้ที่เจ่าไห่มี แต่ข้าแน่ใจว่าเมื่อสงครามมาถึง เผ่ามังกรทะเลเหล่านั้นจะต้องตกใจกับจํานวนอย่างแน่นอน”

หลินหลิน พยักหน้าแล้วเธอก็หันหลังกลับไป ภายในห้องโถงใหญ่ ราชินีถอนหายใจก่อนที่พูดอยู่กับตัวเอง “ในที่สุด ชนเผ่าจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็จะกลับมาอีกครั้ง ฮ่า ๆ มันก็คงเป็นเรื่องที่ดีสินะ ข้ายังรอที่จะแก้แค้นอยู่ การที่ให้เผ่ามังกรทะเลมาคิดว่าจะจัดการกับเราได้จริงเหรอ? ฝันไปเถอะ”

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณมาก ๆ นะครับผม